The Protector (1985)

Aardige film waarin Chan een stoere politieagent moet spelen.

De film is erg ondergewaardeerd in de US.

Ik geef een 3,0 want er is niets mis met deze film.

Jackie Chan's Amerikaanse debuut Big Brawl, The (1980) was een goede binnenkomer. Het was niet zo sterk als als het Hong Kong werk, maar bood genoeg humor en kansen om zijn kunsten te tonen. Hij moest echter wel zijn snelheid wat aanpassen en had niet de mogelijkheid om de actie zelf te choreograferen. De film sloeg niet echt aan bij het publiek. Amerikanen gaven hem nogmaals onbenullige rolletjes in The Cannonball 1 & 2. The Protector was zijn tweede Amerikaanse hoofdrol. Weliswaar is co-productie met Hong Kong. Ook speelt de film zich grotendeels in Hong Kong af.

The Protector is een slechte film. Jackie Chan is simpelweg niet goed gecast als Amerikaans ingeburgerde ruwe agent. Hij vloekt zelfs wat keren; son of a bitch. De chemie tussen hem en Danny Aiello ontbreekt volledig. Bij de Rush Hour en Shanghai reeks was op tenminste nog sprake van enige chemie. Al snel bekruipt het gevoel dat de regisseur totaal niet wist waar hij hem voor inhuurde. Zelf vond hij zo dat het (Amerikaanse) publiek nog niet klaar was voor zijn Aziatische stunts. Hij wilde een ander soort Chan introduceren. Hij was zelfs erg tevreden met het resultaat.

De actie is ook nog eens behoorlijk belabberd. Chan komt wat keren aan vechten toe, maar de choreografie is meestal erg matig. Logisch als je bedenkt dat Chan ook bij de tweede film zich niet mocht bezigen met de choreografie. Het resultaat is dat sommige potentieel aardige actiescènes hierdoor om zeep worden geholpen. Wat rest blijven wat sporadisch aardig uitgevoerde bewegingen, meer niet. Bij sommige stunts heeft men gekozen om ze op een zo traag mogelijke (lees veilige manier) manier in beeld te brengen en uit te laten voeren. Bij een achtervolging in een Chinese haven voel je bijna de kopzorgen van Chan. Al strompelend en kreunend voert hij de stunts voor een achtervolging die meer snelheid en pit mocht hebben.

De acteur was totaal niet tevreden met tal van zaken en wist te regelen dat hij een Hong Kong versie mocht maken. Wat gevloek en onnodig bloot werd verwijderd, een nieuwe subplot geïntroduceerd, meer tempo en op het gebied van actie werd er veel bijgeschoten en beter uitgewerkt.

The Protector is als een matige voorloper van Rush Hour, de film waar alles wel redelijk werkte. Niet dat die reeks nu zo hoogstaand is, maar de formule was acceptabel. Mijn kritiek voor deze film is gebaseerd op de originele Amerikaanse versie. Ik hoop nog eens de verbeterde Hong Kong versie te zien.

Discretion is my middle name, sir

The Big Brawl was Jackie Chan's eerste poging tot een film die het Westerse publiek zou kunnen smaken maar dat was niet zo'n groot succes. Het was vooral de actie die tergend traag gefilmd werd die de film grotendeels de das omdeed. Zo'n 5 jaar later probeerde Chan het opnieuw met deze The Protector en wederom was het weer geen succes. Waarom niet? Om een hele hoop redenen..

Vooral omdat de actie hier zowaar nog slechter is dan in The Big Brawl, en dat had ik niet voor mogelijk gehouden. Glickenhaus had een klein hitje met The Exterminator waardoor Golden Harvest, de producers van deze film, de combinatie tussen Chan en de regisseur wel zag zitten. Het boterde echter niet tussen de twee en dit merk je erg hard in de film. Het dieptepunt moet sowieso de scène in de haven van Hongkong zijn waar je gewoon ziet dat Jackie Chan zich enorm ergert aan de traagheid van het alles. Hij moet echt slenteren om de boot niet in te halen.. Vergelijk dit eens met een Police Story (die Chan hetzelfde jaar maakte omdat hij wist hoe het beter moest) en je schaamt je gewoon dood in de plaats van Glickenhaus. Zelden zo'n ongeïnspireerde zooi gezien. Chan zou uiteindelijk nog zijn eigen versie van de film uitbrengen met alternate cuts, een stuk minder bloot en meer verhaallijn maar jammer genoeg heb ik de Amerikaanse versie gezien waardoor mijn stem dus voor die versie geldt. Al zou ik Chan's cut ook wel eens willen zien maar dat terzijde.

