City Lights (1931)

Heerlijke film. City Lights bevalt me een stuk beter dan The Gold Rush. De combinatie tussen slapstick en drama is perfect verweven in het verhaal. Ik heb enorm gelachen om de spaghetti, ik werd ook getroffen door de verarmde en verlopen Chaplin aan het eind. De humor is wat subtieler dan weleens het geval is en daarbij is het verhaal goed uitgewerkt, coherent en onderhoudend. 3,5*

Er is al veel over het einde van deze film gezegd merk ik en eerlijk gezegd kan ik me er niet van weerhouden om er ook iets van te zeggen. De eindscéne is werkelijk een van mooiste en krachtigste ooit. Het liet werkelijk een brok in de keel achter.

De rest van de film was ook goed, op een typische Chaplin-manier. Perfecte komische timing van de man zelf en een charmant verhaaltje maken de film af. Eigenlijk vind ik City Lights buiten de bewuste eindscéne om net ietsje minder dan Modern Times, maar wel beter dan The Gold Rush. Maar deze film heeft zeker groeimogelijkheden, want de scéne spookt nog steeds door het hoofd. Maar voor dit moment hou ik het op 4 sterren.

Chaplin in een van zijn beste films. In de geweldige documentaire Unknown Chaplin komen zijn werkwijze en frustraties in deze film duidelijk naar voren. Ook zien we in deze doc. een volledig geschrapte scene uit City Lights van 10 muniten.

4,5*

Prachtige film inderdaad. Bij vlagen wel wat al te flauw, maar ik heb ook flink gelachen. De choreografie en timing in de boksscene en het restaurant waren fantastisch en ook de openingsscene vond ik erg leuk.

Liefde is blind en City Lights één der mooiste liefdesverhalen

Enerzijds is City Lights een Chaplin pur sang, een 'immer charmante' aanval op je lachspieren die waar nodig kritiek levert op de gevestigde waarden. Anderzijds laat City Lights een andere en meer emotionele Chaplin zien, wat resulteert in een universeel liefdesverhaal dat recht naar het hart gaat. Daarnaast experimenteert Chaplin hier voor het eerst met geluid en hoewel dat in beperkte mate gebeurt (de hoge stemmetjes en het fluitje), zorgt het toch enigszins voor een 'komische' meerwaarde.

De eerste scene in City Lights mag gerust bij de beste uit de film gerekend worden. Chaplin neemt hier namelijk op sublieme wijze de draak met de authoriteiten, die via een standbeeld de boodschap van vrede en voorspoed wensen te verkondigen. Het volgende is daarbij ontsproten aan Chaplins brein: anale humor (het zwaard in de broek van de 'tramp'), fallische humor (de 'tramp' laat het standbeeld een poepje ruiken) en satirische humor (duim tegen neus). Wat Chaplin hier laat zien getuigt wederom van een ongelofelijke kennis voor opbouw (The Gold Rush is daarin heer en meester, hoe simplistisch het ook mag zijn). De gag op zich is vrij simpel, maar het gebeuren tussenin is bijna van buitenaardse orde. Het mag dan soms lang uitgerekt zijn, Chaplin vindt steeds weer een klein verschil in de handeling om zijn gag verder te zetten. Ik denk daarbij vooral aan de scenes die perfect gebruik maken van de wisselwerking tussen de 'tramp' en zijn 'double life' rijkeluipartner.
De soundtrack van City Lights is charmant en rubuust; intimistisch en opzwepend; en valt hier meer als ooit perfect synchroon met de handelingen op het scherm (het heeft wat weg van Leone, die zijn 'Once Upon a Time in the West' regisseerde naar de soundtrack van Morricone).

Zelden zulk een mooi liefdesverhaal mogen aanschouwen, een mijlpaal in de geschiedenis van de stille film en de filmgeschiedenis in zijn geheel. De ogen van het blinde meisje mogen daarbij gerust naast die van Maria Falconetti (La Passion de Jeanne d'Arc) en Peter Lorre (M) staan.

4.5*

Neen, al had ik liever gehad dat hij me rustig de tijd gaf om te ontwaken...

Tja.

Charlie Chaplin was voor mij altijd iemand die op hetzelfde niveau stond als "den dikke en den dunne". Oud volksvermaak, zoiets als De Kampioenen of Zeg Eens A, maar dan gewoon wat ouder.

Het is pas sinds een half jaar dat ik (dankzij moviemeter) erachter kwam dat Chaplin een stevige reputatie als filmmaker had. De man van de lach en de traan.

Wat die lach betreft, ik heb niks tegen slapstick persé, maar dit kon echt niet. Niet alleen waren de grapjes van een uiterst bedenkelijk en verjaard niveau (steen op voet, duw in water, pak stoel af - man gaat zitten en valt), ze werden ook per scene een keer of 3 herhaald. Bepaalde pasjes in de boksscene heb ik wel 5 keer terug zien komen (al dan niet in lichte variaties). En wat de eerste keer al alles behalve grappig was, is dat de vijfde keer al helemaal niet meer.

