Suicide Squad (2016)

Redelijke DC film. Het verhaal is wel wat matig en wordt niet helemaal strak uitgewerkt door Ayer. Het begin van de film is uitstekend. De Squad wordt geïntroduceerd onder begeleiding van een prima soundtrack en met de nodige humor. Helaas krijgt niet iedereen voldoende tijd om een duidelijk totaalbeeld te krijgen. De actie en special effects zijn aardig maar het ontbreekt wat aan spanning. Het eindgevecht is helaas een beetje triest. Ook had de film best wat ruiger of grover mogen zijn zoals in Deadpool. Buiten dat vliegt de film in een sneltreinvaart voorbij en is het prima popcorn vermaak. 3.0

Ik ben geen hater,ik hou van dit soort films,ik heb hem zelfs 3 keer gezien in de bios,omdat ik het niet kon geloven, zo slecht...een dikke 10 voor Margot Robie Robbie...maar ik deel graag mijn top 10 minpunten,

dat hadden er wel 20 kunnen zijn, als ik de inhoud van de film had meegeteld..en de rest van de cast.

1.David Ayer.. heeft naastTraning Day, en een redelijke Fury eigenlijk een heel mager cv, met een paar redelijke maar vooral matige films, waaronder nu dus deze. ..Score 1/10

2.Will Smith.. Overacting ten top, blijft proberen om te veel emotie toe te voegen, hij is niet stoer en is ook niet leuk ,volgende x Carlton maar proberen... Score 2/10

3.Soundtrack...wat een overkill..bij de meeste vreemde scenes een vette soundtrack..voor mij gevoel ondanks de echt vele top nummers niet 1 epic wow momentje..score 3/10

4,The Joker.weinig gezien.. Ik kreeg door de vage montage een kabouter plop gevoel..klein druk mager grappig kaboutertje..Geen zieke Joker, in ieder geval niet ziek genoeg. Rating gebonden waarschijnlijk. 4/10

5.Cara Delevingne, bij de trailer als heks, absoluut een aandachtspunt..in de film een drama

met vooral op het einde lachwekkend acteer werk score 1/10

6.Viola Davis , omg deze voormalig activiste is tenenkrommend slecht en heeft altijd, wat en waar ze ook speelt bergen dialoog..en speelt het als een nieuws lezeres ,inclusief automatische zweet en traan stand..deze vrouw zweet 24-7..score 1/10

7.Joel Kinnaman..wordt in elke knackerbrod productie al overschaduwd door alle andere acteurs..en speelt in deze film gewoon lekker slecht verder als stijve slappe Hork.En kijgt daarnaast veel te veel screen time..1/10

8.CGI... de vijanden lekker makkelijk en lui allemaal hetzelfde, hoofd en lichaam..verbrand popcorn. 2/10

9. De Wow wat gaaf factor... nergens te vinden, een hele kleine scene met een dalende helicopter met flares...verder heel de film wow wat slecht 2/10

10. De eind scene een spastische Witch en...diablo vs witch brother....epic FAIL

Redelijk mee vermaakt, maar het had zo veel meer kunnen zijn. En tevens had deze film gewoon, net als Deadpool eerder dit jaar, gewoon een R-rating moeten krijgen. Maar nee, een PG-13-rating zorgt ervoor dat héél véél mensen deze film nu met een gerust hart kunnen kijken. Want het geweld wordt hier wel heel braaf voorgeschoteld. Gemiste kans dus!!

Verder een nogal inspiratieloos verhaaltje. De 'goede' bad guys (en girl) kunnen nu eens voor de verandering de wereld redden in plaats van de gewoonlijke superhelden. Echter krijg je nergens het idee dat ze oprecht 'evil' zijn. Daarvoor worden ze veel te braaf neergezet. Gemiste kans dus!!

Verder héél véél aandacht voor Deadshot en Harley Quinn en de rest hangt er maar een beetje bij. Blijkbaar niet interessant genoeg of zo?? Jammer, gezien een karakter als Diablo veel meer potentie heeft (alhoewel hij op het laatst dan wel weer zijn trukendoos mag opentrekken...)

De Joker is op zich tof en had, ondanks zijn weinige screentijd, toch wel een opvallend aandeel in de film.

Blijft over een film die veel te veel de veilige kant kiest, waardoor hij nauwelijks opvalt onder de massa superheldenfilms die tegenwoordig uitgebracht wordt. Wat jammer is, gezien diverse trailers anders deed vermoeden.

Het eerste halfuur is een post-modern huzarenstukje: vintage Godard gemixt met allerlei Vine / Snapchat / Instagram invloeden (het personage Harley Quinn is zo heerlijk fake, alsof de makers in elke handeling, elke pose, elke geste een potentiële gif zagen). Gaat aardig de meta tour op aangezien de traditionele jingoistische War Room taferelen – waar humorloze militairen met allerlei havikspraat ('Not on my watch!') de missie (#squadgoals) aankondigen – hier niet enkel dienen als een inleiding van de plot, maar tevens als een soort 'sales pitch' van radeloze producers die met (later toegevoegde, zoals we allemaal weten) flitsend gemonteerde skeches, beeldgrapjes en een overdreven nadrukkelijke soundtrack (die samengesteld lijkt door een wijsneuserige 16-jarige die zijn vrienden eens wil laten horen wat 'echte' muziek is – maar uiteindelijk niet verder komt dan zodanig grijsgedraaide nummers die over de jaren heen zijn gereduceerd tot symbooldeuntjes: Sympathy for the Devil, House of Rising Sun, Bohemian Rapsody..) de ADHD generatie probeert te overtuigen dat deze film heus niet zo somber wordt als Superman v Batman. Ondanks hun stompzinnigheid werken deze vignettes erg goed (de scene waar de Joker met z'n grills aan in de VIP zit te loungen alleen al is beter dan het eindeloze geschmier van Ledger en Nicholson gecobmineerd) en als deze toon verder was doorgedreven, had de film gerust een Sovjet style gemonteerd videoclip meesterwerkje kunnen zijn (typisch ook dat conservatieve gelul over het feit dat de film geen plot zou hebben en teveel post-factum ge-edit is)

