Gokudô Kyôfu Dai-gekijô: Gozu (2003)

Wow, zomaar bijna ineens mijn favoriete Miike-film! In elk geval zeer consistent en vooral sterk in het eerste half uur-drie kwartier. Jammer maar helaas duurt de film mij veel te lang en vond ik de moedermelk toestanden als regelrechte kopie uit Bijita Q een onwaardige hommage oftewel een [hilarische woordgrap]slap aftreksel[/hilarische woordgrap].

Ik weet niet waarom ik deze Miike beter kon waarderen, maar volgens mij is het de eerste die ik zie nadat ik de Mes-biografie Agitator uit heb. De vaste thema's over ontwortelde zielen, ethnische achtergrond, onderdrukte homoseksualiteit/Oedipus etc kwamen redelijk goed (en visueel en scenariotechnisch gesproken) consistent naar voren. Jammer van de lengte, want na 90 minuten was het voor mij wel zo'n beetje op.

Bijzonder gedenkwaardig einde trouwens.

Een beetje saai allemaal. De film legt de lat meteen hoog door het hilarische intro. Daarom is het extra pijnlijk dat er daarna niet echt veel meer gebeurd en vooral niet zo grappig meer wordt. Enkele scenes als lepel-kontscene, yakuza car, baarscene, melkscene etc. buiten beschouwing gelaten. Het grote middenstuk van de film vond ik nogal saai. Het werd weer wat beter toen de vrouwelijke Ozaki in beeld kwam. Minami deed me soms op één of andere manier wat denken aan Danny Dyer.

Vrijdag de Tartan versie binnen gehad

Ik kende het plot nu wel best goed, dat scheelde wel, want het maakt het een stuk minder verrassend natuurlijk. Echter bleek dit geen nadeel, want de film zit gewoon zo weird en grappig in elkaar dat er nog genoeg dingetjes te zien zijn. Volgens mij heb ik deze keer weer dingen gezien die me vorige keer niet zijn opgevallen, of ergens om gelachen wat ik vorige keer nog niet grappig vond.

Het middenstuk had zoals meerderen zeggen inderdaad wat meer vaart kunnen hebben, maar het bevat genoeg geinige dingen om boeiend te blijven. Was dit stuk echter nog beter uitgewerkt, was deze film zonder twijfel tegen een 5* aangelopen. De eindscenes blijven nog steeds geweldig!

Ik ken trouwens weinig regisseurs die een trailer maken met beelden die helemaal niet in de film zitten (op de Tartan versie dan) en de boeiendste scene van de film in de trailer verklappen. Erg grappig!

Cijfer blijft dus staan.

Is de Tartan versie nou echt Uncut? Want ik dacht dat de Engelsen nog redelijk streng waren kwa schokkende dingen in films en dat ze die der meestal uitknipten.

De "beruchte" scene zit er iniedergeval in, nergens het idee dat er wat geknipt was. Op de achterkant staat ook gewoon dat hij 130 minuten duurt.

Ja niks geknipt naar mijn idee. Ik weet niet wat als de beruchte scene word gezien? het begin zeker?

Had het eigenlijk over de geboorte, lijkt me toch een scene die dan het eerst gecut zou worden. (Al dan niet in z'n totaal.)

Deze poster is zo godsgruwelijk mooi! Iemand enig idee hoe ik hier aan zou kunnen komen?

Graag reacties .

Om op je kamer te hangen?

ja, wie wil dat nou niet.

haha ja precies

Ja ook eens eindelijk herzien en een stem van mijn kant. Is toch al weer een hele tijd geleden dat ik Gozu zag.

Hangt naar mijn mening wel constant rond 4*, maar die eindscène maakt natuurlijk alles goed - als er al wat goed te maken viel. Moet toch wel behoren tot een van mijn favoriete endings, ooit. Maak dat af met wat flitsen van random happy-end scènes en Miike creëert ook in Gozu weer een ongekend briljant einde.

Herkenbaar als gezegd word dat het midden van de film wat saai is. Bekend punt in Miike zijn films. Maar hij weet ze altijd zo op te vullen dat je je aandacht niet verliest; Zo ervaar ik dat in ieder geval. De hints naar bizariteit blijven er - en daar is hij meester in.

