Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003)

Ik had het gister nog zo gezegd, school gaat voor

Volgens mij heeft Linda meer geleerd van deze film dan dat je op school doet. Mooi verhaal Linda.

Beetje ouwelul opmerking realiseer ik me 1 dag later.

Het vaderinstinct kruipt waar het niet gaan kan.

Laat (bijv.) Ingrid en Fisherking vooral veel kleine dingen opnoemen. Het grote geheel is toch opgebouwd uit kleine dingetjes? Ik stoorde mij aan allerlei kleine dingetjes (nou ja, ook wel aan wat grote dingetjes) bij films als Magnolia, The Green Mile en Idi I Smotri. Alledrie films die door velen de hemel in geprezen worden.

Ik ben een detail-freak, ik geef het toe, maar ik hoor veel liever gepraat over kleine dingetjes dan dat eeuwige gepraat over De Essentie van films. Alsof iedereen eenzelfde essentie zou ervaren. Nou, ik dacht het niet. En ik dacht het vooral niet omdat zoveel mensen de hardnekkige neiging hebben om zich die ene essentie (immers een woord in enkelvoud) van een film toe te eigenen. En dan natuurlijk te zeggen dat de rest het niet begrepen heeft, of dan in ieder geval de mensen wie de film niks deed.

Ik denk wel dat sommige films het voor elkaar krijgen om je opeens je Eigen Essentie te laten ervaren. Dat had ik denk ik bij Bom..Bom. Maar wat kun je daarover zeggen? In ieder geval kun je daar niet over discussiëren nmbm.

Ik lees de kritiek van FK en Ingrid graag. Ingrid verwoordde zo ongeveer de twijfels die ik had bij deze film, ondanks dat ik er 5 sterretjes aan toegekend heb.

http://www.kleinedingen.nl

Dus als je de film bespreekt, probeer dan die kleine elementen te plaatsen in de allegorie die de film beschrijft. Dan geef je aan te beseffen dat die details een symbolisch geheel vormen.

Nou, dat maak ik zelf wel uit.

Ik ben daar helemaal niet mee bezig geweest, met dat besef, en ik betwijfel ook of dat wel zo nodig is, om het aan te geven of ik het überhaupt besef.

Toen ik de film zag, heb ik een uur lang met Alexander over de film gesproken en ik meen dat ik geen enen keer het woord 'allegorie' of 'symbolisch geheel' in de mond genomen heb.

Of had je het niet tegen mij, maar tegen de gehele mensheid. Had ik misschien voor 'je' 'men' moeten lezen?

Uiteraard...

Hoewel ik normaalgesproken dol ben op veel dialoog, heb ik me bij deze nauwelijks uit dialoog bestaande film niet verveeld. Ook zonder alle symboliek tot in de puntjes te begrijpen, is de film heel goed te volgen en het algemene idee duidelijk. En daarmee is de symboliek een toevoeging om de film ook nog op een andere, diepere, boeddhistische (?) manier te bekijken zonder dat het enkel op deze wijze kan. En dat is wat een film goed maakt oa, meerdere lagen die je los van elkaar kunt zien.

Ook maar gezien, en viel me gelukkig beter mee dan ik gedacht had.

Ik deins nogal eens terug wanneer mensen praten over "mooie natuurbeelden", meestal omdat er dan sprake is van mooie landschappen, in plaats van mooi geschoten landschappen. Gelukkig is Ki-duk regisseur genoeg om niet in deze val te trappen. De landschappen zijn uiteraard mooi, de shots nog veel mooier. Vooral de begrafenis tijdens de Winter was prachtig om zien. Ook de muziek is oorstrelend, zeer aanwezig en af en toe best speciaal.

De eerste twee seizoenen waren leuk, al zijn het vooral Fall en Winter waar de film echt interessant wordt. Heerlijke shots en prachtige rituelen. Jammer genoeg weet Ki-duk z'n film niet in schoonheid af te sluiten. Uit de titel en de gebeurtenissen in het Winter segment zou de gedachte achter de film wel mogen duidelijk zijn. "And Spring" voelt aan als een backup segment om alsnog duidelijk te maken wat de point is, en dan zo duidelijk dat je als kijker toch voelt dat je intelligentie wat onderschat wordt. Voor mij had de film na Winter moeten stoppen, had een zeer waardige afsluiter geweest.

Ik hou het dus maar op 4*. Zeer mooie, leuke film, die jammer genoeg iets te laat eindigt.

Deze film viel mij erg mee - weinig dialoog en veel natuurbeelden schrikten mij eerst enigszins terug.
Maar in deze film is toch de natuur ondergeschikt aan het verhaal/symboliek - Dolls bijvoorbeeld had voor mij een tegengesteld effect.
Voor filmliefhebbers die tegen deze film opzien: lekker kijken!
Als de polizei langskomt, lijken dit net indringers in dit stukje eigen natuur. Vooral het incident met het blikje-schieten was erg komisch. Even later helpt zelfs een van de rechercheurs de jongen mee dmv het kaarsje vast te houden; was mooi om te zien.
Heb me nauwelijks verveeld (wat ik totaal niet had verwacht):

****

Als een gedicht over meditatie, de cyclus van de natuur en de cyclus van leermeester en leerling. De kalmte van de natuur, prachtig verbeeld, in een prima tempo.Iets minder vond ik ook de onnodige terugkeer naar de lente.Seom schijnt ook soort gelijk te zijn, wil ik ook graag eens zien net als andere van de regisseur. 4.5 sterren

Seom is toch wel erg anders.

