Miles Ahead (2015)

De films over de donkere muzikanten die veel voor de muziek betekend hebben schieten als paddestoelen uit de grond.

De ene film is vast niet zo goed als de ander maar ik kan dit soort films zeker waarderen.

Hier ben ik dan ook wel weer benieuwd naar.

Trailer is vrij geweldig: Universal Player - link.brightcove.com

Interessant. Geniet zelf erg veel van de muziek van Davis. Daarnaast is Cheadle een sterke acteur. Ben benieuwd of hij ook als regisseur dezelfde klasse kan brengen.

Gesponsord door o.m. indiegogo en de tabaksindustrie: Miles Davis doin' car chases en gun-toting!

Ben geen heel groot fan maar deze jazz legende verdient een betere biopic.

Als Jazz- liefhebber kan ik de film waarderen om de sfeer en de geweldige soundtrack! Maar als biopic valt deze film enigszins tegen.

De film is net als Jazz-muziek: rommelig.

Flashbacks van het heden naar het verleden liepen warrig in elkaar over maar kon ik door de verschillende haardrachtstijlen in ieder geval nog volgen.

Uiteraard zijn ook in deze muziekbiopic weer de nodige drugs en relatieperikelen aanwezig. Het gebruikelijke recept zou ik zeggen maar de passie en liefde voor het vak maakt gelukkig alles weer goed.

De aftiteling is trouwens leuk gedaan. Don Cheadle in zijn rol als Miles spelend met een aantal Jazz grootheden.

Overigens, mocht er een Kurt Cobain biopic gemaakt worden dan kunnen ze Ewan McGregor wel vragen.

Het viel me erg tegen helaas. Rommelig is ook voor mij het juiste woord. Dan beviel Born to Be Blue (2015) een stuk beter.

Film mij ook erg tegen.

Miles zn muziek vind ik geweldig maar hij is hier vooral een buitengewoon kutpersonage en de film is wel erg fragmentarisch en springend in de tijd.

Prima Biopic en geweldige acteer prestatie van Don Cheadle.

Werd tijd dat deze geweldige musicus en "jazz innovator" voor jonge generaties

is vastgelegd.

Film is mooi gemaakt met kleurrijke scenes en goed scenario.

Overeenkomstig met de lovende internationale kritieken een absolute aanrader.

Film viel mij tegen dan vond ik Born to Be Blue een stuk beter als biopic. Men probeert het origineel aan te pakken door er een verhaaltje in te weven met een journalist (met een hoop dingen die uit de context van zijn echt leven zijn gerukt) maar het maakt de film er niet interessanter op. Nochtans vind ik Don Cheadle echt goed gecast, zelfs zijn stem lijkt wat op Miles en er zou gerust van mij een herkansing mogen komen. Ik denk dat dat er in het echte leven van Miles een hele hoop dingen gebeurd zijn waar men gerust een film kan overmaken zonder er bijkomende verhaaltjes in te vlechten. Een echte biografische film zou wel eens welkom zijn...

Ben benieuwd, maar hou mijn hart vast...

za 3 en ma 5 december in de rkzbios - groningen.

Nou ja. Hoe breng je hulde aan een improvisatiegod? Door een beetje te improviseren, dat spreekt. Feit en fictie lopen in 'Miles Ahead' virtuoos door elkaar heen – Miles aan het orgel, r you kiddin’ me? De trip is vooral verrassend en verwarrend – net zoals Miles’ muziek, zullen de fans van het eerste uur beweren. Vraag is echter: hoeveel moeten, mogen, kunnen we geloven? Was Davis echt iemand die van zijn partner totale zelfverzaking eiste, zonder haar echtelijke trouw te willen waarborgen? Keek hij echt zo relativerend terug op zijn muzikale voorgeschiedenis? Was hij heus meer gangster dan de grootste gangsters van ’t stad?

Enfin, alleen al van de enscenering van de opnamesessies met Gil Evans is het smullen. Net als van Don Cheadle’s laconieke stijl, net als van de muziek, net als van het portret van de jonge zelfverzekerde Miles, net als... O ja, net als van de aftiteling, waarin de toeschouwer herinnerd wordt aan het feit dat Miles jong en oud blijvend heeft beïnvloed. Robert Glasper naast Herbie Hancock, Wayne Shorter naast Esperanza Spalding en Antonio Sanchez – het is het erfgoed naast de erfenis, in een funky eerbetoon. ‘Miles Ahead’ had heus geen passender orgelpunt kunnen krijgen.

