De Avonden (1989)

Aparte film met veel ironie. De film is daardoor interessant.

Thom Hoffman acteert heel goed, de rol past 'm goed.

Prachtige poster is gemaakt door Joost Veerkamp.

Ik heb het boek niet gelezen maar deze film nodigt daar ook niet echt toe uit. Hoffman speelt zijn personage prachtig maar de film is te bevreemdend om echt te kunnen boeien/raken. Hoog 'het zal wel' gehalte.

Van de decors en het kleurgebruik werd ik trouwens vreselijk neerslachtig. Dat zal dan wel de bedoeling zijn geweest.

2*.

Een erg ondermaatse verfilming van, laten we eerlijk zijn, een vrij matig boek. Frits van Egters heeft, na zo'n zestig jaar, de tand des tijds niet doorstaan. Waar je in het boek nog de heerlijke anekdotes vond omtrent randfiguren (o.a een man die dronken op het toilet gaat zitten) zijn deze jammer genoeg weggelaten. Hoffman acteert aardig en weet wel heel die krankzinnigheid van die oorlogsgeneratie goed naar voren te brengen. Jammer dat er zoveel gemompeld wordt in de film, of was ik de enige die daar last van had? Het einde blijft, net zoals in het boek, het hoogtepunt van het hele gebeuren dat, ongeacht de flauwe 110 minuten die voorafgingen, me toch weet te ontroeren.

Er is een wereldoorlog voor nodig om De Avonden terug actueel te maken. 2*

Was weer erg lang geleden dat ik deze gezien heb (ruim een jaar of 10 geleden ofzo) en toen vond ik hem al vrij bijzonder als jochie. Daarna ook de beeldverhalen aanschouwt getekend door Dick Matena en het ook steeds maar uitgesteld de dvd te kopen. Laatst de kans maar gegrepen bij Fame en hem niet zo lang geleden weer herzien en nog steeds blijft hij bijzonder. Beetje lynchie en ook zwart komisch. Thom Hoffman zet een prima rol neer als een soorte van autistische perfectionist die in een eigen wereld leeft, met 2 onverschillige ouders, waaronder ook een prachtige rol van Rijk de Gooijer (RIP ) als een ontfantsoenlijke vent die scheten laat, vieze eetgewoontes heeft en overal schijt aan heeft. Verder ook nog mooie beelden van Amsterdam van na de oorlog en de dromen/waanbeelden van Hoffman zijn ook onvergetelijk.

Verder was Pierre Bokma ook weer geweldig als die crimineel Maurits.

Schitterende Nederlandse film die zeker niet gemist mag worden. Een van de betere.

4,0*

Toch heel anders dan het boek.
Ik heb het boek twee keer gelezen, en ik heb nooit gedacht dat Frits homoseksueel of psychotisch zou zijn. Slechts 'een beetje anders'. In de film komt dat wel heel sterk naar voren.
de film heb ik vanavond gezien.

Natuurlijk is het niet een heel ander verhaal: ze blijven wel bij de essentie van het verhaal, alleen richten ze het op een andere manier in.
'Scenes' uit het boek komen bijvoorbeeld niet voor in de film. Andere scenes, zoals met de suikerlepel en de bessen-appel komen wel zowel in de film als in het boek voor.
Ook de dromen zijn heel anders, en het voorstel zijn ervaringen met zijn ouders[/spoilers] op te schrijven zit geloof ik ook niet in het boek.

Wat ík dacht dat de essentie was van het boek ("Het gaat erover dat Frits zich stoort aan zijn ouders, maar uiteindelijk wel gewoon van ze houdt"), vond ik in de film een beetje een bijzaak gemaakt worden. In het boek komt de hele seksualiteit dan weer nauwelijks tot niet aan de orde.

De film vind ik wel een stuk aangrijpender dan het boek en zelfs wat toegankelijker,
hoewel het me een ontzettend vage film lijkt als je het boek niet hebt gelezen.
Wat ik aan de ene kant jammer vind, is dat Frits zijn 'gedrag' niet verklaard wordt. Aan de andere kant gebeurt dat in het boek ook niet en daardoor kun je jezelf wel meer identificeren met Frits omdat je je eigen ervaring invult, in plaats van dat je een set ervaringen voorgeschoteld krijgt.

Ik kon goed meeleven met de personages.
Wat ik wel een minpunt vind, is dat je Frits zijn gedachtes niet zo meekrijgt.
In het boek vond ik juist de manier waarop hij dacht heel interessant.
Het allerlaatste shot vond ik ook een beetje té dramatisch.
Om positief te eindigen: het was bij vlagen echt behoorlijk grappig ook!

Ik vond het zeker geen slechte film, maar vond toch dat het boek niet erg serieus genomen werd. De toon, stijl, sfeer etc van het boek kwam op mij niet over in de film. Vraag is natuurlijk ook of een boek als 'De avonden' zich zo goed uitleent voor een verfilming. Denk dat een toneelstuk geschikter is (en die bestaat geloof ik ook).

Knappe verfilming van één van Neerlands grootste klassiekers met uitstekend spel van de drie hoofdpersonen, ik heb Rijk de Gooyer en Thom Hoffman volgens mij nooit beter gezien. De Gooyer weet zijn toch nogal belachelijke personage een zekere treurige waardigheid mee te geven, een vroegoude man die de wereld om zich heen niet meer begrijpt. Hoffman is geknipt als antiheld Frits en brengt de vileine droogkomische oneliners met verve. Tel daarbij de goed getroffen groezelige en troosteloze sfeer van naoorlogs Amsterdam -de geur van doorgekookte groenten en reuzel komt je haast tegemoet- en een aantal geslaagde droomscènes en je kunt spreken van een van de betere vaderlandse films.

Hou ouder de film, en ik mag ook niet klagen ... hoe beter ie wordt. Het lijkt wel alsof het licht nog meer moeite heeft om het platte beeldscherm uit de duisternis te verdrijven, waardoor de zwarte humor nog scherper uit de verf komt. De sfeer van boek en film staan voor eeuwig in mijn geheugen gegrift. Meesterwerk !