Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003)

Hele mooie beleving...Niet alle dingen snap ik, maar dat hoeft ook niet echt. Eigen interpretatie kan ook mooi zijn.
Ik vond de beelden vooral erg mooi, prachtig wanneer elke keer de deuren opengaan, je een ander landschap ziet.
Prachtige momenten ook zoals de steen vastbinden aan de vis/kikker/slang, en de symbolen uitsnijden...
Mooi filmpje...

4*

Heb erg genoten van deze film. Dit vind ik één van de beste aziatische films die ik tot nu toe heb gezien. klasse

Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom

Mijn tweede Ki-Duk Kim, welke heel veel indruk op mij heeft gemaakt.

We worden meegenomen in de wereld van 2 monniken die op een magische plaats wonen. Bij de eerste beelden van deze omgeving had ik al ongeveer een brok in mijn keel, de rust en stilte greep mij echt enorm aan.

Aan de hand van de seizoenen zien wij hoe het leven van deze monniken drastisch verandert. De jongere monnik leert het leven ervaren en kennen en de oudere monnik komt dichter bij het 'niets'.
Elk seizoen in deze film is gewoon van toegevoegde waarde, niets is overbodig.Die jaarverschuivingen tussen de seizoenen door waren overigens ook erg mooi gedaan.

In de lente krijgt de jonge monnik een lesje in gerechtigheid
In de zomer wijkt de jonge monnik van het pad des geluk af en leert lust kennen.
In de herfst zien wij hoe de jonge monnik leert weer in het gelukspad te treden en innerlijke rust te vinden en eindigt de meester zijn leven
In de winter zien we hoe de jonge monnik de weg des meesters betreed en daarvoor een aantal beproevingen moet ondergaan. Ook wordt hier de nieuwe leerling naar de tempel gebracht.
In de 2e lente zien we eigenlijk hoe de cyclus des leven opnieuw begint.


Ieder jaargetijde bracht me bijna tranen in de ogen. Vooral de zomer is dus erg mooi, wanneer je ziet dat de jonge monnik eigenlijk zijn geloof wil volhouden, maar persee moet toegeven aan zijn lust.
Lust awakens the desire to possess. And that awakens the intent to murder

Dit was een van de wijsheden die de meester ons verschafte, geweldige wijsheden.

Vandaag voerde ik een gesprek met mijn filosofiedocent, die erg veel weet over de aziatische filosofie. Ik heb met de vraag rondgelopen waarvoor die deuren (zonder muren) dienden, en waarom de meester op deze manier afscheid nam van het leven.

Ik kreeg een erg verhelderend antwoord:
Alles draait om verlichting, iets dat je bij het Zen-Boeddhisme in een klap opeens hebt. Het gaat niet in gelijdelijke vorming, maar op een gegeven moment, na jarenlange training, vallen opeens de puzzelstukjes op zijn plaats. Die deuren schijnen ervoor te zijn omdat je persee ergens moet zijn om verlicht te kunnen worden. Je moet persee ergens doorheen, je moet eigenlijk de open wereld ingaan, dit door middel van die deur.

Over het einde van de Meester werd me verteld: Als een Zen-Buddhist eenmaal verlicht is kan hij een Zen-Meester worden. De meester is dus al een hele tijd verlicht. Als eigen invulling aan het feit dat hij niet meteen van de wereld verdwenen is heb ik gegeven dat het misschien wel een verplichting/ritueel is dat je persee een pupil opleid. In ieder geval over de zelfmoord:
Hij plakt al zijn zintuigen af omdat zijn zintuigen hem niets meer te bieden hebben, hij is verlicht dus alles is eigenlijk niets voor hem. In feite verbrand hij ook helemaal niet, omdat hij zelf ook 'niets' is geworden

Ik heb echt zwaar genoten van deze film en ik zou willen dat ik die plaats altijd vast kon houden.

Een meesterwerk van Ki-Duk Kim die na de verheldering van vandaag de laatste halve ster erbij krijgt wat erin resulteert dat deze film de maximale score haalt!

5*!

Interessante informatie Barns! Dat waren ook twee dingen die mij bezighielden na het kijken van de film. Vanwaar die verrekte deuren overal, terwijl er nergens bijbehorende muren zijn?

