Cloaca (2003)

Blijkbaar niet bij mij, als hij zegt dat hij zijn stem verhoogd en niet beargumenteerd waarom en dan toevoegt met: de beste Nederlandse film. Dan ga ik er snel vanuit dat dat ook zijn reden is. Ik post het niet omdat ik het niet denk, maar ik kan het verkeerd hebben.

Zoals Harm Jan zegt. Voor beargumentatie zie recensie erboven. Na een nachtje slapen vond ik zelfs 4,5 te weinig.

Dan bied ik mijn excuses aan

Excuses aanvaard.

Interessante film. Dat het gebaseerd is op een toneelstuk zag ik duidelijk terug. De vier personages zijn stuk voor stuk interessant en bevinden zich in feite in het zelfde schuitje. Krijg nog niet helemaal grip op de symboliek en dat vind ik fijn. 4 sterren lijken me op zo'n plek

Voor mij één van de beste NL film ooit gezien. Het verhaal is op zich niet heel erg boeiend, met uitzondering van de onderlinge relatie tussen de vrienden, maar vooral het acteerwerk. Dat is gewoon erg goed.

Dikke 4*

Uitstekende film over vier studievrienden die, niet in hun midlife-crisis zitten, maar wel allemaal hun eigen problemen hebben. Vier ijzersterke rollen door Nederland's beste acteurs. Goed geschreven en een mooie montage, ook al komt het begin wat chaotisch over. Mooie titel ook, alhoewel deze minder mysterieus is dan je zou denken.

geweldige film als je snel in slaap wil vallen.. ik snap echt niet wat hier zo goed aan is, soms moet het grappig zijn maar verder is het drama.. echt drama dus!

wat me van de film(toneelstuk) bijgebleven is? ik heb 109 minuten van mijn leven verspilt..

Achteraf gezien zie ik het aankomen

Pareltje van de Nederlandse cinema. Ik vind het ook absoluut niet toneelachtig overkomen. Enkel doordat de dialogen lang zijn en de film voortkomt uit een toneelstuk?

In eerste instantie vind ik Tom geen advocaat en Joep geen minister, maar eigenlijk doet dat er ook niet toe, ze weten zich op den duur perfect in hun rol te nestelen. Alle lof voor de vier acteurs. Waar Peter Blok nog wat moest groeien in zijn rol, vond ik de acteerprestaties van Pierre Bokma, Jaap Spijkers en Gijs Scholten van Aschat vanaf de eerste minuut indrukwekkend. Vooral Pierre Bokma levert integer en indrukwekkend spel af.

Geweldig chaotisch op momenten, doordat de vier vrienden amper oor hebben voor elkaar - ze zijn allen verwikkeld in eigen problemen. De film toont aan hoe gecompliceerd het leven kan zijn als je ouder wordt, goed weergegeven door de groet Cloaca en later bij het moment dat Pieter nagenoeg emotieloos naar buiten staart en vier jonge studenten ziet varen, met een piano op het bootje: het nog tamelijk onbezorgde leven. Idealen zijn verloren gegaan, gezonken in het water.

Er valt ook genoeg te lachen, al zou ik dit genre enkel bij "drama" houden. De scène met de Russische hoer is in zijn geheel hilarisch.

Wel spijtig dat de synopsis eigenlijk al het gehele verhaal verteld (inclusief de relatie van Maarten met de 18-jarige dochter van Joep). Zou beter uitpakken dat zulke zaken in de film aankomen.

Vriendschap is een illusie zong het Goede Doel ooit. Een pakketje schroot met een dun laagje chroom.

4*

Het is ook een toneelstuk dat verfilmd wordt, en ze spreken een beetje theatraal. Ik vind dat juist een enorm sterk punt van de film, anderen vinden het niks.

Ja, dat zei ik toch al? Maar de film deed me verder totaal niet aan een toneelstuk denken. Op de toneelscènes na dan.

Ik probeerde meer duidelijk te maken dat het voor velen theatraal overkomt omdat het eruit is voortgekomen. Maar wat vond jij er dan niet zo toneelachtig aan? Je kaart aan dat de dialogen dit wel zijn, en ik vind juist dat de film het zich daar van moet hebben. En natuurlijk het prachtige shot, dat ook op de poster te zien is.

