Lost in Translation (2003)

Wat een heerlijke filmpje is dit toch. Super goed geacteerd van Murray en Johansson. En Giovanni Ribisi zag ik gisteren, typisch rolletje voor hem, past hem goed. Maar Murray is perfect als uitgebluste acteur/huisvader/echtgenoot. De interactie tussen die twee is geniaal -eenzaam, maar nuchter en op zichzelf als ze zijn, maar toch op zoek naar genegenheid- en je gaat helemaal mee in de ietwat vreemde, maar mooie verstandhouding die ze aangaan.

Sofia Coppola overtreft met Lost in Translation haar debuutfilm, The Virgin Suicides, die al ontzettend sterk was!

Waar ik 'Virgin' visueel gezien misschien wat aantrekkelijker vond, ookal zijn er genoeg sfeervolle plaatjes te bewonderen in 'Lost', vond ik het script in deze film ietsjes interessanter. Zodoende groeit ook de interesse in de hoofdpersonages die fantastisch 'translated' worden door Murray en Johansson.

Wat ik een klein beetje miste was een filmscore, een subtiel pianoriedeltje wellicht, die me wat dieper de film in kon trekken. Maar á la, dat was te verwachten met Sofia's liefde voor popnummers en dus vergeef ik haar dat wel. Hoe dan ook, Ik heb me geweldig vermaakt!

Mijn eerste Sofia Coppala film. Wat te zeggen.

Tokyo is misschien de beste stad ter wereld om eenzaam te voelen. Opvallen doe je niet tussen de miljoenen mensen. Maar een interessant verhaal kan het wel voortbrengen. Twee ongelukkige en aparte Amerikanen in de stad der eenzaamheid. Alle twee hebben ze een ongelukkig huwelijk. Dan komen ze elkaar tegen in de bar van het hotel waar ze logeren. Raken in gesprek en trekken vaker op en raken erg bevriend.

Amerikaanser kan het verhaal niet klinken. Maar schijn bedriegt. Een briljant verhaal met flink wat geweldige geschreven en gefilmde sences. En de briljant geschreven personages kunnen zo uit een (top) Woody Allen film gelopen zijn. En je kunt zien dat er levenslust in de productie zit vooral dank zij Murrat en Johansen

Ik geef een terechte 4,5 (9,6) maar net geen top 10. Een tweede kijkbeurt (die komt er zeker) zal het uiteindelijke oordeel geven

In mijn ogen beetje overschatte film. Begrijp me niet verkeerd, hij is overall wel goed. Mooie cast, en een zeer sterk oog voor de cinematografie, prachtige shots dus.

Echter, het verhaal doet hem parte. Want wat stelt het allemaal nou voor, wat is er nou boeiend aan? Wat gebeurt er nou allemaal? Mijns inziens gewoon te weinig om het tot een topper te maken. Toch;

3.5*

Niets, dat is het mooie juist. Heerlijk om eens een film te zien waarin bijna niets gebeurt.

Eigenlijk gebeurt er heel veel tussen de twee hoofdrolspelers.

Maar dat moet je wel zien.

En dat doet niet iedereen. (Helaas.)

Héle goeie opmerking.

Dit is een film waar je je wel helemaal bij moet inleven in de 2 personen.

Het lijkt alsof het nergens over gaat, maar je ziet de klik ontstaan tussen Murray en Johansson en de band ook steeds meer groeien. Aangrijpend.

Zeer ware woorden.

Volgens mij is het wel een heel mooie film, of heb ik ongelijk?

