menu

Platinum Blonde (1931)

mijn stem
3,12 (55)
55 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Romantiek
90 minuten

geregisseerd door Frank Capra
met Loretta Young, Robert Williams en Jean Harlow

Journalist 'Stew' Smith ontmoet de rijke en mooie Anne Schuyler, terwijl hij een verhaal schrijft over een schandaal betreffende haar familie. Ze vallen voor elkaar, maar Stew merkt op den duur dat hij toch niet helemaal in haar sociale leventje past en trekt steeds meer op met zijn vrouwelijke collega Gallagher.

zoeken in:
2,5
'Als je voor een dubbeltje geboren bent, dan wordt je nooit een kwartje' zou een mooie premisse zijn voor deze prent.

Het structuur van de film is niet helemaal je van het. Er zouden wat scene's geschrapt moeten worden, en b.v. de confrontatie tussen miss Gallagher en de Platinum Blonde komt veel te laat in de film.

Men spreekt vaak over een 'cardboard character' als het karakter te oppervlakkig en èèn demensionaal overkomt. Helaas moet ik constateren dat er enkele van deze karakters in de film zitten.

Slecht voor een Capra-film, maar gelukkig maakte Frank Capra later meesterwerken met ene Jimmy Stewart en een zekere Clark Gable....2,5*

2,0
neo (crew)
Eens. Jean Harlow vond ik wel erg leuk! 2 sterren

avatar van starbright boy
2,5
starbright boy (moderator)
Mijn zevende Capra-film alweer en de eerste keer dat het me tegenvalt. Het klikte niet tussen mij en deze film.

Als je voor een dubbeltje geboren bent wordt je nooit een kwartje zoals hierboven staat past inderdaad prima bij de film. Een cliché, maar de film ontworsteld zich daar ook niet aan. Ben het ook voor een groot deel met empirekees eens. De karakters gaan nergens leven, het verhaal wordt nooit eens echt interessant.

De film had een behoorlijk tempo en het was prima te kijken maar daar blijft het eigenlijk wel bij.

2.5*

FisherKing
Het is dan ook niet een film waar Capra volledig achter stond. Maar de film was een box-office-succes.

De film heeft ingewikkelde "writing-credits". Bijna iedereen schijnt er aan meegeschreven te hebben. (alhoewel niet ongebruikelijk bij een vroege "talkie"). Capra stond onder druk om na het tegenvallende The Miracle Woman een box-office hit te maken.

Hoewel Capra toegaf dat het een keerpunt in zijn oeuvre was, had hij hier bijna geen invloed op de casting. Hij vond Jean Harlow, die bekend zou worden door de film, eigenlijk een volledige mis-cast.

When she asks Williams, "Won't you step into the library ?" it took Capra fifteen takes of a complicated tracking shot to get her say "library" instead of "liberry" and even in the take he finally used she sounds a little uncertain.

Bron: Joseph McBride. Frank Capra, The Catastrophe of Success.

avatar van otherfool
2,5
Vroege Capra is, zoals de voorgangers alhier reeds beschreven, niet van het gebruikelijke niveau van de meester. De niet veel later verongelukte Williams is zeker geen Jimmy Stewart...

2,5*.

avatar van matthijs_013
2,0
Hij is wel leuk, maar niks speciaals ofzo. Gewoon nog zo'n jaren 30 romantische komedie. Niet echt iets opmerkelijks ofzo.

*3

2,5
matthijs_013 schreef:
Hij is wel leuk, maar niks speciaals ofzo. Gewoon nog zo'n jaren 30 romantische komedie. Niet echt iets opmerkelijks ofzo.

*3
helemaal mee eens + het feit dat het veeeeeeeeeel te lang duurde naar mijn gevoel.

2,5

avatar van NarcissusBladsp.
4,5
Ik vind de commentaren hierboven nogal zuinigjes.....Het is dan ook mijn eerste film van Capra die ik gezien heb.....en ik heb ontzettend genoten. Ik blijf erbij dat je een film op zichzelf moet beoordelen. Door teveel te vergelijken met andere films wordt je blik vertroebeld en hoe de cast tot stand is gekomen of hoe irritant Harlow was doet niet terzake. Deze humorvolle met veel élan gemaakte film is een lofzang op een vitale levenshouding: waar kameraadschap meer in tel is dan positie en bezit.