Van traantjes heb ik ook weinig gemerkt, al zat de humor daar misschien wel een groot stuk voor tussen. Ik vind Chaplin een weinig boeiend figuur om gade te slaan, gooi daarbij totaal ongrappige en verouderde scenes en veel kans maakt het drama niet meer. Ook die laatste scene vond ik alles behalve speciaal.

Visueel en qua muziek vond ik het verder ook totaal niks. Editing was brak, shots slecht gekadreerd en verder ook niks te zien.

Misschien als de humor niet mateloos irritant geweest was. Maar als de tafel een koe was hadden we nu melk.

0.5*

PS: wel een prachtige poster!

Het zijn net die kleine nuances, resulterend in een haast perfecte timing, die Chaplin en zijn films zo onsterfelijk maken. Persoonlijk vind ik The Gold Rush qua timing en slapstick daarin de absolute meester binnen Chaplins oeuvre. Ik ben nu niet van plan deze aan te raden, want de kans dat laatstgenoemde film je zal omverblazen, is uiterst miniem. No offence uiteraard.

Mij alleszins niet, maar misschien ligt de slapstick van de 'anarchistische' Marx Brothers je beter.

Ik denk het niet .

Ik kan (of 'kon' als Onderhond reeds een besluit heeft genomen) het altijd eens proberen.

Deze heb ik lang geleden gezien, erg grapig en komishe film, en Charles Chaplin is gewoon the master of comedy.

4 sterren

Alweer een teleurstellende Chaplin. Hier en daar wordt wel eens een goede grap gemaakt, maar die wordt dan hellaas hopeloos veel keer herhaald en zie je al van kilometers ver aankomen. Het enige waar ik punten op kan geven is de toch wel vermakelijke boksmatch en het zeer melige einde
1.5*

Snap niet dat je Chaplins blijft kijken als je er geen donder aan vindt. Ik zag 1 film van Buster Keaton, die me helemaal niet beviel, dus ik kijk geen enkele film meer van hem, logisch toch ?

Ben je niet benieuwd naar de oorzaak van je Buster Keaton aversie, Fisherking?.....en met 1 film de rest van Keatons oeuvre beoordelen is een oppervlakkige generalisatie! Altijd nieuwsgierig blijven...ook naar de standvastigheid van je eigen mening...

Zo gaf ik "City Liights" eerst een 4,5 maar ik heb vele scénes nog een keer gezien en weet wat meer over Chaplin en was weer verbijsterd: bijna alles deed deze man zelf...ook de compositie van de muziek regelde hij etc, etc..

Hij is als filmmaker met niemand te vergelijken....het woord geniaal is voor hem terecht van toepassing.

Zelfs de beroemde scéne met het houtje in de rooster dat niet in de film terecht is gekomen getuigt van ongelooflijke poëzie....de etaleur achter het glas die de zwerver onhoorbaar aanwijzingen geeft is als een stomme film in een stomme film....alsof Charlie Chaplin met zijn eigen kunst spot.....en één houtje geeft al een orde vertoring. Simpel bedacht maar geniaal uitgewerkt!

Als ik al die scénes van "City Lights" op een rijtje zet en rusitig op me laat inwerken dan merk ik pas hoeveel subtiliteit er in zit.....er maakt een grote ontroering van mij meester. De eerste tot de laatse scéne zijn van een ongeëvenaarde cinematografische perfectie. Alles is doordacht maar komt ongekunsteld op mij over....

En die pesterige geluidjes......direct al aan het begin....het fluitje.....Chaplin steekt prachtig de draak met de "talkies"!

En Virginia Cherill is gelukkig in de film gebleven....

Ik kan alleen maar mijn waardering verhogen: 5*

Op zich met je eens. Toen ik jong was had ik al een hekel aan Buster Keaton, vooral omdat hij absoluut emotieloos is.

Laatst met The General weer een poging gewaagd, en inderdaad, dat gevoel heb ik nog steeds.

Je kunt bij mij geen emoties oproepen door telkens de strakke clowneske, onverstoorde blik te gebruiken. Jammer, op zich. Voor mij dan.

Ben het wel ontzettend eens met je recensie voor City Lights.

Onlangs gezien met de oma .

Voor haar pure nostalgie natuurlijk en voor mij alweer een typische, doch erg sympathieke Chaplin-film met erg inventieve stunts. Met de boksmatch heb ik zoals vele mensen dubbel gelegen van het lachen.

Ja...ik kan het wel appreciëren die "gemakkelijk" humor.

Buster Keatons uitgestreken emotieloze gezicht in alle bizarre omstandigheden, wat extra komisch werkt, is totaal het tegenovergestelde van de geniale mimiek van Charlie Chaplin....daardoor zijn beide types voor mij juist zo fascinerend...

