The Fox and the Hound (1981)

Disney heeft altijd al meesterwerken gemaakt en deze is dan ook weer een goed geslaagde film.

Een prachtig verhaal over de onmogelijke vriendschap tussen hond en vos

Deze is misschien een minder bekende Disney, maar daarom niet minder qua kwaliteit. Het is een typisch verhaal over vriendschap, maar het wordt ook weer mooi gebracht. De animatie oogt mooi en het wormpje is wel leuk. De film kijkt leuk weg en wist de volledige speelduur te boeien. De film bevat wel niet direct memorabele liedjes (toch iets typisch Disney), maar je kunt nu ook niet alles willen.

Het is wel niet direct een echt meesterwerk, maar eens mooi om te bekijken.

Aardige Disneyfilm.

Qua animatie ziet het er prima uit. Vooral de dieren zijn erg mooi getekend, waarbij de grote boze bruine beer er echt bovenuit springt. Het verhaal zelf is wat magertjes en net als bij bijvoorbeeld een Sleeping Beauty merk je dat ze moeite hebben gehad om te film te vullen. Zo lijkt het verhaaltje met de vogels en de worm er een beetje bijgesleept en heeft het verder ook weinig van doen met het Frank en Frey verhaal. De momenten tussen de vos en de hond zijn redelijk, maar ik kreeg er verder weinig gevoel bij. Ook qua humor valt het allemaal mee. Het kijkt makkelijk weg, maar een bijzondere film is het eigenlijk nergens.

Disney heeft echter veel betere films gemaakt.

3,0*

Er gaat nog steeds een anekdote rond in de familie hoe ik in tranen met tuiten uit de bioscoop kwam na het zien van "Frank en Vrij". Vandaag heb ik de film met mijn dochtertje gekeken en ook bij haar was het een stortvloed aan tranen. Voor kinderen die hier erg gevoelig voor zijn is het misschien niet aan te raden.

Het is wel een heel mooi en ontroerend verhaal. Ook volwassenen kunnen hier een traantje bij wegpinken. Misschien zijn de animaties wat minder maar het is zeker wel een mooie klassieker.

Vosje met vervolg.

Een mooie animatiefilm uit de beroemde koker van Walt Disney. In Nederland vooral bekend onder de naam Frank en Frey. Het verhaal over een lief vosje dat vrienden wordt met een jachthond is niet alleen schitterend vormgegeven, maar weet ook zo nu en dan op een traantje op te wekken. De classic zou 25 jaar later een vervolg krijgen.

Goed.

20, oh nee, bijna 30 jaar geleden gezien en nu ik zelf kinderen heb en films voor ze aan het zoeken was schoot deze film me weer te binnen. Ik vond hem vroeger geweldig en nu nog steeds. En de kinderen ook trouwens.

Fox and the hound heeft de allures van Bambi. Net als bij de vorige film is er meer aandacht aan het verhaal en mikken ze op een ouder publiek. Niet constant liedjes en slapstick grapjes. Dat loont de moeite, want het resultaat is boeiender. Maar de animators missen nog wel de nodige ervaring. Waar The Rescuers nog dat duistere mochten hebben, had ik hier wat meer kleuren en warmte gewild in het bos.

Fantastisch Goede Film! een van de beste Disney films.

sommige mensen zeggen dat Bambi of Dumbo ontroerend zijn maar deze vind ik pas echt ontroerend! Geweldig goede film!

Hoezo Nodige Ervaring? deze film is nog geanimeerd door de nine old men (en een paar nieuwelingen). en die lui hebben echt wel ervaring! Wolfgang Rietherman, Olie Jonhson, Frank Thomas enzovoort kunnen echt wel animeren en de wat nieuwere animators hebben goed van hun geleerd!

En De Reddertjes hoeft niet donkerder, die is perfect. Deze film hoeft ook niet lichter, deze is ook perfect.