Maar eigenlijk is het een hol verkoopspraatje en lijkt de rest van de film intact te zijn gebleven in zijn gravitas. Verwacht je dus maar aan onophoudelijke regen, grijze shots van wolkenkrabbers en mythologische eindbattles die iedereen stiekem oersaai vindt (het idee dat blockbusters het vooral zouden moeten hebben van hun 'actie' en 'spektakel' is alomverspreid zelfbedrog). Misschien trap ik hiermee een open deur in bij een PG-13 festijntje, maar toch een verdere ergernis: om in het huidige politieke klimaat een groep 'supervillains' samen te brengen en er een bende lieverdjes (die geen vrouwen of kinderen doden, onafscheidelijk worden na 5 minuten bonding, gezellig samen een borrel drinken) van te maken voelt wat wrang (Trump is bv. toch al kwaadaardiger?). Robie bv straalt dan wel een soort sociaal aanvaarde Miley Cyrus / Lady Gaga rebellie uit en heeft af en toe eens een holle kwinkslag ('normaal is een setting op een wasmachine' is zowat de millenial variant van die gortdroge administratieve medewerkers met kaartjes 'je moet niet GEK zijn om hier te werken, maar het helpt wel!' op hun bureau), maar heeft als grootste droom een Ann Romney achtige huismoeder te worden. Dieptepunt is toch wel Smith: die man heeft macht in Hollywood en dat is duidelijk. Sinds vaderschap hem een fatsoenlijke burger heeft gemaakt, lijkt hij in elke rol te insisteren op sentimentele intermezzo's waar hij de strenge patriarch uithangt tegen kids die het moeilijk hebben (hij zou beter die rokjesdragende, Kardashian datende zoon van hem in het gareel houden). Of moet ik deze compleet nietszeggende stukjes met 'daddy's little girl' interpreteren als een diepe minachting van de makers jegens de Hollywood conventie van 'de backstory'? Het cynisme druipt er immers van af. Zo krijgen we in één luttele scène de achtergrond van een vuurspuwende halfgod te zien en moeten we vaststellen dat zelfs dit larger-than-life figuur ergens in de slums woonde en verdoemd was tot een clichématig melodrama 'East LA chicano' leventje (shawty dreigt de kinderen naar momz mee te nemen omdat ze een paar .45's in een oude schoendoos vond). Want ja, het is verbazend hoe de film wegkomt met allerlei raciale stereotypen. Niet dat ik daar wakker van lig (ik heb wel wat beters te doen), maar je zou denken dat in deze tijden van #oscarssowhite en empowering lady ghostbusters zaken als een gemuteerde krokodil die slowmo gromt als Rick Ross en een Aussie met permanent een blik Fosters in z'n handen tot een (Twitter) relletje zouden kunnen leiden. Moralist Smith (daar is ie weer) zag het zo niet en vond het een verademing om samen te kunnen werken met verschillende etniciteiten. Opvallende afwezigen in dit melting pot avontuurtje: de native americans. Alhoewel, je zou kunnen opperen dat het booswicht iets weg heeft van een Azteekse godin (en Smith & z'n cowboys dit monster terug het reservaat in dwingen, waar het thuishoort). Maar ehh.. vooral die oscar ceremonie blijven boycotten, Big Willie Style

Oef. Ik had begin dit jaar behoorlijk wat geld durven inleggen dat dit op zijn minst tig keer beter zou worden dan Batman V Superman. De trailers en premisse hadden in ieder geval mijn interesse gewekt. Het is echter onvoorstelbaar hoe men van Suicide Squad zo'n magere film weet te maken.

Qua toon, montage, structuur en timing gaat de film werkelijk alle kanten op, behalve de juiste. De film opent al met een aaneenschakeling van flashbacks, die stuk voor stuk niet werken. Vooral de backstory van Harley Quinn komt belabberd uit de verf, eigenlijk is de gehele rol van The Joker volkomen onnodig. En niet alleen hij, de film kent tig personages die er bijzonder karig vanaf komen. Meneer Slipknot (ik moest op internet zoeken hoe dat personage überhaupt heette), het personage met het zielenzwaard, rapper Common, die gemene gevangenisbewaker, die ineens verdwijnt; allemaal figuren waar werkelijk niets (boeiends) mee gebeurd. Enkel Will Smith en Margot Robbie krijgen voldoende tijd om iets neer te zetten, de rest is puur achtergrondvulling.

De toon van de film gaat alle kanten op. Met popliedjes, veel geforceerde one-liners en kapitein Boomerang en zijn roze eenhoorn (waarschijnlijk toegevoegd na het succes van Deadpool, zo lijkt het) probeert men het allemaal wat luchtig te maken. Maar ondertussen komt het merendeel van de sequenties uit Suicide Squad qua toon overeen met Batman V Superman. Niet in de laatste plaats door de belachelijke bad guys. Marvel is al niet best in het creëren van toffe schurken, maar wat DC de laatste paar films heeft neergezet is nog wel van een klasse lager. Waar ik hoopte op een simpele en smakelijke heistfilm, krijgen we gezeik met bezeten heksen, eeuwenoude goden en gemuteerde creaties die vooral lijken op Flipje. En in plaats van de krachtige helden die in dit universum rondlopen worden een vrouw met honkbalknuppel en een man met boemerangs ingezet. Logisch. Maar anderzijds, die grote spuuglelijke CGI dude wordt uiteindelijk opgeblazen met een bom. Eigenlijk een vrij eenvoudige missie, als je het zo bekijkt.

Het grootste probleem van Suicide Squad is dat de gehele film simpelweg een zooitje is. Je ziet bijna de zenuwachtige studiobazen allerlei editors van stal halen om de film koste wat kost te redden en daardoor de hele film juist om zeep helpen. Rond de climax zit één moment die mij deed grinniken; wanneer de Squad wordt verteld dat ze eventueel weg mogen gaan en Captain Boomerang meteen vertrekt. Dit was uiteraard veel leuker geweest als hij helemaal niet meer terugkeerde. Maar helaas, zelfs de beste grap van de film weet men eigenlijk nog te verpesten.

1,5 sterren.

