Dirty Dancing (1987)

Dirty Dancing is vermoedelijk de ultimate vrouwenfilm. Al de vrouwen in mijn leven van mijn jeugdliefde tot mijn huidige vriendin maar ook mijn zussen, nichtjes en zelfs mijn dochters zijn allen gek op deze film. Ik heb hem daarom noodgedwongen al vele keren gezien. Hierdoor kan ik hem haast dromen maar snap de aantrekkingskracht van de film nog steeds niet echt. Daar staat tegenover dat zij de aantrekkingskracht van een mannenfilm als Road House niet begrijpen. Zal dus wel een man-vrouw ding zijn. Wel grappig dat Patrick Swayze in beide de hoofdrol speelt. Het verhaal is simpel. In de jaren 50 gaat saai muurbloempje( Jennifer Grey) op vakantie met familie naar resort in de Catskills en wordt verliefd op de stoere dansleraar (Swayze). De 50's setting is leuk, de soundtrack is goed en de cast pmet o.a. Jerry Orbach en Cynthia Rhodes is ook prima. Echt slecht is hij niet maar het is gewoon niet mijn soort film.

'Dirty Dancing'-sequel op komst met Jennifer Grey! | Filmtotaal filmnieuws

Nooit eerder gezien vanwege het vooroordeel dat dit een enorme vrouwenfilm zou zijn. Dat is het ook wel, maar niet zo storend als ik had gedacht. Ik had wel meer verwachtingen die niet bleken te kloppen, want ik dacht dat dit in de jaren 80 speelde, maar het blijkt 20 jaar eerder te spelen. En verder had ik totaal niet verwacht dat abortus zo'n belangrijke rol zou spelen.

De hoofdkarakters zijn verder allemaal behoorlijk 'likeable', al moet de mannelijke hoofdpersoon aanvankelijk nog wat ontdooien. Natuurlijk is er op een gegeven moment een conflict met vader, maar ook daar reageert iedereen op een logische wijze en uiteindelijk als iedereen alles weet wat er te weten valt komt alles op z'n pootjes terecht.

Vooral in de eerste helft veel dansscènes, daarna neemt het wat af. Ik ben niet geheel overtuigd van de dansscènes, maar interessant waren ze wel. De soundtrack is alleen erg misplaatst: jaren 80 muziek in een jaren 60 setting. Natuurlijk komt het vaker voor dat muziek uit een later tijdperk gebruikt wordt in een setting terug in de tijd, mijn favoriete voorbeeld is de animeserie Samurai Champloo, die in het samoeraitijdperk speelt, maar die een hiphop soundtrack heeft en daardoor erg fris aanvoelt. Daar werkt het, maar in deze film voelt het veel minder fris aan omdat jaren 80 muziek nu zwaar gedateerd klinkt en dan voelt het ineens erg misplaatst gezien de jaren 60 setting.

Maar goed, minder slecht dan ik had verwacht. 1,5*.

Verhaal heeft niet veel om het lijf, maar wel een hoog feelfood gehalte. In mijn jeugd elke dag gekeken als ik uit school kwam.

Best verrassend, eigenlijk. Ik wist dat de film een voorspelbare feelgoodfilm was - en dat klopte - maar het script en de personages waren zeker niet zo eendimensionaal als ik had verwacht. In mijn herinnering had Dirty Dancing hetzelfde uitgangspunt als een Footloose; zo’n omgeving van strikte klootzakken, met een rebel en het verlegen meisje, die natuurlijk wordt gepest en met een extreem strenge vader, die aan het einde natuurlijk bijdraait. Geestig genoeg klopte geen van dit alles; vaders blijkt de hele tijd een sympathieke gozer, de vrinden van Swayze accepteren Jennifer Grey en zijn zelfs aardig en de enige echte klootzak in het verhaal lijkt die Lonny Price; die ook in Flodder in Amerika al zo’n glibberige geilneef speelde.

Door dit gebrek aan extreme karikaturen merkte ik dat het drama ook beter werkte. De relatie tussen Grey en haar vader was oprecht sterk, resulterend in een mooie emotionele scène tussen beide. Maar de film is bovenal vooral botergeil. Iedereen zit zweterig tegen elkaar aangeplakt en beweegt hijgerig de heupen in het rond. En dat alles onder een soundtrack van kekke jaren 80 muziek als Hungry Eyes van Eric Carmen en natuurlijk het welbekende Time of My Life. De film heeft zeker z’n cheesy momenten en onvoorspelbaar kan de film in de verste verte niet genoemd worden, maar lekker is het wel. En vooral een beter script en uitvoering dan ik in eerste instantie had verwacht. En zo’n verrassing is altijd aangenaam.

3,5 sterren.

Dit blijft toch wel een film wat gewoon leuk blijft om naar te kijken.

Bekijk hier mijn volledige beoordeling: Review Dirty Dancing

Een klassieker in het genre, maar ik vond er niet veel aan. De dansscènes zijn wel de moeite waard. Ook een goede soundtrack, met de nodige bekende nummers (waaronder als sluitstuk de klassieker The Time of My Life). Helaas zijn de positieve punten daarmee ook wel benoemd, want de personages en het plot zijn niet interessant en het acteerwerk en de dialogen weinig overtuigend. Men probeert nog krampachtig een zwaar thema als abortus naar voren te brengen, maar dat mist iedere overtuiging.

Na bijna 13 jaar van een 1,5 naar een dikke 4! De grootste 'upset' in mijn hele MovieMeter-carrière!

En hoe komt dat?

Goeie vraag, scorsese. Leeftijd? Gemoedstoestand? ‍♂️

Wat een heerlijke film blijft dit toch. Na Grease mijn tweede dance film in de bioscoop. Alles is vet dik geaccentueerd maar wat geeft het bij zo'n mierzoete film. The songs zijn great nog steeds. De merengue smoelt nog steeds lekker en ik kan my sweet baby niet vaak genoeg horen!

