One Battle after Another (2025)

Dank voor het bevestigen van mijn punt.

Eerste prijs is binnen.

New York Film Critics Winners 2025: Full List - variety.com

Ik quote even de delen waar ik het toch mee oneens moet zijn, maar het is wel fijn om hier eens een review te lezen die zowel plus- als minpunten weet aan te stippen.

Daniel-Day Lewis pretentieus en Magnolia vergezocht noemen stuit me een beetje tegen de borst maar als ik mijn emotie aan de kant schuif: wat is een acteur zonder pretentie en wanneer is een werk binnen de parameters van cinema vergezocht?

Hier geen personage vinden om je in te kunnen verplaatsen wordt volgens mij prima opgelost door een vermiste dochter centraal te zetten. Iedereen kan zich vast wel indenken hoe ellendig dat moet zijn.

Ik ben geen uitgesproken Radiohead-fan, maar Greenwoods score betitelen als Josti-muziek is me toch wel gortig. Als je er tijdens het kijken van de film onrust bij ervaart, is dat wat mij betreft dikke missie geslaagd.

PTA blijft inderdaad wat ambigu, zou je kunnen stellen. Al vind ik eerder dat hij zijn standpunt wat verwatert door de humoristische inslag en de (selectie van) haast karikaturale uitersten die hij in zijn personages opvoert (en verder weinig daartussenin). Dat die ver van de realiteit afstaan, lijkt me dan weer niet. Hij laat het grijze middengedeelte simpelweg achterwege.

Ik vind dat je hier wel een punt hebt ja. Je vind een film/serie goed of slecht, en dat je de film niet goed vind wil niet direct zeggen dat jij geen verstand van films hebt. En inderdaad, wanneer heb je verstand van films? Ik vind het toevallig wel een aardige film, maar dat heeft gewoon ook met smaak te maken. Ik betrapte me er in het verleden ook wel eens op dat ik in de aanval ging als iemand een film niet goed vond. Maar dat is bullshit want iedereen heeft een eigen kijk op films en een voorkeur. Ik ben blij dat ik van veel films kan genieten, en ook best wel films die door velen slecht gevonden worden. Een film /serie moet me vermaken, een fijne avond geven. En films waarvan ik op voorhand al vermoed dat ik het niks vind, die kijk ik gewoon niet.

Ach ja, ik ben ook geen heilige, soms reageer ik ook al eens op iemand die een film goed vind die ik echt afschuwelijk vind, zoals pas nog bij The crucifix blood of the exorcist, maar om dan te gaan zeggen, het is als een peuter die een driesterrenmaaltijd beoordeeld. Die denkt echt wel dat hij het warm water heeft uitgevonden....

Iets wat ik eigenlijk nooit doe maar deze heb ik na een kwartier uitgezet. Ik denk dat ik vrij goed zit om te verwachten dat dit de toon is voor de rest van de film dus haak ik af. Zal geen score toevoegen maar ik denk dat het met 1 ster wel op zou houden. Verschrikkelijk irritante soundtrack met idem personages.

Nee, geef mij maar Dicaprio's The Revenant, dat is pas een goede film. Dit is niks voor mij en ik vind het moeilijk te begrijpen dat er mensen zijn die dit wel goed vinden maarja die zijn er blijkbaar.

Ik wil dit wel toelichten. Ik vind de uitspraak dat je een film goed of slecht vindt en de rest bullshit is veel te kort door de bocht. Je kunt namelijk van zoveel verschillende elementen genieten. Je kunt een film an sich niet goed vinden maar wel genieten van de fotografie een aankleding (age of innocence) of wel waardering hebben voor de innovatieve structuur (memento), etc. Zo zijn er naast het verhaal dat de film vertelt nog tal van andere (stijl)aspecten waar een film vernieuwend of uitzonderlijk in kan zijn. Dat bedoel ik met ‘filmverstand’. Dat je verder kijkt dan de primaire ervaring maar ook de motorkap open doet en eronder kijkt en ziet hoe het werkt. De keuze begrijpt. Daar zit voor mij in ieder geval heel veel moois verscholen. Zeker bij deze film.

Dat is ook de reden dat ik hier wat fel reageer op mensen die de film afdoen als links pampflet. Die hebben zelfs het meest zichtbare niet begrepen en lijken zich daarnaast ook niet bewust dat er uberhaupt een motorkap is. Terwijl deze film vooral ook sterk is door wat er daaronder zit.