Nog niet zo lang geleden een kort slapstick filmpje van Buster gezien, over een absurd geautomatiseerd huis, wat totaal uit de hand loopt natuurlijk..... het was "Modern Times" avant là lêttre.....Buster is ook een pracht van een vakman! Ben erg benieuwd naar "The General".

Maar een "City Lights" met dat magnifique emotionele slot

is teveel gevraagd voor Buster...denk ik!

Geniale film, die mensen aan het lachen kan brengen zonder veel moeite. Chaplin was een genie. De beelden zijn goed gefilmd. Acteerprestaties enorm voor die tijd. Maar echt super wordt het niet. Toch 4.5 sterren.

Best aardige humor voor een film uit die tijd, maar voor de rest heeft het allemaal weinig om 't lijf. 3***

Een "City Lights" kan Keaton volgens mij niet op zijn conto schrijven (moet er wel nog enkele zien, maar heb toch al een boel kortfilms en vier langspelers van zijn hand bekeken), maar je moet misschien eens proberen om "Sherlock Jr." op de kop te tikken: een erg dromerige en enorm grappige film, die voor mij op sommige momenten bijna dezelfde hoeveelheid emoties wist los te weken dan "City Lights", al ontbreekt natuurlijk de mimiek en de erg mooie orchestrale score. Maar geef het een kans, bij momenten steken emoties zeker ook bij Keaton de kop op.

Ik kan me alleen maar aansluiten bij de lofbetuigingen aan deze film. Vannacht nog eens bekeken, en het blijft mijn favoriete Chaplinfilm tot nu toe (moet nog steeds The Kid, Modern Times en A King in New York bekijken) en ik geloof zelfs één van mijn lievelingsfilms allertijden.

Ik bedankt het moviemeterlid dat hier wat dieper inging op de openingsscène met The Tramp op het standbeeld, nu kan ik die iets beter plaatsen. Ik had nl. het gevoel dat deze scène, samen met de scène voor het uitstalraam, niet per sé hoefde binnen het verhaal, ook al was het vrij grappig.

"City Lights" is een perfecte mix van romantiek, gags en slapstick. Charlin's 'pinguïnmotoriek' is heerlijk om te bekijken, vooral als hij op en af de trappen wandelt of wanneer hij dronken op een feest in de stad aanwezig is.

De hoogtepunten van deze film zijn, en dat mag allicht niemand verbazen, de hilarische bokswedstrijd en natuurlijk het heerlijke einde.

Een ware klassieker uit de tijd toen cinema nog nét iets meer als cinema aanvoelde.

4,5*

Een prachtige film, die telkens de juiste snaar weet te raken. Chaplin weet met veel gevoel voor timing komedie af te wisselen met drama-elementen. Door middel van muziek en lichaamstaal, zonder een woord te zeggen, snap je als kijker direct wat er aan de hand is. Het lijkt so simpel, maar dat is het niet, een gave die de perfectionist Chaplin tot in de puntjes beheerste, zo innovatief als hij was. Hoogtepunt is de bokswedstrijd, die lijkt wel in een take te zijn opgenomen, erg knap gemaakt.

4,5*

Volgens vele mensen chaplin's grote meesterwerk daar ben ik het volkomen mee eens hoewel ik wel moet zeggen dat ik hem niet brilljant vond. Goede afwisseling van humor en emotie, een paar prachtig geschoten scenes. Heb weer een paar keer ongelofelijk in een deuk gelegen om chaplin (hij is weer lekker op dreef) die weer in een aantal bizarre situaties terecht komt, maar naast al de humor (soms erg flauw maar toch lachte ik me dood) wordt er ook nog een klein maar simpel verhaaltje vertelt wat bij mij prima aansloeg. Maar het waren vooral de prachtige scenes tussen de zwerver en het bloemenmeisje (de close up's van ogen en andere kleine onbelangrijke details) dat de film tot een absolute topper maken. Kortom een film die van groot belang is geweest voor de geschiedenis van de film. Goede kruising tussen humor en drama plus prachtig camerawerk en cinematografie.

4 sterren (van de drie chaplin's die ik tot nu toe zag is dit mijn favoriet)

Je bent het er mee eens dat het een groot meesterwerk is, maar je vond het niet briljant? A, ha...

Weird he?

Een van de beter films van Chaplin met smullende scenes en heerlijke komishe momenten en natuurlijk het prachtige eind scene.

Helaas heb de film al een tijdje niet gezien daar zal ik eens snel wat aan doen.

4 sterren

Ik heb zelf tot nu toe maar drie van zijn films gezien the kid, great dictator en deze van die drie vond ik deze de beste, ik begrijp dus dat sommige mensen dit als meesterwerk zien ik dus ook maar ik vond hem gewoon niet perfect vandaar ook die vier ipv een 4,5 of 5.