Chan speelt eenzelfde rol als in Police Story maar komt hier niet echt over. Dat komt omdat hij hier gecast is als grofgebekte Aziatische supercop die vloekt en scheldt terwijl dat helemaal niet bij hem past. Het gebrekkige Engels is bij vlagen dan ook nog eens onverstaanbaar waardoor dit wel een vrij vervelende zit wordt. Gedurende de film zat ik ook nog vol hoop te wachten op het wapen dat de poster siert maar ook dat is een serieuze teleurstelling want Chan komt zelfs niet in de buurt van dat ding, laat staan dat hij het dan ook effectief gebruikt. Wel leuk om Danny Aiello nog eens terug te zien. Ik heb vroeger praktisch alles van Mario Puzo gelezen en was dan ook erg te spreken over de verfilming van The Last Don. Ik heb het weliswaar over de miniserie maar de filmversie was ook nog redelijk, alleen veel geknipte scènes natuurlijk. Soit, ik ben aan het afdwalen. Aiello speelt daar de grote baas van de familie (à la Marlon Brando in The Godfather) en doet dat sterk. Hier is hij om de een of andere reden gecast als pimp/flik uit de jaren '70 met veel te foute kleding en is hij niet zo sterk. De wisselwerking met Chan komt nergens echt goed uit de verf en wanneer zijn personage dan ook nog eens terug uit de dood verschijnt (ik kon zweren dat hij echt vol in de borst werd geschoten en later is het maar een schampschot precies aan zijn schouder) is de leut er wel helemaal af.

Veel bloot, slechte actie en een onverstaanbare Jackie Chan zorgen ervoor dat The Protector een film is die zich mag scharen onder het slechtste uit het oeuvre van Chan. Het idee is nochtans nog niet zo slecht, kreeg er wat een Escape from New York gevoel bij in het begin, maar de uitvoering is werkelijk belabberd.

1.5*

Meh.

De versie van Chan gezien. In het Cantonees ook, dus veel gevloek heb ik niet gehoord. Maar of dat de film zoveel beter maakt wens ik te betwijfelen. Misschien net wat minder slecht ofzo, want deze is toch maar moeilijk door te komen.

Het begint vooral érg slecht. Sowieso is die hele intro met de overval op de truck mij een raadsel. Ik dacht eerst dat het over een dystopian toekomst ging, met van die vreemde punk bendes. Maar blijkbaar zaten dit enkel in de intro.

Het niveau stijgt een heel klein beetje als Chan afreist naar Hong Kong, maar ook daar wil het niet echt vlotten. Pover acteerwerk en nogal houterige actiescenes zorgen ervoor dat de film nooit echt op gang getrokken wordt. Neo haalde achtervolging op de Chinese boten al aan, da's echt de perfecte scene om te illustreren waarom deze film niet werkt. Veel pauzes, weinig coherentie en het verloopt echt moeizaam.

Mnee, een Chan die je maar beter kan overslaan, niet echt de moeite. Leukste scene was nog dat gelummel in de fitness.

1.5*

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van 88Films. Hierop staan de US cut van 95min, de HongKong/Jackie Chan Cut van 92min en een recent ontdekte print van de extended Japanese Cut 97min. Deze laatste is de langste versie, een hybrid cut met exclusieve outtakes van de film.

Net als bij Lo Wei was er wat onrust op de set, omdat Jackie zoveel ideeën en voorstellen had waar Glickenhaus niks van wilde weten. Ik ben de regisseur en we gaan de film op mijn manier doen. Glickenhaus wilde Jackie als een soort Aziatische grofgebekte Dirty Harry neerzetten. Jackie vond dit helemaal niks en wilde zelfs halverwege stoppen met de film. Hij stond echter onder contract bij Golden Harvest wie Glickenhaus hadden ingehuurd, dus hij kreeg telefonisch te horen dat hij de film moest afmaken.

De openingsscene begint wat vreemd in een bijna post apocalyptische setting met de feeling van The Warriors als die gangmembers in hun outfit toeslaan, maar ook van The Terminator met al die mist en blauwe verlichting. Valt een beetje uit de toon met de rest van de film. De overval scene in de bar is ook één en ander op aan te merken. Danny Aillo heeft hier een kleine dubbelrol/cameo als een badguy die wordt neergeschoten en op de pinbalautomaat beland. Later wordt hij uiteraard de partner van Jackie. De boomlange badguy met het baardje die coke snuift is Big John Studd, een professioneel Amerikaanse worstelaar.

De Jackie Chan Cut blijft de superieure versie voor mij om te kijken. Al de naaktscènes en het vloeken werd geknipt en enkele lange shots werden drastisch ingekort voor een snellere pacing. Tevens werden een hoop vechtscenes opnieuw geschoten, HongKong stijl, dus vele malen beter. Het gevecht tegen Bill (Superfoot) Wallace is veruit het hoogtepunt van de film. Wallace was ongeslagen kampioen in full-contact karate.