Eindelijk iemand die snapt wat ik bedoel

The Fox and the Hound stond nog op mijn lijstje nooit geziene Disneyfilms. Althans, ik kon me er niks van herinneren en heb er hier nooit op gestemd. Gelukkig maar dat ik hem nu eens bekeken heb, want het is tot nu toe 1 van de leukste films uit de Disney reeks. Het is een vrij simpel, maar wel erg aandoenlijk verhaal over de vriendschap tussen een vos en een hond. Natuurlijk is het vrij voorspelbaar dat het niet mag, niet kan en uiteindelijk weer aardig af zal lopen, maar het is wel leuk om te zien.

Echt veel humor zit er niet in de film, maar ik heb het ook niet gemist omdat het een vrij serieus verhaal is voor een Disney-tekenfilm. Op zich prima, want de meeste Disneys zijn veel te suf qua humor. Zo'n gevecht op het einde met een gigantische beer was eens wat anders dan anders. Wel jammer dat de film bij de ontsnapping van de vossen aan de achtervolgers vrij onrealistisch werd. Hoe ze de klemmen ontweken en door het vuur gingen sloeg eigenlijk nergens op en deed een beetje afbreuk aan het moment.

Jammer, want verder heb ik vrij weinig te klagen over de film. Alles ziet er uitstekend uit (vooral die beer, indrukwekkend) en het feelgood sfeertje werkt hier prima. Jammer dat de Disney reeks wisselend van niveau is, want ze laten echt soms wel zien dat ze hele mooie tekenfilms kunnen maken.

3,5*

Die moderne animaties kunnen me wat, ik mis de aquarel landschappen van films als deze!

Werkelijk prachtig stylistisch. En dat heb ik nu pas door, als ze niet meer gemaakt worden.

Respect! Nee, echt je hebt echt heel erg gelijk.

Ik moest altijd bij deze film huilen

Mooie film, alleen vind ik die Nederlandse titel niks... 'Frank en Frey', met stomme alliteratie in de titel... MOET DAT NOU!?!

Verder een prachtige film over vriendschap.

Ik ook. en krijg nu nog steeds een brok in m'n keel.

Eigenlijk gewoon te lang niet meer gezien.....

Ik snap gewoon niet waarom The Lion King meer gewaardeerd wordt dan deze prachtige film!

Ik ook niet, ik blijf het echt belachelijk vinden.

Beiden zijn gewoon op hun beiden manier mooi

Ja dat klopt wel. Al vind ik persoonlijk deze wel veel beter.

Totaal geen verwachting bij deze Disney, maar uiteindelijk bleek het een prima film. Een goede opbouw van het verhaal met verhaal een heerlijke begingeneriek waar langzaamaan steeds meer geluiden bijkwamen. Ook de vriendschap wordt goed uitgewerkt en iedereen krijgt net genoeg ruimte om echt te gaan leven. Dat heeft Disney te vaak. Wel was het verhaal iets te mager om er 85 minuten mee te vullen, daar had gerust iets afgekund. Zeker de derde akte sleepte maar een beetje. Het realisme en het eind (niet zo zoetsappig maar gewoon met de Vos die terug het bos in gaat zoals het hoort waren ook echte pluspunten. Ook het stemmenwerk was prima, alleen die uil als een Afro-American snapte ik dan weer niet.

Verder waren er de vertrouwde bijfiguren. Ze waren niet per se grappig, maar gelukkig ook niet irritant. Ze hadden er echter wel uitgehaald mogen worden. Zolang je geen Scratch bent hoef je er als running gag niet in. De animatie was verzorgd maar niet bijzonder en de muziek heel aardig met soms iets te veel bombast en soms leuke plattelandsmuziek en folk.

Vermaakt, al duurde het net iets te lang.

Geweldige Disney!! Na zoveelste herziening nog steeds erg mooi. Een van de beste Disney's (en wie zegt dat dit de beste is geef ik geen ongelijk).

