Wilde Mossels (2000)

Vind 'm vooral heel erg goed gemaakt. Prachtige cameravoering en energieke scenes. De camera zit de personages dicht op de huid.

De drie jongens acteren erg goed en leuk. Het hebben van een baan geeft de jongens weinig voldoening. Ze lijken maar geen afscheid te kunnen nemen van hun jeugd.

Er zitten veel weirde scenes in de film. Zeer entertaining.

Na herziening verhoog ik m'n stem naar 3,5*

Heel sterk geacteerd, vooral van Fedja van Huet en Frank Lammers. Die overval is misschien wel de leukste scene in het schitterende trosteloze en grauwe decor van deze film. Er zit humor in, maar het verhaal zelf is geen (pakkend) verhaal. Het decor en zeker het acteerwerk zou ik minimaal een 4 geven, het plot een 2.

Het beeld werd wel heel extreem door alles naar daglicht te filteren. Dit valt nog best mee in de vele mooie scènes aan het water maar op bijvoorbeeld de kermis neemt het duidelijk de overhand. Echter zelfs wanneer het de overhand neemt (vooral in de nachtscènes) kun je nog je vraagtekens zetten bij het feit of dit wel zo’n fout stijlicoon is. Ook kreeg ik sterk het vermoeden dat het voornaamste licht eigenlijk te danken is aan een weid opengezet diafragma waardoor het aanwezige licht heftiger wordt, tevens zou het de extreme contrasten met tussen schaduw/licht verklaren.

Maar voldoende over het licht want verhaaltechnisch gebeurt er voldoende. Het verhaal van een Zeeuwse jongen die weg wil is aandoenlijk en wordt alleen maar versterkt wanneer tegen het einde de egocentrische houding van zijn omgeving aan het licht komt. Het camerawerk houdt het geheel enerzijds fris maar wekte bij mij anderzijds weer een enorme afstand op waardoor de film me nooit écht kon meeslepen met het geweldig gespeelde drama. Het scenario was in mijn ogen voldoende geschikt voor een meer rechttoe-rechtaan verfilming zodat het fascinerende camerawerk misschien beter bewaard had kunnen blijven voor een iets passender project. Er zat een leuke ode aan Kubrick in en al met al vond ik hem redelijk entertainend.

Mijn post apocalyptische periode waarin ik lijk te beseffen dat Nederland nog wel het een en ander te bieden heeft op het gebied van cinema continueert zich met een fraaie film over de provincie Zeeland.

De serene, voor Leen gekmakende rust steekt mooi af tegen de wilde uitspattingen van de 3 hoofdrolspelers. Qua beeldcompositie heb ik mijn vingers soms af zitten likken, Zeeland is mooi en dat lijkt de regisseur begrepen te hebben. Windmolens, zandplaten, bruggen, dijken, havens....Mooi om zoveel infrastructuur zo waarachtig mooi gefilmd terug te zien in een film, geeft de film samen met dat unieke Zeeuwse taaltje gelijk ook zijn eigen identiteit en sfeer mee. Verder veel prachtige blauwe kleuren ( die scene op de dijk! Oeffff....) en ook veel schuine cameraposities tijdens conversaties tussen de 3 vrienden, waardoor je dicht maar gelukkig niet zowat op de neuzen van de hoofdpersonages kijkt, al maakt het wel dat ze wat groter lijken wat voor een mooi contrast zorgt.

Het verhaal over de avonturen van de jongens was ook gaaf in beeld gebracht. Sterk acteerwerk waarbij ik vooral een pluim moet uitdelen aan Fedja van Huêt, die een prachtige rol neerzet als een jongen die onbevreesd, dromend, ongrijpbaar, maar tegelijk wat reddeloos verloren door het leven gaat. Absolute hoogtepunten waren de droomscenes in the Irish Bar en onder water een biertje drinken.

Uiteindelijk voelde de film richting het einde net wat te zwaar en gedramatiseerd aan, daar waar ik een wat luchtigere kijk waaschijnlijk meer geapprecieerd had. De muziek wist mij ook niet gelijk te vatten, alhoewel zeker niet irritant.

