Dangerous Liaisons (1988)

Deze film heeft Uma Thurman en Keanu Reeves, weliswaar in bijrollen. Dat maakt de film echter natuurlijk cool! Voor de rest is het een typisch kostuumdrama, wat er zoals gewoonlijk goed uitziet. Je moet er maar van houden, zullen we maar zeggen.

Een van de beste kostuum-films die ik heb gezien^^

Prachtig geacteerd en voorzien van een licht erotische sfeer.

Zeker een aanrader voor mensen die het niet hebben op kostuum-films (zoals ik). Grootste sukkel van de film is trouwens Keanu Reeves,, pijnlijk dat hij zijn gezicht hier liet zien naast de grote heldin Glenn Close.

*4,0

Prima film in de stijl van Amadeus en Perfume: een kostuumdrama, maar geen saai en stijf gedoe. Dangerous Liaisons is een seksueel geladen verhaal bomvol intriges en schitterende acteerprestaties. Glenn Close zet inderdaad een kreng neer zoals alleen zij dat kan en John Malkovich is schitterend als de charmante edelman en professioneel vrouwenversierder. De kostuums, de decors, de muziek, ... Echt uitstekend gemaakt.

Prachtig meesterwerk, gebaseerd op het eeuwenoude boek van Choderlos de Laclos - dat terecht al meerdere keren verfilmd is, maar dit is toch op zeker de beste versie die ik gezien heb. Prachtige scenes met prachtige dialogen - perfect in beeld gebracht, perfect verteld, zonder dat daar ook maar een enkel foutje in te vinden lijkt te zijn. Perfecte casting van Malkovich en Close als acteerkanonnen, en Pfeiffer en Thurman die daar toch nauwelijks voor onder doen. En Reeves als sukkel, inderdaad - ook perfect gecast, ik laat maar even in het midden of hij diep heeft moeten gaan om dat te spelen of dat die rol hem op het lijf geschreven was. Aan de andere kant speelt hij hier geen prestigieuze rol, dus dat moet je dan ook weer waarderen.

Heerlijk ook hoe het afloopt - prachtige scenes zijn dat, vind ik. En voor het zover is, komen er al zoveel heerlijke scenes langs - spanning, intrige, gemenigheid.

Tot de laatste scene spannend - zelfs als je wel weet hoe het afloopt.

Dit begint als een zeer fijn luchtig filmpje met hier en daar een leuk momentje. Goeie vertolkingen van vooral Malkovich. Ook leuk om de piepjonge Reeves en Thurman te zien en wat heeft Uma een fantastisch lijf, nooit geweten eigenlijk. Maar de film wordt steeds slapper, naarmate hij duisterder en serieuzer wordt.

Ja deze film hakt er wel even in zeg! Zonder dat je het weet zit je naar een knaller van een film te kijken. Als de film klaar is zit je nog te turen en moet het nog bezinken. Wat een ge-wel-di-ge film! Alles klopt en deugt. De acteurs spelen zeldzaam goed. De dialogen zitten vol raffinement. De kostuums zien er prachtig uit. De muziek van Vivaldi en Handel worden op de juiste plekken ingezet en gaan door merg en been. En het thema is ook al niet misselijk; bedrog en zelfbedrog, of bedriegen en bedrogen worden, of misschien wel haat en zelfhaat... Laat iedereen dat zelf maar bepalen. Voor een lekkere wegkijker moet je dit niet zien; dit is niet vrijblijvend... Maar naar deze parels ben je toch altijd op zoek!

Zoals iemand al aangaf hoor deze film zeker thuis in de top zoveel aller tijden... top 30 ?

4.5 *

Een erg leuk kostuumdrama, die lekker wegkijkt en waarin heerlijke psychologische spelletjes worden gespeeld.

De losse remake Cuel Intensions is ook erg fijn, maar ik heb me altijd laten vertellen dat dit de beste versie is en ik kan het daar wel mee eens zijn. De setting leent zich perfect voor een verhaal als deze. De aankleding is fijn en verzorgd en alles ziet er tot in de puntjes verzorgd uit. Ik vond het wel even wennen om Malkovich in een kostuum te zien. Maar Malkovich acteert buitengewoon sterk, evenals Michelle Pfeiffer. Toch wordt de show gestolen door Glenn Close, die echt een geweldige bitch neerzet. Wat Keanu Reeves ertussen deed was me trouwens een raadsel. Gelukkig is zijn inbreng hier dan ook niet al te groot.

De acteurs worden ondersteund door de dialogen, die erg goed geschreven zijn en van een hoog niveau zijn. De ondersteunende klassieke muziek is mooi en het verhaal is door de vele intriges en wendingen de gehele speelduur boeiend. Het einde was weliswaar niet echt verrassend, maar past wel prima bij het verhaal en gaf ook een hoop genoegdoening.

Fijn om deze klassieker eindelijk gezien te hebben, die zijn status in de loop der jaren meer dan terecht heeft verdiend.

