Almost Famous (2000)

Geweldige film!!! Zou zeker in mijn top 15 staan.

*5

Paar dagen terug herzien en begrijp niet dat ik deze film een matige 2.5* had gegeven.

Deze film krijgt er 1 punt van mij bij.

3.5*

ontzettende goede film, leuke muziek,, goede acteurs die hun personages perfect neerzetten

ik heb me erg vermaakt

4*

Ik vind vooral die scene over de elpee Tommy van the Who erg sterk.

Anita: Listen to Tommy with a candle burning, and you'll see your future.

schitterende film, goede muziek en een erg waarheidsgetrouwe afspiegeling vanhet leven van rocksterren in die tijd. Acteerprestaties bovenmaats en alles klopte aan deze film.

4.5 * dik verdiend.

Tegenvaller.

Ik had meer van de film verwacht. Het meest interessante aan de film is dat het een inkijkje geeft in de jaren '70 (rock&roll). De moeder van Wiliam belichaamd overtuigend de houding van vele ouders in die tijd. In het begin van de film wordt dan ook duidelijk een context gecreeerd waarin alles zich afspeelt.

De muziek is gedurende de film heerlijk en past in het tijdsbeeld. Maar de gebeurtenissen in het verhaal waren vrij voorspelbaar en ongeloofwaardig. Bijvoorbeeld hoe zo'n jochie van 15 zo snel wordt geaccepteerd door een band die zo erg met zichzelf bezig is.

Het uitwerken van het idee dat er duidelijk een keerzijde aan 'fame' is had wat beter naar voren morgen komen.

Het eind zorgt er teveel voor dat alle eindjes aan elkaar worden geknoopt en de kijker met een tevreden gevoel achter blijft.

2.0*

Een interessant verhaal.

Zo zie je hoe het ongeveer was in de jaren '70.

Verdient een *3,0*

Knappe film die bijzonder origineel is, en daar hou ik van. Het is dan ook een terechte Oscarwinnaar voor het Beste Originele Script. 3 sterren.

mooie film, erg orgineel en geen saaie mommenten. laat en kant zien van de jaren 70 wereld die ik nog niet had gezien.

3.5

Onverwachts mooie film! Ik had het niet echt verwacht, onder andere omdat de muziek mij totaal niet boeit. Toch geeft het een aardig beeld van hoe het toen was en er aan toe ging. Gewoon een mooi verhaal en zoals eerder gezegd origineel. 3.5 *

Weer eens bekeken sinds lange tijd terug. Almost Famous is een erg leuke feel-good film vol mooie muziek en nostalgie. De scene in de bus waarin Tiny Dancer wordt gezongen van Elton John was erg mooi, plus een fantastische scene in het vliegtuig.

3,5*

Kan iemand mij helpen ik zoek het nummer dat gespeeld wordt in de scene waarin Kate Hudson een overdosis heeft gehad.

alvast bedankt.

imdb: The film is director Cameron Crowe's semi-autobiographical account of life as a young Rolling Stone reporter. The actual group that Crowe first toured with was The Allman Brothers. (Gregg Allman was the one who distrusted him and kept asking if he was a narc.) Crowe's real-life near-fatal plane crash happened while traveling with The Who. The character of Russell Hammond is based on Glenn Frey of The Eagles.

Je wist toch wel dat het een (semi) autobiografie was hè?

Erg leuke "coming-of-age"-film, waarmee ik natuurlijk duidt op de 15-jarige William. Ik vond dat Patrick Fugit best zijn sterke momenten had, maar meestal was ik niet overtuigd van zijn acteerwerk. De film weet altijd te amuseren en prima de boodschap over te brengen. Kate Hudson is weer even charmant als altijd, ze is helemaal op haar plaats als "band aid". Wat in deze film het beste naar voren komt is toch wel dat seventies mentaliteit en sfeertje, het komt naar mijn mening best goed uit de verf. Ook de blik "achter de schermen" bij zo'n Rock 'n Roll band wordt goed en geloofwaardig in beeld gebracht. Ik heb me in ider geval niet verveeld bij deze nog verrassend luchtige film over de sex, drugs en Rock 'n Roll van de jaren zeventig. Een 3.

Leuke film, alleen jammer je aan het eind niet het interview te zien/lezen krijgt.. Daar gaat de halve film zo'n beetje over dus ik was er wel benieuwd naar geworden wat hij zou schrijven.
En ik vond dat Patrick Fugit geweldig naief, dromerig uit zijn ogen kon kijken.

ik heb hem net gezien vond het een goede film

3.7

Prima film nu voor de 2de keer gezien en het beeld van de jaren 70 komt goed naar voren.

