Freddy Got Fingered (2001)

Look daddy i'm a farmer!! haha wat een topfilm dit

4*

Bij tijd en wijle kan ik best genieten van absurde en over-the-edge humor, maar hier kon ik desondanks totaal niet om lachen. Simpelweg niet grappig.

0,5* natuurlijk.

Deze film staat in mijn top 3 van grootste misbaksels aller tijden. De eerste 5-10 minuten zijn nog te pruimen, maar daarna verdrinkt de film in één diep gapend gat van achterlijkheid.

Het verhaal, de "humor", de personages: alles is ronduit ongeïnspireerd en 'n belediging voor m'n intellect.

Ik heb de film uiteindelijk afgezet bij de scene dat Gordon's broer uit de ramp valt, z'n been breekt tot het bot eruit steekt en dat Gordon er hysterisch aan gaat zitten likken....nee

Tom Green, die best een aardige rol vertolkt in Road Trip en hilarische liedjes schreef over tuinkabouters, maar vooral laagdrempelige zooi produceerde, heeft met deze film bewezen dat het tóch mogelijk is om mensen te laten zeggen: "Ik had liever 87 minuten besteed aan het lamslaan van m'n benen met 'n bamboestok." WANT DAT IS TOCH GRAPPIG MENEER GREEN?

Deze film heb ik lang geleden gezien en laatst maar op dvd aangeschaft. Ik ben zelf een groot fan van Tom Green. Als je aan deze film begint dan moet je weten dat je toch echt je verstand op nul moet zetten. Ik kan persoonlijk erg lachen om sausage aan touwtjes, backwards-man en X-ray cat die alleen door hout heen kan kijken . Dit is echt humor die je bevalt of niet. Er is geen tussenweg. Voor mij een echte topper. Ik geef hem een 3,5. Maar de mafkees in mij geeft hem een dikke 4!

Deze vanavond gekeken.

Compleet gestoorde film met beroeps idioot Green.

Echt geen enkele scene is normaal.

Van dit soort flauwe, absurde humor houd ik wel, ik heb me dan ook suf zitten lachen.

Misschien is het allemaal niet hoogstaande cinema, maar van een comedy verwacht ik maar 1 ding: dat er genoeg te lachen valt.

Green en Torn zijn als vader en zoon aan elkaar gewaagd en beiden op hun manier hilarisch. Marisa Coughlan is zowel grappig als sexy.

Erg gelachen!

Een negen, ofwel 4,5 ster.

This time you can't change the channel

Gisteren na The Departed kwam deze ook nog op televisie. Ik ben al een tijd op zoek naar een film waarvan ik me de titel niet meer herinner maar ergens had ik het vermoeden dat het deze was. Ik kon me nog vaag het einde herinneren dus dwong ik mezelf om Freddy Got Fingered toch nog uit te zien. Jammer dat het verloren moeite was.

Eerlijk gezegd, ik dacht eigenlijk dat Tom Green dezelfde knul was als degene die meespeelde in Buffy, The Vampire Slayer of degene die Family Guy op zijn naam heeft staan. Tjah, zat ik daar even dik ernaast. Ik verwarde hem dus met naamgenoot Seth Green. In mijn ogen mag Tom Green zelfs nog niet de voeten likken van Seth Green (zat toch nog redelijk dicht in de buurt eigenlijk qua naam). Het grote probleem van Freddy Got Fingered is dat de film gewoon niet grappig is. De humor is bij vlagen extreem en even vaak redelijk goor (laten we een hert gaan open snijden er in kruipen...) Er wordt ook teveel gebruik gemaakt van sex, pis en poep grappen met als dieptepunt Green die een paard gaat aftrekken. Eén woord, walgelijk! Af en toe lijkt er wel iets goed uit de film te komen maar dat moet dan allemaal worden verneukt door Green himself. Het enige waar ik nog om kon lachen was het einde waar Green zijn vader verdoofd en met huis en al naar Pakistan verhuist. Al slaagt Green er wel in om dit ook bijna teniet te doen door de film daarna nog te lang te laten doordoen maar dat wist hij blijkbaar zelf goed genoeg getuige het bord van iemand in het publiek toen hij en zijn vader terug in Amerika waren.