De film spookt ook nog regelmatig door mijn hoofd. Ik ben zeker van plan deze nog eens te zien. Deze zou best weleens door kunnen dringen in mijn top 10 op een mooie dag. Ik vind ook de zomer het mooist. Ik heb toch een zwak voor lust. Jonge honden die alles en iedereen achter laten voor zoiets als liefde. Wie weet doe ik het zelf ook op een dag. Ik ben ook zeker van plan meer te gaan kijken van Ki-Duk Kim. Ik heb The Bow hier op DVD staan (kreeg ik er gratis bij de de aanschaf van Spring...) en ook Bin-Jip lijkt me erg interessant. Mooie ontdekking zo vlak voor het begin van de nieuwe cyclus.

Nice Barns! Leer mij jouw filosofiedocent kennen Heeft hij de film zelf ook gezien?

Het is zonde dat deze man lesgeeft op een saai dorpschooltje, met zijn kennis/intelligentie zou hij het wel een stuk verder kunnen schoppen .

En ja, hij heeft de film gezien (wel al een tijdje terug).

Desondanks kon hij nog genoeg erover vertellen en wist hij me goede/heldere antwoorden te geven op mijn vragen. De Oosterse filosofie is echt uiterst interessant!

Kan iemand me eigenlijk nog 'soortgelijke' films aanraden?

Nou, kijk bijvoorbeeld de rest van de films van Kim Ki-duk. Ik heb ze ook nog niet allemaal gezien, maar toch al wel een stuk of 7. Niet alles is altijd top, maar ze zijn nooit slecht en altijd boeiend.

Mooie ingetogen (bijna compleet) stille film
die aan het einde van het winterseizoen
weer van vooraf aan begint.

De aziatische filosofie wordt mooi in beeld gebracht
en de omgeving is elk seizoen een genot om naar te kijken.

Ga ik doen!

Mijn tweede Ki-Duk na Bin-Jip en deze vind ik dan gelijk ook beter. Deze film trok mij gewoon meer en het lekker rustgevend om het verhaal van die twee monniken te zien tijdens de verandering van de seizoenen midden in het opmerkelijke eiland/huis/tempel waar ze wonen.

Ik dacht trouwens dat de vrouw die bij hem kwam en haar kind te vondeling gaf zijn eigen vrouw was, maar hij heeft haar vermoord las ik. Ik dacht dat hij namelijk de minnaar had vermoord.

4, 0 Sterren.

hmm vooral een hele relaxte film, in de originele zin van het woord, maar daarover later meer.

Velen lijken deze film geweldig te vinden door de geweldige natuur. Nu ben ik geen uitgesproken natuurliefhebber. Pa roept regelmatig van: Oh kijk die boom eens mooi in bloei staan OF kijk die vogel eens mooi op de schutting zitten. Iets wat ik totaal mis, ik kan er niks mee. Ergens is dat jammer, want ik heb best oog voor detail, maar als ik zo'n klein ding dan zie, doet het me vaak weinig. Een hele rij bomen die in bloei staat of een schutting vol met vogels vind ik al veel boeiender, het is een soort bombastisch effect wat het dan opeens interessant maakt. Toch weet de film alles zo neer te zetten dat het wel interessant is!

Waar de film inderdaad veel interessante aspecten van de natuur laat zien, is het niet perse overweldigend mooi. Het mooie in de film komt van de innerlijke rust die de film uitstraalt. Te midden van de monniken cultuur krijgen we een kijkje in hun filosofie, kijk op liefde, kijk op de natuur en hun manier van leven.

Winter was ook zeker t mooiste gedeelte. De ijzige kou, met de rust en ook de gebeurtenissen die er in plaatsvonden. Jammer dat het daarna dat niveau niet meer kon halen. Wat dat betreft was het na Winter genoeg geweest.

Een film die ik zeker niet altijd had kunnen opzetten, stuiterbal die ik ben.. Echter ik moest vandaag wat tot rust komen en dat is wel aardig gelukt met deze film.

Prachtige film om in je eentje te kijken. Niks geen popcorn/milkshake/gezelschap, gewoon jezelf openstellen, cultuur opsnuiven en genieten van de prachtige plaatjes.

Totaal anders dan wat ik normaal kijk, maar daarom is het niet zo dat ik het niet kan appreciëren.

Velen hebben het hier vooral over de mooie natuurplaatjes, maar ik zie het meer als een boeiende kennismaking met (een deel van) de cultuur. De rituelen, de levenswijze,... Compleet anders dan bij ons, en op een of andere manier toch herkenbaar.