Film 4,0

Beeld 3,5/4

Geluid 4,0

Alleen de dansscenes zijn nog leuk. De rest heeft de tand des tijds niet bepaald doorstaan.

Na 35 jaar moest er dan eindelijk een 4K transfer komen. Hij is zeker weer een stap naar boven toe, maar nog steeds niet top. De eerste uitgave was vreselijk slecht op Blu ray. Om nog maar te zwijgen over de VHS band en de dvd. Na de blu ray is er nog een verbeterde versie gekomen. En dan nu dan de 4K. Soms uitmuntend mooi, soms ook weer wat soft en onscherp. Vreemd is dat met name de binnenopnames zeer mooi zijn. Het zijn juist de buitenopnames die soms wat gedateerd overkomen. En schandelijk ik zag nog een vette blackspot voorbij komen rond 27 minuten. Die hadden ze er zeker uit moeten halen. Maar goed deze transfer is tot nog toe de beste die ik voorbij heb zien komen. Geluid is zeker een volle stap vooruit. Prettig bij zo'n muziekfilm!

Blijf Dirty Dancing verder een hele fijne film vinden. Het schijnt dat er een vervolg gemaakt gaat worden met opnieuw Jennifer Grey erin. Of we dit moeten gaan zien weet ik niet. Patrick is er niet meer zoals ook Olivia er niet meer is. Toch twee iconen voor dit soort films die er nu niet meer zijn RIP. Voor mij zal dit de beste film blijven net als Grease I.

Film 4.0

Beeld (4K) 4,0

Geluid 4.5

Blijft 1 van mijn favoriete zwijmel films allertijden! Ooit (in 1987) in de bioscoop gezien en nu nog regelmatig kijk ik hem. Patrick Swayze blijft een mooie man,zo jammer dat hij zo jong moest sterven. Jennifer Gray mooie meid! Gewoon gave film. Het 2e deel en de film uit 2017 zijn niets geworden want dit deel is niet te overtreffen!

Een van die legendarische eighties films.

En wat een trend was deze film toen.

Samen met films als bijvoorbeeld titels als Saturday Night Fever en Footloose in dit rijtje mag deze inmiddels classic film zich voegen.

Een film met zo heerlijke feel good sfeer, die ongeëvenaard is.

En met een sublieme sterren cast, en met de super ster uit de eighties Patrick Swayze jammer deze acteur, zo jong was heengegaan.

En natuurlijk met een van de langst genoteerde nummer èèn hit songs uit the eighties van Jennifer Warnes en Bill Medley met I have the time of my life.

En de prachtige hit song van Patrick Swayze zelf She's like the wind.

Een film vol mooie songs.

Alleen maar mooie herinneringen uit deze prachtige tijd.

Wat een bijzondere dans film blijft dit.

Tijdloos genieten deze classic film voor jong en oud.

“ It's not on the one, it's not the mambo. It's a feeling; a heartbeat”.

Ook deze 80’s classic met Swayze herzien op de remastered bluray versie.

Dé film die zijn filmcarrière een enorme boost gaf en veel vrouwenharten liet smelten. In 1991 werd hij zelfs door het Amerikaanse tijdschrift People uitgeroepen tot “sexiest man alive”. Voor veel mensen bestempeld als een vrouwenfilm, onzin zou ik zeggen, kijk en laat je verrassen door deze heerlijke feel-good film met zijn geweldige soundtracks.

Je zou het in eerste instantie niet denken maar Patrick Swayze moest Jennifer Gray overhalen om in deze film te spelen omdat ze zo'n hekel aan hem had tijdens het filmen van Red Dawn (1984).

De eerste film waarvan een miljoen exemplaren op homevideo zijn verkocht. In 1988 werd er een tv serie gemaakt.

Zo zonde dat ook deze acteur zo jong gestorven is. Swayze overleed in 2009 aan alvleesklierkanker, slechts 57 jaar.

Dat weetje wist ik niet van Jennifer Gray.

Ja een juweel van een film.

Een film van dit genre en de kwaliteit ervan, en nog steeds, is zeldzaam.

Ik had deze film nog nooit gezien. Nu dus wel. En precies wat ik dacht...... Een aardige film, maar niet echt denderend. Het jaren 80 sfeertje is aantrekkelijk en daar verlang ik nog wel eens naar terug. Lekker duf en sloom, alles.

Maar verder is het allemaal maar wat slapjes.

Vandaag 3de keer bekeken ( op vtm). Eerste keer dacht ik bweih wat zien al die vrouwen in deze film? (25j). 2de keer ; waw mooie dansfilm , romantisch, knappe man die Patrick. Nu derde keer, oh.... pure erotiek wat een mooie songs, knap geschreven en geregisseerd, pure marketing en psychologie. Patrick Swayze is een groot acteur. 1 klein minpuntje, en jammer van dit te weten voor je de film kijkt is dat Jennifer Grey en Patrick Swayze in het echte leven later een hekel hadden aan elkaar en zo goed als geen contact hadden. Klein beetje domper. Toch vind ik dit een pareltje ondanks dat het niet mijn genre film is. De scène waarin hij met zijn hand over haar lichaam strijkt en helelaal in begin nog tijdens het oefenen en zij haar lach niet kan inhouden omdat het kriebelt. Zijn manier van acteren op die moment...

Nog eens deze zomerse klassieker bekeken en hij blijft toch goed. Niet dat het verhaal zo bijzonder is, maar de soundtrack maakt veel goed. Natuurlijk "Time of My Life", maar nog veel meer. De cast deed het voor de rest ook prima. Verder een strak tempo zonder saaie momenten.