The Graduate (1967)

Is ook weer zo. Het is té lang geleden dat ik 'm zag, merk ik.

Nou, schaf hem aan en kijk hem! Kan je die waardering ook omhoog gooien!

Wordt sowieso vervolgd. Is er ook wel eentje die regelmatig op tv voorbij komt.

Katharine Ross

Erg mooie film. Subtiel geproduceerd.

Die lange incar-scenes met muziek waren vooral heel vermakelijk om naar te kijken. De Soundtrack is echt verschrikkelijk mooi !!

Erg leuke film, glansrolletje van Dustin. Enig minpuntje in de film is, spoiler: Dustin speelt een 21 jarige net afgestudeerde student, de film komt uit 1967. Geboorte datum van Dustin Hoffman is 1937. Je ziet dus duidelijk dat hij rond de 30 jaar is in de film en geen 21er.

*3.5

Bovengemiddelde puber drama. Met een sterke Dustin Hoffman, mooie fotografie, geinig verhaal en een toffe score van Simon & Garfunkel. 3,5*

Vermakelijke tragikomedie.

Ik had op voorhand absoluut geen idee over wat deze film ging gaan. Ik zette me gewoon voor de tv, en zou me wel laten verrassen.
En dat verrassen is de film wel aardig gelukt. Vooral het eerste uur is goed. Het verhaal gaat eigenlijk nergens over, maar het wordt snedig en komisch gebracht.
Met de intrede van Katharine Ross wordt het allemaal wat meer drama, maar ook dan blijft het van een redelijk hoog niveau.
Het is echter met de onthulling van de affaire dat het wat te veel wordt. Ook het einde is er wat over. Dustin Hoffman die een huwelijk verstoort door aan dat raam te staan schreeuwen en dan de genodigden op afstand houdt met een kruisbeeld.. Het gaat allemaal net te ver.

Dustin Hoffman speelt hier één van zijn eerste hoofdrollen en dit is mogelijk ook één van zijn beste ooit. Maar hoe goed hij het ook doet, zijn vrouwelijke tegenspeelsters, Anne Bancroft en in mindere mate Katharine Ross, overtuigen nog net iets meer.

Nog zo'n pluspunt aan The Graduate is de muziek. Ik kan nu eventjes niet meer op de naam van de groep komen, maar die songs zijn echt geweldig. Ze klinken allemaal zo heerlijk jaren '60 (hoe kan het ook anders..) en passen perfect bij (het thema van) de film.

3,5

'Mrs Robinson, you're trying to seduce me... Aren't you?'

Derde herziening.

Geweldig Technicolor en de ultieme romantische komedie.

Doorbraakrol van Dustin Hoffman en soundtrack met Simon & Garfunkel.

Het soort film dat je gerust vaker kan zien en een terechte klassieker ook al zal ie niet meer zo hard aankomen als in 1967, maakt voor de heerlijke charme niets uit en een paar weerhaakjes zitten er ook wel in.

Meesterwerkje!

Herzien na 20 jaar. Meesterwerk.

Ben ik de enige die het merkwaardig vindt dat de liefde tussen Benjamin en de dochter van Mrs Robinson zo groot is dat Benjamin alles op het spel zet om haar te krijgen en zelfs direct al met haar wilt trouwen na 1 afspraak?

Voor de eindjaren 60 was dit zeker een boeiend en ook wel ondeugend drama. Het leuke verhaal (zeker het eerste uur) zit goed in elkaar en weet zeker ook te boeien en visueel mag de film er ook wezen. De cast doet het ook prima en dan vooral natuurlijk Dustin Hoffman en de voortreffelijke Anne Bancroft als de aantrekkelijke Mrs Robinson. Wat deze film iets extra's geeft is natuurlijk de prachtige muziek van Simon & Garfunkel.

Het verhaal van deze film is overigens met een zeer korte omschrijving te beschrijven, namelijk "MILF"

Sluit me aan bij wendyvortex en Stephan hierboven: Meesterk! Had hem al enkele keren gezien, maar nu pas kwam hij echt aan. Het bedoeld stijve, gestilleerde begin, het losse van de tweede helft. Hier zit qua camerawerk zoveel interessants in, en qua sfeer zoveel om enthousiast van te worden. En dan heb ik het nog nieteens over de te gekke outfits van Hoffman!

ik ben het met danuz eens, meesterke film dit!

Zeer leuke film, uit de jaren 60' met Dustin Hofman, die je een beetje zou kunnen beschouwen als een coming of age film. Ook één van de eerste films die 'veilige trekjes' van Hollywood overtrad op het gebied van seks en personages, iets wat regisseur Mike Nichols ook al flikte met zijn vorige film Who's Afraid Of Virginia Woolf?. Dustin Hoffman is terecht doorgebroken met deze film want hij speelt zeer goed als een afgestudeerde jongen die niet weet wat te doen met zijn leven. Ook erg mooi is de aangrijpende muziek van Simon & Garfunkel in combinatie met de mooie cinematografische shots. Absoluut, The Graduate is een leuke en mooie film.

Ja, ik zie de fout, Chuck, ik zie hem!

