The Treasure of the Sierra Madre (1948)

Zeer originele en stoere avonturenfilm!

Er zitten hier en daar westernelementen in, en de film deed me ook denken aan Le Salaire de la Peur (die een paar jaar na deze film is uitgekomen).

De dialogen zijn gevat en hebben de nodige humor.

Verfrissend om Bogart nu eens als een personage te zien met een 'labiel' karakter, terwijl hij meestal de ultieme smartass is. Zijn paranoide karakter deed me wel wat denken aan kapitein Haddock.

Prachtrollen van Bogart, Walter Huston (de vader van de regisseur!) en Tim Holt

De film is opgenomen op schitterende locaties, wat natuurlijk enorm bijdraagt aan de sfeer.

tja, zo kan je elke gebeurtenis in een willekeurige film wel afkraken. beetje flauw.

maar goed, erg goede film. juist door erg sterke scènes en een hoog tempo. ken alleen maar de rollen van Bogart waar hij een zelfverzekerde zakenman speelt (o.a. Casablanca en Maltese Falcon), maar in deze rol als paranoïde zwerver is hij misschien wel op zijn best. de steeds verder ontwikkelende gekte dat leidt tot zijn uiteindelijk dood zijn zeer fraai in beeld gebracht. de andere twee hoofdrolspelers doen het ook erg goed.

hoogtepunt van de film was het psychologische spel tussen Bogart en Holt waar ze beide zo lang mogelijk wakker moeten blijven , maar in feite kent deze avonturenfilm het ene na het andere hoogtepunt en de meeste hedendaagse genregenoten kunnen niet in de schaduw staan van deze film.
ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van het eind vind. ze doen wel erg makkelijk over het verliezen van het goud. maar een erg goede film. 4,5 sterren.

Een meesterwerk! Alles klopt aan deze film. De cast, de locaties, spanning, humor...
Bogart in een rol zoals ik hem nog nooit heb gezien, ik was zelfs een beetje geschokt om hem zo (labiel, paranoïde) te zien, maar zijn acteren werd er absoluut niet minder om, integendeel. Walter Huston was in deze film niet minder briljant. De posititiviteit die hij uitstraalt, en zijn schaterlachen (vooral met dat dansje erbij) om alles werkt aanstekelijk. Ik vind het einde prachtig: Ze ontdekken dat alle goud is weggewaaid, en moeten er hard om lachen: "Die grap is wel zes maanden ontberingen waard!"

Een topper!
5*

Waarom heeft Walter Huston op de poster een ander kapsel dan in de film en geen baard? En waarom staat er een vrouw op de voorkant van de dvd-hoes, terwijl de enige vrouwen die we te zien krijgen figuranten zijn?

Hoe dan ook, deze film behoort zeker tot het beste dat er in klassiek Hollywood geproduceert is. Hoewel het verhaal op zich simpel is en bekend in de oren klinkt blijkt deze film toch weer een voorbeeld te zijn van hoe je een bekend verhaal perfect moet verfilmen. Er valt dan eigenlijk ook vrijwel niks aan te merken op deze film. Met uitzondering van het feit dat Holt niet doodgeschoten wordt door Bogart, maar alleen gewond raakt. Het was misschien iets scherper geweest als hij omgekomen was. Past ook beter bij het cynische karakter van de film.

Want de film is cynisch. En dit soort cynisme vind ik geweldig in films. Het einde is zelfs een tikkeltje sarcastisch, met het wegwaaiende goud. Geweldig, en doet denken aan het ook al sterke einde van Hustons' The Maltese Falcon. Ook zijn er vergelijkingen te maken met The Man Who Would Be King. Blijkbaar is Huston dus op zijn best met het thema obsessie en de waanzin die daarbij komt kijken. En dat is sowieso een thema dat mij wel aanspreekt. Met andere thema's is Huston in mijn ogen ook minder sterk.