Enige pluspuntje waren de toch wel goede acteerprestaties. Het varieert van Eddie Kaye Thomas die zijn rol van Finch in de American Pie reeks lichtjes zou overdoen tot Rip Torn die nog het beste verkomt van iedereen, ben ik eigenlijk de enige die soms aan Jack Nicholson moest denken? Zal wel de schuld van The Departed zijn. Green zelf is bij vlagen ronduit irritant doordat hij constant ligt te schreeuwen maar heeft dan ook evenveel glimlach momenten door die idiote kop van hem. Marisa Coughlan is ook goed te doen al heeft echt iets weird over zich hangen. Ik vond haar dan ook maar vrij creepy overkomen eigenlijk.

Blij dat Green later nooit meer een film heeft geregisseerd.

1.5*

Als je de robots en de ruimteschepen uit Star Wars en Star Trek wegdenkt, heb je ook een realistisch verhaal. Feit is dat je die aspecten niet weg kán denken, wat dus ook vrijwel onmogelijk is bij de vele onrealistische, misselijkmakende slapstick momenten in deze film. Kom je meteen ook bij de "humor" waar jij het over hebt, want die is er gewoonweg niet.

Ik ben het dan ook hélemaal eens met Nomak. 0.5 Sterren van mij

Dit was één van mijn eerste gebrande dvd's. Grappige film waar ik geregeld bij in een deuk lag, en nu nog steeds.

Het verhaal maakt geen ruk uit, de hele film slaat helemaal nergens op. Zelden zo'n grote hoop, onsamenhangende, onzin gezien. Maar wel hilarische onzin. Tom Green is - heb ik horen zeggen - gewoon zichzelf in deze film. Kinderachtig en gestoord. De dialogen zijn van kleuterniveau, evenals het gedrag van Green. Hierdoor komt hij regelmatig in conflict met de strenge Rip Torn wat voor tal van hilarische momenten zorgt.

Sommige scènes zijn echt ranzig en briljant. Het is gewoon puur random nonsens. Je moet er van houden, maar ik vond het prachtig om te zien hoe Gord steeds zich steeds weer een ander baantje waande. 'Look daddy, I'm a farmer!' Goed gelachen.

Ik hoorde dat dit bij BNN was uitgeroepen tot slechtste film ooit?

Hoog tijd dat ik er maar wat bijschrijf. Heb de film 1x gezien, en dat was jaren terug, maar vond het behoorlijk komisch.

The Tom Green-show heb ik ook veel gekeken. Dat Tom Green een debiel is wist ik dus al, dat hij een portie onsmakelijke perversiteit niet schuwt ook niet. Freddy Got Fingered is bij vlagen nog wel een stapje verder dan wat in de TGS te zien was. Dat ik wel zo'n beetje wist wat me te wachten stond scheelt denk ik wel, als je nog nooit iets van Tom Green hebt gezien weet je waarschijnlijk niet wat je overkomt.

Tom Green is dus een vreselijk figuur, werkt je moeiteloos op de zenuwen, en het irriteren heeft hij zowat tot hogere kunst verheven. Gelukkig is dat ook precies wat hij poogt en is het vaak gewoon komisch. Zo'n typisch onzinnig stukje humor wat me soms wel ligt. Slechtste film ooit? Hoewel het altijd iets persoonlijks is zeg ik toch makkelijk: no way! De film pretendeert nergens iets anders te zijn dan een onsmakelijk tafereel, en dat dit dan slechter gevonden wordt dan films die zich wel serieus nemen maar er gewoon geen reet van bakken begrijp ik niet echt.

Voorspelbare onderbroekenlol.

Was nooit een fan van Tom Green en zijn show is eigenlijk de reden dat ik indertijd ben afgehaakt als MTV kijker. Omdat deze 9 jaar oude film onmogelijk platter en vulgairder kon zijn dan het huidige MTV, toch maar hieraan begonnen. En het viel nog redelijk mee.

