Bis ans Ende der Welt (1991)

Ken deze film alleen maar van het feit dat de gelijknamige titelsong van U2 is.

Alhoewel geen single geweest, wordt deze track van Achtung Baby nog steeds live gespeeld.

Één van de visuele hoogstandjes van de Zoo TV Tour is daarna steeds populairder geworden.

Liefhebbers van Wenders (waaronder ik) en U2 hebben geluk denk ik:

deze film komt komende woensdag op tv- Duitsland 1, 0:35.

Schijnt wel iets te (gekunsteld) intellectueel en pretentieus te zijn, volgens de gidsen.

Verhaal is volgens mij erg moeilijk ook. Verder gefilmd in 15 steden, in acht landen op vier continenten.

Ook mooi gefotografeerd, schijnt. Door Robby Muller, o.a. Dead Man.

De film zou een half jaar geleden al op de Duister komen, ben er nog speciaal voor thuis gebleven maar hij werd niet meer gedraaid.

Nu alsnog maar eventjes kijken dan.

Toch maar opgenomen. De film was best moeilijk te volgen, zo in het Duits. De eerste twee uur lukte het vertalen nog wel, de laatste 50 minuten (!) ging het niet meer (in 2 delen kijken doe ik niet). Dat was nou juist het moeilijkste deel ook, meer richting science-fiction. Diepere details van het verhaal zijn mij dus ontglipt.

Het verhaal is een mengeling van road movie, avontuur, romance en science fiction. Er wordt wat (quasi-)filosofisch gedaan over droom en visie, hoe het zou zijn om andermans dromen te kunnen bekijken, en nog meer science-/filosofie ("hoe ver moeten we reizen om te vinden wat we zoeken, en wat zoeken we trouwens?") en de film is een soort mengeling van andere films van Wenders die ik gezien heb.

De film is erg lang (de echte versie is zelfs 4,5 uur lang), traag verteld en (licht) poëtisch, en er zitten wat vreemde, bizarre dingen in de film.

De cinematografie is bij vlagen erg mooi, sfeervol. Het is qua beelden en sfeer een echt Europese film. Veel meer dan End of Violence, dat in veel een pure Hollywood-film was (sfeer, beeld, ideeen). Het science-fictiongehalte spreekt mij nog het minst aan hier, als road movie is de film beter geschikt.

De film heeft een soundtrack die vele liefhebbers van de betere popmuziek moet aanspreken: klanken van U2, Nick Cave, Peter Gabriel, Lou Reed, kd lang, Depeche Mode en anderen worden afgewisseld met mooie, sferische inheemse klanken. De muziek past perfect bij de beelden en het verhaal, vooral omdat Wenders van tevoren de muziek aangeleverd kreeg (de opdracht was een song te schrijven over het einde van de wereld) van de bijdragers aan de soundtrack.

Deze film krijgt nog een 6,5 op imdb, meer dan ik verwacht had. De film zou immers te pretentieus en gekunsteld zijn volgens enkelen. Op imdb zie je negatieve reacties, maar ook flink wat sterke, getuige teksten als "will stay with you for years to come", "briljant", "deeply satisfying" en "it's like Blue Velvet without the gore and violence".

Nogmaals, niet alles heb ik kunnen volgen helaas. Ik zal de film nog wel eens huren, als daar de mogelijkheid voor is. Een voorlopig cijfer zou ergens rond de 3 of 3,5 zijn.

Deze reis naar het einde van de wereld, in ruimte en mogelijk ook in tijd, maakte op mij destijds in de bioscoop een verpletterende indruk. Avontuur, mysterieuze sfeer, zwoele romantiek, heerlijke muziek (Nick Cave, U2, Peter Gabriel, Talking Heads, pygmeeën die uiteindelijk aboriginals blijken te zijn, und so weiter) en betoverende beelden. Vooral de opgenome droombeelden aan het einde van de film, die steeds duidelijker worden en zich langzaam maar zeker ontpoppen tot kleurrijke bewegende impressionistische schilderijen.

Later heb ik deze film nog eens gedeeltelijk op video gezien, en dat vond ik toch minder overweldigend.

Gezien het lage aantal stemmers alhier schijnbaar een behoorlijk onbekende film. Vreemd. Misschien als gevolg van de extreme lengte en slechte kritieken. Veel recensenten vonden hem pretentieus en langdradig.

Ik heb deze film een tijd lang gehad op laserdisc en verscheidene malen gezien. Zeer mooi met prachtige muziek.

Ik wacht nu op de uitgave op dvd. Misschien weet iemand hier iets van zou graag mn vriendenkring deze film laten zien.

Geen stem?

Is deze ook op dvd in Nederland te krijgen?

Voor veel geld de Italiaanse dvd gekocht. Na een half uur uitgezet. Man, wat is dit slecht.

Wellicht dat ik er ooit nog eens doorheen fast forward.

Ik heb de Engelse versie. Wist wel dat ik niet echt de goede had aangezien dat de kortste versie was maar ik dacht wel van: het valt wel mee, maar nee, niet echt.

