Za Ginipiggu 4: Manhoru no Naka no Ningyo (1988)

Een van de beste Guinea Pig films samen met deel 3 (Flower Of Flesh And Blood) en 5 (He Never Dies, deze was heel grappig!), niet echt super goor maar soms spuit het etter wel alle kanten op dat was erg grappig.

Helaas kan ik die andere guinea pig delen niet toevoegen omdat die minder dan 45 minuten duren.

Om het even over de diepere betekenis van deze film te hebben ... nee grapje

Super goor was het niet, wel echt ranzig vond ik. Ik heb het dan ook niet zo op krioelende beestjes, maar hier was het lekker overkill. Geweldig genoten van dit filmpje, moet ook zowat de enige GP zijn die er visueel een beetje aantrekkelijk uitziet (afgezien van de sfx dan, die wel altijd uiterst verzorgd zijn, soms een beetje te zelfs ).

Jammer dat die andere er inderdaad niet opkunnen, voor tot dusver de beste in de reeks heb ik zeker 3.5* over. Kan me hier geweldig mee vermaken.

Ik zie niet in wat daar grappig aan is . Dit is een formidabele film die me diep, héél diep raakte en me tot heerlijk overpeinzen stemde over desintegratie van alle leven (categorie Irréversible), grenzen van kunst, wilsbeschikking, loyaliteit, euthanasie, veroordeling door onwetende derden (categorie Oasis), noem maar op.. Méér dan amusement, zodoende. Maar sowieso altijd fijn om te lezen dat weer 's iemand zich eraan gewaagd en ermee vermaakt heeft, natuurlijk!

Een aardig deel van Guinea Pig films, alleen heb ik toch liever zo min mogelijk verhaal. Het gaat bij Guinea Pig zoals Onderhond al zei meer om de goor en de ontiegelijk droge humor. En het goor was hier wel oké al moest ik er wel lang op wachten, maar de humor ontbrak een beetje al kon ik wel lachen om al dat pus.

Al met al toch 2.5*

Omdat deel 1 t/m 3 er helaas niet opmogen. Ze kwamen 2 hele minuten te kort.

Bespreek ik die ook even hier.

Deel 1 was me iets te ziek. Waar in deel 2 het martelen erg humoristisch werd gedaan kreeg ik hier het gevoel dat ik keek naar een echte snuff film. En daar ben ik niet zo weg van eerlijk gezegd. Lastig om hier een cijfer aan te geven maar het zouden waarschijnlijk 2.5 sterren zijn geweest.

Deel 2 is samen met deel 6 mijn favoriet.

Het ziet er allemaal zeer vies uit maar ik lach helemaal dubbel. Lekker hakken en zagen

Deze zou 3.5 misschien 4 sterren hebben gekregen.

Deel 3 was leuk, een gast die zichzelf niet dood krijgt. Het was allemaal redelijk flauw maar dat mag ook wel eens.

3*

Hideshi Hino heeft er weer een nieuwe bij. The boy from hell. Juist besteld op ebay. Lijkt me weer wat te worden. Kan iemand hem misschien toevoegen want mij lukt het niet.

Smerige film, en erg goedkoop geschoten. Toch wel erg vermakelijk en vaak zelfs grappig om naar te kijken. Dit is mijn eerste film in deze serie die ik gezien heb, en ik ben nu wel erg benieuwd naar de andere delen. 3,5*

Kijk dit is pas een film. Wat een smeerlapperij van de bovenste plank. in een woord geweldig. Het pus bleef maar stromen de wormen werden uitgekost. Ze werden uit bulten getrokken. Ze krioelden over haar lichaam en het pus spul bleef maar komen en stromen. geweldige film. Ik was met walging vervuld. Moeten ze er meer van maken.

Hmm..ik zou deze film graag willen zien.

Het verhaal lijkt me zo..opmerkelijk . Even kijken of ik hem ergens kan vinden dan maar.

haah! ik heb hem gevonden. Ben hem nu aant kijken ;p Straks mijn commentaar

Lol ...

