Lost in Translation (2003)

Toeristen zoeken nou eenmaal dat soort dingen op in dat land.

Bovendien, moet je dan geforceerd wat anders gaan zoeken omdat het anders zo stereotype is?

Sprak een westerling...

Tuurlijk. Ik voeg er aan toe dat die visie dus van een Westerling komt. Want die visie, in veel gevallen, ook gelijk weer verklaart. Gewoon in het algemeen, niet gericht op jou persoonlijk.

M.a.w Mensen die niet uit Japan komen kunnen geen film maken die zich in japan afspeelt. hm.

De film is naast een relatiedrama een komische observatie van de Japanse samenleving een Westerling, waarin de gedragingen van de Japanners flink zijn opgebalzen tot stereotypes, die voor een extra komisch effect zorgen. Dat maakt de film juist zo leuk. Kan het best met een korreltje zout nemen en daarnmaast genieten van de relatie BM/SJ. Niets mis mee zou ik zeggen...... Maar je hoeft het ook niet leuk te vinden.

5*

Door dit op mij gerichte berichtje heb ik toendertijd het kijken van About Schmidt bijna een jaar uitgesteld. En het blijkt achteraf niet zo'n sterke vergelijking. Al is het maar omdat About Schmidt wel ergens naartoe leidt en deze film niet echt. De een is goed, de ander niet

Het spijt me.

Je redenering spreekt zichzelf behoorlijk tegen. Want ik maak hieruit op dat het eigenlijk min of meer één pot nat is, daarzo in Azië (net zo'n stereotypering dus). Niets is minder waar. Juist Japan onderscheid zich als gevolg van zijn geïsoleerde cultuur. Heb veel Aziatische landen bezocht waaronder Japan en juist dit land is ontzettend anders.

In de film vind je vrij veel stereotypes terug. Maar dat is helemaal niet erg. Want de film moet ook een Westers perspectief hebben om de hoofdpersonen een sterker gevoel van vervreemding mee te geven. Het idee van 'die gekke Japanners' zorgt er juist voor dat de twee mensen nergens echt raakvlak vinden en daardoor de relatie van de personages onderling maar ook de relatie tussen de personages en het publiek hechter wordt. Dus ondanks de stereotypering (die hier niet aangewend wordt als veroordeling maar als naratief instrument) een erg sterke film!

Dat klopt helemaal, Kyoto en Tokyo distancieren zich in veel opzichten van Shanghai en Beijing in mijn eigen ervaring.

Daarom had deze film in geen enkel ander land geschoten kunnen worden.

@ Tazzmania: dank je wel voor je onderste alinea, met de uitleg over de stereotypering van de Japanners. Ik vind LiT een geweldige film, het enige wat me een beetje dwarszat was deze stereotypering. Nu zie ik echter beter wat de bedoeling hiervan was.

Deze film is top! Heerlijk traag, er gebeurt hoegenaamd niks, maar das zo fantastisch

Sofia coppola wordt een goeie,net als haar vader die trouwens dit plaatje producete.

4.8*

Hmmm 4,8*, eh? Nou bij nader inzien denk ik dat ik er ook maar 4,99789* van maak

Gisteravond gezien en ik moet zeggen: wat een heerlijke film! Je zal niet ergens helemaal in een deuk liggen bij deze film, maar ik moest om vrijwel elke scene wel glimlachen. En dat vind ik eigenlijk wel veel leuker dan wanneer de humor er dik boven op ligt. Bill Murray kreeg van mij nooit zoveel aandacht, maar wat een topacteur is dat eigenlijk. In Ed Wood vond ik hem al heel erg goed en na het zien van deze ben ik nu toch wel geinteresseerd in hem. Van Scarlett Johansson wist ik niet echt wat ik verwachten moets, maar ook zij wist me heel erg te verrassen. Hoe de hele relatie tussen deze 2 personen, die allebei wel wat gezelschap konden gebruiken, opbloeit was heel erg leuk om te zien. Ik heb erg genoten van deze film en geef het dan ook een welverdiende 4,5*

Als je van Bill Murray houdt moet je Broken Flowers eens proberen. Die is nog niet zo lang geleden in de cinema geweest.

En ja, Lost In Translation is een geweldige film met een heel aparte sfeer.

Dank je voor de tip. Wanneer die in de videotheek is, ga ik hem zeker huren!

Apart hoe je door je persoonlijke relatie situatie een film veel intenser kan beleven.

Nu over Lost in Translation. Een waar 'masterpiece' is het.

De kracht van LiT zit vooral in de o zo realistische situaties en totaal niet overdone, de situaties zijn zoals in het leven. Hoe de vriendschap tot stand komt, de bandontwikkeling tuusen Bob en Charlotte, je wordt niet getrakteerd op spectaculaire situaties maar het is realistisch, romantisch, oprecht. Zonder het officieel een relatie te kunnen noemen, krijgen ze die wel en erg prachtig om te zien hoe deze twee soulmates elkaar geven wat ze missen in hun relatie. Genegenheid, saamhorigheid, intimiteit, interesse tonen, veel converseren etc. Dingen die in de meeste relaties heel vaak ontbreken.

Door deze aspecten heeft de film een speciale persoonlijke betekenis voor mij (op veel momenten werd ik ook herinnert aan mijn situatie van nu (en hoe het tot stand kwam) wat de film nog meer 'personalised'). Dat had ik bij mijn laatste kijkbeurt nog niet kunnen beweren omdat ik toen die 'soulmate', die 'special one' die mijn leegtes zou opvullen en mij perfect aanvoelt nog niet had gevonden.

Daarnaast is de humor erg subtiel, twee hoofdrolspelers die van het doek afspringen, een prachtige schets van een band die zich heel snel ontvouwt tot een 'soulmate' band en een prachtig einde (die we ook kunnen zelf kunnen interpreteren hoe we willen).

5* blijft staan maar komt op 3 binnen in mijn top 10 en de band die ik met LiT heb zal nooit verwateren.

Mijn excuses voor deze emotionele uitbarsting.

Inderdaad. Daar weet jij ook alles van natuurlijk. Al maakte jij het mee in het buitenland (Chicago meen ik).

Jij weet ook hoe een impact LiT kan hebben als bepaalde elementen uit de film overeenkomen met je eigen ervaringen en hoe geweldiger dat deze film kan maken.

Yup inderdaad

mwah, een 3.5.

Echter, ik heb anderhalf uur tegen die schotellippen van die vrouw aan moeten kijken, die ook nog de hele film besmuikt zat te glimlachen.

verlaagd naar 3.

Schotellippen? Man, dat maakt haar net zo sexy!

Nee, dat maakt haar net een jengelend kutkind.

ja, wat dan nog? Ik wil juist het beste wat er is

Fijn dat je er zo inhoudelijk op reageert

Mag ik heel vriendelijk vragen waar dit op slaat?

Ze heeft prachtige lippen, en als was ze de lelijkste persoon op aarde, in deze film acteerd ze briljant