Nattevagten (1994)

Aardig filmpje.

Begint goed, er wordt goed gebruik gemaakt van de setting. Ook nogal wat bekende acteurs had ik het idee.

Maar halverwege kalft het toch een beetje in. De scenes in het mortuarium blijven leuk maar de film weet niet meteen richting kiezen. Beetje griezel, beetje crimi. Vooral dat laatste doet de film op het eind de das om. Het geleuter om de moordenaar is niet al te interessant en vond het ook redelijk doorzichtig.

Er zaten leuke momenten in, Kim Bodnia is een herkenbaar en ook wel goed acteur, maar in het geheel soms net teveel een TV film. Niet stabiel genoeg om echt te overtuigen, ook (en vooral) visueel niet. Verder wel erg vermakelijk.

3.5*

Spannende film,

Stukken beter ook dan zijn remake. Gelukkig beloopt de remake niet helemaal hetzelfde pad, de stukjes rondom de kerk zijn eruit gelaten meende ik, al ben ik het met Wouter eens dat hij compleet overbodig is.

Die weddenschappen tussen de 2 vrienden zorgden niet alleen voor grappige situaties maar ook voor wat extra sfeer omdat alles wel eens een dubbele lading zou kunnen hebben. In ieder geval in een deuk gelegen toen dat hoertje onder de tafel dook onder toeziend oog van vele toeschouwers.

De scènes in het mortuarium waren soms best wel huivering wekkend. Ijzersterk uitgangspunt dat gevolgd wordt door veel onderlinge verdachtmakerij. Weinig van de muziek gemerkt, maar dat doet er niet toe. Film biedt dus meer dan alleen geluids schrikeffecten.

Aardige ontknoping. Alleen wat jammer, dat de moordenaar wat te vroeg werd prijsgegeven. Maar eindelijk weer eens een film waarbij ik op het puntje van mijn stoel zat. Vooral dankzij sterke acteerprestaties van met name de rechtenstudent en zijn vriendin. Mooie chemie tussen beiden, het werd er ook nooit te dik bovenop gelegd, maar oogde juist teder en schattig. Iets dat heftig contrasteerde met de sfeer in het motuarium. 4*

Lang naar uitgekeken en uiteindelijk gisteren bekeken. Ben al met al lichtjes teleurgesteld en het was vooral een gigantisch Loft-gevoel dat overheerste. Een Loft-gevoel, in die zin dat ik de indruk had naar een film te kijken die overduidelijk geïnspireerd is door de grote Hollywood-thrillers, maar toch een eigen draai aan de plot geeft. Het resultaat is een an sich degelijke film, maar wel een film die teveel clichés aanboort en op het einde van de rit teveel wendingen serveert en gewoonweg niet spannend genoeg blijkt te zijn. Alhoewel er uiteindelijk wel enkele individuele nagelbijtscènes bij zijn...

De plot is op zich wel leuk, maar zoals onderhond terecht opmerkt een beetje te "crimi". Je weet wel, Baantjer en dergelijke... Dit en enkele losstaande scènes die de rimtiek van de film wat in de weg zitten voorkomen dat Nattevagten de topper werd waar ik op hoopte.

De Scandinaven hebben in elk al betere horrorfilms voortgebracht.

Leuk.

En nogal wat sfeer. Kende alleen de remake.

Vind de sfeer leuk, maar vooral de suspense. Iets wat de remake, mijns inziens nogal ontbeert halverwege. Toch is ook hier het tweede deel helaas wat minder sterk.

Goed.

Aardige thriller. Atlhans de eerste helft is behoorlijk spannend als je nog niet weet wat er aan de hand is. Lekker smoezelige omgeving met die goedkope witte wandtegeltjes en aftandse tl-verlichting.

Tweede deel vind ik ook aanzienlijk minder omdat het raadsel jammergenoeg veel te vroeg duidelijk wordt. Vond het acteerwerk grotendeels ook niet zo geweldig.

PS, de titel Nattevagten doet me telkens denken aan een ongeschoren-vrouwen-porno (van een dyslectische regisseur).

