Sátántangó (1994)

Heey gozer genaamd: Rokkenjager: Satantango is verkrijgbaar in Utrecht bij de import winkel: Boudisque voor maar € 21,99,- (een slipcase uitgave met alles erop en eraan.)

Nou, mijn dank voor je informatie ''gozer'' . Alleen jammer dat ik nooit in utrecht kom.

Of voor 10,43 pond natuurlijk, bij the hut (inmiddels alweer wat duurder, hij heeft er voor minder dan 9 pond gestaan).

Heb hem bij play besteld voor 9 pond, out of stock helaas. Hopen dat hij alsnog binnenkomt, al heb ik niet veel hoop.

www.boudisque.nl is een website waar je kan bestellen, dus het kan ook afgeleverd worden naar je huis en dan kost het mischien 1 a 2 euro meer.

Ik heb hem besteld bij BlahDVD voor 13 zoveel Euri.....

Inmiddels helemaal afgekeken en helaas moet ik bekennen dat ik van het plot geen bal begrijp!

Is het hele verhaal nu verzonnen door de doctor? En waarom moet Irimiás rapporteren aan de (geheime?) (politie?) ambtenaren? En wat willen die daar dan mee?

Misschien nogmaals bekijken deze film.....

Dit is echter wel onmiskenbaar een bijzondere film. En o, o wat een troosteloosheid, alhoewel ik toch nog wat humor kon bespeuren in de scène met Petrina en Irimiás (als Irimiás neerknielt in een soort religieuze trance bij de villa, waarna Petrina zegt: "heb je nog nooit mist gezien of zo?") en de scène met de twee ambtenaren die Irimiás' vuilbekkende rapport bespreken en kuisen.

Het is wel volhouden en doorbijten, maar je wordt wel getrakteerd op prachtige shots (zoals de ontsnappende paarden!). De lange shots waarin de acteurs 'gewone' dingen doen geven het geheel een realisme dat beklijft. (zoals de barkeeper die de bonensoep uitschept en opwarmt of de lunchbreak van de al eerder gememoreerde ambtenaren)
Ik betrapte me erop dat ik af en toe huiverde van de vochtige klamheid in de film (en de kachel een tandje warmer zette).

Ik ben het overigens eens met diegenen die menen dat deze film op een groot scherm en in één adem meer impact maakt. Hierdoor heb je sowieso weinig afleiding en wordt je als het ware gedwongen het geheel goed op te nemen.

Ook besteld bij play.com en inmiddels binnen. Ik kan niet wachten om het te zien. Ik moet nog wel wat moed verzamelen...

Vandaag gekocht bij de Plato, ik ben benieuwd.

bij welke plato hebben ze deze film?

Ik heb hem gekocht bij het filiaal in Enschede.

Ik heb hem afgezet na 3.5 uur: derhalve waag ik me niet aan een cijfer. Wat een rampzalige filmervaring, ongelooflijk. Een verdere voortzetting zou pure sadomasochisme zijn geweest. Als ik de tijd weg wil zien tikken en de grootse verveling wil ondergaan, wacht ik wel op een verlate sneltrein ergens op een willekeurig station in Nederland.

Heb hem zowaar helemaal [in 2 x] uitgezien deze keer.

Een film waarvoor je duidelijk in de stemming moet zijn.

Ik kakte af en toe in , veel scenes zijn niet echt boeiend.

Zware kost in ieder geval en ook een film die je met veel geduld moet zien. Bij vlagen wonderschoon, maar soms ook op het irritante af. Voor de fijnproevers zullen we maar zeggen.

7 uur durende film (gekeken verdeeld over 3 dagen) en gekocht nav het artikel onlangs in de Gonzo (Circus). En het is een fantastische film met een zeer langzaam verteltempo, maar wat een geweldige stukken cinematografische hoogtepunten zitten hierin.

Lijkt haast wel een soort voormalig Oostblok-tegenhanger van Edgar Reitz' Heimat-serie.

Laat je niet afschrikken als je er met hoofdstuk 1 niet meteen in zit. Dat komt wel met hoofdstuk 2. De eerste kijkdag na hoofdstuk 3 bleef ik al verbouwereerd achter.

't is dat ik al de rest van het jaar al volgepland heb met andere films, want ik zou er morgen zo weer opnieuw aan willen beginnen. Meesterwerk.

Schmidt met een stuk brood op zijn voorhoofd in de kroeg vond ik echt hilarisch.
Sowieso allemaal niet licht te vergeten personen in deze film. Bij voorbeeld het meisje dat zichzelf in eenheid brengt met alles(lees zich van het leven ontdoet) na haar kat te hebben vermoord. De messiasfiguur. De doctor(of dokter?) die zijn levenswerk heeft gemaakt van het bespieden en documenteren van de gemeenschap onder het genot van een tabakje en een brandewijn. Machtige zwartwit fotografie, perfect ritme ook. Op zich interesseert me het verhaal heel weinig, puur het opgaan in de sfeer is mooi. Meesterwerk!

Mag ik vragen hoe je ooit op het idee gekomen bent om deze film te kijken?