Ik vond de film ook opvallend spannend. En dat eigenlijk niet eens zozeer tijdens de echte avonturensènes als de bandietenoverval en zo (die ook goed zijn), maar meer tijdens de echte paranoia-momenten. Bogart acteert hier minstens net zo sterk als in Casablanca en In a Lonely Place, wat een keihoog niveau is. De pure waanzin weet hij zo sterk te verbeelden, dat zijn personage zeer dreigend en verontrustend wordt. Gek dat deze rol bij de Oscars over het hoofd gezien werd, ondanks dat de film wel goed scoorde in verschillende catogorieën. Mooiste scène is die waarin Bogart en Holt allebei zo lang mogelijk wakker proberen te blijven. Erg goede onderhuidse spanning.

Dit is kortom een knap staaltje filmkunst, waarbij ik toch gedwongen wordt om 5 sterren uit te delen, ook al ben ik daar graag voorzichtig mee.

Verrukkelijk ouderwets avontuur. Met een erg mooie rol van Bogart (die wat afwijkt van de typische Bogart-rol) en schitterende rollen van Tim Holt en papa Huston.

Ik vind het einde trouwens geweldig, het weglachen van de pech vat de film in een scene samen. Naast de eerdergenoemde wakkerblijfscene de mooiste uit de film.


4.0*

Sinds jaar en dag heb ik helemaal niets met western filmpjes. Dit stamt al terug vanuit de tijd dat ik met familie naar ponypark Slagharen ging, waar we altijd aanvingen voor de cowboy en indianenshow. Voor iedereen altijd een hoogtepunt, maar ik hield me liever op in het vliegend tapijt. Het meeste stoorde ik mij aan de eendemensionaliteit van de shows. Altijd weer die strijd tussen goed en kwaad, natuurlijk altijd beslecht in het voordeel van de goede kant. Maar niet alvorens er flink op los geknald werd.

Eenzelfde blik had ik op westerns. Ook altijd vrij eendemensionaal van karakter met altijd maar weer die cowboys en indianen. En de eeuwig durende strijd tussen goed en kwaad. Verder veel schietpartijen en veel dezelfde muziek die nooit eens uit de ban springt. Qua uiterlijk vertoon, heb ik nog nooit een aardige western gezien. Altijd dezelfde saaie kleuren van een tijd die al lang geweest is en nooit meer terug zal komen. Veel geel en rood. Maar weinig frisse en variërende kleuren. Nee, westerns waren tot dusver niet aan mij besteedt. Alleen de 2 grote westerns van Leone kon ik nog wel waarderen, maar vooral omwille van de prachtige muziek van Enrico Morricone.

Na dit te hebben gezegd, moet ik toegeven dat ik eindelijk een leuke western ben tegengekomen. Een western waar de hoofdpersonen niet telkens van stadje naar stadje trekken of op de vlucht zijn. Nee, het charmante aan deze film is dat de hele film vooral een groot avontuur is. En met het woord avontuur kan ik mij wel associëren. Een beetje een jongensachtig relaas waar de hoofdpersonen hun dromen naleven en om dit te realiseren barre tijden moeten doorstaan. Het had allemaal wel wat, de sfeervolle bivak opgeslagen in een woeste maar prachtige omgeving. Ja, ik kon mij perfect identificeren met de hoofdpersonen.

Zij dwaalden niet doelloos rond en hadden niet telkens wraakneigingen naar elkaar toe. Ze moesten het immers samen zien te rooien. Langzamerhand kwam de menselijke hebzucht om de hoek kijken. Lang geleden dat ik mij zo geërgerd heb aan een filmpersonage. Humphrey Bogart geeft perfect gestalte aan de egoïstische Dobbs . Daar waar hij in Casablanca als een krant acteerde, wist hij hier emoties bij mij op te wekken. Hetzelfde gold voor de andere hoofdrolspelers.