Dat elke privincie in Nederland eens zo mooi in beeld gebracht mag worden als de provincie Zeeland! Hoe ik meer ik terugdenk aan deze film, hoe meer belachelijk ik het ga vinden dat ik nu niet gelijk een 4* laat noteren eigenlijk. Dikke 3,5*

Wilde Mossels kan wel een beetje het nieuwe variant worden op Spetters. Het is weer zo'n typische film over ruige jongens die alles uit het leven willen halen. De film is prachtig geschoten op grauwe groezelige gebieden van Zeeland en er zit ook een heel mooi en sober sfeertje aan. De 3 hoofdrolspelers: Frank Lammers, Fredje van Huet en Freek Blom lieten toch wel iets prachtigs zien. Ze moesten ook de hele film door dat irritante Zeeuwse taal spreken wat toch wel erg grappig uit de bek klingt. (vooral bij Lammers en Huet) "lekker wuuf!!!" . Daarnaast is het ook weer zo'n typische Hollandse film en de soaperige liefde en drama mag er natuurlijk ook niet in ontbreken. Ook opmerkelijk waren die vele hallucinaties en dagdromen van Fredja van Huet, waarvan je eerst wel eens denkt dat ze echt zijn. Vooral die hallucinatie met die Ier vond ik ironisch en dat ie daardoor dan de rest van de film bezeten is dat ie naar Dublin moet en zal emigreren. Wat dan wel weer jammer was was dat ie die overvalscene dat op echte actie uitmond ook hallucineerd. Had nog wel een mooi onderdeel van een film kunnen zijn als dat niet gehalllicuneerd was. Ondanks ik dit een toffe film vond heb ik een hekel aan dingen die in eerste instantie echt lijken maar achteraf gehallicuneerd blijken te zijn.

Daarnaast bevat de film ook heel veel trip momenten en voelt het wel eens alsof je der zelf bij bent. Vooral bij dat dronken/stoned zijn scenes. Alles word gewoon ook mooi weergeven en het sfeerje zit er echt dik in. De achtergronden zagen er zoals gezegt ook gewoon meeslepend uit, soms ook alsof het een hele verlaten troosteloze wereld was. En toch vond ik dat ook meteen een van de mooiste in de film. Ook al is het grotendeels in een paar dorpjes of in de middle of nowhere gefilmd. Daarnaast mag de humor ook niet ontbreken. Ook die optreden van die jongens vond ik gaaf.

En natuurlijk die tripscene op het eind met dat zogenaamde Russische roulette en dat Fredje zichzelf door zijn kop schiet Erg pakkende scene naar mijn mening.

Maar voor de rest een hele boeiende nieuwe variant op Spetters. Ze zouden in Nederland meer van dit soort films moeten maken.

4,0*

Erg sterke film. Ik heb deze film getipt gekregen en dat was maar goed ook, want ik denk niet dat ik er anders snel wel van had gemaakt. Op de een of andere manier is Wilde Mossels nooit op mijn radar verschenen, terwijl hier best wat veelbelovende reacties staan. Daar sluit ik me ook grotendeels bij aan. Wilde Mossels is een prima film, die vooral scoort doordat met de drie personages werkelijk het wereldbeeld en de geest wordt gevangen van hoe het leven voor deze jongeren in Zeeland destijds geweest moet zijn. Althans, dat denk ik.

Het beste voorbeeld is waarschijnlijk het personages van Janine. Met de combinatie van haar uiterlijk en accent zou ze in de Randstad af en toe toch wel een beetje uitgelachen worden, maar in de geest van de film past ze prima en werkt het qua geloofwaardigheid alleen maar des te effectiever. Klasse beslissing dus om dat zo in te vullen. Verder ook erg goed acteerwerk en goede integratie van beeld en geluid. Een goede film dus, zoals we van de Nederlanders kunnen verwachten.

Niet verkeerd, niet verkeerd. Mooie beelden, met een mooie kleur. Erg mooi geschoten. Het verhaal zelf vond ik niet bijzonder interessant maar het was wel leuk. Cast is over het algemeen goed. De gesprekken tussen Leen en z'n moeder vond ik wel vreemd in elkaar gezet. Wel wist ik op een of andere manier echt hoe Leen zich voelde, nadat z'n moeder iemand aan de haak had geslagen. Zo'n fucked up frustratie gevoel. Ik vond het dan ook lekker dat hij die autoruit doorgooide en het was ook logisch dat hij gek werd in de mosh pit.Ook een beetje vreemd dat het laatste shot gericht is op Jacob, terwijl hij eigenlijk maar 'erbij hing'. Dat stukje met zijn meissie kwam dan ook uit het niets eigenlijk. Is meer gedaan om alle drie personages aan bod te laten komen heb ik 't idee. Muziek is zorgvuldig gekozen en het einde is interessant. Af en toe moest ik even zuchten door het ietsjes trage tempo, maar in het totaal toch een prima filmpje.

Alhoewel Nederlandse films voor Vlamingen niet altijd werken (en omgekeerd) vond ik deze film toch wel de moeite. Leek wel wat op Helaasheid der dingen of Ex Drummer. Mooie beelden, al is het inleven in de Zeeuwse sferen niet altijd evident. Grappig dialect trouwens. Misschien duurde het wel iets te lang en is dit vooral een film voor Nederland zelf. Maar zo heeft Vlaanderen evengoed z'n pareltjes die de grens niet over geraken.