Behoorlijk sterke film, knappe spanningsopbouw vooral. Toch jammer dat die spanning soms in kleine anti-climaxjes eindigt. De killer wordt toch wat te snel weggegeven bijvoorbeeld. Desondanks eindelijk weer eens wat spannends gezien.

4*

Aardige film. Leuke spanningsopbouw en een aardig verhaal. Daar houdt het jammergenoeg mee op. Er wordt te weinig met de spanning gedaan die aan het begin gecreëerd wordt. Op een gegeven moment had ik het wel gezien en was het niet spannend meer, je weet dat er niks gaat gebeuren. Jens is dan nog de persoon die deze film de moeite waard maakt. Door hem wordt het (iets) meer dan een doorsnee CSI-aflevering.

3,0*

Redelijk sfeervol en een toffe setting, maar daar houdt het dan ook wel op. Eerste helft is het allemaal nog vrij genietbaar, met een paar sterke scenes in het mortuarium, maar daarna zakt de film af naar doorsnee crimi gedoe en is het allemaal niet echt meer boeiend. 2*

Dit origineel is net wat beter als de remake uit 97, omdat het qua spanning en plot beter verloopt.

Acteren was ook sterk en film technisch is het ook best.

3,5 ster

Het is hier al een paar keer gezegd, maar ook ik vond vooral het eerste deel van deze prent goed. De ontrafeling van het verhaal doet inderdaad wat te veel denken aan TV-detectives.

Jammer, want het begin is sfeervol en er wordt prima geacteerd. Voornamelijk dan door de 2 kameraden, die zelfs voor de nodige gein zorgen.

Hoe meer het plot erbij komt kijken, hoe minder het me allemaal ging interesseren. Maar sowieso een meer dan geslaagd filmpje. 3*

Onderhoudende, spannende film. Maar daar is alles wel mee gezegd.

Ik zag geen elementen die de film bovengemiddeld zouden moeten maken. Visueel is het behoorlijk mager en het grossiert natuurlijk in typische thriller-effecten.

Erg mager.

Een film die zeer weinig te bieden heeft. Hij sprak mij aanvankelijk aan door de enge setting, maar die werd eigenlijk erg slecht gebruikt. Qua horror is deze film sowieso drie keer niks.

Verder was ook quasi elk moment/element voorspelbaar. Zo kon je bijvoorbeeld voorspellen wanneer het alarm afging, terwijl dit best als 'schrik-moment' kon worden ingezet. Ook het whodunit verhaaltje was erg doorzichtig en boeide bijgevolg voor geen meter.

De muziek vond ik bedroevend slecht, visueel was het pover en de personages waren alles behalve interessant. De enige die wat wist te boeien was de kleine rol van Ulrich Thomsen. De rest is het vermelden niet waard.

Ik geef twee sterren voor schaarse spanningsmomenten en voor het feit dat de film desondanks vlot voorbijging.

2.0/5.0*

Kleine tegenvaller.

Waarschijnlijk iets te lang mee gewacht, waardoor deze is ingehaald door een handjevol andere films, zo lijkt het. Het claustrofobische sfeertje bekruipt je wel hier en daar, echte nagebijt-scènes zitten er dan net niet tussen.

Het helpt waarschijnlijk ook niet dat deze film voor mij twee gezichten had. Enerzijds spannende momenten, mooi belicht en geschoten, anderzijds nogal kinderlijk melig of dramatisch gedoe in de vriendengroep, veelal ondersteund door een nogal krijsende soundtrack; echt een groot nadeel van deze film.

Het whodunnit-aspect is flinterdun en voorspelbaar, maar gelukkig leunt de film er ook niet al te veel op. De spanning in sommige mortuarium-scènes zorgt voor een kleine 3*, maar hier had veel meer in gezeten.

Leuke film, beetje een moderne Hitchcock.

Merkte vooral dat er veel stijlelementen in zaten waarin gerefereerd werd naar de wat klassiekere horrorfilms. Zat een terugkerend Psycho-muziekje in, en een paar shots deden erg denken aan die film denken. Verder kreeg ik door de gangetjes nog een The Shining-achtige associatie, maar eigenlijk is het verhaal vooral een Jack The Ripper-variant.