Gelukkig wordt er de tijd genomen voor de weg naar het goud toe en wordt het thema hebzucht prachtig behandeld. Geen zwart - wit theorieën alhier. Juist door de hindernissen die op hun pad komen, zijn de hoofdpersonen moeilijk te peilen. Het einde was voor mij een perfecte afsluiter, ik moest er echt om lachen. Zoveel ironie, ook bij de hoofdrolspelers. letterlijk het geld weglachen . Fijne film dus, met ook aardige muziek en vooral aardig zwart - wit camerawerk, dat ook goed gebruik maakt van diepte. 4*

Om even terug te komen op mijn voorgaande bericht: hiervan is weinig sprake in The Treasure of the Sierra Madre. De Spaanse dialogen maken de film lekker autheniek, maar ondertitels hadden er prima bijgekund. Het gebrek eraan heeft niets van doen met restrictieve narratie omdat de gesprekken in grote lijnen duidelijk worden. Anderzijds weet je toch wel wat er ongeveer gezegd wordt dus onmisbaar zijn ze nu ook weer niet. Laten we die authenticiteit daarom vooral onderstrepen!

Verder een uitstekende, onderhoudende avonturenfilm met een uitmuntende cast. Vooral de oude Huston schittert als het goud dat ze opgraven, maar Bogart en Holt zijn eveneens perfect gecast. Verder zit er genoeg spanning door de film en is het einde bovenal verrassend. Wat een deceptie in die laatste vijftien minuten, heerlijk!

Zeggen dat Sierra Madre alleen maar clichés bevat is naast een understatement waarschijnlijk ook gewoon een cliché op zichzelf. Toch is het opvallend hoe men indianen, bandieten, treinroven, goudkoorts, achterdocht en oplichterij op zo'n flauwe manier in één film heeft weten proppen. Ook opvallend hoe fragmentarisch alles in de film gestopt is. Nu een beetje van dit, dan gewoon droppen en op naar het volgende.

Begin deed inderdaad wat denken aan Salaire de la Peur, maar waar daar een redelijk boeiend en interessant avontuur ingezet wordt verheft deze film zich niet boven een Lucky Luke avontuurtje.

Film is erg saai geschoten en heeft een uitermate irritante soundtrack (niet alleen dankzij, maar wel sterk geholpen door het tergend stemgeluid van Bogart), dus veel meer dan het verhaaltje volgen valt er niet te doen.

Elke wending wordt mooi voortijdig aangekondigd en via een ongelofelijk toeval komt het voorspelde ook steeds uit. Men bolt maar wat door zonder ook maar enige moeite te doen om er wat geloofwaardigheid in te steken.

Zo is het gevecht in de bar hilarisch slecht geacteerd, komen de moodswings van Bogart steeds uit het niets en is alles gewoon veel te voorspelbaar (Lotto gewonnen).

De film is een flauwe doorslag van het servetje waarop de grote lijnen ooit neergekwakt zijn. Er is niemand die maar een poging lijkt te doen om een personage neer te zetten en alle fun is ondertussen zo verlebberd dat ik de minuten al redelijk snel aan het aftellen was.

Een ramp van slechte comic verhaallijntjes en povere pogingen tot ontwikkeling van enkele platgetreden thematische paadjes.

0.5*

Een zeer sfeervolle film uit de hand van John Huston. Een film met Humphrey Bogart op z'n best! Bogart legt z'n rol werkelijk schitterend neer, en Walter Huston idem. Destijds werd Treasure of the Sierra Madre niet goed ontvangen door het publiek, maar groeide met de jaren mee toch uit tot één van de beste meesterwerken uit de geschiedenis (van Hollywood). Ook was het de eerste keer in de geschiedenis van Hollywood dat zowel de vader als zoon een Oscar voor dezelfde film won. Prachtig zwart/wit geschoten camerawerk van Ted D. McCord en ook zeer mooie muziek van Max Steiner. De manier waarop het avontuur zich ontwikkeld is super meeslepend.

Geniale film, die je doet blijven kijken!

5,0*

Prachtige sfeervolle avonturenfilm dat moet gezegd worden en wat bevallen de films waarin Bogart speelt me telkens toch weer goed. Op sommige punten zoals de ontmoetingen met de Indianen en enkele shootouts doet het een beetje aan een western denken, maar voor mij is dit een echte onvervalste avonturenfilm.

