Leprechaun 4: In Space (1997)

Ouch.

Dit vierde deel is wel érg slecht. Volgens mij helemaal in de lijn van Ed Wood films. Geld was er niet, en da's geen goede start voor een sci-fi film, of je moet een regisseur met veel talent hebben. Brian Trenchard-Smith heeft dat duidelijk niet.

De decors zien er echt niet uit (maar dan ook echt niet), de belichting is godsgruwelijk slecht. Alles lijkt van plastiek, ook de acteurs trouwens. Die waren meestal al niet goed, ditmaal kan je er amper bij dat ze door een casting zijn geraakt. Guy Siner is verder niet bepaald een favoriet van mij (Hubert Gruber uit Allo Allo) maar dat hij zich voor dit soort dingen leent?

Spaarzaam grappige momenten, soms door complete knulligheid (de deurbel in het ruimteschip ), verder is het gewoon huilen omdat het zo knullig is.

Van de Leprechaun zelf schiet trouwens ook niet veel meer over. Geen rijmpjes meer, de oneliners nog slechter en hij doet maar bitterweinig in dit deel.

Veruit de slechtste in de reeks en een zeldzaam amateuristische film. Apart dat deze regisseur dan ook deel 3 op z'n naam heeft, de beste van de 4 eerste delen.

0.5*, dubbel en dik verdiend.

Jason Voorhees wist zijn ruimtereis nog uit te stellen tot de tiende film, maar na de dodelijke Critters en Pinhead was het voor Leprechaun blijkbaar ook na drie films nodig tijd voor een ruimteavontuur. Dus in plaats van een torenhoge zombie met hockeymasker, een sadistische Cenobite die kickt op pijn of een stel rondrollende wezentjes met vlijmscherpe tandjes krijgen we nu de Ierse duivelse kabouter rondhuppelen in een ruimteschip, ergens ver ver hier vandaan. Maar goed, zo slecht als het klinkt kan dat toch nooit zijn? Toch?

Slechts twee jaar na Leprechaun 3 komt regisseur Brian Trenchard-Smith ook met nummer vier. En waar in de derde film nog vrij redelijk de afwisseling tussen zelfspot en horror werd gemaakt, hier gaat men een paar stappen te ver. De horror is sowieso te lam om nog naam te hebben en de humor is hier vervangen door behoorlijk belabberde slapstick en humor dat de zoveelste Scary Movie rip-off of sequel nog niet zou halen. De decors, effecten en CGI- shots van het ruimteschip zijn te hilarisch voor woorden en 'Allo 'Allo acteur Guy Siner gaat helemaal over the top als het maffe Duitse neefje van Dr. Evil. Een enkele keer is het zo idioot dat het weer grappig wordt (die deurbel inderdaad), maar grotendeels is het gewoon ergerlijk hoe slecht het allemaal is uitgevoerd.

Naast Siner is Davis natuurlijk de ster van de show, maar veel bijzonders krijgt hij niet te doen en de charme van het kleine duiveltje is ook vrijwel verdwenen. Hij vliegt wat aan een (nog zichtbare) kabel, spuwt wat flauwe one-liners en gebruikt af en toe wat van zijn magie. Overigens niet echt consequent, want waarom hij niet gewoon zijn magie gebruikt om zijn doel te bereiken blijft een raadsel. Nee, dan blijven enkel de bordkartonnen mariniers over, waaronder een overacterende leider met plaat in zijn kop en de held, die erg veel doet denken aan een jonge Sylvester Stallone. Ook qua acteerprestatie trouwens. En natuurlijk is er de knappe blonde dame, wiens broek aan het einde nog gauw even wordt uitgetrokken, zodat mannen nog enigszins iets te zien hebben. Tja.

Al met al was Leprechaun natuurlijk vanaf de eerste film al niet serieus te nemen als horroricoon, maar vooral in dit vierde deel wordt pijnlijk duidelijk dat het mannetje zich niet staande weet te houden tussen de grotere namen in de horrorwereld. Want toegegeven, de ruimtefilms rondom de eerdergenoemde horroriconen waren niet bepaald hoogstaand, maar deze vierde Leprechaun doet er nog wel een paar scheppen knulligheid bovenop. Af en toe weet deze pulp te amuseren, maar grotendeels lach je toch om de onkunde van de makers en acteurs. Nu maar zien hoe de Leprechaun zich staande houdt in 'da hood', waar hij de volgende twee delen uit de reeks verblijft. Maar denk niet dat we veel positieve verrassingen van de kabouter hoeven te verwachten.

