menu

The Defiant Ones (1958)

mijn stem
3,64 (163)
163 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Thriller
97 minuten

geregisseerd door Stanley Kramer
met Tony Curtis, Sidney Poitier en Theodore Bikel

Joker Jackson en Noah Cullen zijn twee criminele gevangenen. Ze haten elkaar. Aan elkaar geketend lukt het hen om te ontsnappen. Maar omdat ze aan elkaar vastzitten zijn ze ook van elkaar afhankelijk. Als ze uiteindelijk hun ketens doorbreken, heeft vijandigheid plaatsgemaakt voor vriendschap en wederzijds respect.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=wRWvcpX4xag

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
3,5
Sydney poitier gek.

avatar van geronimo
4,0
Deze moet ik ooit nog eens zien. Wel heb ik een hele tijd terug de tv-remake uit 1986 met Robert Urich en Carl Weathers gezien.

avatar van geronimo
4,0
Videorecorder standby...

3,0
wel leuk filmpje

4,5
Ondanks dat ik hem in de nacht gekeken heb, heb ik helemaal geen slaap gekregen. Dit soort films houden je gewoon wakker! 4,5*

avatar van speedy23
4,0
Een simplistisch, rechtlijnig verhaal, geschreven door Nathan E. Douglas (alias Nedrick Young, die echter op de zwarte lijst stond) en Harold Jacob Smith. Door een strakke regie en een magistrale vertolking wordt het gegeven ver boven de middelmaat uitgetild. De racistische sfeer in het zuiden van de States wordt schitterend weergegeven. Bekroond met twee Oscars. In '86 opnieuw verfilmd voor televisie...

kijkert
't Lag er allemaal wel erg dik op.
Om verschillende redenen een heel erg zwart/wit verhaal.

En dan ook nog enkele onbenulligheden.
- Ze rennen door een wildwater rivier, en even later stoken ze een vuurtje (hoe?)
- Het jochie richt het geweer op de witte, en even later is hij bang voor de zwarte en denkt dat de witte de goede is.
- Ze worden 's nachts bevrijdt als ze vastgebonden in een schuur staan, en als ze weglopen is het klaarlichte dag.
- De witte is eerst nogal ziek wegens bloedvergiftiging, en een dag later kiplekker, en kan ondanks een schotwond nog behoorlijk weten te vluchten. (uiteraard nét niet ver genoeg).


Niet al te best, deze film.

(en ook niet op televisie op 31 februari 2002, zoals 'statistieken' ons wil doen geloven, maar een maand eerder.)

[edit: die poster hierboven is overigens ook erg komisch. , pak een groene viltstift en je hebt twee hulken.]

avatar van mikey
3,5
Goede maar erg gedateerde film, de gesprekken tussen curtis en Poiter zijn soms tergend racistisch maar misschien wel 'realistisch'. Verder een uitstekend maar overbekend verhaal en is spannend verteld.

avatar van gauke
4,0
Prachtige zwart-wit (fotografie en hoofdpersonen) klassieker. Goed uitgewerkt verhaal. Meesterlijke rollen van Curtis en Poitier, vooral in het racistische gedeelte in het zuiden van de VS.

avatar van LuckySean7
4,5
een klassieker inderdaad gauke ben ik helemaal met je eens en zeker voor in die tijd deze film boeide mij van begin tot eind liet een beetje zien hoe de mensen vroeger waren en met elkaar omgingen het verhaal zelf vond ik ook goed bedacht dat het zwart wit was stoorde mij helemal niet voegde er zelfs wel iets bijzonders aan toe.

avatar van aburex
5,0
Eén van de klassiekers uit de filmwereld ondanks dat hij zwart-wit is. Prachtige rollen van Poitier en Curtis (zulke acteurs zijn er tegenwoordig niet meer). Ik herinner mij deze film nog uit mijn jeugd toen ik hem in de bioscoop gezien heb en hij is me altijd bijgebleven. Prachtige verfilming van het toen heersende racisme in het zuiden van de States.
Dikke 5*

avatar van Dogie_Hogan
aburex schreef:
Eén van de klassiekers uit de filmwereld ondanks dat hij zwart-wit is.
Misschien wel, dat ie juist in zwart/wit is!

avatar van rep_robert
3,0
Aardig drama over twee ontsnapte gevangenen die elkaar om verschillende redenen niet mogen en dus een moeizame trip voor de boeg hebben.

De twee rollen worden prima vertolkt door Poitier en Curtis, die er een waar dialogenspektakel van maken. Je merkt wel dat ze nog in een moeilijke tijd leven, want er is sprake van veel racisme in deze film. Echter hoort het bij de tijdsgeest en merk je in zo'n film eigenlijk pas hoe erg het vroeger was.

