Les Innocentes (2016)

Vanaf 17 maart in de bioscoop (Imagine)

Prachtige film! Ik was even bang dat het een lange saaie zit zou worden, maar mijn aandacht verslapte geen seconde. De knappe hoofdrolspeelster Lou de Laâge lijkt trouwens heel erg op Lea Seydoux.

Wat is deze vrouw buitenaards mooi, alleen daardoor al een genot om naar te kijken. Verder vind ik het ook een prima film!

Ik was verliefd op Lou de laage geworden. Daar valt ook wat voor te zeggen, maar nu mijn gemoederen kalm zijn moet ik een klein beetje inschikken!

Teleurstellende film, vooral wat het verhaal aangaat. Er had toch veel meer in kunnen zitten. Het blijft allemaal oppervlakkig, zonder de nodige diepgang. De beelden in de sneeuw, het tijdsbeeld en het acteren zijn dan wel weer in orde.

Wat een zit. Nee, die bevallende nonnen en huilende baby's waren aan mij niet besteed.

Toch wel erg mooi, het grootste gedeelte van de tijd. En dan doel ik niet alleen op de hoofdrolspeelster. Wellicht later uitgebreider, nu lonkt een andere blonde naar me op het terras, heel koel.

Die blonde op het terras houdt je nog steeds bezig!?

Haha. Nope, de wellicht bleef in dit geval bij wellicht

Het is nu bepaald geen weer voor een blonde op het terras, helaas!

Het zal een Leffe Blond zijn zeker?

Mooi waar gebeurd drama, erg mooi en meeslepend.

Een heerlijke, menselijke en feel-good movie.

Daar kunnen ze in K-Amerika nog een voorbeeld aannemen, met hun miljoenen verslindende films en waar acteurs zoveel verdienen dat ze een villa kunnen laten zetten van 492 MILJOEN dollar!

Een zgn. 'low budget film' maar wél een film waarin alles uit de kast wordt gehaald om een waar gebeurd verhaal op een fatsoenlijke en verantwoorde manier om te zetten in een film.

"Een lange zit" vindt Capablanca. Er vallen zeker te weinig doden en wordt er niet geschoten zonder iemand te raken? Zielig dat alleen de films met veel zinloos geweld, weinig menselijke warmte en veel krankzinnige gebeurtenissen, vijf sterren halen. Bah, wat een wereld!!!!

Van de films van Anne Fontaine, die ik tot nu toe gezien heb, is dit met voorsprong de beste. Deze prangende film brengt het door ware gebeurtenissen geïnspireerde verhaal over een jonge medische studente, die verzeild raakt in een strenge kloosterorde, waar Russische soldaten in de zomer van 1945 op hun manier hebben huisgehouden.

De regie en het acteerwerk zijn zonder meer eerste klas. Lou De Laâge is een meerdere opzichten een ontdekking voor mij.

Behoorlijk sterke dramafilm die al na een minuut of 10 goed op gang komt. Het verhaal speelt zich af in een Poolse klooster vlak na W.O.II waarin de nonnen tijdens de oorlog nogal wat te verduren hebben gehad. Het acteerwerk is zo uitmuntend dat je op den duur volledig vergeet dat je naar acteurs zit te kijken en het verhaal wordt dusdanig boeiend gebracht dat je elke minuut aan het scherm gekluisterd blijft. Beetje bij beetje wordt het verhaal van de nonnen ontsluierd wat meer dan eens een mokerslag oplevert. Het valt ook geen moment stil of in herhaling, het script weet de film constant in ontwikkeling te houden. Ook qua cinematografie valt er met deze prachtige winterse en bosrijke omgeving niets te klagen. Zeer aangenaam verrast, richting de 4,5*. Aanrader.

