Thirteen Days (2000)

Wel aardig, maar weinig indrukwekkend. Te weinig eigenlijk. Ik denk dat ik een goed gemaakte documentaire eigenlijk interessanter had gevonden. De scenes met boten en vliegtuigen zijn slap en wat mij betreft volstrekt overbodig. Ook de meeste acteurs zijn hooguit degelijk. Niks indrukwekkends, maar ook niet echt slecht. Het typische Amerikaanse einde (Kennedy's briefje aan de ouders van de gesneuvelde militair en Costner thuis) was te verwachten, maar daarom niet minder flauw.

De vergaderscenes waren veel boeiender. Vooral omdat ze erg duidelijk lieten zien hoeveel haviken er in de legertop zaten en dus hoe kantje boord het was. Interessante dialogen.

Al met al een film die net te veel binnen de lijntjes blijft om echt indruk te maken. Verschillende perspectieven en wat meer risico hadden dit tot een topper kunnen maken.

2.5*

Superieure politieke thriller annex geschiedenisles. Ronduit fantastisch geacteerd (Kostner is toch al een favoriet) en spanning van de eerste tot de laatste minuut. Het kijkje in het gezin van Kostner had misschien niet gehoeven maar gelukkig verschuift de focus al weer snel naar het politieke en militaire spel. Zeer boeiend werk.

4 volle sterren.

Zeer boeiende en tevens ook een zeer spannend drama met een schitterende rol van Kevin Costner maar vooral van Bruce Greenwood. De film duurt bijna 2,5 uur en hij verveelt nooit. De beelden waren ook vaak mooi.

You'll Never Believe How Close We Came.

Pure praatfilm eigenlijk.

Ben het eigenlijk volledig eens met bovenstaand bericht. Meer kan ik er eigenlijk niet aan toevoegen, al blijkt dit wel een film te zijn die ze redelijk veel in scholen laten zien, ook ik heb de film op school gezien.

De film duurt eigenlijk veel te lang, veel spanning heb ik ook niet ondervonden. Eigenlijk is het gewoon wachten op iets dat er niet komt. Ook de dialogen waren helemaal niet boeiend.

Best een interessant document. Enkel schiet het als film veel te kort.

Het is z'n typisch documentaire-achtige film waarin de camera snel wordt neergezet, acteurs in positie en lijntjes opzeggen. Dan komt het maar op één ding neer: Boeit het onderwerp je of niet.

Wel het onderwerp boeit me zeker en de speelduur gaat vlot voorbij enkel jammer dat er hier nogal vrij met het onderwerp omgesprongen wordt en het naar het einde toe nogal z'n 'amerika-boven-film' wordt. De Sovjets worden hier neergezet als een bende barbaren die eens even het Amerikaans volk willen gaan uitroeien. Dit terwijl de VS zelf al een hele tijd kernwapens vanuit verschillende landen en posities op de ussr had staan. Daar wordt echter bijna niet over gesproken en als het bovengehaald wordt dan worden die kernwapens goedgepraat. Komt een beetje op mij over als propaganda.

Voor z'n filmpjes is er uiteraard maar één man geknipt: Kevin Costner. Heeft een paar jaar voor dit al eens wat met Kennedy gedaan al is die film op elk vlak stukken interessanter en beter. Maar voor die saaie Kenny O'Donnell konden ze uiteraard niemand beter vinden dat de even saaie Kevin Costner. Neen, Kevin Costner zal nooit tot mijn favoriete acteurs behoren. Verder vond ik deze John Kennedy enorm miscast. Het kan aan mij liggen maar die leek totaal toch niet op de echte?

2,5*

Mooie film die het verhaal verteld van Kennedy en zijn hulpjes, die vechten voor het voorkomen van een derde wereldoorlog.

Soms langdradig maar de actie tussen door doorbreekt dat wat.

Sterk geacteerd door de acteurs.

3,5 ster

Erg goed. De film geeft op een vlotte wijze een duidelijk beeld v.d. Cuba crisis. Wil graag geloven dat het exact zo is gegaan. Op politiek niveau erg intrigerend en hoewel de afloop al bekend is was het bij vlagen erg spannend. Sterke vertolkingen van de Kennedy's (ook al worden ze nogal de hemel in geprezen) en ook Costner speelt een sterke rol, die samen met de halve wereld op de afgrond van het bestaan wankelt. Beetje jammer van het sentiment en moraal op het einde, maar goed. kleine 4*

Spannende dagen, minder spannende uren, al vliegen ze nog redelijk snel om. Vooral een degelijke film die doet wat het moet doen met een beetje te veel van het ene en weer ietwat te weinig van het andere. Zo is het een tamelijk oppervlakkige bedoening die af en toe wel heel nadrukkelijk het drama en al wat dies meer zij opzoekt. Verschrikkelijk, deze orkestrale, aanstellerige muziek.

Met de triggerhappy legertop gaat het ook al niet erg subtiel. The big red dog is digging in our backyard and we are perfectly right to shoot him! Dat werk. Met gemene koppen, zodat iedereen het begrijpt. Wat dat betreft, afgezien van een knauwende Costner, een goed gecast stel grijze muizen. Niemand die zich weet te onderscheiden, iedereen doet z'n dingetje en dat is dat.

Af en toe dat de film voor de afwisseling de burelen eventjes verlaat en dat het ter land, ter zee en in de lucht wat legerfratsen inzet. Het zet niet echt veel zoden aan de dijk, net als het geswitch van zwart wit en kleur hier en daar, maar vooruit. De film kan grotendeels bogen op z'n onderwerp, als je dat boeiend vindt uiteraard, en komt daarmee een heel eind. Meer heeft het niet te bieden.