De cast is heerlijk op dreef met een Bogart nu eens in een niet zo zelfverzekerde rol en dat personage zet hij perfect neer. Je ziet hem naarmate de film vordert langzaam flippen en gek worden in het hoofd. Ook Tim Holt en Walter Huston spelen prima, waarvan die laatste me op de een of andere manier erg deed denken qua uiterlijk aan Harvey Keitel, maar dat terzijde. Verder bevat de film fijne, scherpe dialogen, leuke, soms erg cynische humor, soms best wat spanning en fantastische beelden van de mooie omgeving waar de film opgenomen is.

Verder wordt in deze film goed weergegeven wat hebzucht in combinatie met vermoeidheid met een mens kan doen. Ik vind dat erg realistisch weergegeven in deze film en fraai uitgedragen door de hoofdrolspelers. Verder is het einde meer dan subliem, met dat overdreven lachen om het weggewaaide goud, waar ze een half jaar voor gewerkt hebben, maar wat uiteindelijk dan in feite toch niet zoveel waard was, figuurlijk gesproken.

De film zit erg dicht tegen de maximum score aan.

Dikke 4,5*

Als westernfan dacht ik deze te moeten kijken omdat er enige westernelementen in zouden zitten. Die zijn wel te vinden, maar op de vingers van een flink gemuteerde hand.

Twee uur lang heb ik genoten van het spel van Bogart, Holt en Huston. Een prachtig avontuur met heerlijk menselijke karakters. Nu moet ik potverdemme misschien door deze film mijn smaak eens gaan verbreden, want dit soort acteurs en verhalen smaakt naar meer. Maar er zijn nog zoveel westerns die ik niet gezien heb.

Bah, wat een rotfilm.

4*

Wat een rol van Bogart! Erg goed onderhoudende avonturenfilm, waar de karakterontwikkeling erg mooi verteld wordt.

4.0*

Al dat gedoe voor dat goud. En uiteindelijk heeft niemand het. Schitterend, al mocht die idiote lach van de oude man wel achterwege blijven.

Een film die dus wel wat te vertellen heeft. Jaloezie, wantrouwen, stelen, moord. Het zit eigenlijk allemaal in de mens zolang er maar aanleiding voor is. 100 000$ is dus zo een aanleiding. Steeds achterdochtig voor elkaar en op de loer moeten zijn voor bandieten. Stresserende situatie en weer meesterlijk gebracht door Humphrey Bogart. Tim Holt vond ik ook goed spelen maar Walter Huston vond ik dan weer wat minder.

John Huston is zeker ook het vermelden waard. Alles is met goede spanningen in beeld gebracht en goed gefilmd. Ik hou wel van zijn stijl. Enkel vond ik zoals bij meeste zwart-wit films de soundtrack weer storend. Ook hier was die weer veel te druk aanwezig, ik kan er maar niet aan wennen.

Een zeer mooie score alweer voor Huston.

****

Toffe avonturenfilm in het wilde westen 8-). Het blijft geinig om te zien welke oplossingen men toentertijd (1948) had voor geweldsscenes. Beetje kneuterige lachwekkende uitvoering, maar keihard geweld past natuurlijk ook weer niet in dit tijdsbeeld.

Heerlijke, sfeervolle avonturenfilm van John Huston. Ondertussen is het alweer de 4de film met Humphrey Bogat in de hoofdrol die ik zie en wat me opvalt is dat dit zijn eerste rol als 'badguy' is, terwijl hij in andere films dikwijls een meer voorname Amerikaan speelt. Maar hij speelt die rol schitterend en met overtuiging, hetzelfde kan gezegd worden over Walter Huston die de pannen van het dak speelt als stereotype goudzoeker. Het over the top acteren van sommige personages (zoals de Mexicaanse bandieten) vond ik erg goed passen bij een avonturenfilm als deze.

Het verhaal is gewoon sfeervol, alle settings komen mooi tot leven en de speelduur van de film was ook bijna perfect, met zijn 2 uur duurde de film precies lang genoeg waardoor het verhaal zelden langdradig werd of een te snel tempo aannam. Negatief aan deze film vond ik de soundtrack die gewoon verschrikkelijk klonk bij momenten, vooral bij de overheersende klanken bij de begincredits. Verder had de film ook weinig bijzonders te bieden en was het niet meer dan een leuk avonturenverhaaltje met bandieten en indianen enz. opgevrolijkt door passend acteerwerk en levendige settings, dus verder dan een 3.5 kom ik niet.

