Deconstructing Harry (1997)

Goede film, waarbij je niet weet wat nou realiteit is en wat niet.

Ik snap eigenlijk niet veel van de film, maar vanwege RW toch 4,5 ster. Sorry.

allen speelt schrijver harry block, die last heeft van writer's block. in zijn boeken zijn zijn karakters gebaseerd op echte personen en langzamerhand begint block verward te raken. hij ziet fictie personages in het echt, ziet doden mensen, hij denkt in flashbacks terug aan non-fictieve verhalen en fictieve verhalen en hij droomt. dit alles bij elkaar zorgt ervoor dat de film af en toe een beetje verwarrend kan zijn, maar juist als je goed op let zie je hoe geweldig de film eigenlijk in elkaar zit. haast de hele film is geweldig om te kijken. vooral deze scenes:


-tobey maguire in een flashback uit block's boek als zichzelf die na vreemd te zijn gegaan door magere hein wordt opgehaald
-kirstie alley in een non-fictieve flashback waarin ze tekeer gaat tegen harry, terwijl er een klant in haar praktijk aanwezig is.
-een verhaal tegen het einde gaan wat harry nog wil schrijven waarin hij in de hel terecht komt en daar bily crystal treft.
-de scene waarin williams out of focus is.
-het einde (een droom) waarna harry na een soort van being john malkovich achtige scene na applaus van al zijn karakters uit zijn boek af is van zijn writer's block.
- de fictieve scene waarin stanley tucci met demi moore getrouwd is en zij steeds strenger gelovig wordt.


wat deze film veel en veel beter voor mij maakt dan andere is dat het verhaal veel beter in elkaar zit en de dialogen vaak ontzettend grappig zijn. af en toe zijn de dialogen op het randje van wat wel of niet kan:


Burt: Do you care even about the holocaust, or do you think it never happened?
Harry: Not only do I know that we lost 6 million, but the scary thing is that records are made to be broken

tot nu toe de beste woody allen film die ik gezien heb! 4.5 sterren

Woody Allen speelt voor de verandering een neurotische zwaar sexueel gefrustreerde Joodse man wiens relaties steeds mislukken. Niets nieuws dus, maar deze aflevering vond ik erg geslaagd. De film lijkt een beetje op Adaptation alleen veel leuker.

Mochten er op MM toevallig liefhebbers van Robin Williams zijn...zijn rolletje is hilarisch en dat terwijl (of juist daardoor?) hij nauwelijks te zien is.

De scene in de hel is subliem.

En ja..[zucht] Elisabeth Shue[/zucht]

3,5*

Ik meende altijd altijd dat ik Woody Allen maar een irritant en onuitstaanbare acteur vond. Desalnietemin heb ik toch stiekem wel genoten van deze film en van zijn neurotische gebrabbel. Ik ben dus wel erg benieuwd naar zijn andere werk, waar hij dan zelf een hoofdrol in heeft.

Woody Allen gooit in deze film fictie en realiteit doorelkaar. Met als eindresultaat een voortreffelijke film. 4*

Een van zijn betere films (zo niet de beste) uit de jaren '90. De dialogen zijn top, de karakters kleurrijk en het verhaal is intelligent. Een flinke dosis humor eroverheen en genieten maar!

Dit vind ik nou de allerbeste van Allen! Heel goed uitgewerkt verhaal. Prachtig hoe fictie en werkelijkheid door elkaar lopen!

Ik heb heel veel films van Woody Allen gezien. En de meesten zijn al een tijd geleden. Bij deze film had ik het idee dat hij stukken grover was en dat zijn personage veel pittiger was dan in zn andere films. Ik kan er echt naar blijven kijken. Het is een heel goed verhaal en de grappen zijn stuk voor stuk midden in de roos. Alleen de slot conclusie vond ik wat minder sterk.