Ik moet eerst zeggen dat er aan de film helemaal niks mis mee is. Het is een prachtig verzonnen film. Een Science fiction roadmovie die zich afspeeld in meerdere steden over de wereld. Eerst moet ik zeggen: ik vind de decors echt FAN-TAS-TISCH!!!. Echt zo die dingen van het heden en van de toekomst doormekaar, dat is nou precies mijn soort. En dan nog eindelijk eens in steden die niet in Amerika liggen. De film kent dan zo zijn high tech snufjes ook het cyberpunk achtergronden tussen het oude gedeelde van de stad door. Zo heb je bv bij Parijs die hoge toren naast dat ene arc de triomph achtige gebouw (kom even niet meer op de naam) met een hoop neon-reclame en ook futuristische auto's naast de autos van het heden. En daarnaast ook in Berlijn: dat futuristische gebouw dat boven de Brandenburgertoren is gebouwt. Echt, hier hou ik gewoon van. En al helemaal als het eens een stad is buiten Amerika.

Maar helaas: dat kunnen we alleen maar bij Parijs en Berlijn zien want de film verhoogd dan de snelheid en roetsjt zo in een keer van plaats naar plaats en moment naar moment. Je kon echt merken dat hier behoorlijk in geknipt is aangezien dit de ultieme roadmovie moest worden. Van de rest van de steden krijg je niks te zien: enkel binnenlocaties en dan schiet de film weer 3 minuten later naar een andere scene. Het enige waar we dan nog wel even wat van te zien krijgen is Beijing maar daar blijft het dan ook bij. Het gaat mij ook niet alleen om dat ik al die steden (Moskou, Tokyo, San Francisco) in cyberpunk versie wou zien maar ook gewoon omdat er in mijn ogen nog heel wat ontbreekt voor een roadmovie. Alles gaat gewoon veelste snel door die schaar die der doorheen is gehaald. Want als ik ook zo een dezer keren op Youtube en andere sites heb zitten kijken ontbreken der gewoon nog taloze scenes. Zoals een 80 minuten duurdende scene in Tokyo, die vaar scene in Venetie en ook nog enkele Australie-scenetjes. Die Australie scene vond ik dan toch weer wel erg sfeervol en mooi. In dat verlaten woestijn met allerlij krotten waarbij het soms wat wegheeft van een Western. Ook speelt mijn favoriete band U2 hier ook een heel groot rol in aangezien U2 dit deels geschreven heb dacht ik en vanwege het nummer: Until the end of the World die me steeds naar de keel grijpt.

Daarnaast vond ik Wiliam Hurt en Solveig ook prachtig spelen. Die ene actie met die Bounty Bear op die computer vond ik ook om te lachen. haha Zoals gezegt, met de film is niks mis. Maar met deze zwaar verknipte versie wel. Gewoon erg zonde dat Wenders dit dan laat doen. Hij zegt dan wel dat het de ultieme roadmovie moet zijn maar waarom laat ie der dan een hele vracht scenes uit weg knippen waardoor dit meer lijkt op een low-budget film? Een ding weet ik wel zeker: ik ga maar eens zo snel mogelijk die 280 minuten versie uit Duitsland halen.

Ik geef hem tot zover maar een 3,5* tot ik die andere versie heb gezien.

In de director's cut van 280 minuten krijg je eigenlijk twee films te zien: een road movie (Berlijn, Tokio, etc. etc.) en een Sci-Fi drama (Australië) en in dit geval pakt dat niet goed uit. Het vastleggen van dromen en het (verslaafd raken aan) het terugkijken daarvan vond ik een interessant gegeven dat het best een aparte film had verdiend, zeker gezien de speelduur. Vaak mooie sets -leuk ook die dikke knipoog naar de schilder Vermeer-, goede muziek en -nu weer leuke- begin jaren '90 computer technologie maar het script is een clusterfuck. Soms ook echt vervelend arthouse geneuzel zoals een of andere irritant karakter dat drumt dat later in de film dan ook weer moet drummen want dat is cool of zo. Vechtpartijen om te huilen zo slecht etc. Knip die ongein er gewoon uit en het wordt een stuk behapbaarder. Nou ja misschien is die cut van 179 minuten eigenlijk wel beter maar ik ga dat voorlopig niet uitvinden.

Wenders had er beter een trilogie of TV serie van kunnen maken denk ik zo. Aardig om deze dikke flop eens gezien te hebben en op groot scherm vast nog wel wat indrukwekkender. Hele krappe voldoende voor deze curiositeit.

Wat had Robby Muller toch een ongelofelijk goed oog voor schoonheid. Werkelijk verbluffende shots! Fantastisch werk van Criterion, zodat we het werk van deze held in topkwaliteit kunnen zien.

Jammer dat er geen rem stond op alle ideeën die Wenders er in stopte. Pijnlijk bevreemdend acteerwerk is hiervan helaas het gevolg. Maar een ieder die visueel meer geprikkeld wil worden dan huis-tuin-en-keuken-netflix-esthetiek, zou dit een keer een avondje aan moeten zetten.