Worst. Heroes. Ever.

Het is grappig dat een van de taglines van de film onbedoeld dichter bij de waarheid ligt dan de makers zich van tevoren hadden kunnen bedenken. Hoewel het woord heroes binnen het licht van deze review natuurlijk tussen aanhalingstekens mag staan denk ik dat Suicide Squad in ieder geval wel in de buurt komt van een van de slechtste ''superhelden'' films ooit. Hoewel ik denk dat er heus nog wel slechtere films binnen het genre op de markt gekomen zijn mogen de makers van deze film zich echt diep gaan schamen. Zeker vanwege de enorme hype, en de fantastische trailer die aan de release vooraf gingen.

Suicide Squad is namelijk gewoon pijnlijk en zielig om te zien. Er zit best wel wat potentie in de film in onder meer de rollen van Margot Robbie en Will Smith, maar de gehele film is gewoon zo slecht uitgewerkt en onsamenhangend dat je de regisseur wilt vastpakken, door elkaar schudden en tegen hem wilt uitschreeuwen hoe hij dit prachtige concept zo vakkundig heeft weten te verneuken. Waarschijnlijk zou hij mij vervolgens naar de studiebazen doorverwijzen want, zoals ook in veel artikelen naar voren komt, is er niet veel meer van de hand van regisseur David Ayer terug te zien in het eindproduct naar de vele aanpassingen die nog voor de release gedaan zijn. Zijn eigenlijke werk lijkt mij op basis van deze versie dan ook lastig te beoordelen.

Suicide Squad is nu echt een hele zielige, kinderachtige en brave film met een enorm slecht verhaal geworden. Het personage van de Joker is een van de grootste opgeblazen personages in de media ooit omdat zijn personage hier dan ook slechts een veredelde bijrol speelt. Hoewel ik niet al te veel van zijn acteerprestaties kon zeggen moet ik wel kwijt dat ik nu nog niet het idee krijg dat deze interpretatie van de Joker een goede zal zijn. Verder straalt deze film uit dat DC gewoon te graag populair wil zijn en in een extreem kort tijdsbestek een soortgelijk imperium als Marvel op wil bouwen. Hoewel ik ook absoluut niet te spreken ben over Marvel en zijn lege films die de laatste jaren veelal op elkaar lijken, moet ik wel zeggen dat dit nog een heel stuk erger is. Mijn advies voor zowel Marvel als DC is om de komende tijd eens wat minder van dit soort lege hole kaskrakers te maken maar een regisseur gewoon zijn gang te laten gaan zoals Ang Lee's versie van de Hulk, en James Gunns Guardians of the Galaxy. Dit soort overgeproduceerde zooi die ook te bekijken moet zijn voor kinderen uit groep 8 en daardoor overdreven kiddy wordt gemaakt hoeft van mij echt niet meer. Suicide squad schreeuwt namelijk ook om een 16+ rating.

DC mag zich diep schamen dat ze deze film hebben uit weten te brengen en op een dusdanige manier hebben gemanipuleerd tot dit wanproduct wat het bekijken gewoon niet eens waard is. Wat mij zo aanstond van DC was dat ze met Batman trilogie van Nolan ook echt films voor volwassenen wilden maken. Jammer dat ze nu als een tam hondje achter Marvel aan gaan hobbelen en het dan ook nog eens een stuk slechter doen ook. Ik hou mijn hart in ieder geval vast voor de toekomstige projecten van DC als ze op deze lachwekkend slechte manier doorgaan.

1,0*

In het begin had ik geen intenties om er eigenlijk naar toe te gaan. Wist toen überhaupt niet waar het over ging. Tot ik een BVS special zag waarin ze het over Suicide Squad hadden. Toen ik er achter kwam dat het van DC Comics kwam moest ik er naar toe. En ik heb nooit spijt gehad van die beslissing. Ik vond het leuk, spannend, en met veel brute acties. Goed dat ze de verschillende karakters hun verleden lieten weergeven. Ben zeer positief over deze nieuwe actiefilm.

Na Fury en End of watch pakt Ayer dus Suicide Squad op. Mijn vraag is meteen: er zijn vast regisseurs die het beter kunnen toch?

Het duistere is er niet, grappig ook niet, klassiekers waar mee om wordt gesmeten en ingezet op de raarste en niet toepasselijkste momenten. Zonde. De soundtrack had gewoon totaal geen nut. Ja ik vind het prima om mooie oude plaatjes te horen. Maar Bohemian Rhapsody bij de terugkomst van de Joker bij Harley Quin? Nee het raakte nog kant nog wal.

Standaard verhaaltje, voorspelbaar, geen echt slechte karakters, nee het was het gewoon niet.

Dan nog de Joker die het niet haalt bij Heath natuurlijk, maar verder doet Leto het wel aardig. Dat is een klein lichtpuntje in de film.

Maargoed ik denk dat Ayer met wat meer durf en ambitie hier véél meer uit had kunnen halen dan dit standaard actie filmpje die ik morgen weer vergeten ben.

Totaal waardeloos. Beste is nog de muziek die totaal geen meerwaarde heeft aan de film.

Nadat men dacht om het ergste al gehad te hebben na Ben Affleck als de Vleermuisman is

men er opnieuw in geslaagd om een zootje bekende acteurs een franchise om zeep te laten helpen.

Vooral Will Smith is totaal overbodig en lijkt te slaapwandelen door de film.

Enige pluspuntje is Harley Quinn (Harleen Quinzel) die wel nog grappig is.

De boel is veel te braaf en voorspelbaar tot en met het noodzakelijke "eindgevecht".

Het script is quasi onbestaande en veel te veel personages die elkaar eerder in de weg lopen.

Te vermijden.

Valt tegen. De zogenaamde "bad guys" vond ik nogal lafjes, echte badasses zijn het in ieder geval niet. De acteurs doen wel hun best maar op één of andere manier pakte het niet, zo vond ik the joker gewoon een slap aftreksel van wat we al eens eerder gezien hebben. Daarnaast stoorde ik me aan de special fx / cgi, het ziet er namelijk niet altijd goed uit en de muziek ligt er veel te dik bovenop. Ik ben geen comics fan dus ik vond het wel fijn dat we de achtergrondverhalen van de "bad guys" te zien kregen, dat is wel een pluspuntje, helaas is de rest van het verhaal niet al te boeiend en behoorlijk cliché. En dan het feit dat ze onder controle gehouden worden door een oude vrouw met een mobieltje doet de film helemaal de das om. Geen voldoende waard.