Het is een leuke drama/komedie, die in het eerste deel iets sterker is dan het tweede deel, maar dankzij de erg sterke soundtrack wel lekker wegkijkt.

Als de je muziek van Simon & Garfunkel niets vindt, dan zal The Graduate op dat gebied tegenvallen, want ze zijn hier erg overheersend aanwezig. Persoonlijk vond ik dat wel een pluspunt en gaf het alles net dat beetje extra sfeer mee. Het verhaal heeft niet veel om het lijf, maar qua humor zit het wel goed. Hoffman speelt een redelijk sterke rol, al laat hij hier en daar wat steekjes vallen. Qua sulligheid is hij in ieder geval zeer overtuigend. Ook zijn tegenspeelsters zijn vrij sterk. In de scènes tussen hem en Anne Bancroft is de seksuele spanning op sommige momenten duidelijk voelbaar.

Maar waar ik de eerste helft zeer geboeid zat te kijken, daar zakt het niveau in de tweede helft een beetje weg. De onsamenhangendheid van het verhaal gaat the Graduate tegenstaan en daarnaast lijken de personages allemaal net wat afstandelijker te worden. Dat neemt niet weg dat The Graduate toch een vrij sterke film is, die een uur lang erg boei en de laatste drie kwartier iets minder. Het thema is sterk en spreekt na al die jaren nog steeds tot de verbeelding, waardoor The Graduate ook zeker tot de klassiekers gerekend mag worden. Het was een mooie opstap voor Hoffman, een fijne acteur, die ik altijd wel kan waarderen.

3,5*

MILF is een anagram van FILM

Leuk filmpje. Bevat een aandoenlijk 60s new age Hollywood sfeertje, schitterende soundtrack van Simon&Garfunkel en een, voor zijn tijd, best wel fout concept. Verder was ik zeer onder de indruk van de prachtige shots, waarvan velen van een opmerkelijke hoogte zijn genomen. Ik moet dan denken aan die scene bij die fontein. Dustin Hoffman speelt echt een goede rol als de afgestudeerde Benjamin Braddock - -> de verwijzingen naar de baarmoeder bleven ook best wel lollig. Ook is de film daadwerkelijk grappig; de nasleep van de sex-scenes zijn hilarisch, de dialogen voelen lang en af en toe zelfs wordt er niets een de moeite genomen om adem te halen, vooral bij Hoffman's personage en de audio en cinematografie zijn dik in orde. Een echte sixties klassieker, The Graduate is een leuk filmpje.

Ijzersterke film, een mijlpaal voor de cinema uit de jaren '60.

Meest ongeloofwaardige liefdesverhaal wat ik in tijden heb mogen aanschouwen. Daarnaast een flinke dosis 'first world problems' en Ben's personage wordt voor mijn gevoel heel slecht uitgewerkt. Filmisch zijn er gelukkig wat momenten die de film voor mij kunnen redden. Vooral de muziek in het allerlaatste shot werkt erg goed. En hij kijkt natuurlijk vrij makkelijk weg.

Aan de vooravond van de Summer of Love deze prent met een vrij onconventioneel romantisch plot, met zowel progressieve trekjes als de traditionele status van het huwelijk die centraal staan.
Qua productie is de film niet helemaal optimaal, vooral het geluidsaspect is vrij dramatisch.
Het verhaal is ook een beetje overtrokken bij tijden, maar wel met de interessante typische tijdsgeest die er doorheen drenkt. En ach, het acteerwerk is prima en ben geen echte fan van Hofmann.
Wat blijft er nog over van deze Amerikaanse klassieker? De soundtrack? Nah, die beslaat vijf nummers ofzo en is gewoon leuk. Wellicht de anti-establishment-metafoor? Nah, ook die springt er niet vanaf, terwijl deze het film het daar zo van moet hebben.
Maar toch; als je goed kijkt en de impact van de film op de Amerikaanse samenleving van midden jaren-60 bekijkt, dan is het onmogelijk om deze prent een onvoldoende te geven. Ergens vat het einde, met de paradox tussen de norse oude mensen en het jonge verliefde stel in de bus, de aanvang van een nieuwe tijdperk samen. Daarom toch 3,5*

Heerlijk filmpje met uitstekend acteerwerk van de hier nog jonge Dustin Hofmann. Voor mij zowiezo een fijne acteur om te zien, en wat een mooie vrouw die Anne Bancroft al vond ik wel dat hij wel erg snel verliefd op haar was, wellicht liefde op het eerste gezicht. Het eerste wat me opviel was de geweldige soundtrack van Simon & Garfunkel (je houd er van of niet) die naadloos aansloot bij de film. De dromerige klanken van de gitaren, de prachtige tekst uit het nummer "the sound of silence" en de babyboomer die niet weet wat die met zijn leven wil en dan plotsklap wordt verleid door de een kennis van zijn ouders (wellicht iets waar velen jongens van dromen). Het smelt allemaal samen tot 1 geheel en dan het einde van de film! Geweldig! Eerst dat gelach en dan de blik van beide op oneindig.Wel vond ik het 2e gedeelte van de film iets minder dan het 1e deel welk me weer wat extra lachrimpelltjes heeft bezorgd. Sommige scenes waren hilarisch en andere wat fijnzinniger.In mijn ogen een terechte klassieker. Een 8,5

