Lost in Translation (2003)

Dan maak je er toch 1,5 van.

Ik vond m eigenlijk erg saai. Mooie beelden? Misschien wel, maar ik had meer zoiets van ga naar buiten en vermaak je zelf in plaats van voor het raam te zitten!

Op dvd heb ik er nog meer van genoten dan in de cinema, van 4 naar 4.5 hiermee. Lekker geniaal.
Echt onnodig vond ik het feit dat Bob seks had met de zangeres van de lokale hotel-band

23 pagina's voor zo'n fuckfilm ??

Heeft ook nog een oscar gekregen ook nog, wat een blamage.

I'm lost in disbelieve

Helemaal niet mijn genre... sorry voor de liefhebbers maar... oh zo'n saaie film! Ik had hem misschien dan ook helemaal moeten uitkijken, heb het laatste half uur niet gekeken.

Van mijn krijgt hij slechts 1,5

Niks zegt dat je de film helemaal moet uitkijken geloof ik. 't Is maar aan de film om je zolang geboeid te houden, als dat na een uur nog niet lukt, vind ik het best dat je een stem uitbrengt.

De film duurt iets langer dan ander half uur, dus als je een uur ziet mag je je oordeel brengen over het uur dat je gezien hebt, belachelijk lijkt mij. Het oordeel dat je velt gaat over de volle lengte van de film dus vind ik het puur onlogisch als je dan wel je stem mag uitbrengen.

Als een film mij na 1 uur er toe brengt hem uit te zetten krijgt ie een welverdiende vette 0,5. Als ik een film na 5 minuten uitzet, krijgt hij geen cijfer, want dan vind ik dat ik nog geen compleet beeld van de film heb. De vraag is voor ieder: waar trek je de grens?

Daar heb je inderdaad gelijk in. Dat kan per persoon verschillen maar wat zijn de normen van MM?

Gedoogbeleid voor zover ik het begrijp. Als je je van goeie wil getoond hebt (maw, je hebt een representatieve portie van de film gezien) wordt er meestal niks van gezegd.

Logisch eigenlijk .

Na een uur lukte het inderdaad niet... ik wilde al veel eerder afhaken maar dan kan je natuurlijk niet oordelen over de film én ik zat te wachten op een zeker hoogtepunt in de film... maar het bleef bij wachten want er kwam niets!

Niets? Niet te geloven! Jammer, hij kon mij niet lang genoeg duren. Eén lang hoogtepunt deze film.

Langdradig? Saai? Allesbehalve dat! Mooie karikaturen, prachtige soundtrack, een erg mooie johansson en natuurlijk 2 dijken van rollen in een mooie schets over vervreemding in een andere wereld gezien vanuit het perspectief van de hoofdrolspelers. Herkenbaar dus ook nog eens. Saai? Nee, eerder erg interessant en betoverend.

Werkelijk een prachte film!!! De tijd stond stil en ik was één met de personages. Dit is wat ik noem een film die je voelt, en niet een die je enkel bekijkt als een soort van toeschouwer. Wanneer je geen gevoel krijgt bij deze film, dan is het een zware hap, met gevolg dat een aantal mensen deze film als slecht en saai beschouwen. Dat maakt deze film enigzins bijzonder. Een flinterdunne grens tussen een meesterwerk en een matige/saaie film. Mij heeft het in ieder geval enorm geraakt. Dit is er een voor in mijn top 10!!!!! *****

_o_

heb je de soundtrack al gehoord?

Die is echt goed!

ik vond het een beetje vreemd. er gebeurde niet echt veel, het leek op een real live documentair

na een uur snapte ik de verhaallijn nog niet echt.... ik vond het een erg lege film waarin je af en toe eens kon lachen met verder rare scene's Ik had een veel betere film verwacht... want deze film stond erg hoog gerated...!! :s 2.5*

Vooral die rare scene's zorgden ervoor dat de film voor mij boven de middelmaat van de (romantische? niet echt...) comedies uitkomt. De scene's waren niet puur humor cliché maar ze waren gewoon vreemd wat ze wel weer erg leuk en origineel maakten.

3,5 sterren

Lost in Translation een lege film?

Ja.

Nee.

Een van de saaiste films die ik ooit heb gezien.Maar goed smaken verschillen.

Schitterende, komische en van tijd tot tijd best ontroerende film. De film ziet er prachtig uit en bevat een aantal hilarische scènes (Murray op dat fitnessapparaat) en dialogen. Murray is dan ook het hoogtepunt met zijn sarcastische opmerkingen, droge humor en geweldige mimiek. Verder gewoon een heerlijk sfeervolle film met goede muziek, prachtige settings en een goede combinatie van humor, drama en romantiek.

4 sterren.

vond ik er ook van

Ik ging deze film bekijken met hoge verwachtingen. Het thema sprak me aan en ik had het gevoel dat er veel met het verhaal gedaan kon worden. Maar helaas is de film niet zo goed als verwacht. Het grootste nadeel vond ik dat het allemaal losse scénes leken die verder niks bijdroegen aan ook maar een beetje verhaal. Van sommige scénes vroeg ik me echt af of ze nog ergens toe leiden. Het antwoord was elke keer nee. Natuurlijk hoeft niet elke scéne en elk gesprek ergens naartoe te leiden. Bij Pulp Fiction lijkt het zelfs een pluspunt. Het verschil met Pulp Fiction echter is dat er altijd duidelijk een verhaallijn inzit. En hoewel deze film wel een verhaal heeft, lijkt het van niet.

Gelukkig was het niet allemaal slecht. Ik vind Bill Murray het erg goed doen en Scarlett Johansson deed het ook niet onaardig. Er zaten ook wel wat humoristische stukken in (vooral de momenten met Bob Harris die probeerde te communiceren met de Jappanners waren leuk), maar helemaal een komedie, ook al wordt het zo genoemd. Al met al is het een aardige film, maar een die wel veel meer potentie had dan het getoond heeft.

3 sterren

Het zijn de kleine dingen die deze film groot maken, alsmede de sfeer en de levensechtheid van de personages.

Net als bij een film als About Schmidt is dat niet aan iedereen besteed, en komt het tragikomische niet bij elke kijker binnen

Aan je stemlijst te zien heb je trouwens nog erg weinig arthouse films of kleinere Amerikaanse films gezien. Dat heeft natuurlijk ook invloed op de kijkervaring bij een dergelijke film. Anders zou je ook niet zo gauw komen met de opmerking dat er scenes zijn die nergens toe leiden.

Zo'n About Schmidt was anders wel aan mij besteed, terwijl ik deze ook niks vond. Maar ik zit dan wel weer met dat Japan complex

Ik weet dan eerlijk gezegd ook niet wat ik onder arthouse moet verstaan.