De meeste mensen vinden films zoals Bambi emotioneel of zo, ik vind dat niet; gewoon erg kinderlijk nooit emotioneel gevonden. Maar The Fox and the Hound is een heel ander verhaal. Wat heb ik me vroeger kapot gejankt om deze film. Vorig jaar kreeg ik nog steeds een brok in m'n keel, en gister heb ik toch echt wel een traantje weg gepinkt. Dit is echt de meest emotionele film die ik ken. Dan heb ik het vooral over de scène dat Widow Tweed (boerin Grootje) Frey alleen in het bos achterlaat (en dat liedje dan ).

Van de (bijna) de zelfde crew als The Black Cauldron. Richard Rich en Ted Berman waaren eerst assistent regisseur voor The Rescuers en later regisseerde zij samen The Black Cauldron. Art Stevens was eerst ook regisseur van The Black Cauldron maar hij ging in 1983 met pensoen van 1977 tot 1983 was hij wel een van de lijdende figuren van de pre-productie. Producer Ron Miller heeft ook aan beide films gewerkt. Een paar animators zoals Phil Nibbelink hebben ook aan The Black Cauldron gewerkt en niet te vergeten is deze nog geanimeerd door een groot deel van The Nine Old Men waarvan alleen Milt Kahl en Eric Larson aan The Black Cauldron hebben gewerkt.

Je merkt dat in de 80's de Disney's veel duisterder worden en dat begint met The Fox and The Hound. Het is ook wat serieuzer, het gaat hier niet alleen om comedy en liedjes en zo. Natuurlijk zitten er een aantal stukjes in die wel erg grappig zijn. Als ik een genre zou moeten geven zou dat een beetje Drama/Western zijn en zeker niet Avontuur of Comedy.

De animatie is echt heel goed. De geweldige actiesènes aan het eind zijn meesterlijk geanimeerd. Ook is alles wat realistischer, dat was bij The Rescuers ook al wel maar hier doen ze er nog een schepje boven op.

Meesterlijk verhaal, dat erg ontroerend is, over een Hond en Vos die vriendjes zijn. Ze weten echter niet dat ze later vijanden horen te worden. Als door de vos zijn schuld een andere hond zijn poot breek zweert de hond wraak en wil de vos doden. Zijn baas is daar ook op uit. De vos heeft inmiddels een vrouwtje en leeft vredig. Als de jager en de hond de vos bijna hebben worden ze overvallen door een beer. De vos red hen en de jager spaart hen, alles is weer zoals vanouds ze zijn weer vrienden.

Leuke personages die eigenlijk typerend zijn voor een Western. Amos Slade (jager Sepp) is een redelijke bad-guy. Maar zo'n schurk is hij nou ook weer niet, hij is gewoon jager en je beroep uitoefenen is geen misdaad. Hij is best wel sympathiek want uiteindelijk spaart hij de vos. Big Mama (Mama Uil) is in de soort verteller rol een goede raadgever voor de vos. Widow Tweed (Boerin Grootje) is een goede opvoeder voor de vos. De hond is een beetje een slome en sluit (uit onwetendheid) een vriendschap met een vos, die uitgroeit tot een hechte. Maar ontpopt toch als een echte jachthond. De Rups en twee vogels dienen alleen voor humor en hebben geen enkele toevoeging in het verhaal maar zijn wel erg vermakelijk. De hond Chef is een soort oude zuurpruim die als het er op aan komt best goed kan zijn naar de hond (frank) zijn kant.

Erg mooie en vrij dramatische muziek. Mooie achtergronden. Echt de stijl van Mel Shaw.
Gewoon een heel erg mooie film die nooit verveel en in een woord: GEWELDIG, is.

Dat had ik bij Jungle Book niet zo. Eigenlijk is de enige Disney waar ik echt om kan huilen deze. Vroeger (heel vroeger) heb ik volgens mijn moeder ook bij Pinocchio gehuilt maar dat terzijde.

Ja ik geloof dat het nog een echte Harrie Geelen is. Al begon Arnold Gelderman ook steeds belangrijker te worden. De liedjes en het script zijn van Harrie Geelen maar Arnold Gelderman (ook regisseur van Taran en de Toverketel) heeft de nasynchronisatie geregisseerd.