Het is ook zeker een spannende film, zeker het middenstuk. Op het einde vond ik het wat minder boeiend, vond het ook zonde dat het uiteindelijk de moordenaar zelf was die je op het juiste pad kreeg, niet erg geloofwaardig en wat gekunsteld.

Maar desondanks erg leuk. De film is op bepaalde momenten grappig, kent een leuk spannend sfeertje, en er komen wat bekende Deense gezichten langs. Vooral de cameo van Ullrich Thomsen, in een rol die niet echt bij hem lijkt te passen, wat dat juist weer een leuke toevoeging maakt

Kim Bodnia blijft een held, en de film is voorbij voordat je het weet. Uiteindelijk is het ook niet meer dan een leuke mengelmoes van verwijzingen etc, maar het is wel meer dan de moeite waard.

3.5*

Nattevagten begint erg leuk, is af en toe erg spannend en de score is ook zenuwslopend. Vooral de introductie in het mortuarium weet te intrigeren en alles belooft dan ook zenuwslopend te worden.

Hoe jammer is het dan dat de film eindigt in een simpele crimi film die weinig meer weet te overtuigen. Daarbij helpt het ook niet dat de dader een behoorlijk stuk voor de climax al uit de kast weet te komen. Overigens heb je tijdens het kijken ook al vrij snel door dat die agent de moordenaar is, hij geeft wel hele vreemde informatie door, dat doet een agent normaal nooit. Ook dat hele komisch bedoelde kerk gebeuren doet de sfeer een beetje teniet helaas.

4 sterren voor het eerste gedeelte, 2 voor het laatste.

3,0*

Toen ik 13 was had ik nog de remake van deze film gezien en weet nog dat ik daar helemaal niks aan vond en saai was....althans zo dacht ik er als puber over die uiteraard alleen op actie en geweld zit te wachten. Na jaren uiteindelijk eens het Deense origineel geprobeerd en ik weet in ieder geval al dat mijn stem bij de remake wel zal worden verhoogd.

Dit is gewoonweg een erg geslaagde film van Ole Bornedal. Hij weet hier een prima en spannende film neer te schetsen met een uitstekende cast. De hoofdrolspeler kon ik nog niet maar die zet wel een overtuigende rol neer als Martin, een nachtwaker in een montuarium (je moet het maar net willen), Ook Kim Bodnia is prima van de partij en de rest ook. De film is ook door en door spannend en weet op psychologische gebied ook goed te werken. Het begint ook een klein beetje met Paranormal Activity achtige snufjes, Martin doet zijn werk als nachtwaker en er beginnen allemaal vreemde dingen plaats te vinden die eerst nog onschuldig lijken, maar uiteindelijk uitmond op een soort van thriller waarbij Martin in een slim maar pervers spelletje verzeild raakt. (wat begint met dat Martin word verdacht voor necrofilie, maar even later word het alleen maar erger en niemand geloofd Martin. Vooral de angst in het donker en toch met moed actie ondernemen om bv te kijken wat er nou allemaal gebeurd in die opslagruimte word door Bornedal ook erg sterk en pakkend neergezet. Het climax is ook vrij heftig, je beste vriend kan je ergste vijand zijn.

Prima origineel waarvan ik de remake snel een herkijkbeurt ga geven.

4,0*

Goed.

Maar dat is niet per se de verdienste van het plot. Na een langzaam begin waarin de whodunnit nog vlotjes meehelpt aan de sfeerschepping laat de uitkomst serieuze steken vallen naar het einde toe, waarin het "meesterplan" van de moordenaar uit de doeken wordt gedaan en het uit een reeks toevalligheden blijkt te bestaan.

Nu goed, Nightwatch is een prima wegkijker, zeker ook door cast die overwegend goed staat te acteren. Hoofdrolspeler Nikolaj Coster-Waldau is wellicht het beste. Kim Bodnia is wat luidruchtig aanwezig en Ulf Pilgaard is mij niet subtiel genoeg, maar ook zij kunnen er mee door.