Ik hou wel van de muziek van Simon & Garfunkel, die toch mee de sfeer van de film bepaald. De film was zijn tijd toen vooruit, maar ondertussen tegelijkertijd al deels gedateerd. En toch... Het blijft een heerlijke film met een jongeman die na z'n eerste stapjes in de echte wereld na de studies stilaan volwassen wordt. Van lust gaat het naar liefde en weet hij voor het eerst te vechten voor een toekomst. De film overdondert niet helemaal, maar kan wel de sfeer behouden en neemt je mee in een zeer aangename sfeervolle prent.

The Graduate is een film waar je niet anders kan dan van houden, ook al zijn er betere films gemaakt.

In het eerste deel een bijwijlen grappige film die daarna ruimte laat voor wat meer drama. Dat is jammer, want het tempo en de ondeugendheid vallen radicaal weg. Zo wordt het etiketje "saai" net niet opgeplakt. De muziek houdt een en ander recht, hoewel de soundtrack in zijn geheel toch tegenviel: een drietal keer "The Sound of Silence" (geloof ik) is te veel van het goede, terwijl ik meer verschillende nummers had verwacht. De laatste scène is wel bijna legendarisch (check zeker de parodie van The Simpsons) in een interessant tijdsdocument.

The Graduate

Dat deze film destijds zoveel controverse veroorzaakte, is een perfect voorbeeld van hoe streng en kinderlijk de Amerikaanse filmcensuur was. Vooral in de jaren 60, ja misschien al zelfs een beetje de jaren 50 zag je Hollywood steeds meer opgroeien op het gebied van wat we mogen zien op het scherm. Want laten we wel wezen, The Graduate mag dan wel heel erg erotisch zijn voor haar tijd; het is een film die een nieuw tijdperk moest inluiden vanwege hóé het in beeld gebracht werd.

Ik vind het jammer dat ik The Graduate al heb gezien en Mike Nichols' regiedebuut Who's Afraid Of Virginia Woolf? nog niet, maar dat komt nog wel. Het mag wel zo te stellen zijn dat Nichols zijn stijl verder heeft geperfectioneerd en misschien zelfs heeft opgefrist. De schitterende score van Simon & Garfunkel die wonderbaarlijk op nostalgische wijze past bij de scènes. De opnames zijn prachtig: sommige scènes hebben echt een symbolisch tintje, maar de personages maken ook bepaalde bewegingen die dan op cinematografisch vlak de emotie van hen bepaalt. Bovendien is het ook een hele grappige film. Sommige scènes zijn van humoristische waarde en daarom is af en toe zo vreemd dat mensen dit toen nog niet begrepen.

Het acteerwerk is geweldig. Dustin Hoffman speelt de rol van Benjamin Braddock briljant, hoewel hij eigenlijk al te oud was voor de rol. Het valt me vooral op hoe onhandig en onzeker hij zijn personage speelt en op dat gebied zitten er vele humoristische momenten. Maar ook Anna Bancroft is meesterlijk. Buiten dat ze een perfecte minnares speelt, is ze ook nog eens een prachtige vrouw. Tijdens bepaalde scènes zoals de welbekende "seduce" scene maakt ze veel gebruik van haar mooie uiterlijk om haar voor je te winnen.

Een belangrijke film die briljant omgaat met de 'nouvelle-vague' trekjes en waarvan het 60s filmtijdperk vanaf straalt.

*4,5

haakte na de helft af. traaaaaagggggggg en saaaaaaiiii

Op zich een eenvoudig verhaaltje maar de grote troef van The Graduate zit hem in de regie en het acteerwerk. Dat vond ik echt ontzettend goed en voor die tijd erg vernieuwend.

De muziek van Simon en Garfunkel erbij is ook tijdloos mooi en passend bij het geheel, vooral de acoustische versie van Mrs Robinson wanneer Ben onderweg is naar Elaine.

4 sterren

Voor een romantische film is het goed te doen.

Boeiend verhaal, naar het begint wel langzaam.

Dit is wel een leuke film om naar te kijken. Lekker vlot. Wel een simpel plot, maar dat vond ik niet zo erg in deze film. Ik vond dat de rollen van de hoofdacteurs goed werden gespeeld. De film speelt meer op het gevoel van de kijker en sleept daarmee de kijker mee gedurende de hele film. De soundtrack was ook wel mooi. Zelf vond ik het niet erg dat de nummers een aantal maal werd herhaald, het versterkte juist het karakter van de film. Er zijn een aantal leuke en grappige momenten. Kortom, deze film kwam authentiek over en ik vond het wel origineel.

Ongeloofwaardig liefdesverhaal, begon goed en was grappig, later werd het minder leuk en het einde was vrij slap. De herhaling van de muziek voelde erg goedkoop aan, toen later in de film bleek dat de personages ''dom'' en eendimensiaal zouden blijven had ik het wel een beetje gehad.