2,75*

Waardeloze biopic. Don Cheadle staat zeker niet slecht te acteren, maar zijn scenario slaat nergens op. Vb: heel de verhaallijn met die journalist van Rolling Stone is totaal verzonnen. Waarom? Miles Davis was meer dan interessant genoeg om er een verhaal over te kunnen vertellen dat dichter bij de werkelijkheid ligt. Ofwel maak je een film over een fictieve jazz-trompettist en noemt dat personage dan niet Miles Davis, ofwel maak je een biografie de naam waardig. Dit is mosselen noch vis.

Ook biografieën zijn mijn ding wel, en heb er ondertussen toch al een wel wat gezien over bekende personen uit zowat alle richtingen, maar vooral uit de muziekwereld.

Miles Davis is weer zo'n bekende naam, waarvan ik eerlijk gezegd niet zoveel van af weet.

Dus of dit verhaal op waarheid berust kan ik niet staven, maar ik vond het wel geen slechte film.

Don Cheadle doet het prima als Davis en ook als regisseur, maar over het algemeen genomen vind ik dat het scenario nogal zwak is.

Het levensverhaal van Miles Davis is zeker in deze film niet helemaal verteld.

Ken dus betere biopic's dan deze, een gemiste kans eigenlijk.

Een redelijk biografie/drama/muziek en romantiek film...

Redelijk verhaal...

Biografie is mijn ding niet...

Drugs is niets...

Bekende acteur Don Cheadle...

Redelijk acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Goed achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard...

Langdradige, vervelende film zonder hoogtepunten. Ken Davis als muzikant niet zo goed, en na deze film zal de behoefte om daar iets aan te veranderen niet toenemen, want in deze Miles Ahead kon je niet echt veel te weten over hem. De focus van de film ligt vooral op een weinig interessant verhaaltje over verdwenen bandopnamen. Zijn muziek, levensverhaal en/of een kijkje in de ziel van deze legende is ons nauwelijks gegund. Cheadle is ook bepaald niet mijn favoriete acteur. Weet niet of hij Miles recht doet met zijn vertolking, maar persoonlijk raakte ik snel uitgekeken op Cheadle's intense trouwe hondenogen blik, aangevuld met zijn immer fluisterend stemgeluid. Als biografie in mijn ogen dus mislukt, niet de moeite waard inderdaad.

Muzikale biografische films kan ik altijd erg waarderen. Zo ook deze overtuigende film waarin de virtuoze trompettist Miles Davis centraal staat. Het geheel is onderhoudend en kleurrijk uitgevoerd en het verhaal steekt prima in elkaar. Don Cheadle zet zijn rol verder fenomenaal neer. Ewan McGregor doet het ook niet onverdienstelijk, maar de eerstgenoemde steelt de show. 3,5 Ster.

Een prima bio-pic over een bijzondere periode uit het leven van jazzgigant Miles Davis. (goede vertolking door Don Cheadle.) De periode die in de film uitgelicht werd is natuurlijk maar een klein stukje uit het leven van Miles. Maar wel een bijzondere. Miles nam vijf jaar pauze van zijn muziek/optredens en platen uitbrengen. Ik denk niet dat alles op ware feiten is gebaseerd, maar de filmmakers weten er een interessante draai aan te geven. De situaties waarin Miles en de reporter terecht komen zijn soms erg komisch, en ook de reacties van MIles komen vaak droog (mede door zijn schorre stemgeluid) uit de hoek. Ik vond de film lekker wegkijken, of hij nou historisch klopt of niet. Ik had na de film echt zin om ''Sketches of Spain'' of ''In a Silent way'' op te zetten om nog even rustig na te genieten! Ik vond het een mooi gebaar dat ze aan het einde van de film de sterfdatum van Miles weg lieten, omdat hij doorleeft in zijn muziek!

Een niet helemaal overtuigende biopic vanwege het wat onsamenhangende en rommelige verhaal waarvan ik me tevens afvraag hoe hoog het waarheidsgehalte is.De grootste troeven van Miles ahead zijn de sterke prestatie van Don Cheadle in de titelrol en natuurlijk de muziek van Miles Davis zelf.

Dat maakte er nog (zeker in het eerste uur) een redelijk onderhoudende film van en deed me tevens weer zin krijgen om weer eens een van zijn albums uit de kast te trekken.