Vooral het begin was veel belovend. Idioot verlaat het ouderlijk huis en probeert op eigen benen te staan. Het leek toen de kant op te gaan van een situation comedy annex roadmovie. Weliswaar grof, maar humoristisch. Helaas; na een kwartier keert de randdebiel terug naar het ouderlijk huis en krijgen de poep en piesjes grollen de overhand.

Wat volgt is een aaneenschakeling van flauwigheden, waarbij beide hoofdrolspelers het bloed onder m'n nagels vandaan haalden. De vader is zo mogelijk nog vervelender dan Green's karakter. Enkel het meisje deed me af en toe nog glimlachen. Sommige grappen, zoals het worstjes keyboard, waren niet onaardig, maar werden vaak te ver doorgevoerd.

En het einde? Na een nacht slapen alweer vergeten. Paar keer gelachen, dat wel. 2**

Leuke over de top comedy die nogal weinig gecensureerd is.

Tom Green acteerde zoals ik verwachte, eigenlijk gewoon een zelfde soort personage als dat we zagen in Road Trip maar daarom niet minder hilarisch

Deze film is leuk omdat er met een leuke manier wordt omgegaan met de bekende clichés en een paar flink op de hak worden genomen.

Zeer vermakelijk kijk voer waar geen denk werk bij aan te pas komt.

3,5*

Look, Daddy, I'm a farmer!

Heb in het verleden wel stukjes van deze film gezien, maar nooit in zijn geheel bekeken. Toch opvallend, want het is 1 van de bekendere puberale, grove films voor mijn gevoel. Anyway, de film is natuurlijk belachelijk slecht, maar doordat het zo slecht is moest ik regelmatig wel lachen om alle ongein, dat overigens bij vlagen nog vrij bloederig is. De dialogen tussen de familieleden zijn heerlijk fout en ondanks dat lang niet alles grappig is heb ik me er best mee vermaakt. Al zou ik de film geen tweede keer meer kijken.

2,5*

Omdat het toch al een tijdje geleden is dat ik deze absurde Komedie film voor het laatst gezien heb, heb ik hem afgelopen week nog eens herzien en ik moet zeggen dat ik me er wederom kostelijk mee vermaakt heb. Deze film is op en top Tom Green (was destijds dankzij "The Tom Green Show" bij MTV even één van de populairste komieken van Amerika) en daarmee is eigenlijk al alles over deze film gezegd. Deze film is ook vooral bestemd voor de liefhebbers van de absurde humor en wansmakelijke capriolen van Tom Green, want anders doe je er goed aan om deze film koste wat kost te mijden.

Dus lig je al in een deuk als je Tom Green aan een koeienuier ziet zuigen, als je hem het geslachtsdeel van een paard ziet bewerken, als je hem de navelstreng van een baby met zijn tanden door ziet bijten of als je hem gewoonweg zichzelf als een idioot ziet gedragen, dan zul je de grove en smerige grappen en grollen in deze film ook wel waarderen, zoals ik dat ook deed en nog steeds doe.

In dit verhaal draait het om de volwassen striptekenaar Gord Brody (Tom Green), die nog steeds bij zijn ouders woont, terwijl zijn jongere broer Freddy Brody (Eddie Kaye Thomas) een succesvolle carrière heeft bij een bank. Op aandringen van zijn vader Jim Brody (Rip Torn) gaat Gord op zoek naar werk en hij besluit naar Hollywood af te reizen om daar zijn tekenfilmidee aan de man te brengen. Na een harde afwijzing in Hollywood, trekt hij weer richting huis, alwaar zijn vader woedend is dat hij weer thuis komt wonen en ook omdat hij nog steeds werkeloos is. Een heftige ruzie volgt en als wraakactie besluit Gord zijn vader ervan te beschuldigen, dat hij Freddy heeft misbruikt (oftewel de filmtitel "Freddy Got Fingered"), met alle gevolgen van dien.