4,0* dik

Meh.

Dangerous Liaisons is niet slecht, maar het is wat het is: intriges hier en daar en alles gebeurt maar omdat het kan, zeker? Ik was er helaas niet echt in mee en dan wordt een speelduur van 2 uur al snel een opgave.

Aan het acteerwerk ligt het niet echt. Glenn Close en John Malkovich tillen de film naar een hoger niveau. Michelle Pfeiffer loopt een beetje verloren, me dunkt. Ik zie ze graag bezig, maar hier voelt het toch niet helemaal gestroomlijnd aan. Uma Thurman en Keanu Reeves zijn de twee snulletjes van dienst. Hun rollen zijn ontzettend irritant en het is maar de vraag of wie dan ook in zo'n rol had kunnen uitblinken.

Regisseur Stephen Frears tovert het boek ongetwijfeld vakkundig op het grote scherm. De kostumering is top, het tijdsbeeld lijkt me ook zeer verzorgd en de soundtrack is irritant oubollig. Door de performances van Close en Malkovich heeft de film zo nu en dan wat seksuele spanning te bieden, maar ik ben toch niet helemaal meegezogen door het geheel.

2,5

Een redelijk drama/romantiek film...

Goed verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende jonge acteur John Malkovich

en Keanu Reeves...

Geen HD aanwezig maar wel een goed beeld...

Klassieke muziek, geen Dolby Digital aanwezig...

Oud opname...

Fijne herziening van een van de betere boekverfilmingen. Dangerous Liaisons moet het hebben van de scherpe dialogen uitgesproken door uitstekende acteurs als Malkovich en Close, beiden op de top van hun kunnen. Zij spelen een stel cynische en trotse edelen die de mensen om hun heen als hun speeltjes zien, en naar hartenlust stoken, manipuleren en bedriegen, met name in hun liefdesleven. Daarbij zijn ze nietsontziend, om uiteindelijk zelf de grootste slachtoffers te worden van het gekonkel (nou ja, de arme Michelle Pfeiffer brengt het er ook niet goed vanaf).

Het is het type film dat begrip wekt voor de agressieve afkeer van de edelen tijdens de Franse Revolutie, want het zijn onuitstaanbare mensen, en Close en vooral Malkovich hebben duidelijk plezier in hun vileine rollen. De aankleding was bijzonder fraai, en hoewel het vuurwerk wordt verzorgd door eerder genoemde acteurs zijn ook de bijrollen over het algemeen goed, met name de piepjonge Uma Thurman weet boven haar wat beperkte rol uit te stijgen.

Toch maar verhogen met 0,5 ster

Bijzonder knappe verfilming van de moeder der briefromans, op naam van Choderlos de Laclos. Het verhaal wordt gecomprimeerd maar zeer accuraat weergegeven (op misschien het einde voor merkiezin De Merteuil na), waarbij zelfs het idee van de briefwisselingen aardig bewaard blijft. Het geheel houdt ook een zekere luchtigheid, door de soms wat toneelmatige situaties en ook door de passende barok-score. Helaas wordt in het laatste deel wat meer generieke strijkmuziek ingezet, maar dan nog, denk niet dat een huidige regisseur zo'n score nog zou aandurven. Verder natuurlijk goed acteerwerk en prachtige close-ups met een zeer kleine scherptediepte. Het verhaal zelf blijft intrigeren, vooral ook de geraffineerde ontknoping, waarin de ware emoties van de twee intriganten naar boven komen.

Ach ja.

Dit soort films zijn nooit mijn ding geweest maar toch blijf ik diverse soorten binnen dit kader een kans geven. Keer op keer raak ik ook teleurgesteld. Ik denk dat ik me er nu echt bij neer zal moeten leggen dat kostuumfilms gewoon niet tot het soort film behoren waar ik graag naar kijk, want opnieuw kon ik er totaal niet inkomen.

Niettemin had ik er vooraf wel hoop voor, want Malkovich behoort tot 1 van mijn favoriete acteurs en als hij ook nog eens een rol mag spelen waarin hij zijn charisma loslaat en lekker gemeen is dan kan ik daar graag mee leven. Het is dan ook jammer dat ik Malkovich het enige personage vond die echt boven de anderen uitstak, ondanks dat er meerdere bekende namen in meespelen.

Close, Thurman, Pfeiffer, Reeves & Kurtz. Het zijn allemaal gerespecteerde namen binnen de acteerbusiness en regisseur Frears zet veel druk op diens personages waardoor er veel acteerruimte ontstaat. Het zijn zonder twijfel moeilijke rollen waar weinig acteurs en actrices aan kunnen voldoen, en naar mijn mening kunnen de meeste in deze film dat niet. Close was nog wel te doen, maar leden zoals Reeves komen vooral dwaas over.