Goeie film over een medewerkster van het rode kruis die een aantal zwangere nonnen helpt direct na de oorlog. Een aangrijpend verhaal met een aantal dilemma's over het geloof waar wijselijk geen antwoord op wordt gegeven in de film zelf. Wel wat aan de trage kant en het is ook al snel duidelijk wat moeder overste met de baby's doet. Met gemak 3.5 sterren.

Deze eens meegebracht en vond het een goeie film die beter meeviel dan verwacht. 'k vreesde nog een beetje dat het een langdradige film ging zijn, maar dit was niet het geval.

Verder deed de cast het prima en zag de film er goed uit.

Toch de moeite om eens gezien te hebben.

Best een aardige film. Het bewandelt nogal nadrukkelijk de gebaande paden van het dramagenre, maar de sympathieke hoofdpersoon en de bovengemiddelde dialogen maken dat je dat door de vingers kunt zien. Helaas is de film voor een groot deel te donker, vast een of ander hinderlijk filter toegepast. Aan het slot klinkt 'On the nature of daylight' van Max Richter, wat prachtig is, maar eigenlijk al te vaak gebruikt om hiermee nog aan te kunnen komen zetten (hoewel, misschien was Les innocentes er eerder dan Arrival?).

Mooie film. Lou De Laâge......wat een genot om die te zien spelen. Van de actrice gaan we nog meer horen en vooral zien.

Mooie film. Ondanks het thema wel erg boeiend, zeer ingetogen en ook wel op een conventionele manier gebracht. Het gezang vond ik eigenlijk wel mooi. Fijn om een blik in het verleden te hebben. Zonder de sterke acteerprestaties zou dit al een pak minder geweest zijn. Verder ook mooi gefilmd. Ja, zeker niet slecht. En voor de fans van Lou de Laâge, kijk Respire (2014) ook maar eens.

Het waargebeurd verhaal over een zustergemeenschap die in de nasleep van WO II een dramatische en traumatische belevenis meemaakt die bovendien hun strenge orderegels dooreen haalt.

Mooi vooral is de weergave van de Franse verpleegster die met verbijstering de op vele vlakken aangerichte schade vaststelt en even mooi is deze van de zusters die stap bij stap de hulp aanvaarden die hen wordt aangereikt en tot overwegingen allerhande worden gebracht. De rol vertolkt door Agata Buzek vooral is subliem.

Een mooie film, zeg maar, over een zoveelste naar aspect van een oorlog maar meteen toch ook een voorbeeld van menselijke samenhorigheid en hulpvaardigheid.

"Entre ses Mains" vond ik al een uitstekend werk van regisseuse Anne Fontaine (en ook wel "Coco avant Chanel"), maar deze "Les Innocentes" mag gerust in de rij plaats nemen. Een mooie titel trouwens.

Subtiel, ingetogen drama over de nasleep van de tweede wereldoorlog in een klooster in Polen. De afstandelijke aanpak en het lage tempo zorgen nu niet direct voor een prettige kijkervaring, maar het sterke spel van de cast, de mooie beeldvoering en het toch wel interessante verhaal geven net voldoende tegengas.

Vanavond op Canvas.

Een realistische film over een volk dat enorm heeft geleden.

Les Innocentes is uiteraard een harde en wrange film. Dat kan ook moeilijk anders met dit verhaal. Gelukkig maakt Anne Fontaine er geen kleffe tranentrekker van, maar kiest ze voor beheerste, ingetogen cinema met respect voor de uiteenlopende levensvisies van de personages… Nu ja, met uitzondering van de dronken Russen.

Ondanks de gigantische grijsheid (in elke betekenis van het woord) bevat de film ook enkele warme momenten, zo was de haat-liefdeverhouding tussen Lou de Laâge en Vincent Macaigne een welkome afwisseling tussen alle ellende door.