Tsjaa wat moet ik hiernou op zeggen.

Het was een vermakelijke film. Inderdaad aardig ranzig, maar tegen dit soort ranzigheid kan ik wel...

Interessant einde....

Overigens vind ik dit geen film om ' over na te denken ' .

Wat dat betreft kun je dus over IEDERE vieze film gaan nadenken, wat de boodschap nou precies is.

Toch 3,5 sterren omdat ik hem wel heb afgekeken. Hij blijft toch boeien

M'n eerste Guinea Pig film en als dit de standaard is voor de rest van de films moet ik snel op zoek!

Het verhaaltje is nogal vlak. Er is geen hoe of waarom. Het is gewoon kijken naar hoe een zeemeermin in een badkuip ligt te creperen. Dan is het van cruciaal belang dat het er een beetje aantrekkelijk uitziet, en dat is gelukt! De make-up en effecten zijn erg overtuigend. Die bulten zagen er al niet gezond uit, maar niet snel daarna vliegt de pus je om de oren en wordt de badkamer bedolven onder massa's wormen die blijkbaar ook in het lichaam van de zeemeermin gevangen zaten. Meng de zeven kleuren pus, de zwarte, gladde wormen en liters bloed en je krijgt een visueel kunstwerkje. Eet smakelijk!

De minste Guinea Pig uit de serie.

Vond deze meer slaapverwekkend dan leuk.

Bij de Guinea Pig filmpjes vind ik de overdreven gore en fijne kills en bizarheid zo leuk.

Maar hier viel dat nou weer erg tegen.

Gelukkig duurt hij in het algemeen niet zo lang maar toch erg langdradig om en uur lang te zitten kijken hoe een zeemeermin wegrot.

Is volgens mij wel de langste uit de reeks.

Vind toch Devil Woman Doctor het leukst omdat hij zo bizar en vol met humor zit maar dit was gewoon stom en saai.

Op zich nog wel erg leuke gore maar verder blijft er niks bijzonders over.

2,5*

Behoorlijk ranzig, maar al steeds meer naar kitsch neigend, het verhaal is zoals in de voorgaande drie delen niet meer dan een basisgegeven, man vindt zeemeermin in riool, neemt haar mee naar huis waar hij haar in een badkuip legt en haar steeds verder ziet aftakelen en dat is een kapstok om qua special effects en gore echt alles uit de kast te trekken. Toegegeven, het opensnijden van die zweren en de zooi (wormen, pus, etc) die eruit komt is best ranzig, maar een stuk makkelijker te verteren dan een pin door iemands oog, voor mij althans. Esthetiek speelt ook hier een rol, vooral in de dialogen tussen de schilder en de zeemeermin, maar het is het einde dat hier het meest indruk maakt. Nadat we zo'n 45 minuten hebben zitten kijken naar een steeds verder aftakelende zeemeermin gaat ze dood en besluit hij haar aan stukjes te hakken. Op een gegeven moment merken zijn benedenburen op dat er bloed door het plafond komt en gaan poolshoogte nemen. Op dat moment komen ze tot een verschrikkelijke ontdekking: de schilder was niet een zeemeermin aan stukken aan het hakken, maar zijn hoogzwangere vrouw, die aan darmkanker leed. Na onderzoek bleek de man schizofreen te zijn.

Dat vond ik zo goed gevonden dat het de film alsnog naar een voldoende trekt.

ik vond het helaas maar weer saai.

Wel goed gemaakt dat wel, maar niet aan mij besteed dit deel.

De minste uit de reeks.

Ranzig zonder echt gore te zijn en persoonlijk vond ik hem veel te langzaam.