Ten eerste vond ik de film smaakvol geschoten. Bepaalde camera standpunten, b.v . die mooi scéne van Smith roepend in dat immens menslege villa waar de camera, standpunt boven op de ballustade, op Smith beneden kijkt... is van een grote schoonheid...maar geeft ook een prachtige commentaar op de speelse levenslustige Smith. En dan die dialoog met die ober die achter "tralies" staat. En zo valt er veel meer te vertelllen over deze prachtige film.
['spoiler]
Ik was op zoek naar de dvd Mr "Smith goes to Washington", toen kwam ik "Frank Capra Collection", een verzamelbox, tegen. Als dit de minste is wat moet de rest dan wel niet zijn.........? 4,5*

FisherKing
De rest is nog briljanter, denk ik (moet deze nog zien)
Frank Capra is één van de allergrootste regisseurs.!

avatar van NarcissusBladsp.
4,5
Ik wil, al ga ik tegen mijn "principes" in, wel een vergelijking maken....In hetzelfde jaar kwam "Skin Game" uit, die ook over High Society en bezit gaat, dat was één van mijn eerste oudere Hitchcock films die ik gezien heb...en die vond ik (zeker het plot) fantastisch maar "Plantinum Blonde" is filmtechnisch beter
moet ik nu toegeven. Maar misschien is deze film beter geconserveerd en gerestaureerd en de stijl is vlot Amerikaans...maar..... de Hitchcock film bevat minder humor, is ernstiger en het verhaal is mooier afgerond etc. En dan heb ik het nog niet eens over de Duitse ernst van Fritz Lang........Vergelijken heeft iets "dodelijks"...je moet de kwaliteiten van een film niet tegen elkaar weg cijferen....het is voor mij hoogstens een indicatie....er valt gewoon veel te genieten!

FisherKing
Uiteraard, maar je ontkomt niet aan vergelijkingen als je iets aan iemand wil aanprijzen die de films niet kent, en met een vergelijking aankomt, als bijvoorbeeld "net zo sterk als Hitchcock of Wilder" valt iemand sneller te overtuigen.

Niet dat ik ze dan daarmee écht vergelijk. Want ik ben het met je eens dat vergelijkingen niet echt hout snijden.

avatar van NarcissusBladsp.
4,5
hmmm....Wilder en Capra.... lijken uit hetzelfde Europese hout gesneden!

3,0
Inhoudelijk is het in vergelijking met andere Capra films minder. Maar wel vermakelijk, doordat de cast (zoals altijd in Capra films) er zin in lijken te hebben.

avatar van serpico
3,5
Een zeer aardige film, maar helaas ontbrak het echte Capra-sfeertje. Williams en Young maakten gelukkig een hoop goed, ook al was het verhaal nogal voorspelbaar. Jean Harlow vond ik ontzettend tegenvallen, wat is die lelijk zeg! Normaal vind ik de vrouwen in Capra's films wel oké, maar dit keer gold dat alleen voor Young.

De film had wel een aantal erg leuke dialogen, en ik heb ook wel een paar keer met veel plezier zitten kijken. Als ze bijvoorbeeld dat toneelstuk schreven dat feitelijk over hun eigen leven ging.

3,5*

avatar van Poisonthewell
3,5
Ik vond dit ook een prima film. Het Capra-trademark is zeker nog niet aanwezig; Platinum Blonde zou in de handen van mensen als Hawks, Wellman of LeRoy er precies hetzelfde uit hebben gezien. De film is typisch pre-Code.
De dialogen zijn ontzettend leuk. Harlow is altijd amusant, ook al is ze in deze film totaal niet op haar plaats (maar daarin zie ik wel weer ironie met betrekking op de plot). Loretta Young is het stralende geweten van de film, maar heeft wel een te kleine rol. Sterkste punt aan de film is ook gelijk het meest tragische: Robert Williams. De man laat een overdonderend komisch talent zien, wat m ongetwijfeld tot in de hoogste rangen der filmwereld had gebracht, als ie niet vier dagen na de premiere van deze film was overleden aan de gevolgen van een gescheurde blinde darm. Eindeloos jammer.
4* voor de film.

