Popoz (2015)

Viel behoorlijk tegen. De serie was nog wel grappig maar de film deed het niet echt voor mij. 2* voor de paar leuke stukjes.

Een paar keer ontzettend hard gelachen - ook om dat draaiorgel. Ik heb juist genoten van het feit dat Smits en Van den Eshof vol op het orgel durven te gaan, met allerlei foute grappen en dik aangezette set pieces. Leuk ook, veel opgenomen in mijn thuisstad Rotterdam. En ach, die stagiair van Noel Deelen... Ik kon het wel hebben.

Die heerlijk belachelijke grap over die tosti's bezorgds me in ieder geval een schaterlach. En liefde voor alle serieuze acteurs die hier lekker mogen schmieren. Film wist niet constant mijn aandacht vast te houden en wat meer rust was welkom geweest, maar ik heb genoten. Een ruime 3,5*

Wat ik graag zie bij een goede komedie is dat men zichzelf nog serieus neemt, van daaruit zijn situaties dan oneindig veel grappiger. Of je moet echt richting de droge kant gaan zoals Airplane! of Naked Gun. Maar niet zoals in deze film die te overdreven is waardoor die vaak gewoon niet grappig is. En dan kan ik verder hier weinig mee, ook niet als gewoon simpel popcornvermaak omdat ik de film zie als één gimmick. Dan duren 90 minuten echt te lang en het is sowieso niet echt mijn smaak en meestal ook niet mijn humor. 1,0*.

Wat een slechte film zeg zonde van mij tijd alleen die dames waren leuk in die film

Pure troep deze film

Donderdagavond na Red Riding part 3 nog even iets luchtigs waar ik een tijdje terug deze Popoz al eens had opgenomen en nog nooit gezien had. De aanwezigheid van Huub Smit leek me op zich wel een garantie voor een leuke film maar dat viel toch een beetje tegen.

Natuurlijk is het niet serieus, uiteraard is het overdreven, maar zelfs dan kan een film nog best leuk zijn wat toch in het geval van de opening niet geld voor Popoz. Want wat is het toch allemaal een beetje to much waar niets gespaard blijft en alles overdreven of onverwacht moet zijn. En als we dan toch met de slechte punten bezig zijn mag stageloper Coco ook wel even genoemd wordt want wat een irritant gedrag en lachje. Noel Deelen is van begin tot het einde één grote ergernis.

Maar het is toch niet allemaal slecht wat Popoz betreft want eenmaal in de bajes krijgt het iets meer sjeu, is Mercator wel een aardig karakter en het idee van een Siamese tweeling ook wel oke, hebben we zat mooie vrouwen, is de cameo van Terrible Bob Schreiber ook wel geinig waar Ivo van geluk mag spreken dat Bob zich laat afbluffen, kan Huub Smit weer in zijn blote reet lopen zoals praktisch in iedere film waarin hij verschijnt, en kan gezegd worden dat Popoz zich enigszins stabiliseert en op een gegeven moment wel redelijk is.

Een voldoende zit er echter niet in, want waar hele flauwe humor soms wel weer leuk wordt geld dat toch regelmatig niet voor deze film. Daarom geen voldoende wat mij betreft.