Visueel zit er zoals verwacht veel detail in de setpieces, maar daar houdt het ook weer op voor mij. Ik vond het allemaal extreem saai in beeld gebracht, buiten wat interessante vormgevingen zoals waar het zwaardgevecht in plaatsvond. De camera kadreert niet erg mooi en de bewegingen zijn ook niet bijzonder. Ook lijkt er nergens maar een beetje tempo in te komen en de langdradige dialogen zorgen er tevens voor dat ik nooit echt in de film kon komen.

Het komt er allemaal op neer dat ik niet van dit soort films hou en ze uit eigenwijsheid toch blijf kijken voor de status. Helaas was ook deze film een kostuumfilm waar ik gewoon niet veel mee kan. Niet boeiend geacteerd, vervelend verloop en een verleidingsspelletje die ik nooit echt van de grond vond komen. Sorry, maar ik kan er echt geen hoger cijfer aan geven.

Knap gemaakte film qua productie, men slaagt er ook goed in om het geheel niet al te Amerikaans over te laten komen. En dat ligt dus niet alleen aan voor de hand liggende zaken, zoals de kleding en muziek - hoewel ook die goed werken.

De acteurs kunnen zich uitleven, het personage van Valmont is ook echt een kolfje naar de hand van Malkovich. Ook aardig om de jonge Thurman en Reeves te zien in bijrollen.

Het hele gebeuren met de intriges vond ik echter niet interessant genoeg gebracht om een hele filmduur te boeien.

Relatief weinig berichten hier trouwens, bij deze toch vrij bekende film.

Goede kostuumfilm. Niet mijn favoriete genre, maar de dubbele geslepen agenda van Malkovich en Close maken veel goed en maken het tot een boeiend verhaal. Prachtrollen dus van hen en het is bij momenten smullen bij dit acteerwerk van hoog niveau. Ook Pfeiffer en Thurman doen het uitstekend. Keaunu Reeves vond ik dan als één van de weinigen wat uit de toon vallen.

Verder wat typisch is voor een kostuumfilm een verzorgd decor en kostumering. Ook de muziek paste goed in de film. Daarnaast wat seksuele spanning van roofdier en prooi welk niet meer is dan een ordinaire betting. De film kon niet de gehele tijd mijn aandacht behouden, maar dat ligt wellicht ook grotendeels aan mezelf. Toch voldoende respect en appreciatie voor Frears boekverfilming.

Why do you suppose we only feel compelled to chase the ones who run away?

En met Dangerous Liaisons is dit ook weer zo'n titel die er wel eens aan moest geloven maar waar ik vooralsnog geen zin aan had bij de gedachten aan een kostuumdrama. Maar nu was het dan toch eindelijk zover mede ingegeven door de cast en de vele Oscarnominaties. En hoewel het even inkomen was bleek het toch zeker geen teleurstelling.

Het spel is niettemin snel op de wagen met inzet en tegenbod tussen Merteuil en Valmont waar meteen al blijk is van vieze spelletjes en gemene trucjes. Toch vervolgd de film zich daarna aanvankelijk in alle rust, wellicht een beetje saai, maar wel met een mooie tijdsbeeld, gewoontes, etiquette, het leven in bepaalde klasses, wat daar te doen uit verveling en zoiets als het aansteken van alle die kaarsen op zo'n enorme kroonluchter door het personeel. Maar verder, mja...Merteuil geniet zichtbaar van alle rumoer terwijl Valmont er op los liegt en bedriegt om zijn doelen te behalen. Het is intriges te over, roddel en achterklap, een beetje humor, bijvoorbeeld de sleutel wisseltruc, maar zo halverwege lijkt het toch niet echt mijn ding te zijn.

Maar temidden van twee mooie dames in de vorm van Pfeiffer en Gogan, nee ik ben nooit echt weggeweest van Thurman, slaat de temperatuur toch om zo halverwege waar er plotseling meer lijkt te broeien en het spel in volle gang is rond zowel Cecile en Tourvel met vooral rond de laatste een opzienbarende wending. Maar daar blijft het niet bij met een finale die vergelijkbaar is met een barometer die blijft stijgen en stijgen waar de temperatuur steeds verder wordt opgedreven en waar zelfs Merteuil en Valmont met elkaar clashen en de ware aard van het beestje naar boven komt met een bitterzoete afsluiting tot gevolg. En zo bouwt Dangerous Liaisons zo halverwege toch op naar een uitstekende finale.

Waar ik niet veel zin had in de film, en halverwege zo mijn bedenkingen had of dit wel iets voor mij was, slaat de tweede helft toch wel in als een bom en doet dat mede door de opbouw en de twee geweldige acteurs in de vorm van Malkovich en Close, raar dat Malkovich geen nominatie kreeg en Hanks voor Big wel, in een echte acteursfilm. Een veilige 3,5 voor nu maar met een herkijk op termijn kan dat best een veranderen. Ik zal vast niet de enige zijn die in Cruel Intentions een exact kopie ziet qua plot.