Een film met onlogische opeenstapeling van vreemde figuren en absurde situaties. Puur ter vermaak, lachen om de creativiteit. Niet zijn beste film - wel een hele goede. 4.5/5.0 Zeker eentje om nog vaker te zien.

Inderdaad, maar het was wederom grappig!

De film schommelt over de hele lijn tussen de 3.5* en 4.0* zoals Tayama al zei, maar die enkele bijzondere stukken verdienen gewoon een 4.5* score.

Zo, dus dit was Gozu.....

De film begint geweldig met die angsthazige Yakuza die allerlei visioenen krijgt die er niet zijn. Helemaal raak, de manier waarop hij zijn chauffeur bij zijn 2de visioen tot stoppen dwingt als ze bedreigd worden door een vijandelijke Yakuza - omlegauto.

Hardlopers blijken dan wel geen doodlopers hier, maar de film zakt wel behoorlijk in wanneer Ozaki verdwijnt. Ik dacht, nu gaat het komen. Helaas kwam de film nooit tot ontbranding en werd het ruime overlappende uur, ' tussen de verdwijning en de komst van de vrouw die zich voordeed als Ozaki ' gevuld met nogal brave humor en nogal oninteressante geforceerd grappige personages. Op wat incidentele tranceversterkende scenes als die met de stierenkop, de kelner die actief meeluistert tijdens een telefoongesprek en de vrouw die haar man misbruikt voor vage doeleinden na was het allemaal niet goed genoeg om voor entertainment door te gaan. Een mannelijke kelner die een doorzichtige beha onder zijn kleren draagt, die 2 saaie gasten in het restaurant, een man voorzien van een half wit gezicht en dan weer die betreden paadjes zoals met dat hele melkgebeuren.....Ik vond het vooral flauw en goedkoop.

Miike slaagt er tijdens dit uur ook niet in om zijn soundtrack ten volle aan te wenden. Was echt teleurstellend wat ik hier zoal hoorde, als er al van geluid sprake was. Nauwelijks vervreemdende muziek, maar een reeks van rare incidenten die vlot worden getrokken door de kapstok ' van het op zoek zijn naar....' Qua camerawerk blijft het allemaal ook zo tam als de neten. Een Lynch blijft wat dat betreft echt een buitencategorie voor Miike. Hij weet veel beter hoe je chaos moet verbeelden en hoe je tussen de scenes die niets met elkaar van doen hebben sfeer vast kunt houden.

Je zou kunnen zeggen dat Miike gewoon even gas terugnam om het einde sterker te doen laten lijken, maar dat vind ik je reinste onzin hier. Zeker als de suspense te wensen over laat. Vanaf eerder beschreven moment, in alinea 2, wordt de film weer interessanter en dienen zich nog enkele geweldige scenes aan. Vind het contrast tussen het begin/eind versus het middenstuk gewoon te groot.

Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, maar ik had veel meer surrealistische invallen en droomsequenties verwacht. Ik vond de film vaak gewoon nogal mak danwel niet grappig of grensverleggend genoeg om de volle 2 uur te boeien. Er zitten wat aardige scenes in, Miike had beter wat kunnen snoeien in zijn film.

Leuk om eens gezien te hebben, maar niet de ultieme knotsgekkke film die ik dacht te gaan zien. Bleef net boeiend genoeg over de gehele linie. Maar echt bijten doet Gozu niet, het blijft bij wat gekef. 3,5*

Niet te hoog, gewoon verkeerd. Suspense die te wensen overlaat

Ik verwachtte een surrealistische trip van jewelste met veel absurde personages. Bleek nogal tegen te vallen dus.

Met suspense die te wensen over laat, doel ik op het gegeven dat het nooit spannend werd. De film stuurde daar af en toe wel op aan, maar de vreemde locaties en de van angst bevangen man met die panty op zijn kop kwamen gewoon niet dreigend over op mij. Ik vond het te gezapig zonder grappig of absurd te zijn, daar wat suspense ( zodat je echt het idee zou hebben dat hij zich in het hol van de leeuw zou begeven ) beter had gewerkt. Bv. door meer nachtmerriesequenties zoals met die stierenkop te integreren.