1,5 sterren.

Ik kan er met m’n hoofd nog steeds niet bij dat Lieutenant Gruber (Guy Siner) in een Leprechaun-film zit! Zijn personage is de vrijwel het enige memorabele uit deze film, want ondanks de setting en Warwick Davis als de Leprechaun is dit echt een middelmatig B-filmpje.

Ten eerste zijn de personages te cliché voor woorden. Een groep mariniers kan werken als ze een beetje persoonlijkheid hebben (zie bijvoorbeeld Aliens) maar deze mensen doen niets anders als de ene na de andere slechte grap of oneliner opdreunen, en dan het liefst nog schreeuwend. Warwick Davis doet met zijn rol wat hij nog kan en dat doet hij nog altijd goed, maar onze kabouter-vriend heeft jammer genoeg geen leuke trucjes meer in huis en zijn dialogen worden steeds minder grappig. Davis is deze keer niet eens het middelpunt van de film, dat is wat mij betreft Siner’s personage. Niet dat het nou zo briljant was wat de man deed, hij deed zelfs zijn ‘Allo ‘Allo- stemmetje precies na, maar zijn personage was wel lekker over de top en hij bracht zijn teksten vol enthousiasme. Voor en na zijn mutatie zagen de special effect er best wel oké uit, en het was leuk om te zien hoe hij al sissend en vreemde geluiden producerend de kleren van de hoogblonde heldin zoog.

De setting van een ruimteschip voegde helemaal niks toe, en de sets waren nou ook niet echt opmerkelijk. Kijk bijvoorbeeld naar de scène waarin de mariniers over een kale planeet wandelen en het interieur van het hoofdkwartier van de Leprechaun, net gemaakt van aluminiumfolie. Voor de rest was de film ook behoorlijk bloedeloos, hoewel de Leprechaun wel een aantal keer spectaculair uit elkaar spat.

Er is naast Guy Siner bitter weinig goeds over deze film te zeggen, hoewel Debbe Dunning wel met haar indrukwekkende decolleté op de proppen komt en het personage van de prinses de meest hilarische reden heeft om haar borsten te ontbloten. Maar helaas ontbrak het daarnaast te veel aan echt goede exploitatiemomenten, waardoor dit een tamme ongrappige Leprechaun- film is geworden.

Samen met deel 2 het beste deel van de hele serie t/m deel 5 (deel 6 nog niet gezien). Dit is ultra-corny pulp in space en doet in die zin een beetje denken aan Jason X. Leprechaun 4 is dan ook geen erg goede film. Wel leuk is de rol van die kerel uit Allo Allo en de creatie waarin hij uiteindelijk muteert. Leuke 90's fun, maar verder niet echt memorabel.

2,5*

Ook dit deel kan overgeslagen worden....aan Davis ligt het niet tis de rest van de cast die er niets van bakt.

Het verhaal slaat ook negens op....al heb je dat bij horror wel vaker al is er van horror weinig sprake in deze film.