Pakkende en spannende film die perfect in beeld brengt wat er gebeurde rond de Cuba-crisis maar wat mij betreft vooral een homerun slaat bij het idee wat er gebeurt was met een idioot als Bush of Trump. De politieksociale houding van Kennedy heeft die dagen de wereld gered van een derde wereldoorlog. Tevens reden te meer voor complotfanatici hier weer een reden in te zien waarom JFK uit de weg geruimd moest worden.

In de vergaderkamer wordt alleen maar gepreekt over oorlog, aanvallen, duidelijk boodschap geven enzovoort. Een spanning overigens die steeds groter wordt tussen de adviseurs en JFK en zijn vertrouwelingen. Een crisis die bezworen lijkt waarop er onmiddellijk weer wat nieuws gebeurt en al het werk vergeefs. Een knap opgebouwde film die ondanks de bekende afloop toch spannend is. Een film die overigens op één vlak tekort schiet. Nu is de film zo lang, en hoofdzakelijk in het witte huis of in vergaderkamers, toch zal de spanning ook op de bevolking immens geweest zijn. Toch zijn er maar een paar shots van burgers wanneer JFK zijn toespraak op tv houdt, en meer niet. Had iets meer de angst van de gewone man laten zien. Dat had bij mij nog net iets meer impact gemaakt.

Prima politieke thriller/dramafilm.

Dit is zo'n film die iedereen moet zien tijdens geschiedenisles op scholen. Het waargebeurde verhaal van de grootste ''near miss'' na de 2e wereldoorlog die bijna tot de 3e wereldoorlog heeft geleid als het militaire industriele complex in Amerika zijn zin had doorgedreven. Onder een Bush of Trump had dit zeker anders afgelopen. Hoewel ik soms wel twijfel over Trump, lijkt me meer een verdwaalde zakenman met wat teveel narcistische trekjes, maar zeker geen idioot.

Later betaalde JFK een hoge prijs voor zijn politiek sociale houding die hem tot 1 van de grootste helden van de moderne tijd maakten, wat mij betreft. Van hem komt ook het citaat 'Zij die een vreedzame revolutie onmogelijk maken, maken een geweldige revolutie onvermijdelijk'.

Film zit mooi elkaar ook en kijkt lekker weg.

“The sun came up. Every day the sun comes up says something about us.”

Vakkundig gemaakte film over de Cuba crisis. Lang en oerdegelijk, maar ook verrassend enerverend en zelfs spannend. Politieke biopics kunnen soms taai zijn, maar regisseur Roger Donaldson weet het tweeënhalfuur interessant te houden.

Veel dialogen en achterkamertjespolitiek, en de acteurs zijn perfect gecast. Costner, Greenwood als Kennedy en Culp als ‘Bobby’ Kennedy zijn de drie acteurs die er voor moeten zorgen dat ook de persoonlijke en menselijke kant van het verhaal werkt, hoe sentimenteel en patriottistisch het soms ook wordt. Want Donaldson schuwt het sentiment niet, maar dit soort acteurs zorgen ervoor dat het een beetje binnen de perken blijft.

Erg wisselvallige film. Het is een mengelmoesje van een echte acteursfilm, een dikke laag moralisme, en een - naar mijn smaak dan - dikke saus religie tegen een achtergrond van historische gebeurtenissen. Dat het zich in het verleden afspeelt moet nog eens benadrukt worden door scènes die in zwart-wit beginnen en dan overgaan in kleur of door korrelig defensie-archiefmateriaal erin te plakken.

Dat had bij mij tot gevolg dat ik de ene scène tandenknarsend uit moest zitten maar de volgende toch weer onder de indruk was van het acteerspel of de mooie props, of een lijntje dialoog. En dan weer een tenenkrommende scène. Vooral Bruce Greenwood doet het goed, (ook al is hij geen Kennedy) en Dylan Baker. Costner is wisselvallig, en zijn overdreven accent leidt vaak af.

En tussen dit alles door fietst de achtergrond van de Cuba crisis.

Maar goed, ondanks de kritiekpunten is het wel een voldoende, maar de balans is in het voordeel van hollywood gegeven en niet aan de geschiedenis,

Uitstekende film over een hoog oplopend conflict tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Een complex en boeiend stukje geschiedenis dat zich afspeelt tijdens 13 dagen in 1962. De film laat vooral goed zien hoe de besluitvorming er aan toe ging en de diplomatie werkte. Wellicht wat droog materiaal, maar het levert toch een spannende film op. Kevin Costner is goed gecast, maar hij had het accent beter achterwege kunnen laten.

Nieuwe samenwerking tussen regisseur Donaldson en Costner na de prima paranoia-thriller No Way Out. Thirteen Days is ondanks de catastrofale dreiging minder spannend dan die film, al zal dat ook te maken hebben met het feit dat de uitkomst bekend is. Het is een degelijk Koude Oorlog drama gemaakt in een tijd dat de Russische dreiging iets uit het verleden was, en de acteerprestaties zijn over het algemeen goed. Costner met zijn rare accent speelt daarbij zeker niet zijn beste rol. Het is vooral een hoop geklets van mannen in pak, de botsing van ego's, en af en toe een korte scène met straaljagers of oorlogsschepen. Er worden wat rare keuzes gemaakt zoals de overgang tussen kleur en zwart-wit en weer terug, en OK, de film had wat korter gekund, maar het weet tot het eind te boeien, en wordt gelukkig ook niet overdreven sentimenteel.

Een interessante geschiedenisles, die tegenwoordig niet meer te kijken is met dezelfde afstand tot het onderwerp. De Russische dreiging is weer helemaal terug, en de mannen aan het roer van de VS zijn niet meer de slimme jongens van weleer.