Regisseur Ole Bornedal slaagt erin stevig wat sfeer in z'n film te steken. De locatie ademt sowieso al iets lugubers uit en af en toe een dom schrikmomentje kan ik ook altijd wel smaken.
De soundtrack is niet altijd even overtuigend, maar de verdere no nonsense-aanpak past wel bij dit soort films.

3,5

Een leuke en bij vlagen ook spannende film, die wat vlak begint, maar redelijk sterk eindigt.

In het begin wordt gepoogd om sfeer te scheppen, door middel van wat kleine verwijzingen naar oudere films uit het genre. Op zich wel aardig gedaan. Ik had in de eerste helft vooral problemen met het personage dat Kim Bodnia speelt. Nogal vervelend, met irritante grapjes, wat er ook nog eens voor zorgt, dat het soms niet spannend wil worden. In het middenstuk wordt dat langzaam steeds beter. De spanning komt er langzaam in, dankzij de steeds terugkerende soundtrack, die erg effectief is en dankzij het goede acteerwerk van de cast, is het blij vlagen zelfs erg genietbaar.

De uiteindelijk ontknoping mocht er ook best zijn. Spannend en leuk. Ook de humor vond ik in de tweede helft wat beter verzorgd. Het luchtige huwelijks einde vond ik op dat gebied ook erg geslaagd. Het is dan ook een prima afsluiter van een fijne Deense thriller, die stroef begint, maar uiteindelijk toch wel lekker op stoom komt.

3,5*

Deze Deense horror (lees: thriller) film moest ik gewoon zien door die sfeervolle poster. Ook was ik erg benieuwt wat de Denen met horror zouden kunnen doen, omdat ik tv-series als Forbrydelsen en The Bridge erg goed vind.

De film verteld het verhaal van Martin, een rechtenstudent die wat geld hoopt bij te verdienen met een baan als nachtwaker in een mortuarium. De oude nachtwaker wil hem niet vertellen waarom hij is gestopt. Tegelijkertijd vinden er vreemde moorden plaats in de stad en dage Martin en zijn vriend Jens elkaar uit om de gekste dingen te doen...

Het acteerwerk was erg sterk en ik herkende ook aardig wat acteurs. Sofie Gråbøl weet overtuigend angst uit te beelden (moest zelfs denken aan Marilyn Burns in The Texas Chain Saw Massacre) en speelt verder ook niet onaardig, later zou zij de detective Sarah Lund gaan spelen in Forbrydelsen. Ook Kim Bodnia speelt de hoofdrol in een Deense tv-serie, namelijk Martin in The Bridge, hier speelt hij een heel ander soort rol maar hij was toen al een natuurtalend. Nikolaj Coster-Waldau kende ik nog niet maar hij schijnt het in Amerika helemaal gemaakt te hebben. Hier speelde hij in ieder geval een sterke hoofdrol als Martin. En dan was er natuurlijk nog Ulf Pilgaard als de politieman, die tevens de necrofiele moordenaar blijkt te zijn. De hele film lang kwam hij mij bekend voor en aan het einde wist ik ineens waar ik hem eerder heb gezien: Tempelriddernes skat, een Deens jeugdfilm. Hier komt hij op het einde in ieder geval erg onverwacht uit de hoek.

De sfeer van Nattevagten is vrijwel meteen al gezet, als de oude nachtwaker Martin rondleid door het mortuarium. Door de mooie beelden van het oude gebouw en de muziek blijft die sfeer vrijwel de hele film als een huis staan. De cinematografie vond ik sterk en ook de muziek was erg goed. Een mooie dramatische orkestrale score, suspense-muziek die af en toe aan Psycho doet denken en wat rock-achtige nummers waarvan sommige uitstekend bij de film paste.

Ik kon het wel waarderen hoe je in het begin van de film steeds verwachten dat het een bovennatuurlijke horror zou worden maar het uiteindelijk een super spannende thriller word. Veel van de Hollywood-clichés ontbreken of zijn op geniale wijze door de personages in de dialogen opgemerkt als "Het lijkt wel een slechte Amerikaanse film...". De film had af en toe wat weg van een giallo maar is wat frisser en realistischer.

