Les Innocentes (2016)

Van de films van Anne Fontaine, die ik tot nu toe gezien heb, is dit met voorsprong de beste. Deze prangende film brengt het door ware gebeurtenissen geïnspireerde verhaal over een jonge medische studente, die verzeild raakt in een strenge kloosterorde, waar Russische soldaten in de zomer van 1945 op hun manier hebben huisgehouden.

De regie en het acteerwerk zijn zonder meer eerste klas. Lou De Laâge is een meerdere opzichten een ontdekking voor mij.

Behoorlijk sterke dramafilm die al na een minuut of 10 goed op gang komt. Het verhaal speelt zich af in een Poolse klooster vlak na W.O.II waarin de nonnen tijdens de oorlog nogal wat te verduren hebben gehad. Het acteerwerk is zo uitmuntend dat je op den duur volledig vergeet dat je naar acteurs zit te kijken en het verhaal wordt dusdanig boeiend gebracht dat je elke minuut aan het scherm gekluisterd blijft. Beetje bij beetje wordt het verhaal van de nonnen ontsluierd wat meer dan eens een mokerslag oplevert. Het valt ook geen moment stil of in herhaling, het script weet de film constant in ontwikkeling te houden. Ook qua cinematografie valt er met deze prachtige winterse en bosrijke omgeving niets te klagen. Zeer aangenaam verrast, richting de 4,5*. Aanrader.

Goeie film over een medewerkster van het rode kruis die een aantal zwangere nonnen helpt direct na de oorlog. Een aangrijpend verhaal met een aantal dilemma's over het geloof waar wijselijk geen antwoord op wordt gegeven in de film zelf. Wel wat aan de trage kant en het is ook al snel duidelijk wat moeder overste met de baby's doet. Met gemak 3.5 sterren.

Deze eens meegebracht en vond het een goeie film die beter meeviel dan verwacht. 'k vreesde nog een beetje dat het een langdradige film ging zijn, maar dit was niet het geval.

Verder deed de cast het prima en zag de film er goed uit.

Toch de moeite om eens gezien te hebben.

Best een aardige film. Het bewandelt nogal nadrukkelijk de gebaande paden van het dramagenre, maar de sympathieke hoofdpersoon en de bovengemiddelde dialogen maken dat je dat door de vingers kunt zien. Helaas is de film voor een groot deel te donker, vast een of ander hinderlijk filter toegepast. Aan het slot klinkt 'On the nature of daylight' van Max Richter, wat prachtig is, maar eigenlijk al te vaak gebruikt om hiermee nog aan te kunnen komen zetten (hoewel, misschien was Les innocentes er eerder dan Arrival?).

Het waargebeurd verhaal over een zustergemeenschap die in de nasleep van WO II een dramatische en traumatische belevenis meemaakt die bovendien hun strenge orderegels dooreen haalt.

Mooi vooral is de weergave van de Franse verpleegster die met verbijstering de op vele vlakken aangerichte schade vaststelt en even mooi is deze van de zusters die stap bij stap de hulp aanvaarden die hen wordt aangereikt en tot overwegingen allerhande worden gebracht. De rol vertolkt door Agata Buzek vooral is subliem.

Een mooie film, zeg maar, over een zoveelste naar aspect van een oorlog maar meteen toch ook een voorbeeld van menselijke samenhorigheid en hulpvaardigheid.

"Entre ses Mains" vond ik al een uitstekend werk van regisseuse Anne Fontaine (en ook wel "Coco avant Chanel"), maar deze "Les Innocentes" mag gerust in de rij plaats nemen. Een mooie titel trouwens.

Subtiel, ingetogen drama over de nasleep van de tweede wereldoorlog in een klooster in Polen. De afstandelijke aanpak en het lage tempo zorgen nu niet direct voor een prettige kijkervaring, maar het sterke spel van de cast, de mooie beeldvoering en het toch wel interessante verhaal geven net voldoende tegengas.

Sterke naoorlogse film over een taboe-onderwerp waarbij ik nog niet eerder stil stond. Les innocentes is een film met zware dilemma's. Dilemma's waarmee de zusters geen weg mee weten, maar moeten ondergaan. Zeer sereen en ingetogen gebracht waarvoor hulde voor Fontaine! Geen overdreven sentimenteel gedram. Het trage verloop zorgt ervoor dat alles stelselmatig binnenkomt.

Sterke acteerprestaties die erg naturel lijken doen de rest. Ook erg sfeervol gefilmd met de sneeuw en de witte kleur naar hoop. Mooie cinematografie!

Onbekende film voor mij, maar zeer zeker aanbevelenswaardig!

Zeer mooie en interessante film, naar waargebeurde feiten. Bij het onderwerp had ik eerst mijn twijfels, maar de film verveelt geen moment. Een droevige situatie, die zeer vele vrouwen is overkomen tijdens en vlak na de oorlog, zelfs kloosterzusters zijn niet gespaard gebleven. Vond het gebeuren zo interessant dat ik de echte naam van dr. Mathilde Beaulieu ben gaan opzoeken, deze was “Madeleine Pauliac”, Lou de Laâge is dus ook qua uiterlijk goed gekozen voor deze rol.

Het is een op feiten gebaseerd drama over de jonge Franse Rode Kruis-arts Mathilde Beaulieu (die naam is veranderd want in echt betreft het Madeleine Pauliac) die in de winter van 1945-46, de benedictijnse nonnen helpt bij een collectieve zwangerschap dat een gevolg was van verkrachtingen door Russische soldaten. De film verpakt deze onderbelichte historische feiten op keurige wijze en op Fontaines stijl is niet veel aan te merken Het balanceert tussen vakkundig en keurig verzorgd. Via Mathilde en de enige non die Frans spreekt, leert de kijker de personages kennen en leert men wat er door hen heen gaat. Maar het daardoor zo'n afstandelijke uitleg van emoties en gedachtegangen dat het werkelijke drama doodslaat. Daarnaast is het vaak herhaling; Mathilde die naar of van het klooster rijd en van haar persoonlijkheid en zelfs van het gewetensnood (de innerlijke tweestrijd) van de verkrachte nonnen krijg je maar weinig mee. Dat is jammer, want het onderwerp leent zich er wel voor om veel meer aangrijpend te zijn. Maar het is geen slechte film!

Mathilde [Lou de Laâge] werkt in 1945 als dokter van het Franse Rode Kruis in Polen. Haar primaire taak is de zorg voor de Franse overlevenden van de Duitse concentratiekampen. Ze komt voor een dilemma te staan wanneer zusters van een nabijgelegen klooster haar vragen om hen in het diepste geheim te helpen, omdat rancuneuze Russische soldaten hen hebben verkracht en een aantal zusters een geslachtsziekte heeft opgelopen of zwanger is geraakt. Bovendien is de moeder-overste [Agata Kulesza] sceptisch over de hulp van een niet-gelovige buitenlandse arts. Sfeervol, psychologisch oorlogsdrama werpt licht op een duistere bladzijde over de nadagen van de Tweede Wereldoorlog vanuit een vrouwelijk perspectief met prachtige muziek uitgevoerd door het Brusselse Filharmonische Orkest onder leiding van Carla Deveux.