En weer een Nederlandse film, die bewijst dat hier heel leuke dingen gemaakt worden. Misschien niet zo frequent als een oer filmland als Frankrijk, om maar eens wat te noemen, maar dat is ook helemaal niet realistisch.

Wat Wilde Mossels uniek maakt, is de combinatie van zeer fraaie vormgeving en een film die een dramatische voltreffer is. Dat komt niet zo vaak voor. Het een danwel het ander komt veel vaker voor, maar een combinatie blijkt vaak lastig. Het visuele versterkt zelfs het gevoel van troosteloosheid in een omgeving waar helemaal niets gebeurt en waar men het hele jaar uitkijkt naar de Mosselfeesten, die elk jaar weer even lang op zich laten wachten. Ik kan me zelfs wel vereenzelvigen voor een deel, met de zoektocht naar een beter bestaan. Een bestaan vol avontuur, waarin je alleen maar leuke dingen kan doen. Het contrast met het leven zoals het is en de vrienden het graag zouden willen is hier wel erg groot en natuurlijk niet erg realistisch. Vond de dosis gezonde en begrijpelijke naïviteit en de daar uit voortvloeiende valse illusies wel aandoenlijk.

Het Zeeuwse landschap zet op een vreemde manier de uitzichtloosheid kracht bij. Het is best mooi, maar voor een paar dagen, zoals ook treffend werd duidelijk gemaakt aan de hand van de weer vertrekkende toeristen. Daarna is het eerder troosteloos. Ik vond Huet en Lammers (de emotionele uitbarsting op het laatst was het indrukwekkendste dat ik van die laatste heb gezien) zeer aardig spelen, maar vond eigenlijk Freek Brom het best. Hij weet geweldig invulling te geven aan 'n ietwat onzekere jongen die er graag bij wil horen (maar dat niet helemaal doet), die graag een beter leven wil, maar zeker niet ten koste van alles. Ken hem verder niet echt geloof ik.

De film zit vol met memorabele momenten. Zoals de mislukte overval, de scenes met het konijntje, Huet die zijn schepen letterlijk verbrandt, diverse ontmoetingen (de Ier), de wat sta je nou te doen (springen) scene, de scene op het eilandje, de tweede scene met wel erg goed gekozen muziek (kende ik helemaal niet) en het enigszins voorspelbare, maar toch erg mooie eind. Het is een film met een zeer prettig tempo (niet te snel, maar gelukkig ook niet te traag), die de juiste toon op eigenlijk elk moment weet te vinden. Jammer dat de Bruyn verder films heeft gemaakt die me wat minder aanspreken, maar wellicht moet ik die toch een kans geven. 4 dikke sterren.

Wilde Mossels. Normaal ben ik niet zo van de NL films, maar dit was toch zeer goed. Visueel erg mooi gedaan. Mooie shots en toffe energieke editing. Acteerwerk was zeer goed, en ook het verhaal wist me helemaal mee te nemen. Een grote verassing deze film.

Een redelijk dramafilm...

Prima verhaal..., maar het is een

rare slot...

Maar een redelijk acteerwerk...

Redelijk achtergrond muziek/geluid (Dolby Digital)...

Redelijk HD kwaliteit, maar het is echter te klein breedbeeld...

dat is jammer...

Redelijk goed voor de Nederlandse film...

Het is niet moeite waard...

Goeie film waarin een jongen probeert te ontsnappen aan het saaie dorp waarin hij is opgegroeid. Redelijk rauw en grauw in beeld gebracht. Een fijne soundtrack en goed camerawerk. Het dialect en het Zeeuwse landschap geven de film een eigen identiteit. Wel wat aan de lange kant, maar de film heeft genoeg goeie momenten. En deze zijn ook zeker te danken aan het prima acteerwerk van Fedja van Huêt en Frank Lammers

Zo, eindelijk gezien...Spetters revisited, maar prima geslaagd.

We zitten in Zeeland, hebben een orgineel scenario i.p.v. boekverfilming #zoveel en dan gaat het ook nergens over WO2. Die van Huet had ik al wel eens eerder gezien, Frank Lammers ook en die mag van mij een Oscar voor beste mannelijke bijrol (en waar ken ik hem ook weer van? Dacht nog even aan Michiel Romeyn, ik gok even op de hoofdrol in Nachtrit - check ja, inderdaad!!).

Even iets dimmen met die blauwfilters en die mistmachine, ben van de herfst nog over de Zeelandbrug gereden (lijn 51 nog steeds?), maar terechte status als één van de betere Nederlandse films.

Aardige film met sterk acteerwerk van de cast. Het verhaal over drie wat stuurloze jongemannen spreekt me aan. Het einde vind ik wat te makkelijk, ik had de heren liever zoekende zien blijven.