Ikzelf ben gitarist en fan van rock muziek dus zeker een speciale film voormij .

4 sterren.

Leuke film, erg leuk dat William er achter kwam dat die 11 was, en hoe die dat ook uitsprak Er zaten wel grappige stukjes in zoals dat Sapphire de moeder van William aan de telefoon had.

4 sterren

Erg mooie film, ik denk dat ik wel kan zeggen dat dit een van mijn all-time favorieten is. De film heeft een erg prettige sfeer en krijgt mij altijd erg vrolijk. Het verhaal is interessant en laat (denk ik) een goed beeld zien van hoe het er in de haren '70 aan toe ging. 5 Sterren verdiend deze film dik!

Tja, Crowe heeft denk ik (bij Vanilla Sky net zo) een enorm vermogen om een op zich leuk idee te verpesten. Nou ja, vooral zijn schrijfkwaliteiten zijn niet al te best. Wat een ongelofelijk moralistische prent zeg. Van het ophemelen en veel te serieus nemen van de relatie tussen artiest en groupie (kijk eens naar de groupie-aflevering van MTV's True Life en je zal zien wat ik bedoel), tot de boodschap die enorm je strot ingeduwd wordt. Na de tweede keer wist ik ook wel dat je dicht bij je hart en rock 'n roll moet blijven en dat je ziel niet moet verkopen, ook al is het voor veel geld.

Nee, wat mij mag het allemaal wat genuanceerder. Buiten deze kritiek, keek de film wel lekker weg. Gelukkig maar. 2,5*

Zeer mooie film. Geeft een goed en realistisch beeld van een band on tour. Het is een ode aan de rockmuziek en rockbands in de tijd dat muziek nog geen product was. Het is misschien allemaal wat geromantiseerd maar wat maakt dat uit, het is film. Anders kijk ik wel naar real-MTV oid.

****1/2

Ik vond hem ook ontzettend goed, en de muziek die erin kwam had tenminste ballen, het was muziek met een ziel in, iets wat tegenwoordig vaak ver te zoeken is.

****

Heel sterke feelgood movie met prachtige muziek. Niet voor niets is het jaar 1973 gekozen hier. Een belangrijk jaar voor de rockmuziek. Al de grote rockers zijn dan nog bezig of beginnen rond die periode: Led Zeppelin, The Who, Greatful Dead, Aerosmith, Kiss, Bowie, Iggy Pop, Black Sabbath, Lou Reed, Pink Floyd, ... De tijd van flower power (protestsongs) en commerciele rockplaatjes (rock 'n roll) heeft plaats gemaakt voor rock met een ziel: conceptrock, progressieve rock. Muziek die gemaakt is vanuit het plezier, maar toch met de liefde voor de muziek. Geen songs met 3 akkoorden zoals in de jaren '60, maar grootse nummers waarin alles gegeven werd. En dat komt wel tot z'n recht in de film. Rockmuziek was toen niet op de eerste plaats een manier om rijk te worden (altijd goed megenomen natuurlijk) maar was een manier van leven. Touren met de bus, groupies, fun, samen op het podium staan, ...

De film bevat zeer sterke elementen als de soundtrack, acteerwerk, leuk verhaal en er hangt heel de film een aangename sfeer. Ook interessant om het hele verhaal mee te volgen vanuit een jonge, zelf nog onervaren, op ontdekking zijnde journalist. Veel objectiever dan vanuit een groupie of rockster die in een droomwereld zitten. Ook geen slecht idee natuurlijk, maar vanuit de ogen van iemand die in de droomwereld zit maar nog altijd met beide voeten op de echte wereld staat, is het veel interessanter in mijn ogen. Een absolute aanrader en een sterke muziekfilm.

