Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Vandaag langs de groentenzaak gelopen. Hangt vol met Amélie krantenartikelen en posters.

Komt er nog eens een Nederlandse 1080p release?

Is er ooit wel geweest, maar nergens meer verkrijgbaar, wat ik een grote schande vind.

De enige Nederlandse Blu-ray release die ik ken -en heb- is 1080i. In Frankrijk en de UK -misschien zelfs de US- hebben ze een 1080p uitgave. 'k Ga sowieso achter die Britse aan.

GEEK RUBRIEK | Charlie - charliemag.be

Bah! Wat naar! Ik heb geen idee of dit mijn mening over de film en/of haar maker te veel beïnvloedt maar ik schrik hier toch wel van...!

Het blijft zonder twijfel een prachtige film, maar dit verhaal haalt de magie er wel een beetje vanaf inderdaad.

Het overnemen van dit subplot en zelfs een aantal shots direct kopiëren vind ik nog niet eens zo'n misdaad; het niet erkennen van dit leen/jatwerk is hetgeen mij tegen de borst stuit.

Smeerlapperij!

Hoe triest voor Sebastien Nuzzo.

Verbaast me niks

Jammer hoor. Ik wilde nog zeggen: in dit filmpje komen geen tuinkabouters voor, lees ik in dat artikel dat hij die weer uit een andere kortfilm gejat heeft.

De film Amélie blijf ik geweldig vinden, net zoals ik de muziek van Led Zeppelin geweldig vind ondanks dat ook dat voor een groot gedeelte jatwerk is. Maar mijn respect voor Jeunet heeft toch ook wel een deuk opgelopen.

Zelfde hier, het lijkt wellicht overdreven maar ik ben echt ontgoocheld!

De film zelf is echt geweldig hoor, maar de muziek is nog beter dan de film zelf. Echt fantastische muziek. de film had van mij al een voldoende gekregen slechts om de muziek alleen al.

Heerlijke film.

Geweldige leuke film!

Amélie wist mij na afloop met een gelukkig gevoel de bioscoop te laten verlaten

Heerlijke muziek ook, die zeker heel veel bijdroeg aan de film.

De enige film ooit die ik na de release onmiddelijk heb gekocht.

Ik heb altijd een raar gevoel overgehouden aan deze film. Iedereen heeft het over een 'feel-good' film. Hier heb ik echter nooit iets van kunnen merken, ik vindt de film eerder een beetje creepy. Amelie doet zulke rare dingen en wat mij betreft is ze totaal gestoord. Ik kan er eigenlijk weinig plezier aan beleven en blijf juist met een naar gevoel achter na de film en absoluut geen voldaan gevoel.

Toch nog 3 sterren voor de mooie kunstzinnige productie.

Ze doet dingen die jij raar vindt, maar eigenlijk doet Amélie wat we allemaal zouden moeten doen. In feite is Amélie juist normaal, en zijn wij gestoord. Wat vind je raar? Jij vindt haar raar omdat ze dingen doet die je niet zou verwachten. Als ze een man had, een kat, en elke dag op tijd naar haar werk zou gaan en om 8:00 een kopje koffie zou drinken en twee keer per week na haar werk even naar de sportschool zou gaan, dan zou je haar wellicht wel normaal vinden.

Wat een saaie film was het dan geworden!

Daar gaat het niet om. Ik hou van mensen die out of the box denken en doen. Maar dat is hier totaal niet het geval. Ze haalt zichzelf alleen maar problemen op de hals door zo afstandelijk en tegenstrijdig te reageren. Ik snap best dat ze problemen heeft met het vinden van liefde en daar is natuurlijk niets mis mee. Maar de manier waarop ze mensen probeert te benaderen (psychisch naar zichzelf en anderen toe gezien) bezorgd mij een wat naar gevoel.

Je bent niet de enige die het zo ziet. Ik was ooit bij een vertoning van deze film inclusief een lezing, en daar was een man in het publiek die haar enkel als een vervelend psychiatrisch narcistje kon zien. Ik ben het er niet mee eens, ik zie het anders, maar zo kun je er blijkbaar ook tegenaan kijken. Ik snapte z'n punt ook wel, gelukkig hij de mijne ook wel haha maar ja, elk z'n eigen hè.

Tuurlijk is dit een klassieker en een feel good film. Ik vind dit soort sullige Franse humor wel leuk maar er soms wel erg dik boven op liggen. Maar Audrey's rol, het avontuur en de afwisseling van gekke situaties zorgen ervoor dat ik geboeid blijf kijken.