Ik heb verder niks tegen mensen die de film niet goed vinden en dat onderbouwen met argumenten die ook de stijl benoemen. De post van Captain Pervert gaf ik daarom een like omdat het voor het eerst sinds de film te streamen is een onderbouwde kritiek gaf.

Daar heb je natuurlijk ook wel gelijk, maar je moet er niet zo zwaar aan tillen.

Om een film tot meesterwerk te bombarderen is heel veel meer nodig dan de zogenaamde pracht en praal "onder de motorkap," wat in OBAA overigens amper het geval is. Veel van de cinematografische "handelingen" zijn namelijk al eerder en vaak beter vertoond. OBAA is in het geheel niet vernieuwend, maar eerder een te veel op komedie gestoelde exercitie, en juist daarin wringt zich de schoen: te weinig afwisseling. De grootste makke is wellicht dat er in de film niet naar een climax wordt toegewerkt; het kabbelt maar voort (kijker wordt murw gebeukt door de ene strijd na de andere) richting een futloos einde.

In mijn hobby om het metier van film-maken en -kijken te doorgronden heb ik onderstaande scherp op mijn netvlies staan:

Helaas is de webpagina waar dit uitgebreid beschreven stond (Engels) ter ziele gegaan.

Leuke opsomming. Ik ben een mix van 2,3 & 4. Daarom heb ik de film ook meteen 3 keer gezien. Elke keer vanuit een iets andere rol. Ik vond de film de tweede keer het best, omdat je zaken dan beter kunt ervaren omdat het nieuwe (dat extra verwerkingstijd vraag) eraf is.

Overigens ben ik van mening dat het wel een meesterwerk is. Alleen al imdat de soundtrack heerlijk het gevoel van paranoia overbrengt op de kijker. Velen ervaren het als irritant, maar dan is het gewoon niet hun film. Uncut Gems heeft dat ook heel sterk. Een film mag best een uitputtingsslag zijn. Verder is het ook wel mijn humor (a semon demon ), maar dat is ook voor iedereen anders.

Over de cinematografische hoogstandjes heb ik al het nodige geschreven… Verder ken ik geen enkele film die erop lijkt. Dat vind ik ook erg fijn.

Banaliteiten en platvloersheid zijn niet de ingrediënten waar ik op zit te wachten. Ze getuigen niet van veel intellectuele creativiteit. Gevatheid in spitsvondige en scherpe dialogen is wat ik versta onder humor en is hetgeen ik wil ervaren in een komedie, afgewisseld met intens emotioneel waarachtige momenten. Een gevoel van paranoia kan je niet opwekken met wat piano-gepingel, daar is vooral voor nodig dat de filmmaker het gevoel van een personage laat samenvallen met de kijker, en dus mag die kijker niet mijlenver op afstand staan zoals in OBAA, waar de kijker het alziende oog krijgt toebedeeld. Niet voor niets storen heel veel kijkers zich hieraan. Het is niet een kwestie van onbegrip, maar van een gemis aan filmbeleving doordat het verhaal onvoldoende vanuit het perspectief van het personage uit de doeken wordt gedaan.

Ik vind het echt grote onzin dat het vanuit één perspectief van een bepaald hoofdpersoon verteld moet worden. Daarmee wijs je elke ensemble film af. Ik vind dat geweldig. Juist vanwege de verschillene perspectieven. Is ook juist het handelsmerk van PTA. Je hebt zo juist meer keus met wie je meeleeft.

Daarbij is het een film die een tijdsbeeld schetst. Met de blik vanuit slechts een personage doe dat te kort.

Verder vakt het wel mee met de banaliteiten. Zit één stijve piemel grap in. Het waren vooral de dialogen (a semon demon) die vaak geestig waren. Heb me echt rotgelachen daarom. Maar goed. Datcwas soms ook stoner humor.

En de paranoia die door de pianomuziek werd opgeroepen gold ook niet voor een persoon maar voor de hele maatschappij. In die zin speelt de USA de hoofdrol in de film.

Maar goed wij beleven film duidelijk totaal anders.

Ik geloof dat je daar als kijker soms ook wat meer moeite voor mag doen. Inleven is veelal je eigen belevingswereld loslaten en die van het personage eigen maken. Hoeveel meer info over DiCaprio's personage had je nodig gehad? Hij heeft zijn brein tot pulp geblowd, is zijn dochter kwijt en puzzelt zijn weg door de flarden van revolutionaire infrastructuur die hij nog tot zijn beschikking heeft. Een vrij rommelige, bijtijds klunzige en frustrerende aangelegenheid, wat door de score niet opgewekt, maar wel versterkt wordt.