Ik had er helemaal niks van verwacht - en dan blijkt het in het genre nog niet zo'n heel beroerd geval te zijn. Waarbij ik het genre dan maar even bedoel als 'graantje meepikken van de superhero blockbusters'. En ondertussen ruim knipogen naar een hele serie andere films.

Bij de acteurs zijn het vooral Margot Robbie en Will Smith die ik best leuk bezig vond. Maar daar is het positieve nieuws dan ook wel een beetje mee op, de actie is nogal wat onder de maat op de schaal van opzienbarendheid, de skills van de superheros zijn ook wat magertjes, en zelfs de echte bad guys zijn wat mak.

“Seriously, what the hell is wrong with you people?”

“We're bad guys, it's what we do.”

Er is waarschijnlijk geen film waarbij ik na het kijken ervan zo'n dubbel gevoel heb, als bij Suicide Squad. Aan de ene kant heb ik genoten van sommige personages en de acteurs, sommige actiescènes en een aantal humoristische momenten. Maar de film is zo'n ontzettende rommeltje en heeft een hele vreemde toon.

De film heeft een donkere ondertoon maar wil toch ook luchtig zijn. Alsof ze Nolan's The Dark Knight en Marvel's Antman hebben samengevoegd en er een potpourri van hebben gemaakt. Het werkt voor geen meter. De film heeft ook een rommelige opbouw en heeft heel veel matige en onnodige personages. Robbie (weergaloos), Smith, Davis en Courtney zijn goed maar voor de rest is het allemaal erg matig. Harley Quinn is eigenlijk het enige personage dat een eigen film mag hebben van mij. Leto is duidelijk geen Nicholson of Ledger, maar is redelijk als de Joker. Suicide Squad is een bende maar door Harley Quinn en haar wacky ass toch de moeite waard. Alle andere personages mogen opgesloten blijven zitten.

Ik had van deze Actie / Misdaad film best bepaalde verwachtingen, omdat het in dit verhaal draait om slechte superhelden (wel eerlijk gezegd nog nooit van gehoord) met een crimineel verleden en dat sprak me wel aan (weer eens wat anders dan de normale goede superhelden).

Maar eerlijk gezegd valt deze film als verhaal (zit gewoon heel slecht in elkaar en is daarbij inderdaad rommelig en vaag), draait daarbij om de heks Enchantress (waardeloos gespeeld door Cara Delevingne) die uitgeschakeld dient te worden en eigenlijk ook om "The Joker" (gespeeld door Jared Leto) die Harley Quinn terug wil krijgen, vies tegen. Maar dat wordt gelukkig wel nog enigszins gecompenseerd door de luchtige uitvoering (met name dankzij Margot Robbie in de rol van Harley Quinn), die ook aardig wat actie bevat en visueel gezien er ook best mocht wezen. De muziek (beter gezegd toegepast bekende liedjes van o.a. The Animals, The Rolling Stones, AC/DC, Black Sabbath, etc.) in de eerste 50 minuten (daarna passeren er nog nauwelijks liedjes de revue en hoor je vooral alleen nog filmmuziek) van het verhaal is best goed, maar het wordt alleen overdreven veel toegepast, waardoor ik soms dacht te maken te hebben met een Musical film i.p.v. een Actie / Misdaad film.

Gedurende de eerste 30 minuten van het verhaal worden de leden van het "Task Force X" team, oftewel de "Suicide Squad", op een leuke manier geïntroduceerd (vooral Deadshot en Harley Quinn krijgen daarbij veel aandacht), maar dat had wat mij betreft ook wel in minder tijd mogen gebeuren, want het uiteindelijke verhaal begint pas daarna. Het rommelige, slecht uitgewerkte en slecht opgebouwde verhaal stelt weinig voor en weet eigenlijk ook nergens te boeien en is ook geregeld zelfs flauw, saai en langdradig (ik heb het helaas ook moeten doen met de "extended cut" versie). Het meest belachelijk aan dit verhaal is dat het verhaal draait om heks Enchantress, die nota bene in eerste instantie deel uitmaakte van het "Task Force X" team en nu door hun moet worden uitgeschakeld (dus als het "Task Force X" team niet was opgericht, dan was er ook geen vijand geweest). Om het nog belachelijker te maken, de heks Enchantress (als ze geen heks is, dan is ze gewoon de vrouw June Moone) is tevens de vriendin (althans June Moone) van de leider van het "Task Force X" team, namelijk soldaat Rick Flag (gespeeld door Joel Kinnaman).

Doordat er gelukkig wel redelijk wat actie in zit en alles visueel ook wel aardig in beeld werd gebracht, weet de film gelukkig wel nog te vermaken en dat komt mede ook door een aantal leuke personages in deze films zoals de geschifte Harley Quinn (gespeeld door de mooie Margot Robbie), die de vriendin is van "The Joker" (gespeeld door Jared Leto), Deadshot (gespeeld door Will Smith), Diablo (gespeeld door Jay Hernandez) en Killer Croc (gespeeld door Adewale Akinnuoye-Agbaje, die wel totaal onherkenbaar is) die deel uitmaken van de "Suicide Squad". Daarbij wel de kanttekening dat ik Harley Quinn op bepaalde momenten ook wel irritant vond. Velen vonden de rol van Jared Leto als "The Joker" slecht (hij kan natuurlijk niet tippen aan Heath Ledger, die "The Joker" geweldige vertolkte in de Actie / Misdaad film "The Dark Knight (2008)", maar ik vond hem best verdienstelijk spelen. Ook Karen Fukuhara in de rol van Katana (wordt na 50 minuten geïntroduceerd in het verhaal als hulpje van soldaat Rick Flag, die de leiding heeft over de de "Suicide Squad"), vond ik wel een leuk personage in het verhaal.

