Because of the Cats (1973)

Op dit affiche staat Niet voor de Poesen. Nederlandse bronnen spreken van Poezen, met een z dus. Lijkt me ook de juiste schrijfwijze.

Bovenstaand affiche is vermoedelijk Belgisch.

Wie weet hier het fijne van?

In het Belgisch is het ook poezen.

Volgens mij moet je het lezen als een variatie op het spreekwoord "das niet voor de poes". Derhalve "niet voor de poesen".

Poesen kan ook hoor, werd in de jaren 70 meer gebruikt. Dat poezen leuker klinkt is een tijdverschijnsel, beide is mogelijk.

leuke bron

De film heeft niks gedaan. Ze hadden 'm beter moeten poesen.

Historie: Het maken van deze film stond al jaren op het verlanglijstje van Fons Rademakers, waardoor hij qua inhoud achter loopt bij films als A CLOCKWORK ORANGE en STRAW DOGS, die beide in 1971 gemaakt zijn. Fons Rademakers wachtte echter jarenlang op groen licht van Orson Welles voor BECAUSE OF THE CATS, waarvan Fons Rademakers in 1968 de rechten al had gekocht. Uiteindelijk zou Fons Rademakers de film in 1973 zonder Orson Welles draaien.

Kosten film: 1.200.000 gulden. Commercieel wereldwijd goed verkocht.

(bron)

Because of the Cats is een merkwaardige film.

Het scenario is niet al te best. De rechercheur hoeft weinig moeite te doen om de daders te vinden en hij hangt maar wat in Bloemendaal rond.

De film is daarnaast nauwelijks een thriller te noemen.

Een redelijk vermakelijke film, vooral ook omdat de film zo gedateerd aan doet. Het is een hele platte film, er hangt een campy jaren '70 sfeer.

Dit is wel een goed misdaad verhaaltje,

met een verrassende ontknoping.

Had alleen wel verwacht dat hij nederlands

zou zijn,het staat zelfs op IMDB

3sterren

Because of the cats van Fons Rademakers.

ik vond de film goed en best spannend beginnen door de verkracht scene ( een van de betere scene's ) maar daarna word het wat minder. De inspecteur van Der Valk komt binnen no-time in bloemendaal en komt al snel de jongens op het spoor en krijgen we een beetje knullig einde.

Wat mij altijd stoort aan rademakers is dat alles heel langszaam gaat waardoor het saai word doet hij ook b.v in Max havelaar.

De muziek vond ik goed maar vreselijk getimed echt irritant soms.

Maar toch creeerd Rademakers een goeie sfeer zoals altijd.

toch een 3,5

Wat een dramatische film, zelfs een gemiddelde Duitse krimi is veel beter.

Dankzij kappeuter mijn enig ontbrekende Rademakers gezien. Had niet te veel verwachtingen, dat was de juiste instelling.

De film is erg gedateerd en gaat eigenlijk nergens over en is meer een tijdsbeeld. Gezien bovenstaande historie is het misschien wel begrijpelijk waarom het in het Engels is en toch in Bloemendaal speelt, maar het resultaat is daardoor het aanzien nog steeds niet waard.

De buitenscenes waren wél van enig cinematografisch niveau. Begreep uit een boekje over Rademakers dat deze film toen-ie uitkwam ook al unaniem werd gekraakt.

Mijn advies voor mensen die een goede film van Rademakers willen zien: Het Mes (1961)

Erg leuk als tijdsbeeld, maar voor de rest een tegenvaller. Staat voorlopig op 2,0*, maar kan misschien nog een halve punt verhoogd worden.

Prachtig tijdsbeeld. Ik heb de jaren 70' helaas niet meegemaakt maar het ziet er hier zo realistisch uit. Het eerste half uur is bijzonder sterk, later zakt het snel in. Het verhaal heeft weinig te bieden, muziek was dramatisch. Zoals al eerder gezegd het tijdsbeeld en het eerste half uur maken hem een 2,5 waard.

2,5* Ster

Dit was mijn eerste Rademakers film en ik vind het nog al een eigenaardig filmpje vergeleken met zijn andere werk, het is alweer jaren geleden dat ik dit voor de laatste keer zag maar ik kan me nog herrineren dat het er allemaal prima uitzag maar kwa verhaal is het verder niets interessants, ik denk dat Rademakers destijds iets te vaak naar A Clockwork Orange had gekeken ofzo en daarna dacht dat kan ik ook, het zag er allemaal nog wel leuk uit en echt heel slecht was het nergens, ik houd het daarom maar op een krappe 2,5 tot ik hem weer zie.

2,5 sterren

Qua plot is het niet bijster interessant. Toch hangt er een vreemd sfeertje wat me erg aansprak. Mytische groepen van katten en raven met occulte bezigheden; ik vond het erg fascinerend. Heerlijke muziek ook...