Het leuke van deze film vind ik het personage Harry Block. Normaal gesproken speelt Allen vooral het beschaafde type, nu in deze film eens niet. Een hoofdpersonage met losse normen en waarden en lekker cynisch.

Ik heb Deconstructing Harry nu voor de derde keer gezien. Nu ik inmiddels geoefend Allen filmkijker ben haal ik veel meer uit de film en vind ik 'm nog leuker en de blur grap is inderdaad hilarisch!

Het verhaal zit, zoals een goede Allen film betaamt, erg knap in elkaar. Ik vind het zeker wel goed te volgen. De verhalen die Harry schrijft zijn origineel en hebben idiote plots, maar erg grappig.

Er zitten een paar leuke montage-gekkigheden in de film. Woody Allen heeft weer een leuke cast bijelkaar gesprokkeld; o.a. Elisabeth Shue, Billy Crystal, Demi Moore. Tobey Maguire.

Ik vond de film in het begin nogal verwarrend maar gaandeweg begon ik er steeds meer vat op te krijgen. Vooral het einde van de film maakte mij een heleboel duidelijk. En ja, deze behoort zeker tot de betere Allenfilms. Ik heb er in ieder geval van genoten en ga hem zeker binnenkort weer eens bekijken. Ik zit nu middenin de Allenperiode en wil zoveel mogelijk films van hem zien.

Ik huur ze dan ook bij Cinematheek (de betere videozaak) die bijna alles heeft van Allen. Ik heb er nu 19 gezien. Husband and wives, Match point, September, Stardust memories zijn enkele titels die binnenkort tot mij komen.

Ik beschouw nu Woody Allen tot de topregisseurs, samen met David Lynch, Alfred Hitchcock, Tim Burton en nog een paar die ik me nu zo niet te binnen schieten.

Nog een opmerking over Deconstructing Harry: niet dat de films op elkaar lijken, maar het einde van de film deed me sterk denken aan Big Fish. Of met andere woorden: de fantasiewereld komt tot leven.

Deze film: een 4.0*

Bijzonder spitsvondige en originele prent van Woody die door zijn sterk cynisme en bijzonder weinig warme boodschap zich gedeeltelijk onderscheidt van zijn vroegere werk. Grappige kritiek op al de 'filmkenners' die het filmpersonage Woody niet lijken te onderscheiden van de mens Woody. Zelfspot, spitse oneliners en vanzelsprekend een cast hipper dan hip. Een pareltje binnen de films van de '90s. 4*

Na lange tijd vanavond weer eens herzien. Helemaal vergeten wat een schitterende film dit ook al weer was. Een van Woody's beste. Van 4 naar 4,5*

Dat Allen na vele jaren en films nog origineel kan blijven bewijst hij met Deconstructing Harry een heerlijke typische Woody Allen film met één van zijn beste rollen, 4 sterren.

Ondanks dat vele Allen films op elkaar lijken blijven ze keer op keer heerlijk. Zo ook deze, die overigens, vooral qua montage en verhaalstructuur nogal eens afwijkt. Wat schrijft die man goed zeg...

4*

De sfeer enzo blijft altijd hetzelfde en de filosofische gedachten achter de film is ook inmens sterk; erg indrukwekkend als een regisseur zijn films allemaal kan afleveren met dezelfde sfeer, montage, camerawerk en discussies over het leven. Ik vindt het moeilijk films maar wek indrukwekkend.

Niet z'n leukste, maar toch een erg aardige Allen, weer. Opnieuw valt het uitstekende scenario meteen op, maar ook op de uitwerking valt weinig aan te merken. Goed, het plot is hier en daar wat warrig en de film kon mij niet de volledige speelduur bij de les houden, toch is moeilijk te ontkennen dat de film goed in elkaar zit. Verder een paar erg geestige scènes en dialogen zoals we die van Allen gewend zijn en ook de verschillende trucjes die gebruikt worden zijn geweldig. Het grote blik met topacteurs dat de filmmaker heeft opengetrokken maakt het feestje helemaal compleet.