De lente (#1) en zomer waren voor mij dan ook het mooiste en daarna had ik helaas wel wat moeite om m'n aandacht erbij te houden. Het hele gedoe met de moord op z'n vrouw en de twee detectives vond ik 'n beetje misplaatst in het geheel en haalde me ook wat uit de sfeer van de film.

Van beste naar minste (het 'slechtste' noemen zou deze film onrecht aandoen):
Lente (#1)
Zomer
Winter
Lente (#2)
Herfst

Mooie muziek trouwens.

Een verdiende 4*.

Rust en schoonheid die onderbroken worden door kleine, wrede spektakeltjes. Na de derde film van Kim Ki-duk is het mij wel duidelijk, hij is niet mijn soort regisseur.

Visueel is er wel originaliteit in zijn films te vinden, maar tijdens het kijken blijf ik steeds met een groot leeg gevoel achter. Niets wat mij, naast de mooie plaatjes, echt diep in mijn gevoel raakt. Deze ervaren leegte lijkt mij beslist niet iets van het gevoel van verlichting weergeven, waar een boeddhist op zit te wachten. De prachtig geëtaleerde wreedheden in de verhalen van Ki-duk camoufleren het ontbreken van onderhuidse subtiliteit. Telkens wordt een erg flauw spel gespeeld met raadselachtigheden om de raadselachtigheden, zonder dat het gevoelsmatig ook maar enig amusant medeleven of ander verlichtend inzicht oplevert. Ook tijdens de 5 jaargetijden in dit filmverhaal worden ideeën uit het boeddhisme wel erg simpel omgevormd tot een ranzig soort prettige kijkconfectie.

Het kon me allemaal niet zo boeien.. ik denk dat dit een film is waar je wel voor de de bui moet zijn. Dat was ik duidelijk niet. 2,5*

Wat een FOEI lelijke poster op IMDB zeg. Waag het niet dat die hier geplaatst wordt

De laatste keer gezien afgelopen zomer in een tentje, ergens in de rand van een middelgrote Zweedse stad, met buiten de storm van het seizoen die voorbij raasde. De schoonheid werkt hartverwarmend, verhalen zijn herkenbaar, niets wordt opgedrongen. Je haalt eruit wat je eruit wil halen, kan halen, moet halen op dat moment. Binnenkort nog eens de winter testen op deze film. En dan is het weer lente.

Schoonheid,

Pure schoonheid, dat is wat deze film ademt. Zodra de deuren met een piepend geluid opengaan bevind je je in de wereld van twee monniken. Één oudere ervarene die het pad naar complete innerlijke rust al ver bewandeld lijkt te hebben. De ander is nog jong, moet nog veel leren en zit pas in het eerste seizoen van zijn leven. Deze film laat niet alleen de gewone seizoenen van een jaar zien maar ook de seizoenen van het leven. De cyclus van het leven, de pijn die het soms doet om te leren, het genot dat het kan brengen om ergens een waar meester van te worden. Allemaal zaken die de leerling monnik nog moet ondervinden, hij kent het leiden onder jaloezie niet, heeft nog geen weet van het leed dat liefde hem aan kan doen, maar heeft ook nog geen idee wat ware innerlijke rust te bieden kan hebben.

Dat is waar deze wonderschone film van Ki-Duk Kim over gaat. En dat brengt hij op zo'n prachtige manier in beeld. Natuurlijk, er wordt gefilmd in een prachtige omgeving, maar dat kan iedereen. Het is de kunst om die omgeving ook nog eens op een mooie manier in beeld te brengen. En daar slaagt Kim zeer goed in, hij werkt goed met kleuren en zorgt ervoor dat ieder seizoen zijn eigen kleur heeft. Dat zorgt in ieder seizoen weer voor een compleet ander, maar toch elke keer weer even prachtig, plaatje. De film kabbelt rustig voort en voelt geen moment gehaast aan. Wanneer je deze film kijkt wil je eigenlijk niets liever dan naast de twee monniken zitten en dag in dag uit genieten van al die schoonheid om je heen.

Zat eerst op 4 sterren maar vooruit, dit doet toch wel echt wat met me en blijft toch wel hangen, 4.5 ster.