3*

Vindt het goede film, wegens de mythesische sfeertje en de spanning.

Niet alles dat Fons Rademakers aanraakte veranderde in goud. Dit niemendalletje was kennelijk bedoeld voor de internationale markt. Centjes verdienen voor leukere projecten. Het is hem vergeven. Ik kon er eigenlijk geen touw aan vastknopen. Dat kwam ook omdat het geluid abominabel was (zoals met veel Nederlandse films uit die jaren het geval was) en ik niet over ondertitels beschikte.

Maar ik denk dat dat niet zoveel verschil maakte. Het scenario rammelt, het ritme deugd niet (eerst actie, daarna niks en dan een vreemde twist), maar er is geen enkele poging gedaan om de karakters enige invulling te geven. Zo zit je dus naar bordkartonnen poppetjes te kijken. Een volstrekt ongeloofwaardige inspecteur duikt gelijk met een hoer het bed in, ja ja. Die Bryan Marshall, toch een ervaren acteur, zal ook wel gedacht hebben, wat doe ik hier in godsnaam.

Ten overvloede: het wordt nergens spannend, de afloop is op mijlen afstand al zichtbaar en iedere erotiek ontbreekt. Het jaren zeventig sfeertje is wel leuk en (voor mij) herkenbaar, maar daar doe ik het niet voor. Het enige lichtpuntje: een piepjonge Sylvia Kristel zet hier haar eerste schreden op het filmpad.

70's crime sleaze!! Now from Holland.

Een detective from Amsterdam gaat eens een kijkje nemen achter de gevels in de duinen na een gruwelijke verkrachting van en oudere vrouw in Amsterdam en treft daar een groepje hangjongeren aan uit Bloemendaal, zo verwend en verwijfd, dat ze een gang vormen die verkracht en huisvredebreukt. (Onder toeziend oog van een leider en zijn sensei (?) Geen idee wat de kung fu-master daar deed maar dat hoort ook een beetje bij die tijd van Bruce Lee.)

De film is heel leuk, beetje italo achtig, in ieder geval fijne eurosleaze met schitterende decors van de rich & shameless die doen denken aan het betere werk van 70's gialli. Heerlijk al die tennisbaantjes waarin de upperclass in witte outfitjes rondhuppelt. Prachtige blote meisjes die pre-moderne voodoo-dansjes doen met dooie katten.

Fons R. doet gewoon net alsof Holland een soort van vakantieoord is waarin je lekker de zee in kan gaan, waar altijd de zon schijnt. Er wordt daarom onbehoorlijk veel gezopen, Marshall krijgt zelfs bier van zijn maîtresse aangeboden terwijl hij zijn haren staat te wassen onder de douche, die wordt niet afgeslagen natuurlijk. Her en der een car chase, brommers en motoren... typische gevalletje genreflick met onbehoorlijke dubs in charcoal.

Very Nice!!!!

Mr. mikey hoe kom jij hieraan als ik vragen mag

Ja, leuk om deze curieuze film zo maar tegen te komen. De Nederlandse titel is overigens toch echt "Niet voor de Poesen" met een 's', zag ik in de kranten van destijds (zowel in recensies als in advertenties).

Blijft een fantastische Cultfilm!!

Sommige mensen noemen dit een cultfilm.

Maar wat is precies een cultfilm?

Voor mij is dit een minderwaardige film.

Sorry Paul, ik vind dat je ooit knappe films gemaakt hebt, maar dit hoort er niet bij.

Paul?

Ik denk dat hij Paul Collet bedoelt.

Produced by

Paul Collet ... producer

Agent van de Amsterdamse zedenpolitie Piet van der Valk was de hoofdpersoon in 9 boeken van Nicholas Freeling. Het leek Rademakers blijkbaar een goed idee om het tweede boek uit de reeks te verfilmen en het scenario te laten schrijven door Hugo Claus, maar het resultaat is niet om aan te zien. Een erbarmelijk belicht prutswerkje zonder enige spanningsopbouw, maar met veel naakt en een verschrikkelijke soundtrack waarvan iemand Rademakers waarschijnlijk ingefluisterd had dat het ‘hip’ zou zijn. Van der Valk [Bryan Marshall] onderzoekt de groepsverkrachting van een 40-jarige vrouw [Delis Lindsay]. Het spoor leidt naar Bloemendaal, waar Van der Valk probeert een bekentenis te ontfutselen aan een groep jongeren die deel uitmaken van een soort cult.

Dat is een goede vraag, want het is een term die te pas en te onpas wordt gebruikt.

Deze definitie van 'Cult Movie' uit Oxford Reference geeft meer duidelijkheid:

"A term denoting an eclectic group of films defined post hoc in terms of their consumption by dedicated and devoted groups of filmgoers who engage in repeat viewing, celebratory enthusiasm, and performative interaction (memorizing dialogue, practising gestures, wearing costumes etc.)."