Nattevagten vind ik een erg goede film van Ole Bornedal. Het laatste deel van de film is de spanning niet te houden. Het plot zit goed in elkaar en het acteerwerk is erg goed, vooral omdat het geen horror-acteerwerk is maar meer acteerwerk dat je in een van de beter drama of misdaad's films tegenkomt. Een echte aanrader voor liefhebbers van horror of thrillers, of als je gewoon een goede film wil zien natuurlijk. Word tijd dat in Nederland ook (meer van) zulke films gemaakt gaan worden.

Meer vermakelijk dan iets anders. Ietwat eigenaardig ook. Neem de scène in het restaurant. Die opent als kluchtige ongein, maar stilaan wordt het meer en meer een ongemakkelijke zit met Bodnia die het hoertje steeds meer onder druk zet. In zekere zin tekenend voor de film. Het heeft wel wat humor en is zelfs wat theatraal, met name de blonde hoofdrol heeft daar last van. Een toontje dat doet denken aan een thriller van andere tijden, maar dan in een modern jasje. Zo gaan er onderweg wat smerige zaken opspelen in een plotje dat zich ondertussen ook toespitst op wie de viespeuk is. Beetje wisselvallig, ik kon er in ieder geval nooit helemaal in mee, maar alles wat zich in het mortuarium mag er zijn.

Degelijke en sfeervolle horrorthriller, die met een luchtig verhaal begint dat wel gaandeweg uit de hand loopt, en uiteindelijk in een ware whodunnit uitmondt. Vlekkeloos is het allemaal niet, er zitten genoeg weinig geloofwaardige elementen in, maar de sfeer en de spanning maken veel goed. Richting 3,5*

?Prachtige film die inderdaad luchtig van start gaat, daarna iets komisch van karakter wordt en vervolgens de thrillerzijde op gaat zoeken in situaties waarin jezelf liever niet in verstrikt zou willen raken.

Prima verhaal en uitstekende acteurs, film is van het "whodunit" genre.

Wat ik ook leuk vond is het feitje dat Sofie Gråbøl (Deense "The killing") de jonge 'godin' Kalinka speelde als de vriendin van onze held.

Een 8 voor deze film.

Een jonge Jaime Lannister, pardon, Nikolaj Coster-Waldau, krijgt een baantje als nachtwaker in een mortuarium, en het blijkt al snel dat het geen toeval is dat daar een vacature is: sinds de vermoorde hoertjes binnenstromen blijkt er een of andere viespeuk ook nog met de lijken te rotzooien. Dat ze dat niet op kunnen lossen door een camera of een iets doortastender bewakingsregime nemen we dan maar voor lief aan. Als intro klinkt dit misschien als een horror, maar dat is het nauwelijks: het is veel meer een soort van krimi-thriller waar toevallig ook een moordenaar in voorkomt. Met daar doorheen vermengd ook een behoorlijke dosis komedie, met name doordat Martin (Coster-Waldau dus) en zijn beste vriend Jens nogal van practical jokes houden, elkaar steeds opjutten en Jens daarin graag grenzen overschrijdt. Leuke cameo ook van Ulrich Thomsen, trouwens.

Hoe dan ook, hoewel de film best traag is, is er alsnog best wel wat spanning aanwezig in Nattevagten als het whodunit-aspect van de film nog centraal staat en het de vraag is wat er nou aan de hand is in het mortuarium. En ook als eenmaal blijkt wie de schurk is, zitten er nog wel wat spannende scenes. Maar toch jammer dat er nogal wat zwakke schakels in het verhaal zitten. Het blijkt wel heel gemakkelijk om herhaaldelijk onopgemerkt in een mortuarium in te breken, met de lijken te klooien, crime scene na crime scene te vervalsen, en met een achtergrond als ontslagen necrofiele nachtwaker een carriere als rechercheur op te bouwen. En ook de humoristische scenes kwamen niet allemaal even leuk uit de verf. Een voldoende, zeker wel, maar heel veel meer ook niet.