Scarlett, laten we trouwen (l)

Ik ben geloof ik al de 1000ste die hier zegt dat ie Scarlett Johansson een van de mooiste vrouwen ter aarde vindt, en juist in deze film, want wat leukt zij het, toch al wel fascinerende beeld van Tokio op met haar prachtige en vooral oprechte (weet nou niet precies of dat het woord is dat ik zoek) verschijning. Ondanks dit is er nog veel meer voor de zintuigen om te genieten, als eerst: de muziek, zeer mooi, soms ontroerend, soms meer opzwepend, precies wat de film nodig heeft. Dan de komedie, die ook goed te pruimen is, Coppola maakt goed gebruik van het imago van Anna, scary movie, Faris en weet met een treffende persiflage op het huidige Hollywood voor een leuke comic relief te zorgen. Last but not least: de ontknoping; origineel, mooi, ontroerend en vooral de opluchting regeert dat het niet totaal cliché eindigt zoals ik toch wel een beetje vreesde. Na The Virgin Suicides is ook dit een voltreffer, ik ben bang dat ik toch maar een poging moet wagen met Marie-Antoinette, want wat Coppola tot nu toe heeft laten zien, is zeker bijzonder en goed!

4,5* met wellicht wel, na herziening, kans op verhoging.

Jammer van mijn tijd dat ik deze film gezien heb, dacht dat ik een leuke comedie zou zien, maar dat viel vies tegen.

Wat voor film het wel was, weet ik eingelijk niet zo goed, er zit geen humor, spanning actie of romantic in deze film.

Toch is de beoordeling van deze film redelijk goed, dit komt misschien omdat deze film zo veel aandacht heeft gekregen, de maker van deze film is ook de dochter van een bekende film maker (Coppola), en denk daardoor dat mensen toch anders naar deze film kijken, en een positievere mening geven.

mwa, of er zijn gewoon veel mensen die wel wat in deze film zien.

Lijkt me een stuk waarschijnlijker.

Want deze film bevat best wat humor en zeker romantiek. In zekere zin ook nog wel spanning, hetzij in mindere mate. De film draait vooral op de chemie tussen Murray (wat een kerel!) en Johansson, maar ook op hun eenzame momenten in Tokyo, die in Murrays geval eerder grappig zijn dan triest. Het is best te begrijpen dat mensen een film als deze saai vinden, omdat er verder weinig anders wordt afgebeeld dan dat, maar gebruik daar geen debiele argumenten voor. Ik heb hem nu twee keer gezien en twijfel nog steeds tussen 3,5 of 4 sterren. Voorlopig maar 3,5* dan.

Wat een flauwekul, de film wordt zo goed beoordeeld en heeft zoveel aandacht gekregen omdat het gewoon een goede film is, niet omdat Coppola's dochter hem heeft gemaakt.

En geen romantiek???

Misschien wel de meest romantische film die ik ooit heb gezien...

mooie film. ik ben bang dat ik onderliggende boodschap een beetje gemist heb, maar ik vond vooral de sfeer in Japan heel mooi weergegeven werd. Echt een wereld appart !

Ben sinds deze film ook verliefd op Scarlett geworden

Wat een perfect wijffie!

Van Nunen schreef:

(quote)

Ben sinds deze film ook verliefd op Scarlett geworden Wat een perfect wijffie!

In de VS ligt ze er nu wat uit, vanwege tegenvallende acteerpres- taties in matige films en overkill aan Scarlett in media ( mags, talk- shows, etc.).

Onlangs Match Point gezien, en daar viel mij Scarlett ook wat tegen.

Pittige discussies van voor en tegenstanders momenteel in Scarlett Johansson's Messageboard van IMDB.

* Scarlett, Allure, okt. '06

* Scarlett Gallery, internat.

* Scarlett Gallery, nat.

* Scarlett, Youtube

En deze nog:

http://www.skins.be/celebrity/scarlett-johansson/

Zit een aantal mooie tussen

om te beginnen in een woord ongeloofelijk

zo een mooi film, ik kan niet genoeg zeggen, een van de mooiste films ooit gemaakt zo een simple verhaal en zo prachtig. eerste keer toen ik hem zag vond ik echt niks aan,
tweede keer verdiepte ik me in, 3de keer dacht ik van woooooow this movie rocks en 4de keer kon ik het gewoon niet meer uit me hoofd halen en ondertussen heb ik hem al 8 keer gezien. volgens sommige is dit gewoon een lege drama en volgens somigge beste film van deze eeuw ik wil niet zeggen dat dit beste film van DEZE eeuw is maar het is zeker wel een van de beste maar de film.viel ook bij heel veel jappaners op verkeerde voeten volgens hun zou de film rasistish bedoeld zijn zoals dat jappaners geen engels kunnen en hele dag cumpter spelletjes doen,Scarlett Johansson vind ik echt aantrekkelijkste vrouw, die blik in haar ogen echt prachtig en na deze film ben ik ook helemaal weg van jappan ik moet gewoon keertje daar naar toe,majah terug naar de film voor de rest vond ik rol van bill muray echt goed bij die scene waar die reclame moet opnemen voor die whiskey,,,,, regiseur zegt en hele verhaal en dan zegt de vertaaler: ((Right side. And with intensity. OK?
en dan zegt bob- Is that everything? It seemed like he said quite a bit more than that)) echt geweldig hoe die daarna kijkt dan merk je al hoe geweldige film dat eigelijk is en het muziek is ook een groote plus punt. waneer scarlett bij de raam zit bij 46ste minuut echt zo rustig prachtig muziek tenslote is echt alles goed,acteren,camerawerk,verhaal,muziek,sfeer en ik vind het zo jammer dat heel veel mensen de film niet snappen.


4 en half ster

Daar heb ik me niet aan gestoord. Waar ik me wel aan stoor is dat de band tussen Bob en Charlotte als "vriendschap" wordt bestempeld zoals hierboven bij de omschrijving. Zelfs op de DVD wordt het als "vriendschap" afgedaan.

Dit is veel meer dan alleen een vriendschap, dit is pure verliefdheid in de mooiste zin van het woord. De aantrekkingskracht is zo mooi en subtiel in beeld gebracht dat ik er iedere keer weer kippenvel van krijg.

Neem bijvoorbeeld de scene in de bar nadat het brandalarm is afgegaan. Ze kijken elkaar lange tijd aan zonder iets te zeggen, en dan zegt Bob: "I don't wanna leave." waarop Charlotte antwoordt: "So don't, and stay here with me". De vonken spatten daar écht vanaf! (naar mijn mening).

En het einde dat even later volgt, met "Just Like honey" van The Jesus and the Mary Chain op de achtergrond, is een perfecte afsluiting van dit prachtige verhaal.

Ik begin toch echt te twijfelen of ik deze film niet nog 1 plaatsje hoger moet zetten

Daar heb ik me dan weer niet zo aan gestoord, vriendschap kan soms mooier zijn en langer duren dan verliefdheid.
Maar je hebt wel gelijk, ze zijn hartstikke verliefd op elkaar en dat is heel duidelijk in elke scene die ze samen hebben!
En het feit dat ze er verder niets mee doen, niet met elkaar naar bed gaan, maakt het alleen nog maar mooier, ze hebben meer een emotionele band dan een lichamelijke... (Weet niet hoe ik het anders uit moet leggen)
Ennuuuh, zet hem eens even gauw op nr 1 in je top 10...

Ik dacht ze op mij verliefd was?

Heb jij effe pech...

Beetje overgewaardeerde, trage film met enkele hilarisch grappige fragmenten. Vooral bij de scene met de hometrainer kwam ik niet bij van het lachen
Ben zelf redelijk veel op zakenreis en heb nooit dat gevoel gehad dat Coppola probeert over te brengen. Zal waarschijnlijk wel aan de aard van de persoon liggen. Verder denk ik dat een type zoals Scarlett neerzet toch best andere dingen kan gaan doen in een grootstad.
Weet het niet, moeilijk om me in de personages in te leven...

3,5* omdat hij uiteindelijk niet verveelt en omdat er best humor in zit (misschien zelfs iets te weinig, want Murray is op zijn best als er veel subtiele humor in de film zit zoals bij Groundhog Day).

Volgens mij is Lost in Translation juist een van de films met de meeste subtiele humor...

subtiele 'romantiek' zul je bedoelen....van subtiele humor in Lost in Translation heb ik niks meegekregen, de humor is veelal plat te noemen.