Herbie Goes to Monte Carlo (1977)

Enigszins vermakelijke jeugdfilm uit de bekende serie met Jones. Typisch Disney middelmaat maar nergens echt slecht. Wel enorm gedateerd. Gemiddeld.

Gisteravond met het gezin weer eens gekeken. Tja bijzonder is het allemaal niet, maar bij vlagen nog best vermakelijk. Normaal gesproken zou ik deze film 2 sterren geven, maar vanwege het jeugdsentiment doe ik er toch een halfje bij.

2,5*

Ontzettend slechte visuele effecten, maar ja, wat wil je? De film is toch al weer 32 jaar oud. Maar nog steeds vermakelijk met prima camerawerk. Ookal waren sommige dingen wel heel ongeloofwaardig en versneld

3*

Herbie is blijkbaar opgegroeid want waar hij eerst nog jong en onschuldig was, gedraagt hij zich nu als een pubertje met sterk opspelende hormonen. En dit liefdesverhaaltje, alsmede de fling tussen Jones en Sommars, zorgen voor veels teveel romantiek in Herbie Goes to Monte Carlo. Zoveel dat de andere slappe verhaallijnen (de race, de juwelendiefstal, ...) ondergesneeuwd raken.

Qua cast niets bijzonders, op Julie Sommars na die erg negatief opvalt doordat ze constant hysterisch bezig is. Verder een ondermaats en ongeïnspireerd derde deel in de Herbie reeks.

Bij herziening moet ik toch toegeven dat er zeer veel mankementen in de film zitten. Niet dat de andere films zo goed geacteerd zijn, maar hier valt vooral de overacting op. Alsof je naar een film zit te kijken met Bassie & Adriaan en de Baron. De film mikt ook meer op slapstick ipv op avontuur. En dat is heel jammer. Er zijn betere films met Herbie.

Ik vond Herbie vroeger wel leuk, dus even terug in de kleine Wendy-modus, maar helaas dit is wel erg Bassie & Adriaan-niveau. Nee, sorry dit trek ik niet meer.

Evenals Wendy voor mij dit was ook echt voor de kleine Ikke,

na 40 minuten einde race voor mij