avatar van The One Ring
3,5
Poisonthewell schreef:
Ik vond dit ook een prima film. Het Capra-trademark is zeker nog niet aanwezig;


Niet? Deze film is niet zo verfijnd als latere Capra-films en zoals velen hier zeggen inderdaad iets minder, maar toch is dit al ontegenzeggelijk een Caprafilm. Vooral qua verhaal. Gaan Caprafilms doorgaans immers niet over mensen uit de middelklasse die gelukkig zijn met hun bestaan en genieten van de kleine dingen in het leven, om vervolgens op de een of andere manier geconfronteerd te worden met de hogere klassen, die vaak bestaan uit naardere mensen? Dat is toch waar You Can't Take It With You en Mr. Deeds Goes to Town direct over gaan en It's a Wonderful Life en It Happened One Night in iets minder directe mate? Platinum Blonde behandelt dit thema ook. Op de typische Caprawijze.

De film viel me dan ook heel erg mee. Na alle negatieve berichten hier dacht ik dat dit de slechte film uit de Capra-box zou zijn, maar schijnbaar zit er geen slechte film tussen (al moet ik Mr. Smith, die ik tot het laatst bewaart heb, nog zien). Platinum Blonde is net als (het betere) American Madness nog een soort van vingeroefening voor de latere meesterwerken van Capra. De film is dan ook niet briljant of zo, maar wel goed bekijkbaar en bied prima vermaak. Sommige scènes zou Capra later nog op een iets andere manier (wel altijd beter) overdoen, waarvan de scène met de butler die echo's moet maken het meeste opvalt. Een vergelijkbare scène zien we in Mr. Deeds Goes to Town.

De film heeft zo zijn mankementen. Zo vind ik het nergens overtuigend dat Williams voor Harlow valt. Ook de montage had veel beter gemoeten in sommige scènes. Het voelde soms nogal vreemd aan. Er zitten een paar mooie shots in maar ook een paar hele lelijke. Duidelijk dus een film die door een regisseur gemaakt is voordat hij werkelijk goed werd.

De film stelt daar gelukkig wel geweldig spel van Williams tegenover. Veel grappen zijn ook geslaagd, vooral de sneren die Williams maakt tegen de moeder van Harlow en haar advocaat. De film heeft een lekker tempo, waardoor hij lekker wegkijkt. Dat de film geen driedimensionale karakters bevat vind ik geen passende kritiek bij de film. Dit is duidelijk een film over karikaturen.


Platinum Blonde zou in de handen van mensen als Hawks, Wellman of LeRoy er precies hetzelfde uit hebben gezien.


Deze reactie kan natuurlijk niet. Hiermee stel je dat Hawks gewoon een doorsnee regisseur was (wat Wellman en LeRoy wellicht wel waren). Juist Hawks was in staat geweest om van deze film een echt sterke film te maken. Het had lekker vurig kunnen zijn. Maar ach, ik ben wel tevreden over de film zoals hij is.
3,5*

avatar van BenicioDelToro
2,5
otherfool schreef:
De niet veel later verongelukte Williams is zeker geen Jimmy Stewart...



Hij is niet verongelukt, maar overleed vier dagen na de première van de film aan de complicaties van een abrupte blindedarmontsteking. Tragisch genoeg natuurlijk...

3,0
Poisonthewell schreef:
[..] Sterkste punt aan de film is ook gelijk het meest tragische: Robert Williams. De man laat een overdonderend komisch talent zien, wat m ongetwijfeld tot in de hoogste rangen der filmwereld had gebracht, als ie niet vier dagen na de premiere van deze film was overleden aan de gevolgen van een gescheurde blinde darm. Eindeloos jammer.

Inderdaad zeg, ook op mij maakte Robert Williams in ieder geval zoveel indruk, dat ik direct na het zien van deze film even op IMDb ging kijken in welke films hij nog meer gespeeld heeft. Maar helaas...
Ontzettend jammer, hoor. Hij speelt zijn rol als Stew Smith met zoveel flair. Hij is grappig wanneer hij cynisch is en hij is cynisch wanneer hij grappig is. Wát een talent.

avatar van AHWA
Dan behoor ik tot een van de weinigen die deze leuker vonden dan Mr Deeds. Prachtige rol van Robert Williams, jammer dat hij zo kort na de premiere is overleden, van hem had ik graag meer gezien.