Ik vond daar juist de meest effectieve humor in schuilen. Eerder situationeel, maar spitsvondigheid hoef je niet alleen in dialogen te zoeken. De meer banale humor kon mij ook niet bekoren, dat ben ik met je eens.

"I believe she was a sperm thief."
"A semen demon."

Om het bovenste stukje heb ik echt even dubbel gelegen, en somt de film perfect op. Absurd leuke film, met een bitter randje. Maar een film die met vlagen toch wel wat te lang aan kan voelen, ondanks het feit dat het best leuk weg kijkt (en John Milton boos gaat worden omdat ik de film te laat in de avond kijk). Om het hele maatschappelijk verhaal ga ik overigens niet veel zeggen, daar is de discussie volgens mij al wel een beetje over gaande. Toch wel mooi te zien dat men bepaalde maatschappelijke pijnpunten aanhaalt hier, al hoeft het voor mij nooit zo nodig.

Het acteerwerk is natuurlijk fantastisch. Ik heb af en toe echt in een deuk gelegen om hoe Leo zich bewoog in de film. Zijn hele vluchtperiode voelde als een koortsdroom, en dat was echt genieten. o.a. het moment dat hij van he dak afvalt en van dat soort scenes maken deze film echt genietbaar, toch met een vrolijke glimlach wat je hebt tijdens het kijken. Daarnaast zijn de actiescenes ook fantastisch en loopt de film echt uit een geoliede machine, heerlijk om te zien.

Qua acteerwerk valt er weinig op aan te merken, met in mijn ogen als smaakmaker; Sean Penn. Wat een waanzinnig lekkere rol speelt hij man, op zijn lijf geschreven ook. DiCaprio natuurlijk ook fantastisch, en een uitblinkster in mijn ogen was toch wel Teyana Taylor, jammer dat we haar maar zo kort zagen. Voor het algemeen ene prachtig werkje, en echt genoten. Zeker top 10 materiaal. De film pakt je vast, en laat je eigenlijk niet zo snel meer los, maar zoals ik al wel zei; een tikkeltje te lang.

Ik weet niet eens waar ik moet beginnen. Op welke planeet leef jij?

Ik geef je €100 (of vier bioscoopbon en) als je EEN voorbeeld kunt geven van zo een wet.

Dank, vraag me af wat je doet op dit kunstforum als je daar zo’n aversie tegen hebt. Je hebt er ook weinig kijk op, want dit is absoluut filmkunst.

Extreem rechts is ook doorgaans zeer laag opgeleid, dus dat verbaast me verder ook niet..

19 December op HBO Max

Niet elke audiovisuele scheet (hoe lang die ook mag duren) verdient het predikaat kunst. OBAA al helemaal niet, want deze valt in de categorie gemankeerde parodie. Er is niets wat in andere films al eerder en zelfs beter is gedaan. Nul komma nul vernieuwend, niks om op het puntje van je stoel te belanden, niets om tussen je oren te knopen, en het wrikt zich op geen enkele wijze in de geest. Het is vluchtig en voorbijgaand als het vierde woord in dit bericht.

Voor Basto, de grote filmkunstkenner, de enige slimme mens hier, die neerkijkt op de gewone filmliefhebber die het allemaal niet begrijpt, o.a omdat de mensen die dit niet goed vinden wel rechts zullen zijn.

Als grote onzin kan dat weer tellen. Ik ben eerder links, en niet dom, en ik vind deze film vreselijk, bij de slechtste die ik ooit gezien heb, met een vreselijke DiCaprio en clown Penn....gedrocht

En film is een kunstvorm. Dat is niet mijn mening maar een feit. Sterker nog, er komen meerdere kunsten in samen.

Ik werd voor links uitgemaakt, dus ben ik ervan uitgegaan dat Debo rechts is. Staat dus los van zijn beoordeling van de film. Al lijken het wel vooral extreem rechts georienteerde mensen te zijn die door de opening van de film al op hun achterate benen gaan staan en niet verder kijken dan hun neus lang is.

