Tishe! (2003)

Ik zag zojuist pas dat Tishe! intussen is toegevoegd. Een op momenten wrange, op momenten hilarische docu, geschoten vanuit een raam in St. Petersburg. Zeer herkenbaar nadat ik zelf twee en een halve week heb rondgehangen in die stad, en heb meegemaakt hoe een onvoorstelbare puinzooi het er was met alle renovaties voor de viering van haar 300-jarig bestaan. Maar vooral ook hoe onbeschrijflijk mooi en liefdevol deze stad is. Tishe! is een ode aan St. Petersburg, en belicht met minimale middelen op formidabele wijze de uitersten van de stad, en eigenlijk ook van het land: inefficiënt, structuurloos, bits en kortaf - maar toch ook onderhuids gevoelig en romantisch. Petersburg en Moskou (maar toch vooral 'Piter', zoals Petersburg in de volksmond wordt genoemd) hebben een verpletterende indruk op me gemaakt. Tishe! drukt dit, in al haar eenvoud, weergaloos uit. 4,5*

Een mix van pure verveling en absurde kolder.

Grootste minpunten: de wegwerkzaam-heden (op een gegeven moment vond ik het wel genoeg, ook al was het absurd) en de 'abstracte schilderijen' zoals ze genoemd worden in de filmomschrijving. Nou...(in real life heb ik ook wel genoeg kleuren gezien in regenplassen).

Ook wordt de camera inderdaad te vaak weggedraaid van interessante 'scenes' naar oninteressante 'scenes', wat zeer storend werkt.

Maar gelukkig valt er ook veel te genieten, met als hoogtepunt de eindscene met het omaatje die we zien op de poster.

Een (film)-documentaire met momenten: 2,5*

Een tergend slechte docu die op miraculeuze wijze prijzen heeft weten te winnen. Wie een jaar lang uit zijn raam filmt en hiermee op de proppen komt heeft bovenal een weinig innoverend jaar gehad. Er komen (op russische politie na) zo goed als geen dingen voor die niet gewoon dagelijks op straat te bezichtigen zijn. Ik raad fans van deze docu dan ook aan om uit het raam te kijken voor een uncut 3d versie van deze docu.

Wat hier de humor van is (of een andere emotie), is mij een compleet raadsel. Wie hierom moet lachen op straat zou al snel worden uitgemaakt voor iemand die ze niet helemaal op een rijtje heeft, en terecht. Er gebeurd niets in deze docu wat ook maar enigszins iets is om over naar huis te schrijven. De abstracte schilderijen en het mechanischc ballet uit de omschrijving heb ik ook niet kunnen vinden. Onder het motto als-je-maar-lang-genoeg-kijkt kan ik zo nog wel een paar "poetische" plaatjes noemen. Waarschijnlijk de slechtste film/docu die ik ooit gezien heb.

Pretentieus ten top. Ik kan me helaas niet van de gedachte afzetten dat de enige reden om deze film openlijk voor boeiend uit te maken is dat je graag elitair wil overkomen op je gesprekspartner of dat je een totaal gebrek aan stimulering hebt gehad in je leven. (nee ik zoek geen ruzie, maar dit zit me erg diep)

Voor liefhebbers van Andy Warhol's Sleep

Regisseur Kossakovsky kennen we nog van de Belovs en we hadden dan ook al dagen voorpret van deze vermoedelijk beste slow TV sinds Maartens Moestuin.

Helaas laat Kossakovsky zich iets meer vrijheden toe dan gewenst, wat mij betreft had hij de muziek weg mogen laten. Nog erger: wat mij betreft dient iedere regisseur (M/V) die na 1930 nog gebruikt maakt van quick-motion subiet standrechtelijk geëxecuteerd te worden.

Zullen we in dit geval maar gratie verlenen omdat er nog wel meer interessante dingen worden gedaan door deze regisseur en de alsmaar doorgaande straatwerkzaamheden ook wel haast iets slapstick-achtigs hebben.

Geen echte slow TV, maar een toch wel vrij aardig straatbeeld met komische intermezzi.