Cachorro (2004)

Ondanks het feit dat er veel clichés aan bod komen, is dit toch een uitstekende film. Het uitstekende acteerwerk is hier zeker verantwoordelijk voor, evenals de humor en de nuchterheid waarmee het gebracht wordt.

wat mij betrefd 5*

een mooi gay-social verhaal!

Erg mooie film, jammer dat dit soort films niet meer worden gemaakt. Het is een film die niet bang is om echte emoties weer te geven. Wel clichés maar nooit vervelend sentimenteel. Dit is weer een juweeltje uit spanje!

Mooie film, maar het begin is wel meteen 'hatsie-flatsie' zeg maar; vind dat de film op bepaalde punten wel wat cliché is...homo met aids; iedereen neukt iedereen etc (als zit er natuurlijk wel een enorme kern van waarheid in)

Hoe bedoel je: 'nietmeer worden gemaakt' ? De film is uit 2004...

3*

+: vernieuwend, zulke liefdesscenes tussen dikke homomannen. En interessant het homo-leven in Barcelona?, Spanje. Gekruist met familiedrama. Gevecht om de lieve kleinzoon/neef.

Aardig om een keer gezien te hebben.

ik bedoel vaker...

Erg leuke film, zulke worden er inderdaad te weinig gemaakt, verder niets aan toe te voegen

Cachorro is een lief en huiselijk familiedrama, las ik ergens. Albaladejo overtuigt door een originele invalshoek en frisse karaktertekeningen. Zijn film werd geboren uit verzet tegen de stereotype portrettering van homo's in films en televisieseries. De film is volwassen en aangenaam terughoudend.

Een pracht film en een bijzonder mooi verhaal.

Vrolijkmakende film. Was eerst bang dat het weer zo'n film zou worden waarin kleine kind niet mag weten dat oomlief homo is, maar dat is in het geheel niet het geval. Homoseksualiteit wordt helemaal niet geproblematiseerd. Leuk ook dat er geen standaard homotypes in de film worden neergezet maar juist gezette heren.

Heerlijke film, het eerste half uur heb ik constant met een glimlach naar de film gekeken, maar het laatste half uur heb ik toch wel een traantje weggepinkt.

En ik altijd maar denken dat ik lieve ooms had.

Ik heb er een nachtje over geslapen en ik haal er toch een halfje van af.

Ik vond dat homosexuelen toch weer werden neergezet als dat ze bijna alleen maar aan sex denken( darkroom, homosauna, ik heb al een hele week niet geneukt, slaapkamer bezaaid met condooms en de welbekende parkeerplaats).

Ik denk dat ik gisteren iets te snel achter de computer ben gekropen.

Maar het blijft toch een leuke film.

OMFG!!! Ik heb nog niet gestemd/gereageerd op deze film, ook al zag ik hem reeds iets van anderhalf jaar geleden! Wat een heerlijk, aandoenlijke film is dit. Mijn kijkervaring werd destijds wel verstoord door mijn toenmalige DVD-speler, die de ondertiteling niet goed kon lezen, waardoor die steeds uitviel. Wat heb ik zitten balen! Ondanks dat heb ik erg genoten. Een hele lieve film.

Amaaai, uitgerekend ik, die de film "Brokeback Mountain" steeds uitstelde om te zien, kom per ongeluk op deze terecht, een Drama van de Spaans regisseur Miguel Albaladejo.

Zomaar uitgekozen zonder te weten waarover hij ging, het speelt zich dus af in't Homomilieu, maar dan de normale kant ervan (denk ik...?), niet die uitgelaten bende die je jaarlijks op de Love Parade ziet passeren

Ik werd bijna niet goed van de openingscène, een triootje van Homoseks waar niet veel aan de verbeelding werd overgelaten

Maar al gauw ontpopte de film zich als een mooi, bij momenten grappig en ontroerend Drama.

Zeker de moeite waard om te bekijken als ze die eens op TV spelen.

Da's voor mij een 7/10, mooie film

De openingsscene.

Op zich een leuke film met een grappig uitgangspunt. Ik vond het alleen nogal jammer dat de film gaanderweg steeds meer het achterste stukje van zijn tong liet zien. Daarmee doel ik op het drama gedeelte dat in het laatste half uur stevig op kwam zetten: HIV, voogdij perikelen, chantage..... Het was allemaal niet niks. Op zich werd het drama nog wel redelijk luchtig gebracht, maar ik had liever dat de film gewoon op dezelfde voet, als in het 1ste uur was blijven doorkoersen. Gewoon lekker luchtig, grappig en een tikkeltje bizar.

Het einde was wel mooi down to earth: moeder kwam niet nèt terug. Een dikke 3*

Mooie film, prima downplayed en geen gekkigheid, buiten de extraverte personages om.

Erg goede film.

Compromisloos waar veel Amerikaanse indies echt een voorbeeld aan kunnen nemen.

Niet dat terughoudende, niet dat altijd rekening houden met hoe de film ontvangen zal worden in bepaalde kringen, of hij wel door de filmkeuring komt, etc.

Gewoon je hart volgen en een prachtige film maken. Het klopt dat dat soort films nauwelijks meer gemaakt worden.

Minpuntje is miscchien dat het aantal 'leed' zich wat snel opvolgde, verder prima!

Het was in Madrid.

Een heel erg mooie en tedere film over de groeiende relatie tussen een 11 jarige jongen en zijn homoseksuele oom. Er wordt ook ontzettend knap geacteerd door met name de twee hoofdpersonen.

Deze is op tv gepasseerd en 'k heb hem eens bekeken. De eerste scène was redelijk heftig, maar gelukkig gaat de rest van de film een andere toer op. Het is zeker geen clichéfilm, maar een mooi drama.

De acteerprestaties waren ook overtuigend, ook van het jongetje.

Voor de rest boeide het verhaal me wel. 'k vond hem de moeite om eens te bekijken.

wat een ontroerende film; zoveel meer dan een feel-good film. Ik heb er geen verstand maar naar mening werd er naturel en realistisch gespeeld. PLotseling lijken de andere films rond hetzelfde thema te verbleken. Klasse.

Heerlijke film, een zo typisch voorbeeld van wat heel wat Europese films beter maakt dan de gemiddelde VS-film: alles lijkt zo echt, alles wordt zo natuurlijk weergegeven, zonder die overdosis tierlantijntjes, zonder dat zo onvermijdelijke happy Hollywood-end.

Een eenvoudig, sober, maar heel meeslepend verhaal, dat in grote mate gedragen wordt door de twee hoofdacteurs, en dan vooral door de kleine David Castillo.
De scenes waarin hij afscheid neemt van Pedro, en daarna wanneer hij z'n woede, z'n haat toont aan z'n oma: pakkend !

Toch geen 4,5* omwille van wat ik hierboven ook al lees: zeekomkommer