City Lights (1931)

Charlie's beste.

Chaplin op z'n best met drama en humor door elkaar geweven in deze film

Veel grappen die voor deze tijd echt niet meer kunnen (haha hij eet een blok zeep op, haha er valt een steen op z'n tenen) maar ook wel een paar fantastische scenes...

voor die tijd waarschijnlijk fantastisch, ik vond 'm gewoon vermakelijk (gemiddeld), 3 sterren

De boks-scène is onvergetelijk, maar voor de rest is deze film niet echt boeiend. 3*

Het fabeltje dat butlers altijd James heten, komt dat uit deze film? Of is dat nog ouder?

Fabeltje???

Butlers héten altijd James.

Nou, de mijne niet!

Is de jouwe niet een verdwaalde ober uit het restaurant op de hoek?

Natuurlijk is het verhaal flinterdun en hangt het van toevalligheden aan elkaar, maar de slapstick is (met name in het restaurant en in de boksring) zo briljant, dat ik het door de vingers zie. 4*

Ik zal wel nooit een Chaplin-liefhebber worden, maar vond deze film zowaar best aardig. 2,5 *

Zit gewoonweg briljant in elkaar.

Groots Meesterwerk.

Wow, wat een geweldige film heb ik net gezien zeg, poeh.

Het verhaal van een man die bereid is om door het vuur te gaan voor zijn geliefde, liefde maakt blind. Kan me niet herinneren dat dit thema in welke andere film dan ook zo goed is uitgewerkt, heb ook zelden drama en komedie zo goed afgewisseld zien worden. Om maar niet te spreken van de geweldige acteerprestaties van Charlie Chaplin, wat heeft die man toch een geweldige uitstraling.

Een trendsetter, een meesterwerk.

4,5*

Eens, dit hoort in de top 100. Verplichte kost voor de filmfan.

Geweldig. Heb me dood gelachen, maar ook de dramatische noot in de film is erg sterk. 4* voor nu maar één dezer dagen zeker nog eens kijken...

Leuheuk! Misschien soms te flauw voor woorden maar er zitten ook een aantal meesterlijke stukken in (dat boksen, hilarisch ). Ook de wat meer serieuze stukken werkten prima. Voorlopig 3,5 ster en ik ga de komende weken maar eens wat meer van Chaplin bekijken (dit was mijn eerste).

Eindscène was mooi, maar ik heb zelden zo'n verschrikkelijke aaneenschakeling van oubollige en belegen humor gezien.

"Kijk, ik val!" Hahahahaha

Pfff.. krappe 2,5 vanwege dat einde.

Toen niet oubollig.

een recencie die ik ooit voor een of andere proef moest schrijven over city lights:

Charles Chaplin is een geval apart, een unicum in de filmgeschiedenis. Zijn films bezitten een vanzelfsprekende eenvoud, maar toch hebben ze een droevige of kritische ondertoon die altijd heel genuanceerd in beeld wordt gebracht. Hij spaart niemand, maar maakt ook niemand belachelijk. Dat is een zeldzame gave.

Pantomime en slapstick blijft een hele mooie combinatie. Het zijn allebei erg beeldende, opzichtige kunsten die elkaar goed aanvullen. Van emotie naar humor, van een detail naar een breed uitgesmeerde grap. Het maakt ook deze film erg luchtig.

Omdat er in deze film haast niets wordt gezegd, moet de verhaallijn op andere manieren worden uitgebeeld. Als het hoofdpersonage voorbij een winkelstraat loopt, wordt dit duidelijk gemaakt door het bordje 'Store'.Vertrekt er een man naar Europa, dan plakt de butler een sticker 'To Europe' op zijn koffer. Ik was werkelijk ontroerd door deze eenvoudige techniek, die nu haast uitgestorven is.

Charles Chaplin regiseert zijn film alsof het een toneelstuk is, vanuit het oogpunt van de toeschouwer. De personages komen in of gaan uit beeld, de camera beweegt maar weing.

Hij legt de nadruk op de acteurs. de achtergrond wordt vaak slechts suggestief weergegeven of het staat in functie van de handeling van de acteurs. De intrige staat hier centraal.

De muziek sluit, zoals bij elke stille film perfect aan bij het beeld. Ze ondersteunt de bewegingen van de acteurs, maar af en toe wordt ze ook ingezet als contrast voor kritische scènes. bijvoorbeeld, wanneer de aanwezigen in de club in een wild gevecht verzeild raken wordt er een vrolijk walsje gespeeld. Alsof Charles Chaplin met onschuldige blik de vraag stelt: "O, is dat nu onze idyllische beau-monde?"

Het is een flinterdun verhaallijntje (de liefde overwint alles), maar met de extravagante verschijning van Charles Chaplin wordt dit heel goed bedekt. Met zijn scherpe bewegingen, grappige wandelpasjes, zijn snor, bolhoed en wandelstok steelt hij de show. De slapstick scènes komen af en toe wat geforceerd over en worden iets te veel herhaald (stenen op tenen gooien en zeep opeten is een beetje passé), maar in 1931 moet dat voor daverend gelach hebben gezorgd, dus ik vergeef het hem graag. Toch zijn er enkele scènes geniaal bedacht, zoals de boksscène, de openingsscène (een handleiding voor het multifunctionele gebruik van monumenten) en de scène waarin het hoofdpersonage liefdevol zijn ondergoed laat uitrafelen door zijn geliefde in spé. Ze hebben allemaal een oprechte glimlach op mijn gezicht getoverd. Na de laatste zin ('Yes, I can see now') heb ik met een ontroerd hart en bevredigde geest nog even naar het zwarte beeld gestaard, maar er kwam niets meer ...

Nu wel.

Niks mis met samurai's, maar kwamen die films niet een paar jaar later?

En natuurlijk bepaal ik dat ik vind dat de humor momenteel té belegen is, men naam staat naast m'n berichtje enzo. Waarom zou ik "jamaar vroeger vond iedereen het tof" moeten meenemen in m'n beoordeling? We leven nu, were moving forward.

BJ

Prachtig toch, wat vrt doet

De allereerste film die me in tranen uit deed barsten.....

Herinnering; zometeen op tv!

Geweldige film! Idd klasse van VRT, echt lekker op zo'n zatermiddag....

Verdomme kijk ik er zo naar uit en mis ik 'm !

Weer een erg goeie Chaplin film met veel komische en romantische momenten!

4*

En volgende Zaterdag weer een Chaplin film op de VRT !

Een stuk minder dan The Gold Rush vond ik.

Volgens imdb en MM duurt deze film 87 min terwijl mijn dvd versie slechts 82 min duurt.

Weet iemand daar iets meer van?