Mijn punt was juist dat lange dialogen niets toneelachtigs hoeven te hebben. Er zijn overigens zat films met lange dialogen. Ik zie er dan echt niet meteen een toneel bij. Ik vind hun manier van spreken juist bij hun wereldje passen, niet echt theatraal dus.

Oké, ik had juist een gevoel dat je min of meer in de zaal mee zat te kijken. Alsof de dialogen ook tegen jou werden verteld: toneelgevoel. Maar juist leuk, verschillende interpretaties!

Begint heel traag en eindigt vreemd. Niet een hele goede film, maar laat je af en toe wel nadenken over het hoe en wat.

Na twee jaar eindelijk nog eens herzien, en wat een fenomenale film blijft dit zeg. Met name qua spel en dialoog ontzettend theatraal - althans, ik begrijp het wanneer het zo getypeerd wordt -, maar in alles ook zo ontzettend cinema [in haar puurste vorm]. Fantastisch.

Prima concept maar in de uitwerking had meer gezeten. Wat me vooral tegenstaat is dat het allemaal zo nadrukkelijk gebracht wordt, tot aan het expliciete benoemen van wie de 'softies' en wie de klootzakken zijn toe. Alsof dat nog niet duidelijk genoeg was. De film heeft zeker zijn momenten trouwens, bijvoorbeeld de scene met de Poolse (?) prostituee. Toch ben ik nergens echt van onder de indruk, en zeker niet van de veel geroemde dialogen en de muziek. Toch maar afronden naar beneden derhalve; 2,5 ster.

Cloaca is een zwaar drama, maar bijzonder fraai gebracht.

Wat een prachtige muziek, subtiele cameravoering, buitengewoon goed script en sterke acteerprestaties.

Ik lees hierboven heel veel over Pierre Bokma, maar ik vind Peter Blok ook echt geniaal spelen in deze film.

Soms is het tempo van de film een beetje laag, maar dat past wel in het genre.

Er zijn maar weinig (internationale) schrijvers die een dergelijk script in elkaar kunnen flansen.

Chapeau!

Hoge score hier maar ik heb er een krappe voldoende voor over.

Het theatraal praten in de film vond ik nep over komen, en de poster is ook heel anders als de film voor mij overkomt.

1 keer kijken en dan nooit meer, heb zeker betere nederlandse films gezien!!

Deze film heb ik al eens eerder gezien, maar hij blijft mooi. Vooral de opbouw van de vier karakters is heel mooi vorm gegeven. En er wordt ook uitstekend geacteerd.

Mooie Nederlanse film, volgt 4 vrienden die door omstandigheden weer veel bij elkaar zijn. Met hun eigen problemen en onderlinge problemen. Ze zijn alle 4 zeer verschillend en dit wordt goed overgebracht, met een lach en een traan. Ook vond ik de film heel mooi, mooie shots, mooi kleurgebruik.

Toen ik op het einde zag dat het gebaseerd is op een toneelstuk begreep ik het meteen. Ik vond het af en toe vervallen in een te toneelachtige sfeer, waardoor het iets licht pretentieus en nogal hoogdravends kreeg. Ik heb toch het meest genoten van de spontane concrete scènes, daarin werd echt geweldig geacteerd. Het wordt de acteurs ook vrij gemakkelijk gemaakt door het goede script en de goede teksten.

Hield ook wel van het hele mannensfeertje en de interacties onderling. Ja, een van de beste Nederlandse films die ik gezien heb. We kunnen het wel!

ruime 4*

Een erg mooie film van eigen bodem met een sterk script.

Cloaca oogt op sommige momenten erg toneelachtig en bevat erg veel dialogen. Dat hoeft niet erg te zijn, mits je goede acteurs en actrices tot je beschikking hebt. Bij Cloaca zit het op dat punt gelukkig wel goed. De vier mannen, die de vier vrienden spelen leveren allemaal prima rollen af, waarbij ik Gijs Scholten van Aschat het allerbeste vond. De vier vrienden hebben elk hun eigen problemen, die elkaar soms overlappen, en dat wordt op een mooie en natuurlijke wijze in het verhaal verwerkt.

Visueel heeft Cloaca ook een aantal mooie scenes. Vooral de scene, waarbij Caro Lenssen net als op de poster haar rol op het toneel speelt, is van een ongekende schoonheid. Lenssen speelt trouwens ook vol overtuiging. Haar rol is misschien niet zo heel groot, maar wat ze moet laten zien is in ieder geval erg krachtig en gedurfd. Verder wordt in Cloaca het drama en humor goed met elkaar gemixt. Ik heb toch een paar keer moeten lachen om Peter Blok met zijn grappige opmerkingen.

