Km. 0 (2000)

Een typische film ' van een lach en een traan '.

Sterk aanbevolen aan mensen die Tapas zo `n charmante film vonden. De film is een grote aaneenschakeling van allemaal misverstanden. Zo ontmoet een zakenman die omhoog zit, niet zijn zo gewenste ' hoer ' maar gaat zij er met een verkeerde ' date ' vandoor, wat zo nu en dan hilarische momenten oplevert.

Iedereen in de film heeft wel een probleem, deze worden openlijk medegedeeld aan elkaar. Gelukkig is de film niet een en al treurnis, maar probeert men het allemaal van een positieve kant te benaderen. Er zitten geen onoverkomenlijke zaken tussen, het zijn de kleine dingen des levens die de mensen bezighouden. Dat maakt deze film dan ook zo mooi.

Zo is het natuurlijk wat overdreven en onrealistisch dat als je beroofd bent en aangifte gaat doen bij het politiebureau je zowaar nog eens een overtreffende trap gepresenteerd krijgt. Toch kwam ik niet meer bij toen die politieagent helemaal doordraaide en een pistool op het hoofd van het meisje zette. Zulke mooie films mogen ze er nog wel honderd van maken. Enige jammere was de wat traditionele muziekkeuze en dat de hitte, niet altijd even voelbaar gemaakt was.

De film leunt zelfs sterk aan tegen een Magnolia. Onderbelicht pareltje! 4*

Inderdaad een hele sympathieke film. In sneltreinvaart worden er allerlei relaties en connecties doorheen gejast. Mensen ontmoeten de verkeerde personen. Vooral fijn was dat de personages niet met fluwele handschoentjes worden aangepakt. Zo denkt een moeder dat ze met haar zoon naar bed is geweest en blijft de hoer uiteindelijk gewoon een hoer (voor een hogere prijs weliswaar). Gelukkig wordt er bij geen enkele relatie te lang stilgestaan, waardoor het fijn luchtig blijft. Fijne sfeervolle ongeloofwaardige situaties, waarbij het geen reet uitmaakt of iets realistisch is of niet. Vooral als Amor er met de politieman (beste karakter!) vandoor gaat; hilarisch. 3,5*

Zeker een aanrader. Ik zie hier en daar Tapas al genoemd. Rest mij de vraag of dit een typische soort komedie is die in Zuid-Europa wordt gemaakt of dat de makers gewoon orgineel bezig zijn.

D'r zijn van die Nederlandse films als "Liever Verliefd" en zo - gooi een hoop soapies en BN-ers in een film - paar lullige verhaallijntjes en klaar is je film.

Verstandig als ik ben loop ik daar met een grote boog omheen - niet zo heel fijn dus om dan plotseling geconfronteerd te worden met een Spaans equivalent.

Altman & Almodovar staat op de DVD-hoes.

Altman: in de zin dat er meerdere verhaallijntjes inzitten (helaas geen van allen interessant).

Almodovar: eeeuuuhhh het is een Spaanse film en er zitten 3 homo's in.

Verder slaat die aanbeveling echt helemaal nergens op!!

't is nu december en we dachten dat het niet meer zou lukken, maar zie "Die Todesgöttin des Liebescamps" blijkt nog te overtreffen als "slechtste film gezien in 2010".

Compleet oninteressante bagger.

Goed te doen, maar minder leuk dan verwacht omdat de diverse verhaallijntjes op een wel erg voorspelbare manier bij elkaar komen. Ook het acteerwerk houdt niet over, met uitzondering allicht van de vreemdgaande Concha Velasco en barkeeper Tristán Ulloa (Lucía y el Sexo)