Met filmmaken heeft deze film weinig te maken, want het is meer een aaneenschakeling van losse uitspattingen Tom Green (waarbij ook gehandicapten en dieren niet worden gespaard), zonder een zinnig verhaal of een duidelijke richting. Maar desondanks zit deze film toch wel leuk in elkaar en heb ik me er prima mee vermaakt, waarbij ik vooral genoot, en in een deuk lag van het lachen, van de volgende bizarre scènes "Look At Me Daddy, I'm a Farmer !", "Let's Skate This Thing", "I Will Wake Up Your Baby !", "Bamboo Stick", "I'm underwater. Look, I found A Treasure", "Backwards Man", "Pretends To Be A Stock Market Analyst", "Daddy Would You Like Some Sausage ?" en "Cheese Sandwich".

Al deze genoemde scènes zijn te zien in het eerste uur van het verhaal en dat is eigenlijk ook het leukste gedeelte van het verhaal. De 20 minuten (de film duurt 80 minuten) die daarna nog volgen, zijn ook nog wel leuk en grappig, maar zijn ook wat flauwtjes.

Behalve de eerder genoemde scènes kraamt Tom Green ook veel onzin dialogen uit zoals "Japan Four" (als hij een bewaker van een gebouw wilt misleiden) en vooral de hele scène waarbij hij tijdens een etentje zich tegenover zijn in een rolstoel zittende vriendin Betty (Marisa Coughlan), voordoet dat hij een beursanalist is (oftewel de scène "Pretends To Be A Stock Market Analyst") en daarbij dan opeens een zogenaamd belangrijk telefoontje (waarbij hij via een cassetterecorder een overgaand telefoongeluid gebruikt) moet aannemen, waarbij hij dan zegt tegen een zekere fictieve Bob:

Speak up. I'm on my cellular telephone.
I don't care, Bob. You're fired. You're fired !
You're fucking fired, Bob !
Clean out your locker at the club, Bob. You're fucking fired !
Patterns. I don't fucking care what he told you, OK ?
I'm talking about 40 million fucking Deutschmark here, Bob.
40 million fucking Deutschmark !
I told you to wire the money to Geneva last week.
I say Geneva, you hear Helsinki, huh ?
40 million fucking Deutschmark, Bob !

Met name het gedoe (beter gezegd ruzies, die overigens pas eindigen in Pakistan) omtrent zijn vader Jim Brody (die graag en heel vaak rosbief eet) is heel leuk in deze film, maar toch zeker ook het gedoe omtrent zijn in een rolstoel zittende vriendin Betty die van pijpen ("I just wanna suck your cock") houdt en dat ook graag wilt doen bij Gord Brody. Ze is ook best grappig en zodoende moest ik o.a. lachen om de scène in het ziekenhuis (waar ze werkt), waar ze Gord Brody ontmoet terwijl ze aan het spelen is met een koffiemelk cupje (waarmee ze een trucje doet) en er dan gezegd wordt.

Gord: Wow, Are hospitals always this fun ?
Betty: No. Sometimes people here die of cancer
Gord: Cancer, huh ?
Betty: Yeah.

Ook het gedoe omtrent het jonge zoontje, te weten Andy Malloy (Connor Widdows), van buurman Mr. Malloy (Jackson Davies), waar steeds ongelukken mee gebeuren (valt o.a. met zijn gezicht tegen een autodeur en krijgt zowel een fles als een honkbal in zijn gezicht gegooid), is best leuk. Met hem eindigt ook min of meer het verhaal, als hij in aanraking komt met een draaiende propeller van een vliegtuig (daarbij vliegt het bloed bij iedereen letterlijk en figuurlijk om de oren) en daarbij dan roept "Daddy, I'm OK. I'm OK. I'm OK, Daddy".

Verder vond ik de muziekkeuze in het verhaal vaak leuk, waarbij je o.a. de liedjes "Problem" (tijdens de opening van het verhaal) van de Engelse punkgroep "Sex Pistols", "Cars" van de Britse new wave-artiest Gary Numan, "Personality Crisis" van de Amerikaanse protopunkgroep "New York Dolls" en "Natural Blues" van Moby te horen krijgt.