Lang voordat we (zowat collectief) inzagen dat Jaime Lannister eigenlijk helemaal niet zo’n misselijke pisvlek was als we dachten, speelde acteur Nikolaj Coster-Waldau zijn eerste grote rol in de Deense film Nattevagten (Nightwatch). Hij is een rechtenstudent die - om wat bij te verdienen - een baan als nachtwaker in een mortuarium accepteert. Een éénzins-synopsis waar al je genoeg spannende kanten mee op kunt. ’s Nachts in je eentje door een niet geheel verlicht mortuarium vol lijken kuieren, terwijl je overdag nog studeren moet, is niet iets wat de meeste mensen aantrekt. Dan was mijn studentenbaantje bij de Pathé toch een stuk gemoedelijker.

Nattevagten haalde ook hier de bioscoop, en stond sinds rond de eeuwwisseling op mijn watchlist, zonder al te hoge prioriteit. Met de komst van GoT echter (en Hodejegerne (2011) kreeg ik steeds meer zin om Coster-Waldau eens als broekie te zien. Het is de eerste film die ik van regisseur Ole Bornedal zie, en Nattevagten stelt niet teleur. De suspense wordt gestaag opgebouwd en de jonge acteurs doen het prima. Grappig om ook Ulrich Thomsen (Festen) even langs te zien komen, en een eveneens jonge Sofie Gråbøl (The Killing). Nightwatch is niet perfect, zo zitten er een aantal scènes tussen waarvan de toegevoegde waarde me behoorlijk ontgaat.

Maar al met al rond ik zonder bezwaren af naar boven.

3,5*

Qua niveau niet zo verschillend van de remake.

Logisch dan ook dat het origineel een hogere score krijgt. Mensen kijken vaak eerst deze en wanneer ze merken dat de remake bijna een exacte kopie is van het origineel, duikelt de beoordeling dan ook naar beneden.

Maar qua niveau scheelt het dus niet zo veel. Wel iets meer sfeer in deze. Daar staat dan weer tegenover dat de beeldkwaliteit duidelijk minder is. En ondanks dat het richting het einde wat saaitjes wordt, is het gewoon een effectief filmpje.

Een film die voortvarend begint, het idee is ook gewoon goed, maar vanaf dat duidelijk is wie de moordenaar is (zo'n beetje vanaf de scène dat de politieman het met een raar lachje over het gezicht van de moordenaar heeft dat hem in de spiegel aankijkt) neemt het scenario wel een duikvlucht. Het vervolg is behoorlijk zwak, spanning is ook een beetje weg, het verbaast me eigenlijk dat dit toch wel een klassieker is geworden. Vanwege het sterke idee en de vermakelijke eerste helft nog wel ***.

De film is een mix tussen een slasherfilm en een Scandinavische thriller. Het begint sfeervol met de jonge Martin die een job aanneemt in een mortuarium. Ideale setting voor een griezelige film. Gaandeweg moet het verhaal zich wel ontplooien natuurlijk en daarmee gaat de sfeer helaas ook wat verloren. Op zich nog altijd de moeite, maar voelt toch ook wat low budget en gedateerd uit zoveel jaren later. En geen wonder dat er ook een Amerikaanse remake volgde enkele jaren later.

De eerste 20 minuten van deze ambitieuze horrorfilm zijn best degelijk, aangezien regisseur Ole Bornedal bijzonder weinig tijd verspilt aan nodeloze introducties en het concept snel voor de dag brengt. De hoofdrollen vertolkt door Nikolaj Coster-Waldau en Kim Bodnia zijn bovendien meer dan degelijk, al geeft Bornedal ze nooit iets extra's mee om memorabel te worden/blijven. De regie in termen van sfeer is verder soms geslaagd, maar de spanning wordt na het eerste halfuur amper meer opgevoerd. Na enige tijd kantelt Nattevagten naar een misdaadgebeuren en dat komt bijzonder saai voor de dag. De sfeer verdwijnt per minuut steeds verder naar de vergetelheid en de ontknoping is allesbehalve verrassend. Bornedal had zichzelf er beter aan gedaan het gehele verhaal op het spookachtige te focussen, want die elementen komen beduidend beter voor de dag.