1,5*

Net gezien, had er al 1 va deze reeks gezien, nl Flowers of blood & flesh, die vond ik gewoon vet. Nu deze, Euh RANZIG is het juiste woord dat deze film omschrijft, niet ziek en goor ofzo zoals de fowers of flesh & blood. Heeft toch paar keer mn maag doen draaien se (oké had net een vette hamburger naar binnen gespeeld). Al bij al zeer geslaagd, wat ik er van verwacht had Volgens vele comments heb ik nu de 2 beter van deze reeks gezien, maar heb ze allemmal, dus de rest volgt zeker dus 4* voor dit zeemeerminwerkje

Lastig hoor... als kunstenaar zijnde... een schilderij die maar niet af komt...

Verder vond ik deze film matig... voor mij is deel 2 nog favoriet.

Op naar deel 5 en 6!

Ik ben niet echt een gorehound, maar ben toch altijd wel benieuwd naar films met een reputatie, ook op dat gebied. Een van de films die regelmatig genoemd wordt is Guinea Pig 2: Flower of Flesh and Blood, waarin een Japanner in Samurai-kostuum vakkundig een vrouw ontleedt; ik heb hier wel eens een kort stukje van gezien, maar dat gaat mij te ver. Schijnbaar is Guinea Pig 1 een beetje in dezelfde richting, maar zijn de latere delen wat minder als fake snuff movies. Uit een soort van morbide interesse heb ik deze film dan maar opgezet - deel 4 in de serie.

Het verhaal is extreem basaal (al heeft het een leuke twist), net als schijnbaar bij de meeste films uit de serie: artiest vindt zeemeermin, maar die heeft ziekten onder de leden en ligt weg te rotten in de badkuip. Letterlijk. De film is een orgie van bloed, pus, builen en wormen die uit de zeemeermin stromen; een hoop enorme ranzigheid dus met ook her en der gitzwarte, droge humor zoals de schilder die in de zeemeermins zeven kleuren pus ook zijn portret onder de builen en pusbulten schildert. Ranzig is het wel, eng is het geen moment. Ik moest een beetje aan Troma denken qua sfeer, maar dan met veel meer nadruk op ranzig en veel minder op flauwe humor. Qua beoordeling hou ik het maar neutraal, het was op een bepaalde manier wel intrigerend maar om nou te zeggen dat het echt leuk was of ik het aan kan raden, ik weet het niet.

Sick. Merkt hier op Moviemeter wel dat men minder voelt voor dit soort pus, gezwellen, mutatie en kroelend ongedierte. Ik vind dit waarschijnlijk één van de leukere delen. Fascinerend is misschien een verkeerd woord, maar de transformatie is op z'n minst een geniaal staaltje practical effects en met die zwart komische toon balanceert het precies op de lijn van sadistisch vermaak en ronduit gestoord. Dat deze films in snack-formaat worden gepresenteerd, is ook wel zo fijn. Heb zo'n beetje ieder filmpje met een twijfelachtige (zieke) reputatie al lang en breed gezien, maar wilde deze reeks graag bewaren. Moet toch iets hebben om de ''honger'' af en toe te stillen! Heel veel in deze categorie komt er tegenwoordig niet meer uit, maar de American Guinea Pig reeks volstaat voor mij wel. Mist echter alle humor en knipogen die deze films nog de noemer ''vermaak'' meegeeft.

Regisseur Hideshi Hino keerde drie jaar na zijn befaamde tweede film terug naar de reeks, maar kan zijn kwaliteiten niet nogmaals leven inblazen met dit deel. Met 63 minuten op de teller is Mermaid in a Manhole het langste hoofdstuk binnen de Japanse serie, al ontgaat de logica ervan. De inhoud is leger dan ooit en enkel een excuus om een nogal dwaas idee breed uit te spannen, maar datzelfde idee heeft buiten wat smerige effecten niet veel interessants te melden. Het matige acteerwerk is voor deze reeks geen nieuw punt, maar de bijzonder saaie inhoud is dat eigenlijk wel. Het gebeuren leek geregeld niet te eindigen en kost daarmee aanzienlijke moeite om uit te zitten, terwijl de voorgaande projecten een stuk eenvoudiger waren om door te komen.