Niet mee eens, hier ontstond juist de glamour uit en de bands met pretentieuze conceptplaten en oeverloze pielnummers. De 60s was nu juist die onbevangen tijd met allerlei leuke probeerbandjes en met liefde voor de muziek. Niet dat er geen goede muziek werd gemaakt in de jaren 70, maar dit is met name een periode dat muziek zichzelf juist iets te serieus begon te nemen.. muv kiss natuurlijk

De band in deze film is echter nog in een beginstadium van mogelijke glorie en dat heeft wel zijn charme

In de jaren '60 kocht echt iedereen een gitaar bij wijze van spreke. Dat was gewoon de trend en ik denk dat een groot deel van de mensen niet echt de intentie had om serieus muziek te maken. Waarmee ik niet wil zeggen dat er slechte muziek gemaakt is. In tegendeel. Doordat er zoveel muziek gemaakt werd zat er ook een hele hoop sterk materiaal bij dat zeer mooi was en nog steeds is. Maar in de jaren '70 is de hype van iedereen een gitaar voorbij en krijg je de grote rockbands die van rock hun leven maken en er meer ziel in leggen. In de '60 waren voor velen Vietnam, Make love no war, Flower Power en de hippiecultuur de grote trends en was muziek gewoon één van de zaken om zich te uiten. Begin jaren '70 waren die elementen weggeëbd en speelden rockgroepen muziek met muziek als hoofddoel. Het is wel zo dat de basis van die periode ligt in de '60. Veel grote groepen deden hun ervaring in de '60 en speelden minder begrensde muziek. Begrensd in die zin dat een nummer geen 3 minuten meer moest duren en vrijer van stijl was. Zie The Doors, Deep Purple, Led Zeppelin, The Who met Tommy, Greatful Dead, ...

Maar je hebt gelijk dat veel groepen zich op den duur te serieus namen. Dat merk je ook wat in de film met Stillwater die in een droomwereld zitten. In mijn ogen is ook de periode juist zo gekozen omdat rock op een hoogtepunt zat en een tijd later aan zichzelf zou ten onder gaan. Dit even terzijde omdat het tenslotte meer over de muziek gaat dan de film.

De laatste tijd niet erg veel tijd gehad om film te kijken, vooral omdat ik de laatste tijd een hoop dvd boxen heb gekocht en ik op die manier haast niet aan filmkijken toekom.

Wou de film al erg lang zien maar kon hem om een of andere vage reden niet vinden maar vorige week dan toch gevonden en hem gisternacht gezien en moet eerlijk zeggen dat het heel anders was dan dat ik ervan had verwacht.

Hij was zelfs nog veel beter dan dat ik ervan had verwacht, wat een ontzettend leuke/goeie film was dit zeg.

Heb vanaf het begin tot aan het eind van de film geboeid zitten kijken, echt een ontzettend mooi uitgewerkt verhaal vol geweldige muziek een perfecte jaren zeventig sfeertje (als ik niet beter had geweten dan zou ik zeggen dat de film ook daadwerkelijk in die tijd gemaakt was).

De acteurs waren werkelijk fenomenaal in hun rollen en waren dan ook stuk voor stuk geweldig gecast.

Ook zit de film vol met geweldige humor en tientallen geweldige one-liners waar ik echt om in een deuk heb gelegen.

Verder vond ik de film gewoon perfect, was er werkelijk niets op aan te merken en is het gewoon tijden geleden dat ik zo van een film genoten heb. Wou eerste een vier geven maar de film spookt de hele dag al door mijn hoofd dus geef hem een dikke,

4,5 sterren

Een van mijn all time favourites, dit verhaal, losjes gebaseerd op de jonge jaren van regisseur Crowe. Met liefde gemaakt en dit komt duidelijk over. Vanaf moment 1 word je de jaren 70 sfeer ingetrokken en dat gevoel laat je gedurende de film niet meer los.

Patrick Fugit geeft op overtuigende wijze gestalte aan de jonge en naïeve goedzak William Miller die in opdracht van Rolling Stone met band Stillwater op tournee gaat. Kate Hudson is op haar beurt betoverend in haar rol van oppergroupie Penny Lane. Maar ook de rest van de cast is zeer overtuigend (denk aan de mooie rollen van Philip Seymour Hoffman als Lester Bangs en Frances McDormand als Williams neurotische moeder). Tel hier de uitstekende soundtrack bij op en je hebt een prachtige ode aan de muziek uit de jaren 60/70 in handen.

*****

the director's cut is superieur aan de biosversie en verdient een 4.0**** in vergelijking met de 3.5 die ik eerder gaf

Goeie film zeg. Nooit eerder gezien, wel veel over gelezen en gister eens eindelijk opgezet.

Er zit leuke humor in, goed verhaal, geinige personages en wat is Penny Lane toch een VERDOMD lekker grietje!

een film om lekker in mee te gaan, mee te leven en te hopen dat je toch in die tijd geleefd had...

Gister de director's cut gezien en ik ben verrast. Wat een heerlijke film.

Goede muziek en humor, die regelmatig een glimlach op mijn gezicht toverde.

4 sterren