In het laatste gedeelte van de film (de laatste 30 minuten van het verhaal), dooft het verhaal uit als een nachtkaars en wordt het ook allemaal maar flauw (o.a. omdat opeens de gevoelens van de superhelden beginnen op te spelen), saai en langdradig (o.a. de maar liefst 8 minuten durende scene in de bar, waarbij Harley Quinn drankjes inschenkt voor de leden van de "Suicide Squad"). Ook het eindgevecht met de heks en haar broer stelt eigenlijk maar bitter weinig voor. Gezien het einde (best voorspelbaar) met "The Joker" en de extra niets toevoegende scene (met Ben Affleck) na de aftiteling, zal er waarschijnlijk wel nog een vervolg komen.

Ik ben in ieder geval blij dat ik deze film destijds niet in de bioscoop heb gezien en dat was ik toen eigenlijk wel van plan om te doen, maar is er door omstandigheden niet van gekomen. Al met al een tegenvallende Actie / Misdaad film, die hoogstens nog wat weet te vermaken door de uitvoering (en vooral door Margot Robbie), maar het verhaal zelf stelt geen ene ruk voor en zit ook nog eens slecht in elkaar.

Gezien in de extended cut, die een klein kwartier langer duurt dan de bioscoopversie. Geen idee wat er is toegevoegd, maar het is in ieder geval weinig opzienbarend, net als de rest van de film. Niet veel van verwacht en toch een tegenvaller. Voornaamste boosdoener is de futloze en druilerige plot, maar ook de uitwerking van de personages is ver beneden peil. Zolang de hoofdrolspelers badass zijn gaat het nog wel, maar zodra blijkt dat het eigenlijk toch allemaal good guys (en girls) zijn, voorzien van een klef achtergrondverhaaltje, gaat de film definitief de mist in. Margot Robbie is op dreef als Harley Quinn, maar de rest van de cast is verspild. En dan met name Jared Leto's Joker, die hier vrijwel niets te doen heeft.

"Normal is a setting on the dryer. People like us, we don't get normal!"

Oh boy, wat was dit een matige film. De actiescènes zien er ok uit maar zeker niet meer dan dat. Het achterwerk van Margot Robbie ziet er ook strak afgewerkt uit, maar de rest van de film is dat helaas niet. Goede muziek maar paste zowat in geen enkel geval bij de desbetreffende scène. De introductie van de film duurt misschien wat te lang. Zeker omdat ik vind dat sommige leden van de suicide squad er ook vaak maar bijliepen voor spek en bonen. Ook de Joker had een overbodige rol en komt nergens zo sterk uit de verf zoals bv. Ledger dat deed. Het interessantste personage vond ik eigenlijk El Diablo, hoewel hij maar 1 echte moment de gloire had

Acting is ook niet altijd even denderend en door de acting wordt alles nog voorspelbaarder dan het script het ons voorschreef. Ik denk bijvoorbeeld aan Margot Robbie die zich bij de Enchantress lijkt aan te sluiten, kwam bij mij niet geloofwaardig genoeg over en het opzet van de kijker op het verkeerde been te zetten faalt dus zwaar. Of bijvoorbeeld het fragment waarin Flag het hart van de Enchantress verbrijzelt en daarmee June zou gedood hebben. Het shot erna van Flag in het midden van het beeld, terwijl we June of de Enchantress niet kunnen zien, verpestte al dat ze zou terugkomen.

Kortom: Suicide Squad is een film die met zijn speciale personages apart probeert te zijn, maar daar nergens in slaagt door het standaard verhaal, de slechte muziekkeuzes, het niet meer dan matige acteerwerk en de brakke editing.

Een redelijk vreemd verhaal wat erg rommelig over komt...

sommige karakters zijn lang niet overtuigd genoeg om deze film naar een hoger niveau te tillen.

Helaas.. Het is een film geworden die ik na 1 dag al weer vergeten ben.

Jammer want er had gewoon veel meer in gezeten.

En die muziek paste er totaal niet bij!..

2 1/2 ster

Deze eens bekeken en vond hem niet slecht, maar ook niet zo veel meer dan dat. 'k heb maar direct de extended versie bekeken. 'k vond het verhaal niet zo meeslepend of speciaal. Enkel het vrouwelijke personage Harvey was wel erg leuk, de rest was niet zo bijzonder.

De soundtrack was wel nog leuk.

'k had er toch allemaal iets meer van verwacht.

No honor among thieves, eh?

Het is weer de eindejaarsperiode en dat is ook altijd het moment waarop je een lijst kunt invullen met de beste films van dat jaar. Elk jaar opnieuw zit ik met hetzelfde probleem en dat is dat ik doorheen het jaar eigenlijk niet genoeg nieuwe films zie waardoor ik zowat de laatste maanden een inhaalbeweging moet maken met films die ik echt graag nog wil zien omdat ik vermoed dat die een kans maken op een top 10 notering. Suicide Squad was er zo eentje van.

Ik kan alleen al meteen zeggen dat deze de top 10 niet gaat halen, het is zelfs met X-Men Apocalypse de grootste teleurstelling van het jaar. Waar alles er op leek te wijzen dat dit een heerlijke DC goes Dirty Dozen tongue in the cheek film ging zijn, is het resultaat een braaf filmpje met een stel slechteriken die nooit echt uit de verf komen. De Task Force X bestaat dan ook uit teveel mensen als je het mij vraagt. Slipknot wordt even geïntroduceerd, om eigenlijk al vrij snel terug uit de film geschreven te worden, en enkel Deadshot & Harley Quinn krijgen ietwat achtergrond. Dat zijn dan ook meteen de twee interessantste personages, want de aanwezigheid van de Joker is ook tot een minimum herleid. Nu kun je dat weer allemaal op de invloed van de studio gaan steken (lijkt tegenwoordig wel de rage wanneer een superheldenfilm de mist ingaat, zie ook maar naar Fantastic Four van een jaar geleden) maar ik betwijfel of Ayer dit in zijn eigen cut nog kan gaan rechttrekken. Had ook een gewelddadigere film verwacht als ik eerlijk moet zijn. Het feit dat dit PG13 is, is me blijkbaar ontgaan en The Killing Joke heeft toch wel bewezen dat bad-guys beter tot hun recht komen in een R-Rating.