Meevaller! 3,5*

Sterke naoorlogse film over een taboe-onderwerp waarbij ik nog niet eerder stil stond. Les innocentes is een film met zware dilemma's. Dilemma's waarmee de zusters geen weg mee weten, maar moeten ondergaan. Zeer sereen en ingetogen gebracht waarvoor hulde voor Fontaine! Geen overdreven sentimenteel gedram. Het trage verloop zorgt ervoor dat alles stelselmatig binnenkomt.

Sterke acteerprestaties die erg naturel lijken doen de rest. Ook erg sfeervol gefilmd met de sneeuw en de witte kleur naar hoop. Mooie cinematografie!

Onbekende film voor mij, maar zeer zeker aanbevelenswaardig!

Zeer mooie en interessante film, naar waargebeurde feiten. Bij het onderwerp had ik eerst mijn twijfels, maar de film verveelt geen moment. Een droevige situatie, die zeer vele vrouwen is overkomen tijdens en vlak na de oorlog, zelfs kloosterzusters zijn niet gespaard gebleven. Vond het gebeuren zo interessant dat ik de echte naam van dr. Mathilde Beaulieu ben gaan opzoeken, deze was “Madeleine Pauliac”, Lou de Laâge is dus ook qua uiterlijk goed gekozen voor deze rol.

Dit is wel een mooie prent, gebaseerd op ware feiten.

En die feiten zijn niet zo mooi, al is de oorlog dan voorbij, de ellende is dat zeker niet.

Als de Duitsers Polen hebben verlaten zit men met een ander probleem, dat van de verkrachtingen van de Russische troepen, en dat deze niemand sparen, maakt dit verhaal wel duidelijk.

Schokkend verhaal dus in deze prent.

En wederom een stukje geschiedenis dat ik heb bijgeleerd.

Mooie fotografie, sterke vertolkingen, Lou de Laâge (!) en muzikale pareltjes…

Zonder meer een mooi geschoten film, prachtige beelden en een beklemmend verhaal. 3,5 sterren voor nu

Het is een op feiten gebaseerd drama over de jonge Franse Rode Kruis-arts Mathilde Beaulieu (die naam is veranderd want in echt betreft het Madeleine Pauliac) die in de winter van 1945-46, de benedictijnse nonnen helpt bij een collectieve zwangerschap dat een gevolg was van verkrachtingen door Russische soldaten. De film verpakt deze onderbelichte historische feiten op keurige wijze en op Fontaines stijl is niet veel aan te merken Het balanceert tussen vakkundig en keurig verzorgd. Via Mathilde en de enige non die Frans spreekt, leert de kijker de personages kennen en leert men wat er door hen heen gaat. Maar het daardoor zo'n afstandelijke uitleg van emoties en gedachtegangen dat het werkelijke drama doodslaat. Daarnaast is het vaak herhaling; Mathilde die naar of van het klooster rijd en van haar persoonlijkheid en zelfs van het gewetensnood (de innerlijke tweestrijd) van de verkrachte nonnen krijg je maar weinig mee. Dat is jammer, want het onderwerp leent zich er wel voor om veel meer aangrijpend te zijn. Maar het is geen slechte film!

Mathilde [Lou de Laâge] werkt in 1945 als dokter van het Franse Rode Kruis in Polen. Haar primaire taak is de zorg voor de Franse overlevenden van de Duitse concentratiekampen. Ze komt voor een dilemma te staan wanneer zusters van een nabijgelegen klooster haar vragen om hen in het diepste geheim te helpen, omdat rancuneuze Russische soldaten hen hebben verkracht en een aantal zusters een geslachtsziekte heeft opgelopen of zwanger is geraakt. Bovendien is de moeder-overste [Agata Kulesza] sceptisch over de hulp van een niet-gelovige buitenlandse arts. Sfeervol, psychologisch oorlogsdrama werpt licht op een duistere bladzijde over de nadagen van de Tweede Wereldoorlog vanuit een vrouwelijk perspectief met prachtige muziek uitgevoerd door het Brusselse Filharmonische Orkest onder leiding van Carla Deveux.