In eerste instantie geen ondertitel aangezet, maar dat bleek toch wel noodzakelijk. Het dialect vind ik een sfeerverhogende meerwaarde.

Zo lyrisch als de meesten hier zijn ben ik niet. Twee uur is een lange zit, waarin weinig gebeurt. De film moet het ook meer hebben van de sfeer en van de prachtige fotografie van het weidse Zeeuwse land, dan van het verhaal. Leuk vanwege een piepjonge Fedja van Huet en Frank Lammers in hun eerste rollen. Wat ze overigens uitstekend doen. Moest qua sfeer een beetje denken aan 'Spetters'. Ook motoren als mogelijke ontsnapping aan het opgesloten zitten in een kleine en benauwende samenleving met weinig vooruitzichten. Maar 'Spetters' is wel een veel betere film. Mooie kleine rol van Wil van Kralingen als de krolse moeder van de 'held'.

Een sfeervolle film. Het grauwe, sombere beeld past er goed bij. Ik vind 'm echter ook een beetje saai. Ik bleef niet constant geboeid. Anderzijds vind ik de rust en de omgeving waarin weinig gebeurt, ook wel wat hebben. Zelf woon ik in de stad, maar ik houd eigenlijk niet van drukte en ik vind het dorpsleven vaak wel leuk om te zien. Ook omdat het zo anders is dan ik ken. Al met al vind ik dit een vrij mooie film en goed gespeeld, maar ik ben niet omver geblazen. Voldoende. 3*

Vorige week bij Omroep Zeeland deze film na jaren weer eens gezien. En hij is opvallend goed geconserveerd gebleven. Erik de Bruijn schetst een beklemmend beeld van het leven op een Zeeuws dorp, in dit geval Bruinisse, op het einde van de jaren '90. Je kan er geen kant op, de verveling druipt er van af en dan ga je maar een beetje voor de cafetaria hangen met een biertje. De hoofdpersoon Leen wil wel weg, maar hij is onmachtig. Als een wilde mossel, die ook maar op zijn plek blijft liggen. Maar gelukkig zit er veel vaart en humor in de film, dat laatste met name dankzij Frank Lammers, die bij zijn debuut meteen een ijzersterke rol neerzet als mosselvisser. Ter ondersteuning van het verhaal en het puike acteerwerk: Mooi geschoten plaatjes, op voornamelijk Schouwen Duiveland; het Zeeuws dialect, wat voor veel acteurs een onbegaanbaar pad is, komt aardig uit de verf en de muziek is geweldig. Nashville Pussy live in het Motor clubhuis van MC Zierikzee, hoe geil wil je het hebben? En met een paar geweldige nummers van Nuff Said (met Marijn Dorleijn van Moss zag ik op de aftiteling) is het Zeeuwse feestje compleet. Ruim 20 jaar geleden hing er in podium 't Beest in Goes een poster met de oproep als figurant mee te spelen in Wilde Mossels. Blijkbaar had ik toen iets beters te doen. Wat 'ek dih noe spiet van, hosternokke

Wilde Mossels wilde ik al een tijdje zien in het kader van mijn herwaardering van de vaderlandse film, en hoewel ik niet enorm onder de indruk ben was het best genietbaar. Vond het een beetje I Vitelloni in Zeeland. Het is leuk dat in de film grotendeels met dialect wordt gesproken, ook al klonk het (meestal) niet erg authentiek, het geeft toch een eigen sfeertje. Werkte bij o.a. Van God Los ook al goed. Beetje jammer dat de moeder dan in ABN spreekt.

Vond de hoofdrolspelers eigenlijk alle drie goed acteren, wel grappig om o.a. Frank Lammers zo jong te zien. Van Huet was natuurlijk al doorgebroken met Karakter. Verder valt het camerawerk positief op, veel scenes die er visueel wel uitsprongen, van de motorrace tussen de akkers, de droomscene in de Ierse pub, de onderwaterscene, het shot van de Zeelandbrug, en dan vergeet ik er nog een hoop. Ook een aantal grappige scenes met voorop uiteraard de bankoverval.

Puntjes van kritiek: de film duurt gewoon 20 minuten te lang, wat opgelost had kunnen worden door te snoeien in de zijplotjes, die waren niet allemaal even boeiend. Grootste minpunt vond ik het einde: voorspelbaar en totaal onnodig, waarschijnlijk bedacht om er nog wat extra drama uit te persen. Ik had veel liever gezien dat de drie voortploeterden met hun ambities en dromen, of het gebrek daaraan. Soundtrack was ten slotte OK, niet bepaald mijn muziek die hardrock maar het paste wel. Enige dissonant vond ik South American Getaway, dat nummer hoort gewoon bij een andere film.