3.5 sterren

Dit schijnt nou de film te zijn die Paul Thomas Anderson vaak gezien heeft voor het schrijven- en maken van There Will Be Blood. Daarnaast is het ook nog eens een top 10 (allertijden) film van Stanley Kubrick. Ja, dan heb ik dus hoge verwachtingen.

Die verwachtingen zijn zeker grotendeels ingelost. Erg vermakelijk, mooi en sfeervol filmpje. Bogart speelt een geweldige rol en ook Walter (papa) Huston en Tim Holt spelen uitstekend. De film kent een paar erg spannende scénes; de shoot-out, de scéne dat Bogart en Holt beide zo lang mogelijk wakker moeten blijven en het moment dat Bogart half doordraait, Huston afknalt en uiteindelijk (in zichzelf pratend, helemaal doorgedraaid) met ''zijn'' geld ervan door gaat. Cinematografisch is de film een pareltje. Zwart-wit films hebben vaak een soort charme dat mij erg aanspreekt, ook in deze film werkt het uitstekend, waardoor ik deze film visueel helemaal geweldig vind.

Had de dvd al een jaar in de kast ofzo, weet niet waarom ik 'm nooit eerder op heb gezet. Mooie film, ook één om vaker te zien, wat denk ik sowieso wel goed is bij films met dit thema waarbij het karakter steeds dieper wegzinkt in z'n obsessie en de waanzin die daarbij komt kijken. Uitstekende film.

Fijne, ouderwetse avonturenfilm met een aantal leuke thema's. Sfeervol ook, zo in de bergen en met al die Spanjaarden. Acteerwerk van zowel Bogart als papa Huston is heerlijk om te zien en Holt mag er als acteur ook zeker zijn. Deze film heeft alle ingrediënten voor een goede avonturenfilm en is dat ook zeker. Nadeel vond ik wel dat er visueel vrij weinig te beleven valt. Het droge berglandschap zet een goede sfeer neer, maar na een tijdje wordt het gewoon één grijze vlek. Ook jammer dat je alle psychologische-/plot-ontwikkelingen al van mijlenver ziet aankomen.

Een aardige film, waar ik toch meer van had verwacht. Wellicht dat het nog komt bij een 2e kijkbeurt over paar jaar. Maar vond het nu niets meer dan een aardige film. Het verhaal is niet zo speciaal, en het moet het hebben van het realisme van de karakters. Het geeft een goed beeld over hoe mensen echt reageren, iets wat natuurlijk niet veel gedaan word in films. De muziek is prima, de twists zijn goed en het acteerwerk is ook meer dan behoorlijk.

3.5*

Deze film stond al erg lang op mijn verlanglijstje, en gisteravond deze film gekeken. Mijn achste film met Humphrey Bogart inmiddels. Samen met James Cagney is het toch langzamerhand wel een van mijn favoriete acteurs.

Sterke avonturen film, met hier en daar wat western elementjes, maar het was wel overduidelijk een avonturen film. Heerlijk sfeervol allemaal, met leuke dialogen met hier en daar wat humor erin. Muziek was ook goed.

Leuk om te zien is dat Humphrey Bogart is in een andere rol te zien. Langzamerhand wordt hij eigenlijk steeds gekker. Ook Walter Huston en Tim Holt spelen goeie rollen. Maar het is toch echt weer Bogart die de beste rol neerzet. Een perfecte rol, waar je medelijden mee gaat krijgen.

Het verhaal neemt rustig de rijd om vertelt te worden, maar ik vond de film geen moment vervelen. Heerlijk om te kijken naar de mooie landschappen, mooie muziek, en ook nog leuke dialogen tussen de hoofdrol spelers. Die enorme lachbui met Walter Huston had niet gehoeven op het eind.

Maar verder een erg sterke avonturen film, die ik zeker nog vaker zal gaan kijken. Ik ben ook erg beniewd naar The African Queen die binnenkort aan de beurt komt.

4*

Hufterige Humphrey.

