The Great Raid (2005)

Film was best aardig maar er had inderdaad veel meer ingezeten.

Ik had al geen hoge verwachtingen aangezien oorlog echt niet mijn ding is.

En deze film heeft dat toch weer bevestigd, vanaf het begin vond ik het al saai.

En ik kon ook niet in het verhaal komen, heb er gewoon echt niks mee.

0,5*

Beetje propaganda achtige oorlogsfilm die op zich verder wel goed is met het verhaal en de actie. Het zag er allemaal overtuigend genoeg uit. Nadeel vond ik dat het verhaal me niet de gehele tijd kon boeien. Het is een redelijke oorlogsfilm die nergens uitblinkt maar ook verre van slecht is.

3*

Werd in de Troskompas als een zeer knappe oorlogsfilm betiteld. Na hem gezien te hebben kan ik niet anders zeggen dat het een bagger film was. Het verhaal kan dan wel waargebeurd zijn maar de verfilming ervan was gewoon beroerd. De film is totaal niet spannend, weet nauwelijks te boeien en de eerste 60 minuten zijn zeer saai. De hoofdrol spelers vond ik ook niet echt overtuigen.

Vrij aardig maar zoals zoveel gezegt te amerikaans gezever.

verders het japanse gebeuren was aardig.

3 sterren

Geen slechte film al had wat meer lijn in het verhaal de film waarschijnlijk wat krachtiger laten worden. Er zaten een paar sterke scenes in, alleen de actiescenes aan het einde zijn inderdaad beneden de maat. Hoewel deze film natuurlijk meer wil vertellen dan alleen dat stuk is het wel het stuk waar de film na toe werkt en de naam van draagt. Dat is dus een flink minpunt. 2.5 * voor een film met een onderwerp / verhaal waar toch meer in had gezeten.

Mooi verhaal. Goed camerawerk (beetje donker soms), acteurs waren niet bijzonder. De film geeft nog beetje aan hoe de oorlog er in die tijd voorstond. Maar het einde was weer erg Amerikaans.

Maar toch een mooi oorlogsverhaal-verfilming.

Geen geweldige oorlogsfilm, wel een redelijke.

Wat het interessant maakt is dat het nog echt gebeurd is. Hoe bijzonder de Amerikanen het niet hebben gemaakt om ruim 500 POW's te bevrijden. De uitslag: 2 Amerikaanse doden tegen wel meer dan 500 Jap's. Dit bewijst dat de Marine Raiders er flink wat van konden bakken.

Als eerst waren de beelden van de jungle en gevangenenkamp goed op beeld gebracht. De gevechten zagen er nog wel netjes uit. Alleen is het jammer dat het af en toe (te) donker was.

De acteurs die hierin spelen doen me niet zoveel, eigenlijk allemaal onbekenden tot zover ik het me kan herinneren. Geen minpunt, maar een bekende acteur is altijd leuk meegenomen.

Geen topfilm onder de oorlogsgenre, maar slecht zou ik het zeker niet noemen.

Wat tegenvallende film - geen bijster interessante uitwerking van het verhaal, het blijft allemaal wat zweven tussen een documentaire en een erg langdradig uitgelegd stukje historie. De personages worden geen van alle driedimensionaal, en qua acteren is er ook niet heel veel moois te zien. De soundtrack irriteert me dan ook nog eens.

Alleen aan te raden als je echt in dit specifieke stukje historie geinteresseerd bent - en daarmee bedoel ik dan ook heel precies de bevrijding van dit specifieke kamp.

goed rustig opgebouwde oorlogs film

heb hem toendertijd met mijn opa en allemaal veteranen gezien.

je zag duidelijk dat ze onder de indruk waren van de grove waarheid(logisch)

soms heb ik de neiging me iest aan te trekken wat de film critici van veronica magazine vinden.

de hadden de hylarische woord "grap"onder geen reet aan,haha een grap waar

zelfs albert verlinde van zou zeggen,..nou das wel erg simpel.

wat wil je dan actie zoals rambo.?

zeker de moeite waard,goed gecast,en gelukkig geeft het veel betrauwbare MovieMeter

deze film een dikke 3 sterren ,en terecht.