Ondanks een paar inzak momentjes, blijft het niveau over het algemeen erg hoog. Elk personage wordt vrij goed uitgewerkt en het einde, waaruit blijkt dat niemand zijn dromen en idealen uiteindelijk heeft kunnen verwezenlijken, is treffend en vat de film nog eens op een treffende en mooie wijze samen. Ooit waren de vier jong en onbezorgd, maar de zorgen zijn sommigen duidelijk boven het hoofd gegroeid.

Ja best van genoten dus, en Cloaca mag zich wat mij betreft zeker rekenen tot de beste Nederlandse films ooit gemaakt. Cloaca......!

4,0*

Verfilmd toneel en dat is duidelijk te zien. Bij de reeks lof-uitingen, die over deze film wordt uitgestort, kan ik mij niet aansluiten. Zeker, er wordt uitstekend geacteerd. Maar het verhaal over vier vroegere studievrienden, die voor hun respectievelijke problemen steun bij elkaar zoeken en vervolgens vooral met zichzelf bezig zijn, raakte mij van geen kanten. Ik zie het als één grote lofzang voor egocentrisme en dat spreekt mij totaal niet aan. Ik kan het mis hebben, maar zo heb ik de film wel ervaren.

Onnederlandse film, maar door de nodige seksueel getinte scenes toch ook juist weer erg Nederlands. Nederlandse films moeten het doorgaans zeker niet van de goede dialoog hebben, maar Cloaca is daar in zijn meest kunstzinnige vorm een uitzondering op, al lukt het overigens niet overal. Het acteerwerk is verder prima, evenals de fijne cinematografie, maar om nu te zeggen dat ik écht werd meegesleurd in de dramatiek, nee.

Aardige Nederlandse film met sterke rollen van de cast. Met name Peter Blok als de manisch-depressieve Tom weet te overtuigen.

Altijd fijn als een film ergens in de opmaat door iets of iemand een brug weet te slaan. Cloaca legt een bommetje via een vrijpartij, terwijl Toms verbaasde houding een enorme boost krijgt door de geweldige mimiek van Blok. Ik kon er wel om lachen. Met nog wat beslommeringen elders, die ook voor wat humor zorgen, is het al snel code rood bij het gezelschap. Troef van de film, ik zat althans niet te wachten op een treurspel van vier egocentrische veertigers en hun afgebladderde vriendschap.

Dat het stilaan gaat donderen, is niet zo verwonderlijk, maar zo heeft het tenminste een ferme basis om het te laten landen. Ze hebben wel wat, dit viertal. Een stel eikels natuurlijk, maar toch. Sterk geacteerd, vlotte dialogen, een verhaaltje dat blijft aanspreken en het heeft ook een aantal toffe scènes in huis. Die van de poster mag er in ieder geval zijn, die met de hoer is van begin (Madness!) tot eind lachen, gieren, brullen. Zwarte komedie met wat leedvermaak en een einde dat er toe dat. Knap.

Geen slechte film, maar ik kon er niet in meegaan. Dat komt vooral door de wat theatrale manier van acteren waardoor geen van de vier personen echt ging leven. Jammer, want het uitgangspunt is prima en ook best redelijk in elkaar gezet. De film kent een aantal sterke scènes (vooral die éne van de poster) en goed geschreven dialogen, maar ook wel verfijnde en zwarte humor. Muziek was ook prima met visueel af en toe wat interessants. Alleen ging het nergens dus echt leven voor mij. 3,0*.

Laat ik eens beginnen met het acteerwerk. Uitstekend!! Dialogen bijna net zo goed. Verhaal is ook oke maar niet spectaculair. Tel daarbij op dat de verhaallijnen voorspelbaar zijn geworden door het vele sex, drugs en rock&roll in vele Nederlandse films en je hebt toch een matig boeiend geheel nu. Desondanks 3 sterren voor dit prima acteerwerk.

Dit is een knap staaltje werk van scenarioschrijver maria goos en de vier hoofdrolspelers. De vlijmscherpe dialogen en het uitstekende acteerwerk tillen de film naar een hoger niveau. Als het niet zo door en door nederlands was zou ik zeggen: onnederlands goed.