The Raven (1963)

The Raven is het eerste Roger Corman exploot dat me te beurt valt. En de kennismaking ging welvarend van start: Vincent Price zet de dichterlijke toon voor een bijwijlen smakelijke, ofwel heerlijk knullige ‘comédie-macabre’ in de lijn van Polanski’s The Fearless Vampire Killers. Toch heeft Corman het moeilijk om een vaste toon te houden. Het licht gaat stelselmatig uit en na afloop overheerst het gevoel dat Corman niet voluit is gegaan.

2*

Oubolligheid troef.

Een oude film mag best gedateerd zijn, maar de grappen mogen langer mee dan het decennium van productie. Zo is hier helaas niet het geval. Al is een en ander best vermakelijk en onderhoudend, de humor is belegen. Sommige grollen werken nog wel, al verliest de film halverwege het goede niveau en de sfeer van de eerste helft.

Price, Lorre en Karloff schmieren er met zichtbaar plezier lustig op los, maar Nicholson heeft duidelijk niet zijn draai gevonden en hangt er een beetje bij. Direct hierna mocht hij opnieuw opdraven in een productie van Corman. Met hetzelfde decor en wederom Karloff, in het mindere 'The Terror'. Een product waar vijf regisseurs aan te pas kwamen.

Redelijk.

Erg geestige film van Roger Coreman, niet dat de grappen zo ontzettend goed zijn maar het waanzinnige acteerkwartet van Peter Lorre, Vincent Prize, Boris Karloff en Jack Nicolson weten met hun heerlijk onderkoelde spel toch een luchtige leuke toon te zetten. De sfeeropbouw en decors zijn ook erg geslaagd alleen jammer dat het verhaal niet zo veel om het lijf heeft. Hoe dan is The Raven een erg sfeervolle en geslaagde film van Coreman.

Quoth the raven, nevermore

Ik ben helemaal niet bekend met het werk van Edgar Allan Poe. Het gedicht van The Raven ken ik half en half van eens gehoord te hebben en ik meen ook wel een paar verfilmingen van zijn werk te hebben gezien maar daar stopte het eerlijk gezegd. Het was om een andere reden dat de film eigenlijk mijn aandacht trok en dat was de aanwezigheid van drie iconen op de poster, en een vierde icoon in wording zou ook nog in de film verschijnen. Ik heb het natuurlijk over Boris Karloff, Vincent Price en Peter Lorre met Jack Nicholson als onbekende beginneling. Daarstraks na The Eagle maar eens opgezet maar eerlijk gezegd, ik had er iets meer van verwacht.

De achterkant van de DVD roemt regisseur Roger Corman als een horror legende maar hoewel de naam me iets zei, kon ik geen titels opnoemen waarvan ik zeker wist dat hij ze had geregisseerd. Een vluchtige blik hier op MovieMeter leert me ook dat die status nogal onterecht is, althans toch afgaande op mijn score voor een aantal van zijn films. Ook hier weet hij me dus niet compleet te overtuigen doordat The Raven een mengeling is van verouderde horror en erg flauwe komedie. Geen enkele grap komt echt voluit tot zijn recht en het is alleen maar even grinniken bij het gevloek van Bedlo op zijn zoon. Wat rest is een film die een omslachtig plot introduceert waarin twee magiërs de strijd aangaan om een bepaalde status te krijgen en dit resulteert in het afvuren van een soort van elektrische magie stralen. Het duel op zich heeft te weinig vaart om een echte climax te zijn maar gelukkig zorgt de korte speelduur ervoor dat de film snel voorbij gaat. Ik moet er niet aan denken dat dit 2 uur zou duren.

Waarom dan toch nog een voldoende? Wel, de film krijgt zelfs iets meer dan dat vanwege de aanwezigheid van de 3 klassebakken uit vervlogen tijden. Karloff is ideaal gecast als de slechte Scarabus en Vincent Price zet meteen de toon als Erasmus Craven. Dit duo wordt dan ook nog eens bijgestaan door een erg vermakelijke Peter Lorre en de drie hebben schijnbaar veel plezier op de set want ze lijken zich goed te amuseren. Het duurde een 10 minuten na de introductie van Rexford, de zoon van Bedlo, eer ik doorhad dat het hier om Jack Nicholson ging maar algauw valt zijn bekende kop op. Hier nog piepjong en hij lijkt wel wat geïntimideerd te zijn door de status van zijn medespelers. Of hij was het gewoon beu vanwege het feit dat de raaf continu op zijn schouder scheet wanneer hij een scène met het beest had, dat kan ook natuurlijk. Dit soort films moet het vaak hebben van de vrouwelijke schoonheid die er nog aan wordt toegevoegd en met Olive Sturgess en Hazel Court heeft Corman toch wel wat goeds te pakken.

Interessant om eens gezien te hebben vanwege de aanwezigheid van een aantal groten der cinema maar over het algemeen is dit me iets te tam. Het verhaal stelt niet bijzonder veel voor en qua humor is de film te belegen en zijn de grappen te verouderd. Toch heeft het duel op het einde wel zijn charme.