...héél erg anders. Anderser kan zelfs bijna niet

neo bedoelt zeker "Waarom vertrok Bodhi-Dharma naar het Oosten?" [als het goed gespeld is], van een andere regisseur overigens...?

Die bedoelde ik niet,maar zo nu en dan vang je wel eens reacties op van een filmhuis collega, die dan moet denken aan Seom bij deze film.Was trouwens niet geheel toevallig de laatste,, nooit eerder gedraaide,n film en tevens afsluiter van dit seizoen

Ik vind Seom een prachtige film hoor.

Je zult ook veel elementen herkennen uit Summer Spring...

Het is alleen zo dat Seom veel rauwer en extremer is dan deze film....maar daar is niks mis mee natuurlijk...:)

Ik snap de vergelijking wel, qua setting lijkt het inderdaad erg veel op elkaar, maar als je de beide films ziet, zijn ze toch wel totaal anders.

Visueel erg mooie film, maar ik vond dat er in het verhaal wat zwakheden zaten en had er misschien net iets meer van verwacht. (helemaal na de vergelijking met Tarkovsky gelezen te hebben in de filmkrant, deze film miste diepgaande dialogen)

3.5*

Ehm...kunnen wij die top 10 ook zien

Net gezien en heb me er echt doorheen moeten worstelen.Vond het allemaal weinig interresant, en vreselijk saai.

Er zitten wel mooie beelden in maar daar heb je dan verders ook niks meer aan.Heb me ook wel lopen ergeren aan bepaalde dingen.En ja, misschien heb ik het "verhaal"(in zoverre ik een verhaal heb kunnen ontdekken) ook niet begrepen.2*

Toen ik dat schreef had ik wel een top 10 ingevoerd.

Maar nu vind ik dat ik daar nog mee moet wachten.

THE HUT
Representing the self. All the posessions and shelter needed is on the floating hut. When the young man can no longer live at peace and comfort in the hut then bad things transpire. He never commits lustful acts in the hut. When we seek happiness outside ourselves, we are never truly content.

THE DOORS
The doors by the lakeside and in the hut are symbolic rather than prescriptive. The fact there are no walls means their use is not forced but elected. They represent morality and discipline. Morality is not defined by a higher power but by society and the self. By adopting the constraints the doors engender, self-discipline is attained. As soon as the young man transgresses these self-imposed boundaries, to sneak across to the young woman, then disaster follows.

THE DEAD ANIMALS
The Master allows the young boy to let the animals die. He does not become an all powerful father figure, cleaning up after him, but allows him to make mistakes and suffer the consequences. Buddhism does not have a higher power but rather promotes self-awareness.

THE MILLSTONE AND BUDDHA
Represent the twin stones of regret for killing the fish and the snake. What you do unto others, you do unto yourself. He has carried that karma around with him all his life until he transcends them both, carrying them to the top of the hill, near heaven. Here he cuts himself free and attains redemption through struggle.

THE MASTER
Is a great teacher, but does not lecture. Hardly a word is spoken, but lessons are learned. A good teacher points the way for a student to discover self-evident knowledge for themselves.

THE MOTHER
The veil, representing guilt and shame are ultimately the cause of her downfall. Hiding from the outside world can bring about ruin.

THE YOUNG BOY
Both at the beggining and the end, represents us. A good life is attained not by the absence of bad thoughts, but rather by their mastery, so they have no hold over us. We choose our behaviour rather than it choose us. The new boy is not born without sin, but rather must walk his own path to divinity. The same actor playing the young boy show the eternal cycle of the human soul.

Bron ?

Wat deze film nou juist niet moet hebben is uitleg. Lekker je eigen interpretaties en gevoel op los laten.

Ik ben 'm nog maar eens gaan zien, en vond 'm nog steeds erg mooi. De impact van de eerste keer was natuurlijk wel weg, behalve van de zang tijdens die klimtocht op 't einde...kippenvel...brrr

Zojuist mijn stem verhoogd met een half punt naar 4,5*. Het meest fascinerende van deze film vind ik dat ik na 4 maanden (film gezien op 26 mei 2004) nog steeds soms in bed lig en aan bepaalde scenes denk. Bijvoorbeeld die prachtige scene met die kat en die scene met het ijs.

Net voor het eerst gezien en het is inderdaad een mooie (doch trage) film met prachtige beelden die zo ingelijst kunnen worden. Toch wel weer lekker zo'n aparte film. De eerste 2 seizoenen vindt ik persoonlijk het mooist. Voorlopig 4 sterren.

Weet iemand vanaf wanneer deze te koop is

Te koop vanaf 16 december (A-film).