Guilty by Suspicion (1991)

Onderschatte film (al is het gemiddelde na de uitzending van maandag wel wat opgekrikt ). Robert De Niro zet op indrukwekkende wijze gestalte aan Davis Merrell, wiens beroep zijn alles is. Maar langzaamaan realiseert hij zich dat er meer is in het leven, wat minstens zoveel aandacht en liefde van hem verdient.

Maar waarom is hij vele jaren terug in godsnaam naar een meeting van communisten geweest?! Iets wat het fascistische politieregime zich afvraagt, en de beste man in grote problemen brengt.

Guilty by Suspicion is niet alleen een erg sterke film, leuk is ook om een grote hoeveelheid aan bekende en goede acteurs te zien, te kennen:

- Bovenstaande drie

- Chris Cooper

- Martin Scorsese!

- Tom Sizemore

Waarom ik deze op drie sterren had staan is mij een raadsel Verhoogd naar 4*

Verhaal is boeiend alleen wordt het wat saai.

Acteren is goed.

2,5 ster

Deze treurige vertoning van het Amerikaanse systeem weet een goed beeld weer te geven van de onmenselijke gebeurtenissen die zo'n twintig jaar lang ongehindert plaatsvonden. De credits gaan vooral uit naar de cast waarvan iedere acteur erg overtuigend uit de voeten komt en het is dus niet enkel Robert de Niro met een zeer natuurlijke en ongedwongen vertolking maar ook de willekeurige namen die je minder vaak tegenkomt lijken te zijn gefilmd met een verborgen camera. Qua technische bijdrage hoef je niet zoveel te verwachten en het visuele karakter blijft vrijwel de gehele speelduur op hetzelfde niveau hangen. Dat is niet erg, deze prent heeft vooral een paar ijzersterke dialogen in de aanbieding en weet je wonderbaarlijk te verassen ondanks de enigzins monotone invulling.

Goeie film over een regisseur uit Hollywood die gepusht wordt te getuigen tegen zijn vrienden. Stukje boeiende geschiedenis over een zwarte bladzijde in Hollywood en de persoonlijke gevolgen hiervan op de betrokkenen. Een goeie cast (waaronder een klein rolletje voor Martin Scorsese) en de hoorzitting vormt een sterk einde.

Middelmatig.

Een grijze muis, deze film. Robert De Niro doet het, net als zijn tegenspelers, degelijk in deze degelijke film. Alles straalt degelijkheid uit, maar dat is, ook hier, vaak synoniem voor de wat saaiere film. Bij momenten een beetje stug, al is de speelduur nog een redelijk stuk van de 2 urengrens verwijderd (gelukkig maar!). De film vertelt een zwarte bladzijde uit de geschiedenis van Hollywood, maar het gaat er behoorlijk karikaturaal aan toe. Het slotakkoord, voor de commissie, lijkt even alle burgerrechten e.d. te vergeten. Precies kinderen die ruzie maken.

2,5

Interessant verhaal en helder uiteengezet (al is dit geen waargebeurd verhaal wat jamer is) en dat een goed beeld geeft van het leven onder McCarthyisme. Maar de film vond ik ook erg vlakjes en weinig opzienbarend. Zelfs een DeNiro lijkt er niet helemaal bij, al overtuigt hij in de regel nog wel. 3,0*.