Ik vond het veel te gemakkelijk surrealistisch of absurd, te veel het niveau van onderbroekenhumor zoals ik al aangaf. En als iets niet grappig of absurd overkomt ( wat ik dus wel verwacht had ) dan ga je toch naar andere elementen zoeken.

Daarbij vond ik dat hele melkgebeuren, die weliswaar geüpgrade werd hier, gewoon ook niet meer zo bijster origineel na Visitor Q gezien te hebben. En nee, ik heb nog nooit iemand een pollepel in zijn kont zien stoppen maar of dat het nu gelijk leuker maakt?! Vond het te banaal en goedkoop.

Maar toch andere elementen die al in de film zitten of die de film beoogt? Suspense is nu niet bepaald de richting die de film uitgaat, zo kan je ook zeggen dat de de romantiek in Gozu niet echt geslaagd was...

Vind het trouwens wel apart dat je het in Q dan wel kon pruimen, aangezien het daar niet eens deadpan is, maar gewoon goedkoop, banaal en onsubtiel (wat voor mij die film nog grappiger maakt, maar dat terzijde).

Als ik het goed begrijp is het dan vooral de combinatie van beide elementen die je niet goed vindt werken ?

Visitor Q was bij vlagen erg goedkoop en banaal. Die film probeerde alleen niet zozeer allerlei absurd uitziende personages in beeld te brengen maar zoomde nog meer in op aparte gedragingen van zijn personages. Het was onsubtiel maar ik heb er goed om kunnen lachen. Vond die film gewoon grensverleggender qua humor, al was het maar omdat de film een leuke parodie afleverde op serieuze familiedrama `s en de slogan: het gezin is de hoeksteen van de samenleving in een geheel ander daglicht wist te plaatsen.

Verder had ik achter Visitor Q nooit enige vorm van mysterie gezocht, hier wel.

Takashi Miike is een regisseur die toch wel een aquired taste is. Je vindt of zijn films te gek, of ze doen je niets.

Wat ik van hem heb gezien was al wisselvallig (met enkele uitzonderingen die ik wel o.k. vond).

Gozu is niet goed. Een te lange, saaie en niet grappige film waar enkele scenes in zitten die me weerhielden om hem een nog lager cijfer te geven. Maar over het algemeen is dit gewoon een saaie film waar (tot het einde toe) niets gebeurd en een zoektocht wordt getoond, die nergens naartoe gaat.

Het lijkt wel of Miike geen inspiratie meer had en gewoon willekeurig wat vreemde figuren in de film propte.

Ik was al geen fan van Miike en Gozu heeft er niet voor gezorgd dat ik hem meer waardeer.

2*

De eerste film van Miike die ik zag was Ichi the killer.
Ik heb er 3 x over gedaan om er een liefhebber van te gaan worden.
Na de 1e keer kijken deed het me werkelijk niets:
over-de-top geweld, rare figuren en enorm slechte computer-effecten. Een bij elkaar geraapt zooitje waar ik geen stijl in zag.
Het kwam erg geforceerd over...en toch bleef ie in m'n achterhoofd spoken en groeide de drang Ichi te herzien.
Bij de 3e keer was het raak en heb ik binnen korte tijd een aantal Miikes op dvd aangeschaft...en moet er nog steeds een aantal van kijken!

Ik verwachtte van Gozu iets anders dan ik zag.
Na het zien van de film zag ik de trailer en ook daarbij kreeg ik
een iets ander gevoel dan de film me uiteindelijk had gegeven.
Volgens een paar bekende is Gozu het beste werk van Takashi.
Misschien ook daarom een iets andere verwachting.
De film is trager en minder een op-een-stappeling
van heftige scenes.

Ondanks een ander verwachtingspatroon was het wel weer genieten. Ik weet vrijwel zeker dat bij het herzien van Gozu
de waardering zal steigen. Niet de 1e keer en waarschijnlijk ook niet voor 't laatst.