Ook voor deze film geld......gewoon de eerste paar delen kijken

Ik moet eerlijk bekennen dat ik Trenchard-Smith's Leprechaun 3 te lang geleden heb gezien om me te herinneren of er ook logica achter zit dat de inmiddels vertrouwde Leprechaun (wederom gespeeld door Warwick Davis) zich in de ruimte bevind. Afijn, hij is weer eens uit op meer goud en denkt dit te kunnen doen door een bekende space-princes te ontvoeren.
Een aantal weinig sci-fi (m.u.v. die gast met zijn half stalen schedel misschien) uitziende militairen proberen hem te stoppen.
Weinig aandacht voor de Leprechaun deze keer, daar Guy Siner (bij mij bekend van de Britse satirische WO II serie 'Allo 'Allo) voorbij komt als een gestoorde professor met een half lichaam.
Aan haast alles in deze film is te zien dat het budget niet al te hoog was. Zo lijkt de 'planeet' in het begin wel erg veel op een set die ook in deel 3 gebruikt is en staat Davis duidelijk een keer in een soort loods.
De make-up van Davis ziet er dan nog wel redelijk verzorgd uit moet ik zeggen en ook die eerder benoemde stalen schedel is nog best te doen. Zelfs het monster waar Siner in veranderd is nog redelijk te doen moet ik zeggen. Verdere fx zien er dan weer lelijk uit, zoals de scene waarin die prinses bulten op haar gezicht krijgt.
Bij een Leprechaun film zou je verwachten dat Warwick Davis wel het meeste op de voorgrond staat, maar in deze film lijkt Guy Siner hem te overtreffen qua zendtijd. Daarnaast is zijn erg foute personage een nog best grappige toevoeging.
De rest van de cast acteert... amateuristisch, laten we het daar maar op houden. Kritiek geven is altijd makkelijk natuurlijk, maar ik probeer dan ook niet te acteren, omdat ik weet dat ik er slecht in ben.
B-film meuk, maar dat viel ook wel te verwachten.

Hahaha, wat een onzin. Ik ben de challenge begonnen met een kwaliteitsfilmpje: Leprechaun 4: In Space. Als je nu denkt, Leprechaun in de ruimte, hoe dat zo? - dan is dat een hele goeie vraag. De eerste drie Leprechauns spelen zich, ondanks slappe achtergrondverhaaltjes, gewoon af op de aarde, in het hedendaagse Amerika. En het zijn natuurlijk matige films, niet echt eng, niet echt grappig, niet echt charmant, maar toch verbazend kijkbaar. Leprechaun 4 is wel een beetje het begin van de transitie naar complete bagger, zoals Leprechaun in the Hood uiteindelijk zou worden. Op veel momenten te flauw voor woorden, af en toe toch nog wel leuk.

Hoe dan ook, de Leprechaun is nu dus in de ruimte. Waarom en hoe, dat maakt allemaal niet uit, hij is zonder achtergrondverhaal opeens een soort van ruimte-kabouter geworden. Met lightsaber natuurlijk. Met al even weinig achtergrondverhaal heeft hij een verwend nest als prinses ontvoerd, en om al even onduidelijke redenen is er een groep space marines (met de cliche stoere commandant, de cliche fraaie deerne als dokter, de cliche maffe wetenschapper/nazi met Duits accent) naar hem op jacht. Nou ja, op een gegeven moment worden er wel wat pogingen tot plot uitgelegd. Niet dat het ergens op slaat, maar soit, voor het verhaal hoef je dit soort films niet te kijken. Zeker bij de Leprechauns is dat meestal zo, en het heeft ook wel wat dat ze zonder gene gewoon alle (interne) logica en achtergrond uit het raam gooien. Uiteindelijk doet de film gewoon Alien na, maar dan met hondsberoerde acteurs die over-the-top cliche-karakters spelen en weinig logica, waarbij er nog wat flauwe grappen, pop culture referenties en Warwick Davis als Leprechaun zijn toegevoegd. En zowaar, dat vermaak werkt af en toe nog wel (en vaak ook niet), en als lichthartige komedie en ontzettende B-film is het nog wel te overleven.

Zo belachelijk als de titel doet vermoeden, dat moet je de makers nageven. Aanvankelijk is het nog wel vermakelijk om te zien hoe Lieutenant Gruber een imitatie doet van Herr Flick, maar ook dat begint snel te vervelen. Een goedkoop gemaakt prulletje dat wanhopig probeert grappig te zijn. Jammer dat de humor zo belegen is dat er nauwelijks iets te lachen valt. Hoe bedroevend het scenario is blijkt wel uit het feit dat de Leprechaun niet eens meer in rijm spreek!. Warwick Davis is deze keer opgezadeld met banale one-liners en zijn vertolking valt voor de eerste keer in deze serie tegen. Niet dat het veel uit maakt, overigens.

