Lost in Translation (2003)

'Spannend' is hij niet echt, hoewel er heel veel spanning zit tussen de 2 hoofdpersonages. Hij is wel melancholisch en ontroerend.

En hij gaat wel ergens over: mensen in een emotionele crisis vinden elkaar en ontdekken in die momenten van 'ongeconsumeerde liefde' de schoonheid die hen kracht geeft om weer verder te gaan. Nu ik het zo benoem doe ik er weer afbreuk aan want het mooie is dat er hier zo veel onuitgesproken is. Jij vindt dat saai (en daar heb ik op zich ook geen probleem mee), voor mij is het poëzie. en geloof me: normaal ben ik helemaal niet zo poëtisch aangelegd.

Mooie eigenzinnige film dit. Erg leuke dialogen, maar vooral zeer fraaie beelden. Beter dan ik had verwacht. Goed acteerwerk ook. En wat is Scarlett Johansson toch ongelofelijk knap. 8/10.

Goede rustige film. Er gebeurd niet echt is door de film heen, het is een beetje een stille film en er gebeuren gewoon dingen. Toch is hij erg leuk en goed!

Film die je het best ziet diep in de nacht, wanneer slapen je niet lukt.

heb ervan genoten, er gebeurt niets speciaals, maar is gewoon zeer aangenaam om te volgen als een roesje. Mooie beelden van Tokio.

Sterke prestaties van Murray en vooral Scarlett Johansson waar je zo verliefd op wordt in deze gezellige film.

Dat zal ik onthouden voor als ik hem een keer wil zien

Dit is een van mijn favoriete films. Bill murray is een van mijn favoriete acteurs. En iedereen hoopt wel eens een charlotte tegen te komen, zeker als ze zo knap is als scarlet. Tokyo wordt mooi in beeld gebracht die samen met de soundtrack zorgt voor een geweldige sfeer in de film. De film wordt intiem gehouden zonder van die gemaakte dialogen.

Het voorgeborgte van de de liefde waar het soms zo fijn vertoeven is. Zucht...

Uitzonderlijk goed is gewoon het juiste woord hiervoor. Het plot valt mee. Maar het is de manier waarop Tokyo in beeld wordt gebracht en het acteerwerk dat het vooral doet (behalve Anna Faris dan) Wat een prachtige stad is Tokyo toch! Het lijkt precies alsof ie altijd in leven is en nooit slaapt. Het manier waarop de vriendschap (of misschien wat meer) tussen de twee wordt uitgebeeld is mooi, maar soms niet altijd even speciaal vind ik. Toch vind ik dat de scénes mooi in beeld gebracht worden en er genoeg humor in zit. De film heeft me ook wakker gehouden, dus dat is zeker al een positief pluspunt erbij. 3,5*

Na 5 jaar werd het tijd om de film te herzien. Die 5* score leek me veel te hoog, ik wist niet goed meer hoe ik daar aan kwam. Ondertussen enkele jaren kijkervaring erbij en dat helpt wel. Waar ik anno 2007 nog wat argwanend stond (gewoon onweten eigenlijk) tegenover niet-Engelstalige films en arthouse movies, is dat ondertussen al heel wat veranderd. Taal maakt niet meer uit en als het goed gedaan is, speelt de sfeer zeker een evengrote rol als de verhaallijn.

Qua sfeer komt Coppola toch te kort. Het is te standaard om echt op te vallen. Murray en Johansson doen het niet slecht, maar hebben al beter gedaan. Lost in translation was (buiten Eight Legged Freaks) de eerste film waarin een sexy Scarlet Johansson zich presenteerde. Ondertussen heb ik al meer films gezien en is ze ouder en mooier geworden. Wat vooral tegenstak in de film is de hoop clichés. Ok, dat komt wel meer voor in een film, maar hier lag het er te dik op. Het spraakprobleem van de Japanners (L en R), het bloemschikken, de karaoke, de kinky masseuse, ... En het onderwerp rond taalproblemen en verkeerde communicatie is zoveel beter in Babel.

Lost in translation moet in score in boeten, maar is toch nog geen slechte film. Wat een verschil tussen vroeger en nu.

Beetje doelloos.

Ik had vrij hoge verwachtingen van Lost In Translation. Het genre (nl tragikomedie) spreekt me namelijk heel erg aan en zorgde reeds voor aangename verrassingen (American Beauty op kop). Helaas is Lost In Translation niet zo'n verrassing geworden.
Het is me namelijk allemaal te suf en Coppola lijkt me een beetje lost in circles. Spitsvondige dialogen blijven uit, net als enkele leuke scènes.
Hoe dan ook is het einde - ondanks de romantische twist die ik totaal misplaatst vind- best mooi.