Jammer dat de film het wel teveel van de dialogen moet hebben, kreeg niet echt een avontuurlijk gevoel. Komt misschien ook omdat deze prent in zwart/wit is, de prachtige natuur die dit soort verhalen biedt komt toch het best tot z'n recht in kleur. Miste dat toch wel een beetje(heb overigens niks tegen oude, zwart/wit films hoor). Vond ik een film als Cool Hand Luke bijvoorbeeld wat beter, ondanks dat het thema daar wel anders is.

3*

4,0
Heel oud maar wat een prachtig, simpel verhaal.

4,0
Goede film, die niet echt subtiel of zelfs genuanceerd is, maar moet dat eigenlijk? Dat zou misschien zelfs flauw zijn, een film mag van mij ook gewoon eens lekker duidelijk zijn in wat ie is.

Het eenvoudige scenario is heel sterk, de acteerprestaties van de hoofdrolspelers ook (bijrolspelers vond ik iets minder) en het kijkt gewoon erg lekker weg. De moraal is overduidelijk, maar de uiteindelijke affectie voor elkaar is volstrekt geloofwaardig.

4 sterren. Kramer heeft erg veel goede films gemaakt.

avatar van Mescaline
3,5
Leuk jaren 50 filmpje die ik in eerste instantie enkel ging kijken voor Sidney Poitier. Maar toch was ik ook verrast bij Tony Curtis, deze 2 acteurs lijken echt gewaagd aan elkaar te zijn.
Het verhaaltje mag dan door de tijd heen wel heel veel zijn gebruikt, toch is deze film een erg lekker tussendoortje.
Hier en daar wat verouderd, zo had ik best wat meer spannende dialogen tussen deze 2 willen zien en vooral in de eerste helft van de film wat meer haat naar elkaar toe.

The Defiant Ones is op het eerste gezicht een simpele film, maar heeft een erg mooi en passend uitgewerkt einde waar ik zeker door verrast was

De hele film dacht ik aan een 3 door boven genoemde kritieken, maar omdat het einde me voor de verandering eens een keer echt beviel doe ik er een half sterretje bij.

3,5 dus!


4,0
Voor mij blijkt maar weer dat een oldie beslist niet behoeft onder te doen voor de snelle huidige films van tegenwoordig. Vind het een prima film die nog jaren mee kan draaien.

avatar van Spetie
4,0
Sterke film, die met een vrij eenvoudig zwart-wit verhaal het probleem van de rassenkwestie in Amerika nog maar eens eventjes aanhaalt.

Het is inderdaad niet al te subtiel, maar het werkt allemaal wel en dat is toch het belangrijkste. De kracht zit hem hier vooral in het acteerwerk en het samenspel van de twee hoofdrolspelers. Tony Curtis en Sidney Poitier spelen vol overtuiging, maken van hun personages echte mensen en zijn ten alle tijde geloofwaardig.

Daarnaast is de film bij vlagen best spannend en vond ik het einde gewoonweg erg goed. Eenvoud kan soms ook een sterke kracht zijn en daar is The Defiant Ones het bewijs van.

4,0*

avatar van Prinz
3,5
Aangename film, mede door de sterke chemie tussen Tony Curtis en Sidney Poitier. Verveelt geen moment. Spijtig dat ie wel niet in kleur is geschoten. (Iets waar ik normaal zelden een probleem mee heb)

avatar van royals
3,5
Spannende 'ontsnappingsfilm' die blijkbaar een brug tussen blank en zwart probeert te bouwen in een raciaal spannende tijd. Een beetje vergelijkend met Down By Law. Misschien is die laatste film wel beïnvloed door deze.

avatar van Theunissen
4,0
Deze Drama / Thriller film mag zeker een klassieker genoemd worden en het is ook al een hele tijd geleden dat ik deze film voor het laatst gezien heb, ik meen zelfs ergens eind jaren 70 op een Duitse televisiezender zoals ARD of ZDF.

Ik was destijds natuurlijk nog zeer jong (en nog niet bedorven ) en ik kan me nog herinneren dat ik het een boeiende en spannend film vond met een fraaie visuele uitvoering ondanks dat deze film in zwart/wit is opgenomen. Toen (in de jaren 70) werden overigens nog regelmatig zwart/wit films uitgezonden en vond ik dat niet echt hinderlijk (nu overigens nog steeds niet want begin dit jaar heb ik de geweldige zwart/wit oorlogsfilm "Hunde, Wollt Ihr Ewig Leben" uit 1959 gezien, die zelfs op nummer twee terecht is gekomen in mijn persoonlijke Top 10).

