Daikaijû Kettô: Gamera tai Barugon (1966)

Amusante film in de Gamera reeks. Begint als avonturenverhaal en eindigt met een potje ouderwets monster knokken in de zee (al viel dat eindgevecht wel een beetje tegen). Voer voor de fans!

2,5*.

Deze wordt als de beste Gamera-film gezien geloof ik en is een vervolg op de eerste Gamera-film. Voor het eerst wordt Gamera niet als vijand beschouwd, maar als de grote superheld. Ik vond hem ook wel goed btw.

Je gaat deze films kijken om het gevecht tussen twee monsters in een minatuurstadje. Bij Gamera vs. Barugon moet je dan wel even geduld hebben. Want voordat deze twee monsters elkaar in de spreekwoordelijke haren vliegen, krijgen we eerst voornamelijk vrij saaie menselijke personages die elkaar in de haren vliegen. Met een lachwekkend gevecht tussen een man en een vent op krukken als gevolg. De aandacht gaat - zeker in het begin van de film - naar een hoop onsympathieke en oninteressante personages, waardoor je vrijwel meteen voor de monsters gaat juichen. De scènes met Barugon zijn meteen de leukste van de film. Uiteindelijk komt Gamera ook een keertje opduiken voor een snel en klein gevecht, maar zijn naam had in principe niet in de titel van de film gehoeven.

2 sterren.

In de tweede Gamera-film duurt het even voor Barugon zich werkelijk laat zien en dat maakt de rest van de film moeilijk door te komen. Het titanengevecht zelf is vermakelijk, maar niet omdat er sprake is van enige kwaliteit. Barugon (een soort rhinoceros met een tong als stormram) is een net zo belachelijke creatie als de vliegende frisbee-reuzenschildpad zelf. Wellicht valt er enige hilariteit te halen uit het feit dat dit gewoon twee mannen in rubberen pakken zijn, maar dat maakt deze film bepaald nog niet de moeite waard.