Veel personages dus. Harley Quinn is altijd al een personal favorite geweest (niet alleen van mij vermoed ik) en de invulling van Margot Robbie is degelijk. Dat psychotische trekje komt mooi over op het scherm en zelfs in die mate dat ik haar flashbackscènes, waar ze nog een gewone psychiater was, vrij fake vond overkomen. Will Smith heeft ook altijd wel een zekere degelijkheid over zich hangen en vult zijn rol als Deadshot uitstekend in. Naast het feit dat het sowieso jammer is dat hij hier zo onderbelicht is, is de Joker ook wel een moeilijk personage om te evenaren. Zowel Jack Nicholson alsook Heath Ledger hebben op hun eigen manier een geweldig personage tot leven gewekt en de weg die Leto er mee uitgaat kon me niet bekoren. Qua design sowieso al niet, maar het oogt allemaal te geforceerd. Ondertussen moeten er natuurlijk ook nog een slechterik aan te pas komen en dat is hier Cara Delevingne. Niet slecht, maar weinig ruimte om echt iets goed neer te zetten.

Het grootste probleem aan Suicide Squad is dat het een samenraapsel is en nooit als een volwaardig geheel aanvoelt. Gelukkig blijf ik wel fan van dit genre en zitten hier nog genoeg leuke knipoogjes in om me wat milder te stemmen. Dat, en een geweldig goede soundtrack natuurlijk. Laat Robbie en Smith maar onderdeel worden van het DC Cinematic Universe, de rest mag thuisblijven.

Nipte 3*

Matig.

Kudo's voor de marketing campagne om met de trailers hier toch nog het idee te geven dat dit een leuke film zou kunnen zijn. Helaas is de film zelf een koude kermis. Er gaat gewoonweg teveel mis in deze film. Laten we beginnen met het verhaaltje. Dat zit vast in zijn eigen keurslijf. We moeten natuurlijk deze voor het grote publiek totaal onbekende anti helden leren kennen. Dit neemt wat tijd in beslag met allerlei flash backs. De een wat boeiender dan de ander. Maar wacht eens wanneer zouden we deze gasten in moeten zetten dan? Ow en daar is opeens een super oude heks en haar broer (die ze even na wat neuzen bij Waller tegenkomt) die de vijand moeten voorstellen. Het is de typische superhelden valkuil. De vijand voelt dan ook gehaast aan en het ombrengen is alles behalve moeilijk. Duurde wel 1 uur en 45 minuten voor ze daar belanden. Door een nogal omslachtige manier van schrijven. Eerst Waller redden en daarna alsnog door neerstorten van helicopter naar de eindbaas gaan.

Anywho ik ga teveel in op het verhaal. Niet per se het boeiendste om over te praten. Het is alleen om aan te geven dat het de regels die Hollywood zelf heeft bepaald zo matig invult. Zoveel miljoenen en dan is er geen 1 schrijver die het op zijn minst een klein beetje vindingrijk kan invullen?

Iets groter probleem is wel de actie. De helden stellen weinig voor. Allen vrij irritant. Vond de casting ook magertjes. Waarschijnlijk toch iets te bang voor tegenvallende cijfers en daardoor toch best bekende koppen gekozen. Helaas voelen ze allemaal teveel Hollywood aan. Dit geschifte zooitje had op zijn minst een naar gevoel moeten geven. Maar al die bekende pretty boys en girls casten werkt dan maar matig. Waar ik Ayer meestal nog best aardig vind als het om actie gaat. Stelt het nu weinig voor. Zag laatst de trailer van Transformers 5, man o man wat een lust voor het oog al die actie. Hier voelt het allemaal veel te klein om van een blockbuster te spreken.

2 sterren voor Viola Davis.

Verfrissend leuke superhelden film

Blijkbaar verschillen de meningen weer behoorlijk.

Ik vond het echt een draak van een film. Kwam gewoon totaal uit de verf. Tuurlijk heb je tijd nodig om de karakters te introduceren. En ze doen dat hier op een vlotte manier die best werkt. En dan lijkt het alsof we de groep maar nét op tijd bij elkaar hebben want daar is onze bad-guy. Enige diepgang ontbreekt volledig. Hij/zij is boos en vernielt de halve stad. Niet omdat het moet, maar omdat het kan...

oh, en we hebben nog een lid van de groep. Maar ja... hij gaat zometeen toch het loodje leggen, dus laten we verder 0,0 aandacht aan hem spenderen.

Het ergste is eigenlijk nog wel dat de Squad totaal niet aanvoelt als een team! We knallen wat vijanden neer die we tegenkomen op onze route van A naar B. Een eenmaal aangekomen bij B doen we wat we moeten doen (wat behoorlijk makkelijk gaat), en we zijn klaar.

De film in een note dop:
- Hebben een team nodig wat kan vechten tegen messed-up bad guys
- Ah, daar is er toevallig een
- Team komt in actie
- The end

Meer is het niet. Er had voor mijn gevoel zoveel meer in gezeten! Heb nog extra de extended versie gekeken, in de hoop dat The Joker beter uit de verf zou komen. Maar nope... Eerlijk gezegd had die beter helemaal uit de film geschreven kunnen worden, tot het allerlaatste shot. Dan had je in elk geval één sterk moment gehad, de opening naar deel twee. Maar ik zet er niet op te wachten.

Nee, het is heel spijtig om te zeggen... maar de trailer was beter, véél beter!

Een hele magere 2*

Beetje vechten, beetje dom en stoer lullen, dat is Suicide Squad in een notendop. Ik kreeg het gevoel dit (groep diverse freaks strijden tegen de slechterik) allemaal wel eens eerder gezien te hebben, maar dan stukken beter zoals bij The Avengers of X-Men. Het deed me niet zo veel en ik vond de karakters ook niet likable. Tsja, dan wordt het lastig om dit echt leuk te vinden.

Helaas meer van verwacht....

Positief : geweldige soundtrack, personages enkel Deadshot en Harley Quinn, blitse montage,

en de introductie van de supercriminelen met verwijzingen naar andere superhelden.