De cast vond ik het heel leuk doen in deze film en dan vooral natuurlijk Tom Green, maar zeker ook Rip Torn als teleurgestelde vader Jim Brody. Vooral deze twee maken het kijken van deze film meer dan waard en om hun heb ik ook vaak moeten lachen. Verder vond ik Marisa Coughlan (als de in een rolstoel zittende Betty, die min of meer een raket wetenschapster is) een leuke maar zeker ook een mooie toevoeging in het verhaal en datzelfde geldt min of meer voor de oudere Julie Hagerty (als moeder Julie Brody, die uiteindelijk haar man verlaat en een relatie aangaat met de bekende Amerikaanse basketbalspeler Shaquille O'Neal, "I did all this for you. Nipples pierced. Can he do it like this, huh ?").

Eddie Kaye Thomas (als Freddy Brody) deed het met zijn droge humor (Jim Brody: How much water is he gonna use ? All of it ?, antwoord Freddy Brody: He should save some for the fish. Huh, Pop ? ) ook wel leuk. Ook zien we in een paar scènes Drew Barrymore (als receptioniste, die werkt voor het bedrijf van David Davidson, waar Gord Brody graag als striptekenaar voor wilt werken) terug en dat komt omdat Tom Green destijds een relatie had met haar. Dat is ook de reden dat Tom Green destijds een heel kort rolletje (als bootkapitein) had in de Actie / Komedie film "Charlie's Angels (2000)".

Deze Komedie film mag dan wel destijds vijf Raspberry Awards (waaronder die voor "Slechtste
Acteur", "Slechtste Regisseur" en "Slechtste Film") hebben gekregen (Tom Green heeft die overigens wel zelf in ontvangst genomen), maar ik vind dit gewoon een hele leuke en grappige film (dit soort humor ligt me wel), waar ik me nog steeds goed mee vermaak en ook weer na het herzien ervan. Omdat de film ook maar circa 80 minuten duurt, kijkt hij ook gewoon lekker weg (na het einde volgen er ook nog wat korte scènes).

Eh.

Ja, ik had nog nooit van Tom Green gehoord. Totaal onbekende acteur voor mij. Ik ben dan ook geen fan van Amerikaanse talkshows waar ik hem dan waarschijnlijk van had moeten kennen. Maarja, aangezien ik daar niet van had gehoord wist ik niet waaraan ik begon.

Vooral de kijkwijzer trok eigenlijk mijn aandacht, vooral bij een komedie met een poster zoals deze. Dus heb hem met lage verwachtingen maar redelijk spektakel verwacht. Toen ik bij minuut 10 kwam wist ik exact wat ik er van kon verwachten.

Green is bij vlagen soms wel lollig, maar dan zijn het de stunts en de over de top dingen die er gebeuren. De schreeuwende Amerikaanse humor kan ik niet echt aan wennen. Ook deze film brengt hier geen verandering in. Soms wel lollig als het helemaal over de top humor is maar helemaal niet geslaagd. Humor waar je dol op moet zijn

Tom Green moet een erelintje verdienen omdat een Amerikaanse burger met zo n onzin naam kan maken. Charles Manson had meer gruwel nodig om tot zo n daad te komen.

Een hoop ranzigheid en (pre)puberale jongens”humor”. Als volwassen vrouw ben ik niet de doelgroep voor deze film en ik had ook nooit moeten luisteren naar de vriend die me vertelde dat ik deze film een kans moest geven omdat hij heel grappig zou zijn.

Misschien wat gedateerd, om deze nu dan voor het eerst te zien, maar hou wel van dit soort humor, deed me wat denken aan Borat, American Pie, Road Trip enzo, niks mis mee. Lach eigenlijk vrij veel strijk, guilty pleasure

Tja, het moest er toch eens van komen. De scores vallen me niet tegen, maar ik kon er in ieder geval helemaal niks mee. Om één hele simpele reden: het is totaal niet grappig. Tom Green is vooral heel luid, schreeuwerig, en ook wel grof - maar niet grof op een manier om een harde grap te maken, maar meestal is de grofheid de enige grap. Nou ja, gelukkig kunnen sommigen er wel wat mee, van mij kan Freddy Got Fingered in het putje.