As Shakespeare said: shit happens

Van alle Leprechaun films was ik eigenlijk het meest benieuwd naar deze Leprechaun in Space. De eerste film was een erg vermakelijk iets waarbij het niet verwonderlijk is dat er veel vervolgen zijn gemaakt, maar het is een guilty pleasure om zo'n reeks compleet van de pot gerukt te zien worden. De eerste 2 sequels waren qua setup nog redelijk braaf (en de kwaliteit zakte al wel wat naar beneden, hoewel deel 3 terug een stap in de goede richting was) maar een Leprechaun die de ruimte terroriseert? Dat kan toch niet slecht zijn.

En lange tijd leek het erop dat dit inderdaad gewoon een erg fijn filmpje ging worden. Oké, het "In Space" aspect is redelijk nietszeggend. De film speelt zich nagenoeg heel de tijd in één of andere ruimtetuig (wat eigenlijk gewoon een grote loods is) af en wanneer er dan eens wat science-fiction elementen aan te pas komen, dan ben je blij dat die niet te lang duren omdat het er qua effecten vreselijk uitziet. Anno 1997 had dit toch wel heel wat beter kunnen zijn. Aan het plot worden ook niet veel woorden vuil gemaakt en is het eigenlijk meer een herhaling van de vorige films maar in combinatie met zo'n stelletje tough military guys/girls werkt het wel. Veel belachelijke scènes zoals de Leprechaun die terug tot leven komt via de lul van één van de militairen of een evil scientist die meer uit elektronica lijkt te bestaan dan wat anders. Uiteraard met een dik aangezet Duits accent (Allo Allo fans zullen dan ook zonder al te veel moeite Lieutenant Gruber herkennen) maar het duurt allemaal gewoon veel te lang. Dat einde ook met de Leprechaun die erg groot wordt en dan uiteindelijk in stukken wordt geblazen waarna hij nog zijn middenvinger opsteekt.. Tegen dan was de fun er echt al wel af.

Guy Siner dus als een over the top Duitse wetenschapper die compleet doordraait. Het ligt mijlenver van zijn rol in Allo Allo en tegelijkertijd ook niet. Of Siner is gewoon een erg beperkt acteur, dat kan ook natuurlijk. Warwick Davies keert gelukkig ook nog altijd terug als de Leprechaun maar lijkt de franchise zelf wat beu te zijn, hij heeft er precies minder plezier in. Jammer ook dat ze hem niet meer laten rijmen, dat was altijd wel een leuke vondst. De rest van de cast is compleet inwisselbaar. Kanonnenvlees pur sang en al vanaf de introductie van de personages kun je zeggen wie het wel en wie het niet zal overleven. Voor sommigen kan het einde niet snel genoeg komen (wat was die Gary Grossman irritant als het hulpje Harold) maar de merkwaardigste rol is die toch voor Princess Zarina. Die moet blijkbaar om meer screentime hebben gevraagd en krijgt dat in een compleet misplaatste scène waar ze haar borsten laat zien omdat dat op haar planeet het symbool is dat iemand ter dood veroordeeld is.

Ooh ja, en wat dan nog te zeggen van Jessica Collins die in een ventilatieschaft haar broek kwijtspeelt en het einde van de film in haar slipje mag spelen. Je moet het zien om te geloven hoe stompzinnig het op den duur wordt. En dan te bedenken dat ik het in het begin eigenlijk echt nog wel een guilty pleasure vond. Dat is het ook nog altijd wel maar dit duurt echt gewoon te lang. Jammer, want Brian Trenchard-Smith trok met deel 3 het niveau terug wat omhoog.

2*

Regisseur Brian Trenchard-Smith volgt de trend waarbij een horrorserie het gebeuren naar de ruimte verplaatst. Echt goed is het er zelden mee geworden en Leprechaun vormt daar geen uitzondering op. Het werkt dan ook niet bepaald in het voordeel voor de film wanneer Warwick Davis de enige naam is die een beetje kan acteren. Het overige zooitje overtuigt geen enkel moment, waardoor vrijwel elke vorm van humor meteen in het water valt. De inhoud is verder wat je ervan kunt verwachten. Creatieve, maar weinig imponerende kills en een iets grootschaligere finale om de illusie te wekken dat er genoeg centjes waren. Veel voegt dit deel niet toe aan de reeks, maar dat deden de twee voorgangers evenmin.