Van Bill Murray had ik meer verwacht. Hij heeft zo'n komische kop, maar komt hier nog zoutlozer over dan zijn personage. De combinatie met Scarlett Johansson - die het hier nog niet echt van haar sex appeal moet hebben - is op zich best gewaagd en pakt bij momenten nog wel goed uit - eerlijk is eerlijk.
Het bijrolletje van Anna Faris is irritant en Giovani Ribisi's talent wordt niet benut.

Aanvankelijk brengt Sofia Coppola - dit is trouwens de eerste film die ik van haar gezien heb - het onbehaaglijke gevoel van niet kunnen slapen nog goed over, maar sfeervolle taferelen - Tokio bij nacht moet toch meer te bieden hebben? - blijven uit.
Lost In Translation bevat eveneens bitterweinig humor. Lachen met Japanners vanwege hun 'l'/'r'-probleem heb ik nooit grappig gevonden daar ik zelf geen Nederlandse 'r' kan.

Teleurstellend, maar met een mooi einde.
2,5

@ Sergio:

De op zich absurde, onmogelijke nooit echt ontluikende romance is voor mij de kern van de film en legt zijn melancholische deken over heel de film.
Deze film zou ik nu niet aanbevelen om mee te lachen, al blijft Murray natuurlijk altijd iets droef-komisch over zich hebben.
Ik vond 'm hartverscheurend mooi, bijna ondanks de Tokiofratsen.

Mijn favoriete film

Maak een mooie top 10 Linky!!

is gebeurd:)

Goede smaak!

dankuwel!:)

Viel tikkeltje tegen. Hoewel in het begin van de film wel wat leuke scènes zaten, vond ik de relatie tussen Bob en Charlotte een beetje dunnetjes uitgewerkt waardoor het emotionele einde minder goed uit de verf kwam (hij was overigens wel erg mooi). Het acteren vond ik eerlijk gezegd een beetje makkelijk. Verder werd Tokio wel mooi in beeld gebracht en werden de Japanse mensen in deze film op een grappige manier in beeld gebracht (niet altijd op een erg positieve manier).

Hoewel de film een heerlijk kijk-ritme had, ben ik een beetje teleurgesteld door het verhaal en de uitvoering ervan aangezien het door media zoals de VPRO als 1 van de beste films van de laatste 10 jaar wordt gezien. Fijne film, maar niet meer dan. 3,5*

Aangename film om te kijken. Het is zeker niet dat er iets speciaals gebeurd, maar dat heeft de film ook niet nodig. Prachtige beelden van Tokio maken het een goede 7 waard. Acteerwerk van beide hoofdpersonen is goed & de film geeft prachtig weer hoe 'buitenlanders' Tokio binnenkomen en totaal niet op hun gemak zijn in de stad. Uiteindelijk vinden ze steun bij elkaar.

Hier ook two-thumbs-up. Alleen jammer van die eeuwige Godfather film.

Naar mijn mening wederom een inhoudloze film van mevrouw Coppola. Ze kan werkelijk totaal niet boeien met haar films. En blijft maar in herhaling vallen. Dit was de enige film van haar die ik nog niet gezien had en hoopte op wat beters dan haar andere films..

Maar helaas. Wederom een slaapverwekkend, saai verhaaltje. De toekomstige films van haar zal ik dan ook niet meer gaan bekijken.

'Ze kan MIJ werkelijk totaal niet boeien met haar films'

Asjemenou. Wat een K*film vond ik dit zeg. Ik heb me doodverveeld! Misschien heb ik de hele film gewoonweg niet begrepen, dat kan best. Maar o.o.o. dit doe ik mezelf echt geen tweede keer aan. And please, don't even try to explain it to me or try to convince me that I'm wrong. Meningen zijn persoonlijk

Rating: 2*

Dit is nu een film die blijft beklijven, je nooit meer vergeet. Als een goed gedicht.

In mijn eerste zin geef ik al aan dat dit MIJN mening is. Niet zo bijdehand doen dus

Dan even MIJN mening:

Een perfecte film: het contrast tussen de cynische, levenswijzere Bob en de pasgehuwde Charlotte in een kakelbonte en voor ons moeilijk te begrijpen setting. Fantastisch uitgewerkt met sterke beelden, een begin, een middengedeelte en een einde.

Een eenvoudig en ontroerend verhaal met vele humoristische momenten. Murray is gewoon perfect gecast (net als in Groundhog day overigens).

Ik ga hem toch weer in mijn top 10 zetten, ten koste van...

Deliverance dan maar in Godsnaam...

.