Matig : de actiescènes wisten geen indruk te maken, de rest van het team.

Zwak : vooral het rommelige verhaal en de uitwerking ervan, geen spanning, de vijand en een zeer gemakkelijke slotscène. 6/10

Laat ik met het positieve beginnen, tussen de slechteriken zitten een paar heerlijke karakters. Tja en dat was het dan? Het script is verder een puinhoop van mini-verhaaltjes en background stories. Om de zoveelste minuut horen we een personage zeggen dat ze 'bad' zijn, ging de film daar dan niet ook over? Super-Criminelen? Verder blinkt de film uit in nog veel meer onnozele dialogen, stapelt het cliché-scène op cliché-scène. Is er een nevenplot in de film met The Joker (Jared Leto) die nooit echt van de grond komt en vooral geforceerd overkwam. Die vertolking van de Joker was trouwens schrijnend, een Gangster Joker? Inclusief kettingen en tandenset? De regisseur heeft absoluut geen gevoel voor humor en timing. Zit er geen enkel knap uitgevoerde actie-scène in waarin alle figuren kunnen uitblinken. Is er opeens een Meta-crimineel om niet anders te doen dan te sterven (opeens was daar Slipknot?) En dan het dramatische tranentrekkende einde op muziek van het meest uitgekauwde nummer wat ik ken. Trouwens het leek soms alsof er beelden in de film waren gestopt juist om de muziek? Terwijl de soundtrack was doorspekt met van die veilige overbekende top 2000 en top 40 liedjes. Kortom, de hele film is een gemiste kans!

Verteerbaar vermaak.

Van regisseur David Ayer mag je na films als Fury en End of Watch best wel wat verwachten. Zelfs als het een superheldenfilm betreft. Will Smith en Jared Leto doen immers mee en het recept lijkt anders te zijn dan bij de vele genrefilms die ons de afgelopen jaren werden voorgeschoteld. Hier zullen de heldenrollen namelijk zijn weggelegd voor psychopathische criminelen. Althans, dat werd beloofd. Helaas worden beloftes niet altijd ingelost.

Vanaf het eerste moment dat Will Smith tekst heeft weet je dat hij een miscast is. Hij kan kennelijk geen crimineel spelen. Zelfs niet als hij wordt geïntroduceerd als gevangene. Nu wordt Smith ook niet geholpen door het script of de dolgedraaide regie. Zijn bewaker komt in elk geval een stuk minder sympathiek over. En daar zit hem gelijk de crux. Deze 'superhelden' zijn helemaal geen gestoorde boeven. Eerder vriendelijke pechvogels.

De enige die als gevaarlijke gek en tevens teamlid van Suicide Squad een beetje uit de verf komt is Margot Robbie als Harley Quinn. Dit liefje van The Joker weet de aandacht het beste vast te houden. Helaas werkt de humor rondom haar personage eveneens nauwelijks. De geslaagde grapjes zijn sowieso ver te zoeken in de film, die er eigenlijk barstensvol mee zou moeten zitten. Elke 'kwinkslag' is zo voorspelbaar dat hij doel mist. En duister wordt de film evenmin, waardoor het allemaal teveel in het midden blijft hangen.

Gelukkig is het verhaal, hoe rommelig ook, simpel en kent het een vlot tempo waardoor je niet te lang kunt stilstaan bij alle gemiste kansen. En dat zijn er nogal wat. Zo is het bijvoorbeeld jammer dat Jared Leto als The Joker een soort van bijrol heeft. Hij is namelijk wél geslaagd als schurk. Evengoed biedt de film ook een hoop vermaak en is hij absoluut onderhoudend. De overdaad aan kitscherige popliedjes raakt verder kant nog wal en benadrukt nog maar eens hoe braaf de film eigenlijk is. Toch vliegt de tijd verteerbaar voorbij.

Redelijk.

Met dank aan Warner Brothers voor het recensie-exemplaar.

Matige film over een groep supercriminelen die bij elkaar wordt gebracht om de aarde te redden. De film begint met een vermakelijke introductie van alle personages, maar hierna weet het slappe en magere uitgewerkte personages niet echt meer te boeien. Ook is de actie nergens noemenswaardig. Van de cast springen vooral Margot Robbie en Jared Leto eruit in twee leuke rollen.

Superhelden, heksen en soldaten, ... wat een zootje ongeregeld in een onsamenhangend verhaal dat barst van de clichés en, ondanks op papier enkele interessante personages, vervalt in stompzinnig formulewerk. Natuurlijk zitten er ook nog enkele ontploffingen bij. Jared Leto is wat mij betreft het enige lichtpunt, helaas krijgt hij maar 10 minuten screentime. Symptomatisch voor de narratieve onkunde van de makers is personage Harley Quinn wier labiele geestestoestand voortdurend wordt aangehaald alsof de kijker een kleuter is. De hele tijd wordt er "gezegd" dat ze gek is, maar in geen enkele scène wordt zulks daadwerkelijk "getoond". Pure chaos in uitvoering wordt afgewisseld met goedkoop sentiment bij de superhelden en de finale is helemaal om van te huilen. Zo mat en inspiratieloos. De enige scènes die indruk maken zijn die met The Joker, al de rest is snel afgeraffelde en oppervlakkige kulkoek. Jezus, wat is dit slecht!

Jemig, wat een hersenloze crap! Zelden zo'n stompzinnige film gezien. Nu valt dit soort films bij mij sowieso al in de categorie 'ongezien al kut' (zoals 'Batman v Superman'. Really? ), maar de poster intrigeerde me en ik had hoop op een leuke actiefilm.

Wie schrijft zoiets doms en komt ermee weg? Volgens mij is het script echt zoiets als dit:

'We introduzeren een aantal schurreken die se dwingen samen te werken maar se moeten niet te stom zijn anders find niemand se meer leuk. Se gaan fechten en boem bam se winnen.'