Bogart speelt met verve een door goudkoorts bevangen hufter, waarbij de 'moodswings' soms een beetje uit de lucht komen vallen. Zelfs wanneer er meerdere redenen zijn om in te zien dat zijn paranoia ongegrond en onverstandig is, hetgeen de geloofwaardigheid van zijn character niet altijd ten goede komt. Dat is jammer, want er wordt veelal sterk geacteerd en het verhaal is voldoende vermakelijk.

Goed.

Uitstekende film waarin drie mannen op zoek gaan naar goud in Mexico. En de drie goudzoekers beginnen met de beste intenties, maar deze slaan al snel om in hebzucht en onderlinge paranoide. Onderhoudend en avontuurlijk in beeld gebracht, en de film heeft zeker niks aan kracht ingeboet. Ook het acteerwerk is sterk, en de regisseur John Huston heeft een leuke bijrol waarin hij zijn leading man laat bedelen bij hem.

Goede avonturenfilm. Vooral het samenspel tussen Bogart, Holt en Huston maakt deze film de moeite waard. Zij spelen hun rol elk voortreffelijk. Holt en Huston doen qua acteerwerk zeker niet onder voor Bogart.

Het script is prima uitgewerkt, apart om te zien hoe mensen kunnen reageren in dit soort situaties. De goudkoorts loopt duidelijk hoog op, vooral bij Dobbs. De film zag er prima uit, alleen de vechtscene in de bar was weinig overtuigend. Al is dat ook wel een beetje de charme van een film als deze. De spanning zit er gedurende de hele film in. Zeker een klassieker die de moeite waard is.

Ik was toch benieuwd om te zien of deze film de tand des tijds zou overleven. Dat is in elk geval wel gelukt. Leuk om Bogart trouwens een keer te zien in een minder voor de hand liggende rol. De film heeft de sfeer wel mee van een western, al is het natuurlijk een avontuur. Spannend ook trouwens, omdat Dobbs alsmaar labieler wordt en goudkoorts krijgt. Enkel in de strips van Lucky Luke komt zo'n goudkoorts mooi naar voren, ben blij het ook eens in een film te zien. De opbouw van die goudkoorts (waar de film toch rond draait) wordt mooi opgebouwd zodat je zelf mee gesleurd wordt. Zet er nog enkele bandieten in om de spanning uit te breiden en je krijgt een geweldige film. Toch zeker voor het genre.

"... what gold does to a man's soul..."

In het begin heel leuke oude Latijns-Amerikaanse muziek. Ik vond het hierdoor ook wel een beetje een spaghetti-western of Zorro sfeer krijgen. Ook de Mexicanen dragen hieraan bij..

Erg goede acteurs met goede teksten en ietwat dramatische intonaties, wederom sfeerverhogend.

De beelden zijn prima contrastrijk in zwart-wit en er zijn afwisselende camerahoeken en zooms te zien.

Ook al duurt de film 2 uur, het blijft boeien.

Het is een onderhoudende roadtrip, men is op zoek en op weg naar goud. Het gaat ook over vriendschap met elementen als vertrouwen, veiligheid, verantwoordelijkheid, etc, allemaal ten opzichte van het goud (of geld, of bezit in het algemeen) en ook met wat interessante psychologische uitwerkingen.

De film is wel ietwat gedateerd en nogal gefocust op het ene onderwerp. Als er iets meer afwisseling was kreeg ie van mij meteen 4*, nu voorlopig even 3.5*

Al een hele poos in mijn kast staan, en een beetje in de vergetelheid geraakt. Toch in de juiste stemmig gekomen en vol verwachting de dvd er in geschoven. De film kijkt prima weg en bevat genoeg spannende momentjes om boeiend te blijven. Hoewel Bogart het voortouw neemt, steunt de film niet op hem alleen. Verwikkelingen zijn goed uitgewerkt en visueel is het leuk te vertoeven.

Onder het motto ‘ken je klassiekers’ heb ik deze film zojuist bekeken en deze film blijkt alles te hebben wat een klassieker nodig heeft. The Treasure of the Sierra Madre vertelt een prachtig en interessant verhaal, kijkt lekker weg en is zoals elke klassieker uniek in zijn soort. Dit is een geweldige film gebleken die niet voor niets is uitgegroeid tot één van de beste films van de vorige eeuw.