Prachtige oorlogsfilm met meer dan 2 uur spanning en menselijkheid. Klein minpunt misschien dat de film nogal traag vooruit gaat. Maar als waargebeurd verhaal kan dit best in werkelijkheid ook zo zijn. Bovendien door de weinige informatie was de organisatie optimaal noodzakelijk.

Voor liefhebbers van oorlogsfilmen moet deze film top zijn. Ik heb er alvast van genoten. Misschien de verheerlijking van de Amerikanen ligt er wat dik op. Maar ok zij mochten het ook hebben in dit tot bijna in detail uitgewerkt verhaal.

Voor mij een bijna 5 film.

Opnieuw bekeken en nog meer onder de indruk van deze uitstekende oorlogsfilm.

Een aanrader voor de liefhebbers van dit genre.

Wow. Tegenvaller zeg. Onderwerp heeft alle ingrediënten om een boeiende film af te leveren, maar dat lukt allesbehalve. Je komt er gewoon niet in. De karakters zijn vlak, eendimensionaal, worden niet goed ingeleid en uitgelicht, stom romantisch plotje er in en geen aantrekkelijke plaatjes. Alleen het laatste halfuurtje is eigenlijk te behappen.

Nog even reagerend op deze discussie, uit de laatste 2 zinnen valt al voldoende op hoe onschuldig dat de Japanners zichzelf achten! Het waren in Japan dus geen Japanners meer die Pearl Harbor aanvielen? Wie dan, de Chinezen? En dan moeten wij nog meer pro-Japans materiaal gaan lezen en zien? Mag ik alvast bedanken hiervoor? Ik lees liever mijn eigen Nederlandse geschiedenisboeken over de wereldgeschiedenis i.p.v. die geïndoctrineerde lariekoek uit Japan waarin dus staat dat ze nog nooit een mens kwaad hebben gedaan!

De film bouwt inderdaad traag op, wat ik trouwens nog nooit erg heb gevonden en in het 2e deel was ik inmiddels zo kwaad op de Japanners in de film, dat de actie als een verlossing kwam voor mijn sentimenten en agressie die ik opdeed in de eerste helft!

Ik ben het dus ook niet eens met degenen die alleen het gedeelte met de actie goed vonden, er moet toch een opbouw in een film zijn? Hierover verschillen we dan van mening en ik ben dan ook blij dat er velen ook zo over denken als ik. IMDb (6,7 / 20209)

Bijna een 7 op IMDb en hierboven is de stemming ook hoger dan een 6, dus niet zo slecht als de 3 tjes die hier beneden staan!

Mijn conclusie: goed geacteerd, goed verhaal, mooie decors en wat ook belangrijk is; eigen taalgebruik

Van mij een ruime 7!!

Lang geleden ooit eens gezien, en deze was wel eens aan herziening toe aangezien ik verleden jaar het boek nog gelezen had waar de film op gebasseerd is. Meen zelfs dat schrijver Hampton Sides aan het script mee werkte.

Wat meteen al opvalt is dat de film onmogelijk in de schaduw van dit bijzonder goede boek kan staan, die ook mede een deel van de dodenmarsen beschrijft, andere wreedheden begaan door de Japanners, maar tevens een stukje cultuur uitlegt over de militaire hiërarchie en cultuur die meteen heel veel uitleg geeft over de Japanse denkwijze. Een andere aanrader op dat vlak is De Pacific van Peter Schrijvers die net zo boeiend schrijft over de onoverbrugbare cultuurverschillen. Is de film dan zo slecht? Nee...het boek is gewoon indrukwekkend en de film is redelijk goed, desondanks is de film een treffende en goede samenvatting van de ware feiten. Zelfs de gebeurtenissen rond Margaret Utinsky kloppen op het feit na dat ze iets had met Gibson. Ze zocht weliswaar haar man die werkzaam geweest was als arbeider op Bataan, maar die was geen militaire en zat zeker niet in dat kamp.

De film lijdt vooral het meeste onder een tempo dat nooit weet te ontbranden naar een passende snelheid. De aanloop tot de uiteindelijk actie op anderhalf uur duurt gewoon te lang en trekt te stroperig voorbij. Daarnaast moet de film het ook niet hebben van zijn cast. Fiennes is het beste in die zin, dan vond ik Csokas eigenlijk een beetje een misscast met zijn te dikke Amerikaanse accent, om uit te komen bij Bratt en Franco die hun best doen maar beide niet beter kunnen, of nóg niet kunnen. Beide slagen er in geen enkele diepte of iets extra's aan hun rol mee te geven.