Misschien is dat wel de grootste verdienste van de Miles ahead want qua beelden en regie(het debuut van Don Cheadle),de art direction vond ik overigens wel goed,was het geheel wat karig.

Een kleine voldoende maar ik sluit me verder aan bij wat ik hierboven al las,een artiest van het kaliber Miles Davis verdiend een betere film.

Cheadle's Davis project.

Op zich een redelijk basic biopicje. De laatste tijd al meer van dit soort films gezien, eigenlijk komt het altijd wel op hetzelfde neer. Artiest is ongelukkig, gedraagt zich als een onuitstaanbare eikel, zit aan drank en/of drugs en neukt een beetje in het rond. Tussendoor maakt hij ook nog wat muziek die een breed publiek zou aanspreken.

Ik ken Miles Davis verder niet echt goed, dus geen idee of Cheadle het goed doet. Maar aangezien hij in zowat alles van deze productie een hand had neem ik aan dat hij wel fan is en toch op z'n minst z'n best een beetje gedaan heeft. Vind hem doorgaans wel een fijn acteur, dus heb me er zeker niet aan gestoord. McGregor is een leuke toevoeging, maar niet zoveel meer.

Verder is het een redelijk doorsnee filmpje. Allicht een stuk leuker voor de echte fans, hoewel die dan waarschijnlijk wel weer wat over bepaalde details te neuten hebben. Niet vervelend om een keertje gezien te hebben, maar echt veel zal er denk ik ook niet blijven hangen.

2.5*

Is gewoon een goedkope pief-paf-poef-film. Als Miles Davis nog geleefd zou hebben, zou deze film nooit gemaakt kunnen zijn.

Heerlijke muziekfilm. Geen biopic, maar veel meer een soort gangsterfilm met een heerlijke jazz vibe gecombineerd met een flashback op een oude liefde. Verhaal, editing en tijdslijnen gaan alle kanten op, maar dat past goed bij de stijl van Davis. Helaas mist er een duidelijke spanningsboog en dat wel jammer.

Krappe 4

Don Cheadle kruipt op overtuigende wijze in de huid van de legendarische trompettist Miles Davis in dit biografische drama dat zich voornamelijk richt op de late jaren ‘70. Pakt als uitgangspunt een interview dat de fictieve Rolling Stone-journalist Dave Braden [Ewan McGregor] wil afnemen. Het grillige gedrag van de egocentrische Davis resulteert in een bizarre serie gebeurtenissen met een paar aardige momenten, maar je wordt nauwelijks iets wijzer over de man zelf. LaKeigh Stanfield is goed als een ambitieuze jonge trompettist die idolaat is van Miles Davis en de muziek is onweerstaanbaar. Maar wie niets heeft met Miles Davis zal dit minder waarderen.

Een biopic over een muzikant is niet eenvoudig, want wat wil je centraal zetten: het verhaal of de muziek. En hoe breng je toch zoveel mogelijk de twee samen? In het geval van Miles Davis zit je ook niet met pophits die je zomaar in een nieuw kleedje zet of die opnieuw hits worden als de film uitkomt.

Don Cheadle kiest voor de periode eind jaren '70 waarin Miles Davis 5 jaar vast zat met zijn muziek en nog meer sukkelde met gezondheid en drugs. Hij wil vooruit, maar zit vast in het verleden. Het platenlabel wil een nieuw album, maar hij wordt steeds geconfronteerd met zijn oud werk. Cheadle zet de muziek centraal en wil aan de hand van bijhorende beelden wat weer te geven hoe Miles Davis aan die muziek kwam en wat hem inspireerde.

De film is minder toegankelijk als de gemiddelde biopic. Maar dat is de muziek van Miles Davis ook wel wat. Neemt niet weg dat hij heerlijke muziek maakte en die krijgt gelukkig voldoende haar plek. Don Cheadle is sterk in het vertolken van de jazzmuzikant. Het geheel springt net iets te veel over en weer om de aandacht echt vast te houden, maar het is wel een mooie poging om een wat atypische biopic te maken.

Miles Ahead (genoemd naar zijn album uit 1957) zal met deze film niet snel nieuwe zieltjes winnen voor de jazz. Maar wie houdt van de muziek zal hier wel van genieten. En een icoon als Davis verdient uiteraard zijn eigen biopic. Maar het mocht nog wel wat grootser of nog creatiever.