3,5 sterren.

Niet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig

Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal heb ik bekeken én er

mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig

op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM

zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody

Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.

Hier gaan we:

Waanzinnige personages én situaties. Een - weeral – typisch W.A. product. Woody kan volgens mij nooit te ver gaan. Neurotisch, cynisch enz. Ten top. Woody kan in zijn films nogal eens (nogal eens!) stuntelig en gekunsteld overkomen, wat voor niet Woody kenners vaak vervelend is! Woody komt in al zijn films stuntelig over, daar is hij - en hij alleen - juist zo goed in, daardoor stijgt zijn 'aaibaarheidsfactor' tot ongekende hoogte. Leer het aanvaarden, ´t is zijn handelsmerk. Woodyaanse uitspraak:

"Thuis ben ik de baas, alleen mijn vrouw mag beslissingen nemen"

I LOVE IT.

Wat ik een leuk detail vond:
Wanneer Woody met de lift het diepste van de hel bereikt verschijnen puntige hoornen op zijn voorhoofd. Slimme schaduwvlekken die gecreëerd worden door rood licht dat langs onder op zijn typische brilmontuur valt.

Typsich Allensiaanse film die, alhoewel binnen Woody's oeuvre niet hoogstaand, bijzonder vermakelijk is. De film leunt vooral op haar bijzondere manier van vertellen. De kortverhalen en mix van real life- en fictieve personages zijn echter van een wisselend niveau (o.a. dat 'out of focus' was gewoon niet grappig), waardoor je als kijker af en toe even uit je roes getrokken wordt. Het merendeel van de grappen zijn echter erg leuk, en de vertelstructuur is dusdanig origineel en interessant dat je je aandacht niet verliezen zal. Het matige acteerwerk doet daar ook niets aan af. Al met al niets meer en niets minder dan een hele fijne komedie, die ook de niet-Allen fans bekoren zal.

Weer een Allen gemist

Hij is vrij goedkoop op dvd. Zeker het aanschaffen waard, net als elke andere Allen film trouwens...

Bij vlagen een zeer leuke film. Maar zoals altijd zijn de films van Woody Allen niet constant. Bij deze film heb ik vooral genoten van de dialogen, en dan met name die van de hoofdpersoon Harry Block. Heel grappig hoe hij constant zijn gedachten in zijn hoofd kan vertalen in woorden, en dat hij daarbij geen blad voor de mond neemt.

Ik ben minder te spreken over een aantal situaties die voorkomen in de film. Sommige momenten zijn simpelweg saai en halen compleet de snelheid uit de film. Hetzelfde geldt overigens voor een aantal bijrollen, waarvoor Allen een aantal bekende namen uit de hoge hoed tovert. Uiteindelijk kan ik wel zeggen dat ik mij heb vermaakt, maar dat lukt bij bijna elke film van Woody Allen.

Een echte Woody Allen film, net als 'vroeger' de pillenslikkende, nerveuze, relationeel zeer complexe Allen. Heerlijke dialogen en goed geacteerd, leuke humor.

Heerlijk chaotische en licht absurde comedy.

Ik wist niet wat ik me moest voorstellen bij een Woody Allen film. Nu ik Deconstructing Harry heb gezien heb ik ook voor het eerst kennis gemaakt met Woody Allen, en dat beviel me erg goed. Allen heeft een leuk gevoel en typisch gevoel voor humor en ook een leuke visuele stijl. De grappen gaan bijna allemaal over seks maar dat stoorde me eigenlijk niet. Sommige grappen vond ik wel erg tof en ik snap niet hoe je op het idee komt. Bijvoorbeeld het 'out of focus' gedeelte... . Visueel gezien leuk en vooral het knippen in de scènes is leuk gedaan. Als Allen, op zijn typische manier, iets probeert uit te leggen wordt er in hetzelfde shot een paar keer geknipt en dit werkt erg komisch en ziet er leuk uit. De cast was ook prima, met Allen voorop. De manier van praten, en die dialogen, zijn heerlijk om te zien en horen. En dat script is erg origineel.