Verder kijk ik inderdaad neer op de ‘gewone filmkkjker’ niks zo saai als gewoon. Doe mij maar mensen met eigenzinnige meningen, die dat ook inhoudelijk kunnen staven. Vond jou negatieve review ook helemaal prima.

Als film een kunstvorm is, dan is iedereen met een mobiele telefoon die wel eens een filmpje maakt dus per definitie een kunstenaar. Holt de begrippen 'kunst' en 'kunstenaar' wel erg uit.

Voor mij is film gewoon een communicatiemiddel. Kunstenaars kunnen zich ervan bedienen, maar entertainers kunnen het ook. En journalisten, propagandisten en reclamemensen ook.

Als je een filmpje maakt met je telefoon is dat nog geen film, net als dat mijn boodschappenlijstje nog geen gedicht is. Een willekeurig filmpje van een telefoon en mijn boodschappenlijstje zijn dan ook geen kunst.

Verder is kunst geen waardeoordeel. Er is ook heel veel slechte kunst, dat is niet een reden waarom het geen kunst is. En kunst is per definitie ook een communicatiemiddel. Dat geldt voor alle kunst. En kunst en entertainment en kunst en informatie sluiten elkaar ook niet uit.

Als je een film maakt met je telefoon, is dat dus gewoon wel een film.

Als je een film maakt om mensen in een vliegtuig uit te leggen hoe het zuurstofmasker werkt, is dat een film.

Als je een film maakt om vast te leggen hoe een crime-scene eruit ziet, is dat een film.

Film is een communicatiemiddel en niet per definitie kunst. En films die gemaakt worden om te entertainen zijn ook niet per definitie kunst. Net zoals niet elke mooie tekening per definitie kunst is, of elk leuk riedeltje per definitie kunst is.

De meeste bioscoopfilms zijn gewoon entertainment, en in het beste geval gemaakt door ambachtslieden, maar het heeft vaak gewoon niets met kunst te maken. Dan kun je namelijk echt alles wel kunst gaan noemen.

Maar je weet toch wel wat er bedoeld wordt, neem ik aan? Een filmpje in een vliegtuig waar uitgelegd wordt hoe een zuurstofmasker werkt, of een bioscoopfilm. Daar zit toch wel veel verschil in dacht ik, of niet?

Oke oké, film is een kunstvorm, niet iedere film is kunst.

Is de angel niet eerder de verhevenheid waarmee de term in discussies gebruikt wordt? Ik bedoel, ik lees ook liever eigenzinnige, goed onderbouwde meningen, maar expliciet neerkijken op mensen die film op een eenvoudigere manier beleven, is voor geen enkele discussie bevorderlijk.

Tuurlijk zit er verschil in. Tussen Police Academy part 12 en Stalker zit ook verschil.

Het gaat mij om de gemakzucht om maar te roepen "Film is kunst". De meeste films zijn gewoon entertainment. En als ik regisseur zou zijn dan zou ik ook liever bekend staan als vakman dan als kunstenaar.

Maar laat ik het hierbij houden. Dit is niet het topic voor deze discussie, hoewel dit topic nog ongeveer het enige levende topic op dit hele forum is.

9Ik verzet me heel hevig tegen een tegenstelling maken tussen kunst en entertainment. En ook erg tegen het idee dat kunst iets verhevens is. Kunst is een creatieve uiting diie aan een publiek wordt gecommuniceerd. Het publiek beoordeelt dat onder meer. En dan wordt het goede of slechte kunst en dat is subjectief. Cinema is kunst. Van Police academy zoveel tot stalker. Susie en wiske is kunst.oorlog en vrede is kunst. Kunst kan je ontroeren, kunst kan je vermaken, kunst kan misschien je leven veranderen maar heel vaak lukt dat niet.

Voor mij is dat de enige defitie van kunst die werkt. De andere definities vind ik meestal echt volstrekte nonsens eigenlijk. En een tegenstelling maken van vermaak en kunst is ook veel te makkelijk. Net als een vakman en een kunstenaar ook geen tegenstellingen zijn.

Niet elke regisseur kan een topfilm maken. Het is een kunst als je als regisseur een topfilm maakt, dus in zekere zin is film kunst ja. Tenminste als je het zo bekijkt, toch?

Nee. Wat dat is kunst in de betekenis van kunstje of vaardigheid. Ook dat werkt niet voor me. Of een film goed is ook subjectief. Er is geen film waar iedereen het over eens is. Dat is de reden vam het bestaan van deze site zelfs.