Het eerste uur heb ik met gemengde gevoelens zitten kijken en dat kwam allemaal door één man: Walter Huston. Enerzijds zet hij een geweldig personage neer op bewonderenswaardige wijze. Anderzijds kon ik hem moeilijk volgen doordat hij ongelooflijk snel en soms wat onduidelijk praatte. De ondertiteling heeft hierbij enigszins weten te helpen, maar doordat ook die het moordende tempo van zijn gepraat bij moest zien te houden kreeg ik ook daar niet alles van mee. Maar goed, om hem nu langzamer te laten praten zodat ik het beter kan verstaan is wat overbodig en bovendien hoort het bij het karakter van de persoon die hij hier neer zet. Een karakter dat ik juist wel kon waarderen.

Tijdens het tweede deel begon ik in te zien dat niet alles wat gezegd werd belangrijk was voor het verdere verloop van de film en kon ik die ergernis loslaten. Ik ben me vervolgens meer gaan richten op andermans ergernissen. Ik was tijdens het kijken van de film immers niet de enige die zich ergerde. De personages uit de film hadden eveneens hun dingetjes om over in te zitten, doordat ze elkaar steeds minder konden vertrouwen. Dat alles zorgde voor interessante taferelen die leidden tot de vreemdste situaties. Precies op het moment dat de film lang genoeg geduurd heeft wordt het geheel uiteindelijk op een mooie manier beëindigd.

“You know, the worst ain't so bad when it finally happens. Not half as bad as you figure it'll be before it's happened.”

Een typische Huston: een knap in elkaar gezette film die meestentijds vermaakt, maar niet zo goed is als de critici doen beweren. In dit geval komt dat door de vervelende rol van papa Huston maar ook door Bogart die gewoon geen groot acteur is, terwijl hij wel een rol heeft gekregen die dat eist. Maar hij blijft te statisch voor die rol; dat werkte als Rick in Casablanca, het werkt niet in deze Sierra Madre. Jammer, want de morele ondergang van een persoon kan, mits goed uitgewerkt, prima werken. Ik denk aan een Michael Corleone en Daniel Plainview in twee van de beste films ooit.

Maar het stukje avonturenfilm bevalt me wel met dan soms wel wat knullige actiescènes, maar verder passende muziek, aardige omgevingen en vooral een lekker ongedwongen sfeertje - dat typische sfeertje van Hollywood van toen waarin men lekker films maakte ter vermaak. En dat lukt de grootste tijd dus wel degelijk, alleen waar men verdieping zoekt mislukt de film. Verder zit de film wel knap in elkaar met een goed tempo zonder ook maar enige overbodige scène, al is dat wellicht ook de reden dat Bogarts rol mislukt: er wordt net te weinig tijd aan besteed om de ommezwaai geloofwaardig te laten overkomen.

Mijn vierde Huston, en weer niet het meesterwerk dat werd beloofd. 3,5*.

Tijdens de opnames diende zich een man aan die zich voorstelde als Hal Croves, vertegenwoordiger van schrijver B. Traven. In werkelijkheid was dit B. Traven zelf, maar regisseur John Huston heeft dit nooit willen geloven. Volgens hem was het boek geschreven door een man die bruiste van vitaliteit, terwijl die Hal Croves een klein, bekrompen ventje was. Wellicht was hij in werkelijkheid de Duitse anarchist Ret Marut.

In veel films wordt het als vanzelfsprekend beschouwd dat iedereen een groot huis en een mooie auto heeft. Soms komt het echter voor dat de personages voor hun bestaan moeten vechten. (Is het toevallig dat Ladri di biciclette van hetzelfde jaar is?)

In het eerste bedrijf zien we hoe Amerikanen in een Mexicaans dorpje in de jaren 1920 moesten schooien om te overleven. In het tweede bedrijf trekken ze de bergen in op zoek naar goud. In het derde bedrijf stelt zich een nieuw probleem: hoe krijgen ze het goud veilig in een bankkluis zonder door bandieten te worden overvallen? Een deel van de scènes is op locatie gefilmd in Mexico, wat voor die tijd uitzonderlijk was.

