Furankenshutain tai Chitei Kaijû Baragon (1965)

triest dat ze het ook maar in hun hóófd halen om zo een film te maken

Hoezo? Vanwege de heilige graal die Frankenstein is in de historie der cinema of vanwege de link met Hiroshima? Dat tweede vast niet, want Japan is natuurlijk erg bezig geweest (ook in film) met Hiroshima in Nagasaki. In zowel dramafilms als dit soort monstrproducties. Heel Gojira is afstammeling van nucleaire gebruiken en gevaren. Typsich Japans product zou ik zeggen.

Inmiddels de film ook bekeken. Een zeer verzorgde Honda Ishiro film dit. Hij ziet er schitterend uit, de soms wat gammele effecten (met name op een gegeven moment een paard in de stal - hilarisch!) daar gelaten.

Een consistent verhaal, een mooie spanningsboog en veel menselijke zijlijnen, met name de Amerikaanse dokter Adams, zijn assistente en hun gevoelens voor het nieuwe monster (Frankenstein en monster van Frankenstein wordt -zoals gebruikelijk- door elkaar gebruikt en aangeduid).

Volgens mij klopt de synopsis trouwens niet, want het is juist het nieuwe monster Frankenstein die de mensen bechermd tegen Baragon die bij een aardbeving in een olieboorgebied tot leven is gewekt.

En ook al is Baragon met zijn knipperende neushoorn ook al talloze malen verschenen in Japanse films kijkt iedereen weer zijn ogen uit

Laat het maar aan Japanners over om uiteenlopende filmfiguren in één film te krijgen en met elkaar te laten vechten. Hier hebben we het monster van Frankenstein - ditmaal in de vorm van een zwakbegaafde jongeman met een enorme groeispurt - die het gaandeweg de film mag opnemen tegen een soort gemuteerde neushoorn. Maar zoals in veel van dit soort films wordt het gevecht tot het einde uitgesteld en zien we verder vooral de menselijke personages, die uiteraard zo interessant zijn als opgedroogde stukken boterhamworst. Hier en daar wordt de film lekker campy, zeker als de jongen behoorlijk groot begint te worden. En het eindgevecht tussen Frankenstein en het monster is, zoals verwacht, hilarisch en bijna de moeite van het wachten waard.

2 sterren.

Typische Honda.

Ondertussen wel al wat films van de beste man gezien. Ik ben geen onverdeeld fan, zeker niet van de films in hun geheel, maar meestal valt er wel wat leuks te rapen. Dat is ook hier zo. Er komt aardig wat geworstel aan te pas om aan het leuke stuk te komen, maar eens daar is het wel tof.

Begin is ook nog wel oké, maar redelijk kort. Klassieke setup met uiteraard een atoombom en wat vreemde lore die verder niet veel steek houdt. Daarna wordt het een stuk minder en volgt het drogere middenstuk. Af en toe nog wel een leuke scene, maar amper genoeg om de aandacht makkelijk vast te houden.

En dan weer een leuker einde, waar de monsters aan het vechten gaan en er lekker wat vernieling is. Baragon is een wat doofy tegenstander, maar Frankenstein (het monster) is best cool. En dat alles binnen de traditionele 90 minuten. Honda kenners weten wat ze mogen verwachten, ik vond het niet vervelend, maar een echt fan zal ik me nooit noemen vrees ik.

2.0*