Ik heb de versie van 288 minuten gezien en vond het een hele zit. Natuurlijk niet in één keer, maar in stukjes. Vooropgezet, er valt veel te genieten in deze film, maar een adembenemend meesterwerk, nou nee. Het begint veelbelovend met die mooie Rover 3,5 liter die total loss wordt gereden (de reden waarom ik deze film ben gaan zien). Ook heb ik een zwak voor het nasale en zangerige geluid van William Hurt. Solveig Dommartin is een leuke krullenbol en Sam Neill doet wat hij altijd doet, en dat is hier niet zoveel.

Ik hou van roadmovies. Laat me graag meevoeren op reis en langs rare mensen en gebeurtenisjes. Die zoektocht door Moskou en Tokio vond ik ook best leuk, maar dat gedoe in Australië met Max van Sydov als een soort Professor Sickbock die een droommachine heeft uitgevonden duurde mij veel te lang. Oké, ik heb best oog voor de psychologische en existentionele vergezichten die Wenders op ons loslaat, maar gaandeweg het leven groeit bij mij de overtuiging dat de existentie op de vierkante meter al ingewikkeld genoeg is. Wel veel lof voor de prachtige natuuropnamen. Toch jammer van die mooie Rover.

We volgen een schrijver en zijn personages, waaronder een bountyhunter en een gezochte crimineel die elkaar de hele wereld over achterna zitten. Veel gebeurt er niet, maar het heeft wel een lekker sfeerrje en alle locaties zijn prachtig in beeld gebracht foor Robbie Muller. Ook zijn de paar sf modernismes (een pratende car system en een tracking divice) verrassend accuraat gebleken.

Ergens halverwege bekroop mij het gevoel dat Wenders deze film uitsluitend heeft gemaakt om zijn eigen wereldreis te bekostigen. Maar als men dan uiteindelijk in Australie aankomt, maakt het plot ineens ruimte voor een science fiction vertelling waarbij onxze hoofdrolspelers verslaafd raken aan beelden van hun dromen die ze continu op een klein tv schermpje willen bekijken. De vergelijking met de huidige social media verslaving waar inmiddels de halve bevolking aan leidt, is snel gemaakt.ook weer verrassend acuraat. Zeker gezien de 30 jaar die er inmiddels tussen zitten.

Maar daardoor valt alles in de film wel ineens goed op z’n plaats. Het gaat over menselijje interacties en de echte wereld die er voor ons om te ontdekken is.

In 4 uur en 47 minuten neemt Herzog ons mee langs tal van grote steden om midden in de Australische outback vollledig afgesloten van de omgeving te eindigen.

Een existentialistische film die nu wellicht relevanter is dan ooit.

4*

Director's cut komende zondag 17e en woensdag 20e in Forum Groningen, in lopende Wenders retrospectief

Raar ding. Een lang groot gedeelte vond ik het los zand, knullig, richtingloos en geïmproviseerd qua scenario. In het tweede gedeelte wordt het opeens iets heel anders, lijkt Wenders scenarisch een lichtje aan te gaan en er ietwat meer richting te komen, die zelfs het eerste gedeelte zowat in een betekenisvol(ler) licht doet komen te staan. Het is me ook dan niet overtuigend genoeg en het al reizend schrijven van de film wordt eigenlijk bevestigd...maar eigenlijk zelfs bijna met indrukkend kader/betekenis....? Ik weet het niet hoor, merkwaardig, hoe sommige beelden en scènes in het laatste stuk ook boeien. En oha wel aardig wat visionairs, mooi om in het nu op terug te zien. Krijg het qua mening niet goed rond, wil er ook nog wel ns wat visies op lezen. Even vooral op gevoel van genieten, tijd waard etc kom ik niet tot voldoende.

Prachtig. Bij vlagen bijzonder dromerig. En een geweldige soundtrack. Deze krijgt van mij voor ieder uur één ster. (Ik zag de lange versie.)

Wellicht dat je het inmiddels niet meer zo helder voor de geest hebt, maar hoe zijn die twee kanten voor jou te verenigen? Enerzijds die menselijke interacties, het avontuur, het ontdekken van alles wat er te ervaren is, om vervolgens, anderzijds, in de middle of nowhere, helemaal in beslag genomen te worden door het zelf?

Ik denk dat er voor allebei wat te zeggen is, en tot op zekere hoogte heb ik het ook zo geinterpreteerd, maar of het nou logisch is? Tegen het einde kon ik het sowieso allemaal minder goed volgen en werd het veel meer een ervaring en liet ik alles over me heen komen.

Ik zie het eerste deel als de offline wereld en hoe de werkelijkheid is. Het tweede deel staat voor de online nachtmerrie waar we ons nu in bevinden. Beide werelden bestaan naast elkaar. Maar het mag duidelijk zijn welke mijn voorkeur heeft. Ook al reageer ik hier toch weer op digitale prikkels.