Gallagher, you old pal!

De echo-scene werd in Mr Deeds overgedaan, maar die vond ik hier beter werken. Hij duurde iets korter en was iets grappiger dan in Mr Deeds. Ook vind ik Robert Williams een betere hoofdrolspeler dan Gary Cooper.

Aan Jean Harlow heb ik me niet gestoord, maar ze kan niet tippen aan Jean Arthur.

4*

avatar van Dutchfan
3,5
Ik vond de film maar matig,maar voor de goede acteurs geef ik de film een 3,5.
Robert Williams speelt een beetje in de stijl van de "vroeg-sprekende film-acteurs."
Hij was ongetwijfeld een bekende ster geworden,als hij niet drie dagen na de opname's van deze film was overleden.

Ik vind de rol van Robert Williams een minpunt in deze film.
Na een halve film,begon de personage van Stew Smith me steeds meer irriteren met zijn gezeur over"hoe erg het was om te leven in de high society".

Harlow is geweldig,haar rol van Ann heeft dan ook mijn sympatie!
Loretta Young is beeldschoon.

Louise Closser Hale,die de schoonmoeder speelt,had tot haar plotselinge dood in 1933 een succesvolle toneel en filmcarriere.

Deze film kan niet tippen aan het latere werk van Capra:het script is gewoon te zwak.

Dick2008
Je moet er wel van houden om die heel oude films te willen zien. Meestal doe ik het niet. Maar deze is me best meegevallen. Leuke film en de moeite waard.

Dick2008
Dick2008 schreef:
Je moet er wel van houden om die heel oude films te willen zien. Meestal doe ik het niet. Maar deze is me best meegevallen. Leuke film en de moeite waard.


Het komt eigenlijk door In old Chicago (1937) dat ik nou bij deze film terechtkom. Ik ga echt niet al die honderden films herkijken die ik in het verleden heb gezien. Maar zelfs bij de 3.0 films zullen nog heel wat films zijn die het voordeel van de twijfel hebben. Deze film die nu van 3.0 naar 2.0 gaat heeft dan pech gehad. Het is ook niet zo dat rond 1990, want het zal wel rond die tijd zijn geweest, dat ik deze film op tv heb gezien, dat je een moviemeter had waar je berichten kon plaatsen. Alleen stemmen dus in de filmencyclopedie met af en toe een krabbel erbij.

Met uitzondering van die Laurel en Hardy films, en sommige muziekfilms heb ik nooit veel interesse gehad in die heel erge oude films. Waarom vond ik dit een leuke film ??? Ik let vaak op de cast maar eigenlijk nooit zo erg op de regisseur. Dus Capra dit, Capra dat, kan wel zijn. Het zal toch wel vooral door het "blonde" in de titel komen en misschien een beetje door de naam Harlow.

Saaie trage film dan ook zoveel jaren later, soms leuk maar vaak gewoon flauw en nogal op continue hetzelfde niveau. Die Harlow was best wel mooi, alleen ze heeft een donkere blik in haar ogen wat minder aantrekkelijk is. Young is toch minder mooi, maar die heeft dan weer een lieve blik. Ik vind het acteerwerk toch helemaal niet opvallend goed. Het camerawerk daartegen is wel aardig gedaan, zoals dat ze van boven naar beneden filmen. 2.0

avatar van BBarbie
3,0
Vroege screwball comedy, die laat zien dat Capra zijn draai als regisseur van dergelijke films toen nog niet echt gevonden had. Zijn meesterwerken zouden evenwel spoedig volgen. De film kent met Loretta Young en Jean Harlow twee grote namen als leading ladies. Zonder enige twijfel is het echter dé film van Robert Williams dankzij een knappe vertolking. Helaas heeft die niet de kans gekregen zijn carrière verder uit te bouwen, want een paar dagen na de première van deze film is hij plotseling gestorven aan complicaties van een blindedarmontsteking.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:02 uur

geplaatst: vandaag om 15:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.