Hoogtepunten zijn alle meerdere keren genoemd:
het hondje, electrokutie van een Yakuza via een lepel
in z'n reet, de koeienkop en de bevalling.
Deze scenes komen er extra goed uit doordat de rest
ietwat terughoudend door kabbelt.

Minami, lid van de Yakuza, is een onzekere maagd
die alles over heeft voor zijn Yakuza-broeder en raakt daardoor verzeild in ietwat bizarre situaties.
Zijn surrealistische ontmoeting met de
koeienkop en de sexuele avances door de melkspuitende oude vrouw maken de situatie al vrij ingewikkeld.
Dat zijn Yakuza-broertje terugkeert in een zeer fraaie vrouwelijke vorm, maakt voor Minami alles nog moeilijker.
Miike's fasinatie voor de Yakuza en (homo)sexualiteit is
duidelijk. De vorm waarin ie het geheel heeft gegoten
is Gozu: een gekke, komische, soms smerige, ietwat zieke en
ook mooie film.

Nadenkend en dit schrijvende kan ik niet anders dan 4 sterren geven. Terwijl ik eerder toch echt een 3,5 wilde plaatsen.
Gozu heeft me zin gegeven om snel weer iets van Miike te gaan kijken. En sterker: ergens deze week schaf ik de Takashi Miike omnibus (8 DVD box) aan!

4 Sterren!

Zoals ik wel vaker heb bij Miike, mogen zijn films wel iets strenger ge-edit worden. Er zit hier een potentieel goede film in, maar helaas kan de film niet de gehele speelduur de aandacht vasthouden. Geweldig begin en een nog geweldiger einde, met ertussenin veel overbodigheid. Kan Miike's gevoel voor humor ook wel waarderen, maar is soms wat kinderlijk uitgevoerd. Ik denk namelijk dat dit soort humor wel subtiel gebracht kan worden.

Wel een erg leuke film, met een aantal enorme uitschieters naar boven toe. Toch lijk ik een houding te hebben aangenomen waarbij ik niet meer al te kritisch naar Miike's films kijk en dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Gozu, gemakkelijk samen te vatten met één emoticon:

Met stip één van de slechtste filmsamenvattingen op MM. Al vind je de film nog zo saai/slaapverwekkend, de film valt met geen stokken samen te vatten in één emoticon.

Klopt. Maar wel in een paar meer;

Gozu, 4.5 uit 5.0 sterren, 14 uit 28 emoticons.

Typisch stompzinnig Miike filmpje. Net als je denkt dat hij vast wel genoeg van die zogenaamd perverse, nogal infantiele humor in zn filmpjes heeft gestopt komt ie met zoiets. melktieten, pollepels, hahaha, not

Wel jammer, want de film begon vrij veelbelovend en de hoofdrolspeler doet het alleszins aardig. Helaas lijkt het alsof hij zelf nooit zo goed weet wat een script precies betekent en maar wat achter elkaar gooit in de hoop dat het uit eindelijk vanzelf wel goed komt, wat nooit lukt natuurlijk. Visueel en qua aankleding verder vergelijkbaar met een Westers b-filmpje.

Heerlijk absurd en onzinnig. Toch hier en daar een beetje te langdradig. Is best ook wel een lastige film om uit te leggen aan mensen die later nog proberen te volgen. Ik had alvast nog nooit zo'n vreemde uitleg moeten geven, wat wel vrij komisch was. Hier en daar echt hard moeten lachen, soms een beetje saai, maar de glimlach was nooit ver weg. Eén van de betere Miike's die ik al gezien heb. Misschien de man dan toch eens een nieuwe kans geven. Ik had hem al een beetje afgeschreven.

4*

Deze mag alvast genoteerd worden als mijn favoriete Takashi Miike!!

Het gebeurt bij hem nog wel eens dat een hele film op één of twee briljante shocking scenes draait, maar dit is een briljante surrealistische Yakuza-nachtmerrie.

Overigens eentje die meer neigt naar David Lynch dat de gebruikelijke Yakuza-Godfather-variant.

Film is hier gewoon over de hele linie ijzersterk...enne de schokkende scenes zitten er ook gewoon in (steekwoorden: Chihuahua-hondje, moedermelk, pollepel en de finale daar zal ik helemaal niets over zeggen).