P.S wie heeft die plotomschrijving gemaakt? Gewoon van internet geplukt of zelf gemaakt? Ik vind hem erg goed, staat zelfs op de achterkant van het hoesje van A-Film

Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring

Een film die je moet liggen. Erg trage film die mij niet heeft kunnen boeien. Het duurt allemaal zo vreselijk lang en er gebeurd eigenlijk niets doordat het verhaal erg dun is. In het eerste getij is het even interessant om te zien hoe de kleine monnik zijn lesje leert, maar je ziet dit al van heinde en verre aankomen; laat staan dat het ronduit saai en langdradig is. Ook apart hoe de oudere monnik -en dezelfde situatie in een getij later met de jongere monnik- op een afstand van 1 meter toe staat te kijken zonder dat de kleine monnik het door heeft. Getuigt wat mij betreft van een B-film. Allemaal leuk en aardig dat het allemaal 'zo mooi gefilmd is' en de natuur 'zo mooi is', maar dan zet ik wel een echte natuurfilm op. Life van de BBC bijvoorbeeld. Nee dit was niets, en ik denk dat ik de komende tijd wel genezen ben van dergelijke films.

1,0*

Wijsheid.

Goed begin, maar iets meer toelichting zou fijn zijn. Deel je wijsheid.

Mooi.

Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom is een mooi filmpje vol met pracht en symboliek, soms wat simpel, maar dat hoort er bij. Een film die vooral visueel uitblinkt in de maanden: Herfst en winter. Overheel erg aangenaam, beetje jammer van het afgezaagde einde, had wat mij betreft gewoon bij winter mogen stoppen.

Ondanks het matige einde (laatste seizoen), toch zeer goed.

Heb hem eens gezien tot de leerling als volwassene terug bij de meester komt nadat hij z'n vriendinnetje vermoord heeft. Geen idee of de film dan nog lang duurt, maar ik vond het tot dan een best aangename film, mooie beelden, goeie muziek.. Alleen had ik de clou (nog) niet. Moet hem dringend eens (van begin af aan) afkijken. Lijkt me de moeite.

Ik lees al een hele tijd jullie reacties op films en heb hier veel aan gehad. Het wordt inmiddels wel eens tijd dat ik zelf ook eens een bericht achterlaat en vind het een goede start om met deze film van Ki-Duk Kim te beginnen.

Wat heb ik genoten van deze film zeg! Ik ben een echte liefhebber van Aziatische films maar een film zoals deze heb ik nog niet eerder gezien. Vanaf het eerste moment sprak de film mij aan met de beelden van het prachtige landschap. Waar ik vooral van hield is de rust die de film uitstraalt. Dit komt denk ik omdat er zo goed als niet gesproken wordt in deze film wat het hem ook gelijk zo sterk maakt. Ook vond ik de symboliek van de slaapkamerdeur erg leuk gevonden. Indien gewenst zorgt dit echt voor een afscheiding maar hier kan ook overheen gestapt worden.

Heel erg knap gemaakt deze film, 5 sterren. Ik ga snel op zoek naar meer films van deze regisseur.

Mooie rustige film.

Die toch wel indringend is.

Treffend ook de symboliek tussen de gebeurtenissen en de jaargetijden.

Heb me wel een paar keer afgevraagd waar ze in dat vlothutje van leefden.

De oude meester heb ik een keer zien eten toen had ie ergens iets gehaald.

Iets van maaltijd bereiding, behalve de kruiden, heb ik niet gezien.

Feit heeft me niet gestoord, maar het is wel jammer dat de maker dat ongemoeid laat.

Een mens, ook de spirituele zal toch iets moeten eten.

Deze film bleek echt totaal niets voor mij te zijn.

Nochtans begon de film zeker niet slecht: de lente vond ik zelfs redelijk sterk. Het was mooi om te zien hoe die kleine jongen op zijn plaats werd gezet door de monnik, en aldus zijn lesje leerde. "Nou, dit kan wel wat worden", dacht ik op dat moment. Jammer genoeg werd het seizoen na seizoen saaier. De film wist me totaal niet te begeesteren, er gebeurde werkelijk niets meer na die eerste lente dat me nog kon boeien.