Ja, het was dan ook meer zo van: 'Aaah. De aandoenlijke beer is dood.' Ik huil om Jungle Boek niet op dezelfde manier als om Frank en Frey.

Ik ga deze geen score geven. De herinneringen aan deze tekenfilm zijn voor mij erg vaag omdat ik hem enkel als kind in de bios heb gezien en daarna nooit meer. Ik weet dat ik de vriendschap tussen Frey en Frank heel aandoenlijk vond. Op het moment dat ze dan ruzie kregen, vond ik de film niet meer zo leuk. Ik weet nog dat ik op het einde toen ik de zaal verliet met een gevoel van OK wat is het nu, zijn ze nu weer vrienden of niet? Ik durf deze eigenlijk niet opnieuw te kijken uit vrees om alweer ontgoocheld te worden.

Als ik jou was zou ik het toch doen. Voor mij is dit een van de beste disneys niet alleen door de animatie maar ook omdat het zo emotioneel is. Bambi of Dumbo laten me gewoon koud en veel andere films ook maar van The Fox and the Hound krijg ik altijd een brok in m'n keel. Je moet het zelf weten maar mijn tip is om hem toch te kijken.

Één van de weinige Disneyfilms die ik nog niet gezien had.

The Fox and the Hound is een ontroerende, leuke, warme animatiefilm uit de Disneystal. Als men spreekt over triestige Disneyscènes heeft het over Dumbo, Bambi, Snow White of The Lion King. Jammer genoeg wordt deze film heel vaak vergeten. De film bevat één van de meest triestige scènes waarbij zelfs ik het niet droog kon houden.

De animatie is erg mooi. De warme kleuren van het bos komen erg goed tot hun recht. De scène met de beer was best wel indrukwekkend te noemen. Mooi geanimeerd en heel goed nagedaan qua gedrag.

Het verhaal is nu niet héél spectaculair te noemen, maar wel ontroerend en vertederend. Alle personages (op de jager na) waren erg sympathiek. Tod en Copper hebben allebei een erg hoge aaibaarheidsfactor en je zou ze direct ook in huis willen nemen. Big Mamma was erg warm en Dinky en die specht zorgden voor de luchtigheid.

Een minpuntje ligt bij de animatie. Af en toe was het beeld best wazig. Zelfs op Blu-ray.
Toch is deze Disneyfilm erg goed en niet te vergeten.

4*

Disney Classic #27

Het was weer even wachten voor de fans maar met The Fox and the Hound opent Disney de jaren '80 op een waardige manier. De tekeningen zijn goed verzorgd en de belangrijkste karakters die erin zitten leuk uitgewerkt. Wederom is de toon vrij serieus waardoor het avontuur behoorlijk volwassen overkomt. Er zitten zeker een aantal trieste en emotionele scènes in. Verder zit de vaart er redelijk in zonder dat de film ooit druk of onrustig aanvoelt. De speelduur vloog niettemin voorbij. Erg fraai vond ik de kinderstem van Tod die helemaal tegen het einde even terugkwam. Volgens mij is dit de eerste keer dat Disney dit toepaste en ik vond het bijzonder goed uitpakken.

Jammer genoeg zijn er ook wel wat minpunten. Zo had de film best iets langer mogen duren zodat er wat meer ruimte is voor de jonge Tod en Copper. Nu zijn ze zeker de helft van de speelduur volwassen waardoor er net iets te weinig tijd is om hun ontstane vriendschap goed uit te beelden. Ook van Coppers zogenaamde jachtopleiding krijgen we helaas niets te zien. Het einde was wel erg mooi: Disney heeft het aangedurfd om geen clichés uit de kast te halen maar de fantasie van de kijker te laten prikkelen. Verlaten Vixey en Tod de boerderij voor eeuwig of blijven ze in de buurt? Groeit er nog iets tussen Jeanette en de humeurige John? Alleen de vete tussen Chief en Copper is definitief voorbij, zoveel is duidelijk.

4*

Laatst weer gezien en het blijft een erg mooie film.