Nu moet je actiefilms altijd met een korrel zout nemen, maar zelfs al het zout in de zoutmijn van Boekelo zou niet genoeg zijn om me over de plotgaten die in deze film zitten te kunnen laten stappen. Bijvoorbeeld:

- Als de Enchantress ontsnapt heeft Amanda Waller nog haar hart en ze prikt wat zielige gaatjes erin om haar tegen te houden???? Gooi dat ding door de shredder, stamp er flink op of laat dat ding met kilo's TNT ontploffen!!!

- Die hele stomme Enchantress??? Zitten haar hersenen ook ergens in een potje of....? Ze kan wel van iedereen in het Squad de gedachtes lezen over wat ze zouden willen (met de Joker trouwen of je dochtertje opvoeden), maar niet wat ze gaan doen en plannen??? En waarom kon ze haar broer al niet véél eerder in de film bevrijden?

- Die broer, een metafysisch superwezen, wordt verslagen met een flutbommetje? Dan had een bazooka toch ook wel volstaan?

Waar kwam trouwens die Slipnot ineens vandaan? Werd ook niet eens voorgesteld zoals alle anderen. En Harley Quinn, waarom zit zij in godsnaam in dat squad? Ze heeft toch totaal geen speciale gaven of heb ik wat gemist? Zoiets als: 'ik ga het beste voetbalteam dat ik kan bedenken samenstellen: Messi, Ronaldo, o, ja en Silvie Meis, want die was ooit met Rafael van der Vaart!'

Echt een volslagen debiele film!

Niet goed genoeg.

Ik had op voorhand 2 dingen verwacht: dat de R-rating een harde film zou opleveren en dat de slechteriken ook echt slecht zouden zijn. Helaas. De makers trappen in hun eigen valkuil: elke slechterik heeft een achtergrondverhaaltje over één of ander trauma waardoor ze wat slechter zijn geworden. Op een gegeven moment zegt Harley Quin “We’re the bad guys, remember?” Inderdaad, Ayer en co.

De bijeen gesprokkelde cast is op papier wel leuk. Will Smith in een voor hem niet alledaagse rol, de beeldschone Margot Robbie erbij geflikkerd en Jared Leto als Joker. Naar dat trio was ik het meest benieuwd, maar Smith is toch maar weer mister Nice Guy en Leto kan Heath Ledger absoluut niet overtreffen, al is zijn versie wel weer totaal anders. Enkel Robbie doet het goed genoeg.

David Ayer maakt er voorts een enorm zootje van. De Suicide Squad is een flauwe bende, hun missie een vrij ongeïnspireerde queeste van punt A naar punt B enzoverder. Hoe de Enchantress verfilmd is, is te zot voor woorden. Zoveel lawaai en lelijkheid bijeen, niet te geloven. En vooral ook totaal niet dreigend o.i.d., dat is dan nog het ergste van al. De slechterik van de slechteriken, en toch zo soft allemaal. Meh, gemiste kans.

2

"[Did you] think you can have a happy family and coach Little Leagues and make car payments? Normal is a setting on the dryer! People like us, we don’t get normal!” Ik kan er niks aan doen, maar elke keer dat ik deze film zie vind ik hem leuker worden. Ja, er zitten diverse storende stukjes in. Viola Davis heeft veel te veel pseudo-stoere one-liners ("I am your consequence!"), de stem van Enchantress lijkt teveel op die van Galadriel bij het "vogelbadje" in The fellowship of the Ring, de FX-finale is niet spannend of spectaculair, er worden aan de dood van Diablo (toch een mooie ultieme zelfopoffering) wel èrg weinig woorden vuilgemaakt (zeker voor iemand die net heeft uitgeroepen “I lost one family, I ain’t gonna lose another one!”), en het dieptepunt is wel het moment waarop Harley het hart uit de borstkas van de Enchantress heeft gesneden en Flag Deadshot bij zijn schouders grijpt: "Her heart’s out! We can end this!" – o, dat hadden we nog niet begrepen.
        Maar dat wordt allemaal ruimschoots gecompenseerd door de vaart, de lol en de geweldige larger than life-personages. Uiteraard is de eerste helft leuker dan de tweede, zoals bij bijna alle superheldenfilms het geval is: de introductie van de personages en hun rare eigenschappen en trekjes is bijna altijd interessanter dan de standaardconfrontatie met welke megalomane Übervillain dan ook. Maar ook daarnaast valt er veel te genieten: met zijn verbeten en soms zelfs verwilderde gelaatsuitdrukking is Joel Kinnaman werkelijk perfect als Rick Flag, Jai Courtney is bijna onherkenbaar ten opzichte van (en lijkt ook aanzienlijk veel ouder dan) zijn eerdere rollen in Terminator Genisys en Die hard 5, Jay Hernandez geeft opmerkelijk veel waardigheid aan zijn rol als Diablo (mede dankzij zijn prachtige intonatie), en de interactie tussen de teamleden blijft voor mij persoonlijk steeds diverse grappige dialogen opleveren (Boomerang tot Harley: "You know, outside you’re amazing, but inside – you’re ugly.” Harley: “We all are. We all are! Except for him [Croc gromt] – he’s ugly on the outside too.” Croc: “Not me, Shorty. [grom] I’m beautiful.”).
        Maar het absolute hoogtepunt voor mij is toch de rol van Margot Robbie. Met zijn achterovergekamde groene haar, knisperwitte gebit en onvoorspelbare gedrag slaagt Jared Leto erin om mij Heath Ledger te doen vergeten (op zich al een hele prestatie gezien de weinige screentime die hij ook in de Extended Cut krijgt), maar Robbie is echt een genot om naar te kijken in elke scène, met elke blik, elke regel dialoog en elke beweging van haar goddelijke lichaam (James Berardinelli: "Robbie is both disturbingly sexy and frighteningly unhinged"). Wanneer zij op het scherm is kan ik mijn ogen niet van haar afhouden – ze zal best wel uitgebreide inspiratie in de oorspronkelijke strips hebben gevonden, maar de energieke manier waarop zij dit personage tot leven heeft weten te wekken was wat mij betreft een Oscar waard geweest. En ik schiet elke keer weer in de lach bij het hilarische moment waarop Harley in haar ondergoed haar sexy pakje aantrekt zonder te beseffen dat iedereen naar haar kijkt: "What?"