De uiteindelijke actie na anderhalf uur en de beelden van het kamp zelf is dik in orde, duidelijk te zien dat men daar een goede militaire adviseur bij had, Dale Dye uiteraard die ook nog een klein rolletje heeft. Het einde maakt in die zin een hoop goed en de eindgeneriek, net als het begin, vaart goed bij de uitleg en de echte authentieke beelden. Dit geeft de film nog wel even de nodige diepte en raakvlak, toch blijft het gevoel dat een dergelijk boek en achtergrond een betere film verdiend had. Een iets beter en korter script en betere cast had een hoop gescheeld denk ik. Dan nog even het gezaag over de 'taglines' die de lading niet zouden dekken qua term 'reddingsactie'. Over de term reddingsactie valt te discussiëren, maar de actie was wel een gewaagde en grootse operatie met meer dan driehonderd man die zich achter de linies begaven en in alle stilte en zonder ontdekt te worden bijna 50 km aflegden met de mogelijkheid dat de Jappen binnen een oogwenk het hele kamp konden uitmoorden. De schietpartij zelf is bijna van epische proporties qua verliezen voor de Japanner, zover die kloppen overigens. 'Daring' was de missie zeker, het verhaal was redelijk onbekend tot Sides zijn boek in 2001 en ze hebben die mensen bevrijd, dus een reddingsactie was het zeker.

Afijn, The Raid, een degelijke film die met een aantal betere keuzes een hele goede film had kunnen worden. Aardig om weer eens te zien, maar dat is het dan ook.

Tegenvaller.

De synopsis lag me wel en ik zag dat de film binnenkort van Netflix verdwijnt. Genoeg redenering om het toch maar even mee te pakken voordat het niet meer kan. Een goede oorlogsfilm kan ik op z'n tijd best waarderen, maar buiten de setting om is oorlog in The Great Raid vooral een subplot. De dramatiek van de personages wordt naar de voorgrond getrokken.

Zelden zo vaak op de klok moeten kijken totdat een film over oorlog voorbij zou zijn. De titel is in ieder geval misleidende promotie, want de "raid" neemt nauwelijks 20 minuten in beslag en laat 100 minuten op zich wachten. Tot die tijd zitten we met een compleet arsenaal aan volstrekt oninteressante personages opgescheept, waarvan specifiek Nielsen niet om aan te zien was. Sowieso had dat hele gedoe met het ondergrondse verzet geschrapt mogen worden. Doodsaaie opvulling die uiteindelijk geen hol toevoegt aan de film.

Verder wordt er veel ingezet op drama en psychologische worsteling. Dit wordt echter dusdanig banaal uitgewerkt dat het serieus moeilijk was om me met iemand in te leven. Ik snap ook nooit waarom elke oorlogsfilm zich op 30 verschillende personages moet focussen, want sympathie wordt op die manier onmogelijk gemaakt. Het acteerwerk is niet onaardig, alleen zijn de personages zelf zo onzichtbaar. Dat zeg ik met respect voor het bronmateriaal, al kan ik me niet indenken dat dit nu een hele waarheidsgetrouwe adaptie is. Amerikanen zijn heel goed in het afschilderen van de tegenstander als enkel bruut en meedogenloos en zelf alleen maar compassievol en heldhaftig. Dat ze het patriottisme niet een keertje beu worden heb ik nooit begrepen.

Daarna volgt toch wel een indrukwekkend stukje film. Knap gemonteerd en spectaculair ingericht. Visueel is de film in het algemeen wat kaal (hoe kan je nou weer het Australische landschap waar de film werd opgenomen laten aanvoelen als de Saharawoestijn), maar de finale biedt genoeg compensatie. Daar maakt de film eindelijk zijn titel waar, maar ik had de focus liever enkel en alleen op de operatie gezien en niet op allerlei oninteressante poeha eromheen. Tussendoor wat stevige beelden, maar dat zijn schaarse lichtpuntjes tussen een best saaie oorlogsfilm.

"Nette"verfilming van deze grootse waargebeurde reddingsoperatie op de Filipijnen. Bratt, Franco en Nielsen leveren gedegen acteerwerk. De verhaallijn is vrij realistisch met wat heftige elementen. Had nog wat beter gekund.