Er zijn van die films die je stil weten te krijgen. Nog nooit zag ik een Aziatische film die dat bij mij voor elkaar kreeg. Bin-Jip was zo'n veel die daar best de mogelijkheid toe had, maar toch faalde om het boeiend te houden. Bom Yeoreum slaagt daar ruimschoots in. Prachtige muziek, nog mooiere beelden en een overweldigend scenario. Zo kleinschalig en minimalistisch, maar zo prachtig.
Het mooiste vond ik de allereerste Spring, de perfect in beeld gebrachte weelde van een kind. Met de (wel wat voorspelbare) gepaarde straf die ook perfect weergeeft hoe een kind de waarde van "wat u niet wilt dat u geschiedt..." inziet. In combinatie met de prachtige beelden kan je niet anders dan smelten voor de cinema van Kim.
Summer doet precies hetzelfde als Spring, alleen dan is hij wat ouder. De eerste liefde, het missen ervan en het moment dat je je oude vertrouwde, veilige leven vaarwel moet zeggen. Zover ben ik nog niet, dus hoe accuraat dat is, kan ik moeilijk zeggen.
Fall benadert de perfectie in Spring, maar weet er net niet in te slagen dat niveau te halen. De Koreaanse tekens in de veranda krassend, vroeg ik me af of ik zoveel wilskracht zou kunnen hebben. Een dergelijk leven leiden, lijkt me echt geweldig. Dergelijke levensvragen vlogen door mijn gedachten en dat betekent dat de film niet alleen vermaakt of indruk maakt, maar ook aanzet tot. En dat is heel vaak een teken van een topfilm. Wat overigens niet wil zeggen dat een film mij MOET aanzetten tot denken.
Winter kon me in eerste instantie niet zo bekoren, maar naar mate die vorderde werd het steeds mooier. Het leven opstarten, de mysterieuze vrouw en het slepen van de steen. Ik bekeek het allemaal ademloos. Met name het fenomenale uitzicht bovenop de berg. Weer zo'n moment dat je mij stil kunt krijgen.

Rest mij nog wel een aantal vragen. Maar vragen waar ik geen antwoord op wil hebben. Ze zijn te mooi om een antwoord op te krijgen. Ik geef zelden in één keer een 5,0* en had me eigenlijk voorgehouden dit niet meer te doen, maar ik kan niet anders. Tevens de eerste film die in 2011 van mij de volle mep krijgt.

Nogmaals: wow...

Ah mooi dat je het zo goed vond, chevy. Ook een film die op mij erg indruk maakte. Had gedacht dat je deze ontzettend traag zou vinden, toch fijn dat je er van genoot.

Wat een adembenemende film. Prachtige natuur, beelden, heel sereen.

De film komt bij mij het beste tot z'n recht als ik hem in mn eentje kijk; heb hem inmiddels 3x gezien, waarvan 1x in m'n eentje waar hij veel meer tot z'n recht kwam. Omdat de film zo sereen is moet je de volle aandacht hebben voor alléen de film. Oké, en een warme pot lotusthee en een flinke stapel eten want het is een lange zit.

De film is eigenlijk éen grote levenscyclus, en zal me nog lang heugen

Ik zal er wel uitspringen nu omdat ik de film een laag cijfer geef. Vind ik zelf ook jammer omdat ik het helemaal niet had verwacht, zeker niet na al die lovende recensies.

- De film is gewoon buitengewoon saai, erg traag en er gebeurt vrij weinig
- Tussen elk nieuw seizoen zit er flink wat jaren tussen en uiteindelijk valt het ook allemaal in
elkaar. Maar echt bijzonder is het niet. Eerst leert de jongen andere zo te behandelen
zoals je zelf ook behandeld wilt worden. Vervolgens leert hij dat er van lust alleen maar
problemen komen waarna hij later zijn vrouw vermoord en achter de tralies komt. Als laatst
begint de cyclus opnieuw maar dan is hij de meester.
- Religie speelt een groot rol in deze film en dat vond ik helemaal niks (vind ik sowieso niet)
- De cast was oké. Er waren bijna geen conversaties dus dat scheelt weer. Ik vond de
levensstijl van de meester sowieso depressief en uiteindelijk pleegt die ook
zelfmoord.
- De "levenslessen'' in dit verhaal vond ik nou ook niet echt imponerend
- Ondanks dat de film 1 uur en 45 min duurde, leek het net een zit van 3 uur
- Ik had helemaal niks met de personages in deze film, ik leefde meer mee met die arme
beestjes
- Wat overblijft is het goede camerawerk, mooie beelden/geluid. Film geeft gevoel van rust.


1 STER *