Mask (1985)

Op ware feiten gebaseerd drama met een mooie (60’s) sfeerschepping en overtuigend acteerwerk van de hele cast. Opvallend zijn de sterke prestatie van Cher en de geloofwaardige, ontroerende rol van Eric Stoltz. Soms balanceert de film bijna op het randje van tranerigheid en goedkoop sentiment, maar dat stoorde mij eigenlijk niet echt.

****/*****

Cher is altijd goed! Mask is een van haar betere rollen, kreeg ze een prijs in Cannes voor (meen ik)!

Ze lag ook in de klins met de regiseur en hadden allebei een aparte persconferentie over de film, Cher over hoe goed de film was geworden en Bogdanovich over hoe ze (filmmaatschappij) zijn film verpest hadden.

Hij was verbolgen dat de rechten van Bruce Springsteen nr's niet verkregen waren omdat dat in het echt de muziek was die door de hoofdpersonen gedraaid werd, maar die kon dus niet gebruikt worden.

Cher vond dit niet echt ter zaken doenend

4 sterren

Mask is een sterk drama, dat gelukkig niet te sentimenteel wordt. De film wordt gedragen door sterke acteerprestaties van de gehele cast. Met name Cher verbaasde mij, en beviel mij veel beter dan ze deed in de film Moonstruck. Vergelijkingen met The Elephant Man worden al snel gemaakt, maar dat is in mijn ogen niet terecht. Beide zijn goede film, maar totaal niet vergelijkbaar. De setting is anders en ook zijn de omstandigheden van beide karakters totaal verschillend. Hoewel Mask wat oppervlakkig bleef, zwak is de film allerminst.

Blijft een goede sterke film met "krop-in-de-keel" momenten maar toch geen instant classic. -1

Wat een mooie film en wat speelt die Cher fantastisch. Deze film raakt je tot op het bot.

Zeker een indringende film over een zeer ongewone ziekte maar een al te tranerige en overvriendelijke sfeer.
Begrijp de levensstijl van de moeder niet en zeker niet haar gedrag wanneer ze ontdekt dat haar zoon dood in bed ligt. Ze smijt onmiddellijk de boel kapot daar waar het menselijk normaal zou zijn geweest hulp in te roepen.
Sam Elliott vind ik maar papperig would-be slim zijn rol vertolken en Cher acteert voor de galerij. Laura Dern vind ik wel goed..

Ooit in mij tienertijd eens gezien en net als The Elephant Man een film die met zijn lading en einde wel bleef hangen en me na afloop een triest gevoel bezorgde. Afijn, tijd voor een kijkbeurt en comment waar de kringloop in faciliteerde.

En al snel zitten we in het leven van Rocky en moeder Rusty waar de situering de omgang met een motorbende betreft en vooral de fase van de middelbare school centraal staat. En ja, met een dergelijk uiterlijk is er natuurlijk het nodige aan reacties te verwachten, hoewel het uiteindelijk nog meevalt wat Rocky voor de kiezen krijgt. Ik zelf ben veel erger en om veel minder gepest, dus zo gek lijkt het allemaal niet rond Rocky die veel ontwapenende humor en vrolijkheid toont. Grotere problemen ondervindt hij thuis binnen de moeder zoon relatie waar het wikken en wegen is of de film nu aan wil tonen dat Rusty labiel is en zij niet voor haar kind kan zorgen of dit toch de wat meer gebruikelijke botsingen zijn binnen de ouder kind relatie. De moeder is wat mij betreft wel liefdevol maar mist regelmatig tact, het tienermoeder complex lijkt toch veelal aan de basis te liggen van haar gedrag.

Hartverwarmend is toch de wijze waarop de jongen onderdeel is van de motorbende, de weifelende stappen op het liefdespad zijn hetzelfde voor iedere tiener zelfs als je niet mismaakt bent en Rocky heeft het toch prima voor elkaar met de jonge Laura Dern. Toch lijkt de subtielere en onderliggende boodschap van de film te draaien rond 'het masker' dat de gemiddelde mens draagt in bijzijn van andere mensen , iets waar de titel naar refereert maar ook een paar keer in de film benoemt wordt. Rocky wordt verweten een masker te dragen maar toont zich in alle gevallen hoe hij is, terwijl bv de meeste mensen in de samenleving enkele uitzonderingen daargelaten een masker dragen en zich niet tonen in wat ze willen, vinden en al helemaal niet durven te zeggen wat ze vinden of willen. Men verschuilt zich achter een masker so to speak van vooroordelen en afkeuring.

En dat maakt Mask met elkaar toch wel tot een prettig drama met goede acteerprestaties van een onherkenbare Eric Stoltz en ik vind Sam Elliott altijd geweldig. Wat een man is dat toch, krijg spontaan zin in Roadhouse. En dan is er niet te vergeten de fantastische muziek die mij regelmatig kippenvel bezorgt. Potverdomme wat een fijne muziek allemaal met Bob Seger, Steppenwolf, Lynyrd Skynyrd, Steely Dan en The Beatles. En zo weet Mask me toch wel weer een beetje te raken ook al schijnt het nogal losjes gebaseerd te zijn en erg gedramatiseerd.