Fehér Tenyér (2006)

Nou, alweer durft niemand hier iets neer te pennen? Zeker omdat deze film over zo'n 'mietig' onderwerp gaat?

Nu moet ik ook bekennen dat ik niets met turnen heb. Mietig vind ik het nou ook weer niet, maar wat ik verder van turnen meekrijg zijn alleen de beelden tijdens Olympische Spelen, wanneer ik zelfs vrouwenonderwaterrolstoelbasketballen zou kijken!

Van tevoren had ik dus weinig verwachtingen van deze film. Het is echter een prima film. Allereerst omdat deze zeer vakkundig en met oog voor detail is gemaakt. Het verhaal van hoofdpersoon (en broer van de regisseur) is gebaseerd op diens levensverhaal. Zoltán Miklós Hajdu is dus ècht gymnast, net als die Canadees,wat de film des te realistischer maakt. Ook de keuze van de andere acteurs valt op: de slaande jeugdcoach ziet er helemaal uit zoals je zou verwachten en ook de jonge Miklós kan blijkbaar turnen (vind er maar eens eentje die èn kan turnen èn acteren!). De wat oudere Miklós lijkt sprékend op de jongere uitgave en wat blijkt op IMDB: zelfde achternaam, dus waarschijnlijk broertjes.

Kijk dit soort oog voor detail, daar hou ik nou van!

De film zelf is helemaal niet saai. De regisseur weet tijdens het WK turnen/de trapeze-act zelfs goed spanning op te bouwen. Verder vind ik het Hongarije van de vroege jaren tachtig goed getroffen qua sfeer, belichting en kleurgebruik.

Al met al een verrassend goede film. Verdient meer kijkers dan de negen stemmen die er nu staan.

Dan maar een stem en een bericht bij! Het is een uitstekende film. Het script past perfect in elkaar en het acteerwerk is ijzersterk. Denk niet dat je alleen enkele turnoefeningen zal voorgeschoteld zijn, want de film gaat over heel wat. De traumatisering van zijn gymnastiek-opvoeder valt door de kijker goed te voelen. Deze extremistische aanpak mag dan wel resultaat opleveren (denk maar aan China met al hun medailles op de Olympische Spelen), de menselijke waarde gaat er verschrikkelijk op achteruit. Ik ben liefhebber van dit soort niet-dialoog gerichte films over een realistische thematiek en prachtige vormgeving en White Palms is één van de betere! Jammer dat zo weinig mensen deze film gezien hebben.

Mooie, grauwe film, die maar weer is de dramatiek achter het ijzeren gordijn weergeeft. Die trainingszaal alleen al. Een en al armoede. Een jong talentvol Hongaars turnertje wordt klaargestoomd voor de absolute top door een hork van een trainer. Uiteindelijk ontvlucht hij Hongarije.

Dan de prachtig in beeld gebrachte overstap naar de Westerse wereld, met de daarbij behorende individualiteit en arrogantie van zijn pupil die hij gaat trainen. Na de verwarring vindt de hoofdpersoon uiteindelijk zichzelf eindelijk en wil zichzelf bewijzen. Geweldige film die inderdaad veel meer aandacht zou moeten verdienen. Deze film steekt sterk boven een gemiddelde hollywood film uit.

ik heb wel wat met turnen, het idee dat het alleen voor 'mietjes' is heb ik nooit gehad.

tussen de Paralympics en de normale spelen zit ook bijna geen verschil, de ene heeft een handicap, de ander niet.

wat een insteek om naar een film te gaan kijken, maar ja, daar heb ik niets mee te maken.

mijn stem 3.5 is wat laag omdat ik delen mis, niet uitgewerkt, het is giswerk.

Deels documentair, deels autobiografisch drama met prachtige turnopnames en bedreven opgebouwde spanning. De regisseur is sterk in het gebruik van contrasterende kleuren. Vooral door de vernederende wijze van straffen en het verbijsterende lichamelijk geweld tegen jonge kinderen (het voormalige Oosteuropese Sovjetdenken), komt de film met regelmaat hard aan. Zoltán Miklós Hajdu speelt sterk en Kyle Shewfelt won als turner in 2004 olympisch goud.

Prima drama dat lekker wegkijkt.

Prachtige film met oog voor details.

Ook weet de film dat juiste troosteloze jaren 80-achter het ijzeren gordijn-sfeertje goed weer te geven.

Fehér Tenyér/ White Palms (2006)

Hongaars turndrama en niet zo maar één. De film gaat over de fictieve Marco van Basten van het turnen: hij is keihard opgevoed en opgeleid. De opbouw is uitermate spannend en met oog voor detail. Uitstekend toneelspel wisselt zich af met filmische hoogtepuntjes waardoor je je zo nu en dan in het Oostblok in de eighties waant of je je in de huid van de hoofdpersoon voelt kruipen.

De film is een verborgen parel, met een toegift van Peace Orchestra (Luister: Peace Orchestra - Shining).

Gelet op de score (imdb en MM) en het geringe aantal stemmen op MM is het tijd om te worden beoordeeld door de (volgende golf) MUBI gebruikers.

Vroeger was de idee dat het de norm was om via een spartaans trainingsregime pas de top te kunnen bereiken. Grenzen van het toelaatbare werden vervolgens geregeld overschreden met mishandelingen en vernederingen tot gevolg. Je moest een ijzersterke wil hebben om daarmee te kunnen omgaan.

Deze film toont knap aan hoe zo'n aanpak er bijvoorbeeld kon uitzien en hoe kleine jongetjes gemaakt of gekraakt werden. Frappant was eveneens de onverschillige thuissituatie van Miklos waarbij hij te pas en te onpas moest paraderen met zijn "kunstjes".

Een prima film met een bitter rauw randje. Hij mag het dan wel gemaakt hebben, maar van de rest hoor je niets meer. Een film die inderdaad meer aandacht verdient.