Zwart en wit (oftewel racisme) is overigens ook het thema in dit verhaal, want het verhaal (speelt zich in het zuiden van Amerika af, wat destijds zeer racistisch was) draait om de blanke gevangene John 'Joker' Jackson (uitstekend en overtuigend gespeeld door Tony Curtis) en de zwarte gevangene Noah Cullen (ook uitstekend en overtuigend gespeeld door Sidney Poitier) die elkaar haten en aan elkaar geketend zijn. Toch weten ze samen op een gegeven moment te ontsnappen, maar omdat ze elkaar haten (dat levert de nodige goede dialogen op) gaat dat in eerste instantie niet van een leien dakje. Omdat ze toch van elkaar afhankelijk zijn moeten ze noodgedwongen samenwerken en dat brengt hun uiteindelijk dichter bij elkaar. Tijdens hun vlucht voor de politie, trekken ze over moeilijk terrein (wat dan niet handig is als je aan elkaar vast geketend zit) en moeten ze ook inbreken voor eten, maar dat is niet zonder gevaar.

Naarmate het einde van de film nadert komen ze in aanraking met de jongen Billy (verdienstelijk gespeeld door Kevin Coughlin), die hun onder schot houdt met een geweer. John en Noah weten echter de jongen het geweer af te nemen, waarna hij hun naar de boerderij van zijn moeder (goed gespeeld door Cara Williams) brengt. Daar krijgen ze eindelijk weer eens goed te eten en worden ze ook van elkaar bevrijdt omdat hun ketting wordt doorbroken. De moeder voelt zich aangetrokken door John en vanaf dan vindt er een spannend en mooi einde plaats, waarbij het vooral draait om vriendschap en respect tussen John en Noah terwijl ze juist in eerste instantie elkaars vijanden waren. Dat ze uiteindelijk net niet weten te ontsnappen (zeer spannende scene) en worden opgepakt door Sheriff Max Muller (goed gespeeld door Theodore Bikel) is natuurlijk lullig maar is dan niet meer het belangrijkste.

Al met al is dit een uitstekende film tegen rassendiscriminatie en zeker in de jaren vijftig was daar nog veel sprake van in Amerika. De cast tilt deze film naar grote hoogte en dat is vooral te danken aan beide hoofdrolspelers Tony Curtis en Sidney Poitier die uitstekend acteren. Deze film is destijds genomineerd geworden voor 8 Oscars maar heeft er uiteindelijk maar twee gewonnen. Dat zal ongetwijfeld ook wel te maken hebben gehad met racisme Er is van deze film later ook nog een versie met twee vrouwen van gemaakt, te weten de Actie / Misdaad film "Black Mama, White Mama (1973)", maar die is erg slecht en enkel het begin daarvan is leuk vanwege Pam Grier (die speelt dan de rol van Sidney Poitier) en haar enorme mooie grote borsten.

3,5
" You can not lynch me, I'm white".
De film is één grote schets van de minachting van het zwarte ras - met als hoogtepunt in de film de houding van de vrouw - in de States in de jaren 50.
Nochtans is het zowel blank als zwart die hoopt op een beter bestaan.
Meerdere zeer goed gebrachte scènes die het thema van de film sterk onderlijnen.
"The Defiant Ones" is een goede film van Stanley Kramer, in zwart-wit, hoe kon het anders.
Tony Curtis, nochtans een grote uit die tijd, won nooit een Oscar maar werd met deze film toch voor ééntje genomineerd.

avatar van Filmkriebel
3,5
Goed idee was dat, om een blanke en een zwarte aan elkaar te ketenen voor een anti-racistische film. In de praktijk wellicht ondenkbaar, maar het is het lesje verdraagzaamheid dat telt hier. Ik vraag me wel af wat deze film met de Amerikanen heeft gedaan en hoe ze naar deze situatie keken... Curtis en Poitier zetten sterke prestaties neer; gaan enerzijds elkaar te lijf en leren anderzijds respect opbrengen voor elkaar. De remake uit 1996 ("Fled") vind ik erg verbleken nu ik het origineel heb gezien.


avatar van de grunt
Brix check dit wauw!

avatar van Brix
3,5
de grunt

Super!
Aankoop volgt !

avatar van de grunt
geplaatst:
Prachtig artwork en een mooi prijsje!

Gast
geplaatst: vandaag om 07:46 uur

geplaatst: vandaag om 07:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.