En ik snap wel dat sommige mensen haar als raar kunnen beschouwen en anderen als gewoon een prettig gestoorde meid. Ik zie haar gewoon als een excentriekeling die buiten de maat loopt en haar op manieren durft te uiten die in de normale maatschappij al gauw als not done worden beschouwen. Dus om dat vrije expressieve gedrag waardeer ik haar wel. In de werkelijk beoordelen we altijd anderen (afkraken, jaloezië, angst) die wij eigenlijk diep van binnen niet durven zijn uit angst om afgewezen te worden, maar wel zouden willen zijn

Een film om bij weg te dromen.

Twee uur lang neemt Jeunet je mee in z'n sprookjeswereld. De wereld van Amélie, waarin alles harmonisch en lieflijk is. Audrey is uiteraard perfect gecast, zet een erg sterke prestatie neer en maakte het me onmogelijk om niet zo nu en dan een glimlach op m'n gezicht te laten verschijnen. Haar zoektocht naar Kassovitz, die het ook goed doet, is uiterst leuk om te volgen en zit vol met leuke, originele vondsten en komische insteken.

Filmisch steekt het ook erg goed in elkaar. Editing en camerawerk zijn leuk en fris, maar vooral visueel is de film bijzonder mooi, waarin voornamelijk het kleurgebruik erg opvalt door veel gebruik van rood en groen-achtige kleuren, wat de film een soort eigen visuele stijl meegeeft. Soundtrack is al even prachtig (vooral die pianomuziek, wat mooi ) en sluit perfect aan bij de film, die zich door al deze genoemde elementen als een waar kunstwerkje tentoonstelt.

Zoals sprookjes horen te zijn wat mij betreft. Magische film, die je met erg fijn gevoel achterlaat, maar toch ook de meeste echte ''clichés'' weet te vermijden. Dikke 4,5*.

Nog eens herbekeken en het is wel een lange zit. Filmisch zit het goed in elkaar, en bij moment is de plot wel gedetailleerd en weloverdacht, maar het overkoepelende verhaal is best magertjes en niet elke personage weet te boeien. Nog best wel een leuke film en beter en anders dan zijn soortgenoten, maar niet zo goed als bij de eerste rit.

Al ruim 14 jaar is dit mijn ultieme feelgood film! Magisch, lief, romantisch en gewoon onweerstaanbaar

Heb jij je trouwens vernoemd naar het prachtige lied van Sigur Rós?

Jep, mijn favoriete band allertijden

Fijne herziening weer.

Er valt tijdens het kijken amper wat aan te merken op de film. Visueel Jeunet's meest verzorgde werk, superveel kleine details, originele momenten en érg fijn in beeld gebracht allemaal. Het oogt nog steeds erg fris en fruitig. Soundtrack past perfect bij de film en ook Tautou speelt hier haar beste rol.

En toch is er iets waardoor de film nogal snel vervaagt. Dat frisse is iets wat niet lang genoeg blijft hangen, wat wél blijft hangen is het wat tuttige karakter van de film. Niet helemaal fair want ik besef wel dat de realiteit anders is, maar het is iets wat ik naderhand elke keer opmerk.

Blijft wel een fantastische, magische film, alleen valt er net iets te weinig na te genieten. Ik wou dat de herinnering aan Amélie net zo sappig was als de film zelf, maar dat zit er jammer genoeg niet in. Daarom blijft ik Delicatessen nog nét iets beter vinden.

4.5* en een uitgebreide review

Overgewaardeerde film jammer genoeg.

Eerst en vooral geeft de film een te positieve versie van de werkelijkheid. Het verheerlijkt en het verbloemt de wereld. Daarnaast wordt die verheerlijking maar voor een beperkt deel van de wereld ingevoerd. Vreemdelingen komen niet voor in de film, vreemd aangezien we toch in het Parijs rond het jaartal 2000 zitten. Ook toeristen (anderstaligen) komen nauwelijks voor. Ik vind ook niet dat de toevalligheden of onbenulligheden passen in een film zoals deze bvb over de manier hoe Amélie haar moeder doodgaat, dat gewoon absurd en niet grappig is . Rollen niet sterk gespeeld. Dialogen zijn soms wel wat sterker net zoals de scenes maar veel lijkt ook overgenomen te zijn uit andere films.

Het beste aan deze film is de muziek die gemaakt is door Yann Tiersen waarvoor hulde, maar ik ga geen film kijken voor de muziek.