De drie mannen zijn geen vrienden maar toevallige lotgenoten. Je vraagt je af hoe lang het zal duren totdat de ene de andere een mes in de rug steekt om een groter deel van de buit voor zichzelf te hebben. De oude, ervaren Howard heeft plezier in het avontuur op zich. Dobbs daarentegen doet het puur in de hoop om snel rijk te worden. De drie spannen samen wanneer zich een gemeenschappelijke vijand aandient, zoals de bandieten of Cody. In het boek blijft Cody leven. Hij blijft alleen achter in de overtuiging dat er ergens in de buurt een veel grotere goudader moet zijn.

Een prachtige scène is wanneer Dobbs en Curtin pyriet vinden, fool's gold. Wanneer ze met hun neus bovenop echt goud staan, hebben ze het natuurlijk niet door.

De moraal is antikapitalistisch. Howard vindt uiteindelijk het geluk - de ware schat - door bij de indianen te gaan wonen als medicijnman en hun primitieve levenswijze te delen: retour à la nature. Dobbs daarentegen raakt helemaal in de ban van de goudkoorts, wat tot zijn dood zal leiden.

De vraag dringt zich op waarom goud eigenlijk zo veel waard is. Het is duur omdat het schaars is, omdat er veel werkuren in kruipen om het te ontginnen. Je kunt het echter niet eten; het is slechts wat blinkend metaal. De bandieten die Dobbs vermoorden, stelen zijn versleten broek, maar laten het goudstof de lucht in waaien.

Spannende verhalen hebben altijd een element van voorspelbaarheid. In grote lijnen kondigt Howard in het eerste deel aan wat er verder zal gebeuren. Daardoor juist blijf je kijken. Je wil weten op welke manier die voorspellingen uitkomen.

Bepaalde details zorgen voor een mooie verhaalopbouw. Curtin ontlaadt de revolver van Dobbs. Dobbs vergeet dit, en dat zal hem fataal worden. De revolver van Curtin heeft hij bij het "lijk" van Curtin laten liggen om de indruk te creëren dat deze neergeschoten is tijdens een vuurgevecht met bandieten.

Het gezicht van Humphrey Bogart drukt hebzucht uit, goudkoorts. Sindsdien is hij hierin enkel geëvenaard door Lambik in Bibbergoud. Wanneer hij alleen is, in de veronderstelling dat Curtin dood is, spreekt hij tegen zichzelf.

Howards lachbui op het einde is leuk, vooral omdat de dorpelingen meelachen zonder een benul te hebben waarom.

Klassieker die overeind blijft dankzij z'n avontuurlijke inslag en twee acteurs die Bogart laten zien hoe je moet acteren. Erg onnatuurlijk wat Humphrey aan het doen is, dat nasale geluid van hem helpt ook niet echt. Als hij in zichzelf gaat praten wordt het zelfs een tikje lachwekkend. Misschien pleit het voor hem dat hij een enorme lul speelt, maar een indrukwekkende performance kan ik er niet van maken.

Narratief valt er voldoende op aan te merken. Hoekig vooral. Grootste misser is wanneer Howard in het begin opdreunt waar de film over zal gaan. Dat wist ik vooraf wel, maar het is en blijft nogal lomp. De brief van Cody's vrouw later is ook niet erg subtiel. Enerverend of wat dan ook wordt het nergens, maar het avontuurtje trekt het alsnog over de streep. Het einde is wat dan aangaat ook wel aardig. Net aan.

Leuk.

Waar de kritiek op het spel van Bogart misschien ietwat terecht is, is het ook een genot om hem eens iets anders te zien spelen dan de hardboiled romantische held. Komt best behoorlijk af ook, vind ik.

Het verhaal treft precies de goede balans tussen avontuurlijk en moralistisch. Nouja, voor de periode dan toch. En amusant is het geheel zeker.

Verder heeft Dievegge alle punten al van de i gestolen. Hulde!