Allen laat hier zien dat hij een sterk regisseur, acteur én scriptschrijver is. Heerlijke humor ook. Voor nu 3,5* met een kleine kans op verhoging. Dit smaakt naar meer.

Ik heb het eerste half uur nooit gezien, mis ik daardoor iets belangrijks?

Wat ik wel gezien heb is typisch Woody Allen, chaotisch en droog. Leuke dialogen wisselen af met saaie of gewoon minder leuke stukken. Hopelijk komt hij binnenkort wéér eens op tv, maar ik vrees ervoor.

Een van de betere Allen films vind ik. Grappig hoe fictieve personages en filmpersonages door elkaar heen lopen. Door gebruik te maken van jumpcuts heeft de film ook een lekkere vaart. Kirsty Alley is erg leuk in deze film trouwens.

Woody Alleen blijft voor mij een van de meest vooraanstaande en innovatieve filmmaker.

Ik begon ooit met Annie Hall en vond Allen eigenlijk maar een irritant mannetje. Manhattan gaf me enorm veel hoop en zicht op een fijne relatie met dit cynische regisseurtje. Dik vijftien films en een paar boeken later kan ik niet anders concluderen dat ik van het pessimistisch, atheïstische ventje ben gaan houden. Ook Deconstructing Harry behoort tot het betere Allen werk, waar zelfreflectie leidt tot droge humor, pijnlijke situaties, levensbeschouwingen en interessante ideeëncinema. Het springerige plot (en de montage overigens) werken perfect en het verwordt tot een Scrooge-achtig verhaal over een schrijver en zijn schrijfsels. Mooie, grappige film en vooral een geweldige karakterstudie.

Leuke Woody Allen film met zoals gewoonlijk weer lekkere onderliggende humor.

Had deze film na de trailer gezien te hebben wat anders verwacht, maar vond het weer een positieve film ervaring!

Niet bijzonder, maar erg vermakelijk en goed doordachte dialogen zoals we van een Woody Allen film inmiddels wel mogen verwachten.

3,5 sterren.

"A character who's to neurotic to function in life but can only function in art."

De inmiddels bekende opening titels komen weer met een heerlijk jazz nummer, dit keer krijgen we er ook de hele tijd dezelfde beelden onder, en dat typeert de film wel: een typische Allen waar hij weer lekker met de stijl speelt. Het Woody Allen-personage is wat meer duister dan doorgaans, hij haalt enkele skeletten uit de kast. Ik hou van de sympathieke Allen, dus ik moest even wennen aan de duistere kant van Allen. Eigenlijk is het juist een plus; goed om zelfkritiek te durven geven en niet enkel jezelf ophemelen. En daar gaat de film dan ook over. We zien fragmenten uit zijn (non-)fictie en realiteit door elkaar, dan praat hij weer tegen zijn karakters. Ja, dit is weer een lekker maffe Allen maar wel een geweldige. Weer hilarische dialogen, personages idem dito. Ik heb in geen tijden niet meer zo gelachen als toen hij in de lift van de hel stond. Media - full. Hilarisch! Verder heeft Allen ook een grote cast tot zijn beschikking, met veel bekende gezichten met als hoogtepuntje het bijrolletje van Robin Williams als de man out of focus. Een ander puntje waardoor we zien dat het een iets duisterdere Allen is, is dat we ook nog aardig wat naakt zien. Meestal is ie behoorlijk netjes, maar hier laat ie heel wat meer zien en ook vloekt hij er op los. Zelfs van zijn demonen kan Woody Allen een hilarische film maken (niet dat dit in andere films niet naar voren kwam, maar in mindere mate). De geweldige punchline in de eindscène trekt de film over de grens, ik geem 'm niet een 3,5* maar een

4,0*