Monster on the Campus (1958)

Jack Arnold was een held.

Met kleine budgetten maar aardig wat fantasie wist hij toch erg leuke films voor elkaar te krijgen.

Zeker geen tegenvaller deze.

Een film van Jack Arnold. De regisseur die in de jaren 50 met juweeltjes als Creature from the Black Lagoon (1954), Tarantula (1955) en The Incredible Shrinking Man (1957) een belangrijk aandeel leverde aan het
sci-fi genre en de monsterhorror. "Monster on the Campus" is de laatste uit zijn rij. Hierna maakte Arnold nog wel films, maar van een geheel andere soort. Hij stortte zich met name op de comedy.
In Monster on the Campus wordt wetenschapper Donald Blake bloot gesteld aan een rare gril van de natuur, die hem voor korte tijd in een prehistorische menselijke voorouder verandert. Typische Creature horror à la Jack Arnold. Simpel, rechttoe rechtaan, maar niet geheel zonder pretenties. De films van Arnold bevatten vaak een morele ondertoon, die waarschuwt tegen de gevaren van atoomenergie en gammastraling. Heerlijke morele nostalgie die in een film als Tarantula prima functioneert, maar die er in deze film wat overbodig bij bungelt. Een echte meerwaarde voor het verhaal heeft het morele aspect niet. Het komt een beetje gezocht en vermoeiend over. Maar ach, verder is het weer een leuke B-Creature fiilm die waarschijnlijk met een schuine blik op Jekyll & Hyde tot stand kwam.
Het monster dat voor schrik en terreur zorgt, stelt helaas nogal teleur. Zelfs met inachtneming van het geboortejaar van de film. Dan waren het masker en het pak van the Creature from the Black Lagoon uit de oudere gelijknamige film toch een stuk indrukwekkender. Datzelfde geldt voor het verhaal, dat weinig oorspronkelijk is en ook maar matig boeit.
Daartegenover staan natuurlijk wel een fijne jaren 50 sfeer, heerlijke klassieke horror en een hoeveelheid typische Jack Arnold momenten (de reuzenlibelle is fantastisch).
Niet de beste van Arnold, maar zeker erg vermakelijk.

Helemaal geen slechte monster-film, mits dat je de oubolligheid doorprikt. Vanzelfsprekend is het monster zelf niet bepaald indrukwekkend. Overduidelijk werd er een rubberen masker gebruikt. Men deed zelfs niet de moeite om dit gegeven weg te werken. Je kon zelfs een dubbel gebit bewonderen op een bepaald moment. Maar het verhaal an sich vond ik dan wel weer origineel.

3*

Film geregisseerd door Jack Arnold, de regisseur van bekende genrefilms als The Creature of the Black Lagoon (1954)en It Came from Outer Space (1953) En zoals het in films uit de jaren '50 gebruikelijk was veroorzaken gammastralen voor de nodige problemen.

Ditmaal vormt de inspiratie de prehistorische kwastvinnige vis (vinnen die lijken op een soort aanzet tot pootjes) voor opschudding. Deze uitgestorven coelacanth werd in 1938 opeens wereldnieuws omdat hij voor de kust van Zuid-Afrika werd gevangen. Pas in 1952 werd er nog één gevonden en werd duidelijk dat ze waren te vinden in de buurt van de Comoren, een eilandengroep van Madagaskar. En de reden dat de vis een aandeel in deze film had!

Ondanks dat de film wel enkele spannende scènes en slimme momenten weet op te wekken, is de film over zijn geheel net iets te zwak. Zo zit de film enkele malen te dicht in de buurt van een klucht en werd er te veel tijd besteed aan mensen in laboratoriumjassen die dingen bespraken. Tja en de gekke wetenschapper is niet gek genoeg. Echter waar het grootse probleem zit, is dat de professor ongeveer vijf stappen achter loopt bij iedereen in het publiek! Oei...een hond met belachelijke tanden, tjonge een reusachtige libel en een moorddadige persoon (Neanderthaler) maar niemand...ziet ergens een link? En als monster van de titel wordt onthuld is het ook beetje een tegenvaller.

Tja nu weet regisseur Jack Arnold bij al zijn films uit de jaren vijftig wel door charme er iets van te maken. Maar deze was minder sfeervol (behalve in een paar claustrofobische scènes) of overtuigend als Arnolds andere werk. Als zondagmiddagfilm misschien nog niet eens zo verkeerd maar heel gedenkwaardig was het niet!