3*

Alleen voor het laatste tovenaars-duel is the Raven al de moeite van het bekijken waard.

De film is zeker de meest komische van Corman's Poe films. Price en Lorre hebben samen een paar leuke scènes met subtiel leuke momenten, en Karloff heeft een paar schitterende teksten die hij met verve brengt. Er is nooit echt en gevoel van spanning aanwezig, maar dat is niet zo erg, want vermakelijk vond ik het allemaal wel. En om het af te maken waren Hazel Court's deinende boezem ook niet verkeerd trouwens.

Leuk voor de ochtend, deze luchtige 'horror'-komedie.

Gebaseerd op het gelijknamige gedicht van Poe, dat een stuk serieuzer is dan deze verfilming. Met Price, Karloff en Lorre in een film heb je wel een hele brok (horror)filmhistorie bij elkaar. Helaas werkt dat niet ten alle tijde.
De film is best vermakelijk, al moet de humor wel een beetje je ding zijn. Ik kon me er in ieder geval wel redelijk mee vermaken. De tegenslag is wel dat de serieuzere kant van de film hierdoor een stuk minder goed uit de verf komt.
De face-off Karloff vs. Price is dan wel weer best tof gedaan. Dat is ook het moment waarop de verweving van magie in het plot werkt.
Leuk om eens gezien te hebben, maar ik geef meer de voorkeur aan de wat serieuzere House of Usher en Pit and the Pendulum.

Een verfilming van werk van Edgar Allan Poe met in de hoofdrollen Vincent Price en Boris Karloff. Kan toch vrijwel niet mis gaan zou je denken en dat gaat het dus ook zeker niet. Het is een degelijke film met ook nog een rol van Jack Nicholson. Aan acteertalent dus geen gebrek en deze heren maken dan ook een goede indruk in deze productie. Een Horrorkomedie die eigenlijk meer een komedie is. De humor is leuk en er zitten een aantal leuke oneliners in. Het heeft zijn spannende momenten en is vrij sfeervol, de scenes in en rondom het kasteel van Dr. Scarabus zijn daar het beste voorbeeld van.

Indrukwekkende cast , Vincent Price, Peter Lorre, Boris Karloff en zelf een zeer jonge Jack Nicholson. Helaas geen indrukwekkende film. Het geheel was te frivool en de horror was ver te zoeken. Toch was de film best vermakelijk. Hier en daar waren de grappen ook zelfs best komisch. Voor wie geïnteresseerd is in het gedicht hier een fijne bewerking: Omnia - The Raven (Lyrics) - YouTube

Aardige film over een magiër die op een avond bezoek krijgt van een raaf die hij terug transformeert naar een man. Qua verhaal stelt het allemaal niet veel voor, maar de enigszins zelfbewuste humor maakt dit wel een vermakelijke film. Ook de cast maakt het nog zeker de moeite waard en de hele aankleding is ook prima gedaan.

Wow, de cast is sowieso al fenomenaal. Price, Karloff en Lorre in een soort sprookjesachtige film over tovenaars. De piepjonge Jack Nicholson had ik zelfs niet eens herkend. Och, het duel zag er een beetje gedateerd uit en flauwtjes, maar al bij al was dit toch een plezante film. Wel grappig dat men voor het afbranden van de abdij in "The Tomb of Ligeia" het beeldmateriaal uit deze film heeft gebruikt.

3*

En in de herziening als kleine tribute aan Roger Corman die eerder dit jaar overleed. Die Edgar Allen Poe verfilmingen kwamen met enige regelmaat voorbij op de Duitser. Nu in een leuk boxje op Blu Ray. Voor The Raven altijd wel een kleine zwak gehad. Geen letterlijke Poe verfilming maar een komisch horror met wat elementen uit het gedicht van Poe. Allerleukst natuurlijk vanwege de cast met Vincent Price vs Boris Karloff en als extra toetje Peter Lorre. Yep ook nog met een hele jonge Jack Nicholson die in die tijd in het Corman kamp rondhing. Blijft leuk deze. Vergeet Harry Potter dit zijn de echte tovenaars.

Fantastische cast met een zeer jeugdige Jack Nicholson en uiteraard Price. Lorre en Karloff. Daarbij Sturgess en de welgevormde Hazel Court die een jaartje later ook samen met Price te zien is in de uitstekende film The Masque of the Red Death. In de film Doctor Blood's Coffin (1961) was ze ook te zien als een bekommerde verpleegster. Het verhaaltje komt wat traag op gang, maar eenmaal in het kasteel van Karloff wordt het wel leuker. Lorre speelt een rare, niet zo geloofwaardige magiër met hier en daar wat knipoogjes als je de humor kan appreciëren. Eigenlijk de tijd des tands niet doorstaan. Ook zijn zogezegde veren zien er wat belachelijk uit. De uitwerking naar het einde valt ook wat tegen wanneer het viertal het kasteel verlaten en Scarabus alleen achter blijft met Court in een vlammende zee van vuur. 6/10