(Volgens mij is er een comment verwijderd van iemand die 0.5* gegeven had)

Voor alle duidelijkheid; door de gebruiker zelf.

Als een soort van diepgaande blik in een dorpsgemeenschap en de verschillende personen die uitgelicht worden.

Dan doel ik eigenlijk met name op de eerste Heimat-serie.

Verder is het wel een ander soort film natuurlijk, maar de associatie kwam bij me op.

Het zwart/wit-camerawerk is ook nog een overeenkomst, alsmede de speelduur en de hoge kwaliteit.

Herfstvakantie! Het leek mij wel een uitdaging en een geschikt moment om deze film dan eindelijk een keer te verorberen. Omdat sommige hoofdstukken ( zowat ) dezelfde lengte hadden als die van een volledige speelfilm van 45 minuten, heb ik de hoofdstukken maar even gerangschikt:

29/10 - 14:00 The News is They`re Coming

Eenmaal de film net begonnen was drong het besef tot mij door, dat er geen ontsnappen meer aan was. Het eerste shot duurt gelijk 8 minuten, na 1 minuut was de gewenning aldaar om al snel plaats te maken voor verwondering. Terwijl de camera van een afstand, hypnotiserend rustig met de los lopende koeien mee manoeuvreerde klonk er een duizelingwekkend, machtig gezoem op de geluidsband. De overschakeling van buiten naar binnen, waar we wat intriges onder bewoners aanschouwen vond ik in het begin wat lastig te verteren, gelukkig maakte het ongemak al snel plaats voor een boeiend schouwspel. 3,5*

Rise From The Dead

Dit hoofdstuk begint met een magistraal openingsshot waarin 2 mannen door een straat lopen, ''die geterroriseerd wordt door een flink bladerdek, zwerfvuil en een gure, voortjakkerende, huilende wind''. Tarr zorgt voor een prachtig contrast en effect, door zijn camera achter de mannen te plaatsen en ze een paar minuten te volgen, in hun gevecht tegen de natuurlijke elementen. Het gesprek wat erop volgt is vervreemdend, om te besluiten met hun trektocht van de stad naar het dorp. Waarbij de heren naast modderige, soppende akkers onderweg, ook een cafe aandoen, waar een fraai spel met geluid en surrealisme gespeeld wordt. 5*

Know Something

In het 3de hoofdstuk maken we kennis met ''de dokter''. Wat aanvankelijk een zware beproeving voor mij leek te worden, mondt uit in een komisch gebeuren waar Tarr op een geinige manier laat zien hoeveel moeite het kost voor een oude zuiplap, om aan alcohol te geraken. De sfeer in dit hoofdstuk is wederom flink aanwezig, zo worden omgevingsgeluiden ''net zoals in de hele film'' extreem uitvergroot en heeft ''het weer'' geen mededogen met de oude zuiplap. De film besluit met een fraai mise-en-scène spel in en nabij het bos. 4*

29/10 - 18:45 The Spider `s Function

Dit hoofdstuk zal mij niet echt bij gaan blijven. De contexten die zich afspeelden in de plaatselijke kroeg vond ik niet bijster interessant. Gelukkig zit er wel een prachtige scene in waarin iedereen transformeert tot een levend standbeeld en de muziek zich nadrukkelijk laat gelden. 3*

30/10 - 09:00 Comes Unstitched

Een parel van een hoofdstuk. Iets dat volledig op het conto geschreven kan worden door de geniale casting van het meisje. Ik had eerst niet door of het nou een jongen of een meisje betrof. Dit gegeven, tesamen met de grote oren die ze had, maakte dat ze weggelopen leek te zijn uit een sprookje. De manier waarop zij omging met de kat, was een indicatie van wat ze zelf allemaal in haar nog prille leven had meegemaakt. Het shot waarin we minutenlang in het gezicht kijken van haar met de kat onder haar arm en op de achtergrond de wijde, zompige vlaktes zal mij nog lang heugen. 5*

The Spider `s Function II

Tot mijn grote schrik merkte ik op dat er nog een hoofdstuk gewijd zou worden aan de plaatselijke kroeg. In tegenstelling tot het 1ste deel van The Spider `s Function, wist dit hoofdstuk mij wel te bekoren. De dansscenes in het cafe leidden door de levendige muziek en de vreemde gedragingen van de gasten tot een boeiend, absurd en grappig schouwspel. 4,5*

Irimiás Gives a Speech

Dit hoofdstuk duurde slechts 13 minuten. De betreffende monoloog wist mij wel in een bepaalde houdgreep te houden, al was het vooral een opmaak, naar wat er zich later zou gaan ontspinnen. Het was wel opmerkelijk om te zien dat alle bewoners die zich voorheen zo negatief hadden uitgelaten over Irimiás, nu zo stilzwijgend en instemmend mee leken te gaan in de plannen van deze man. 3,5*

30/10 - 13:00 Perspective From the Front

Dit hoofdstuk heeft schijnbaar niet echt veel indruk op mij gemaakt. Het enige wat mij hiervan nog bijstaat is dat de inwoners van het dorp niet allemaal meegaan in het verhaal van Irimiás en zo valt een gemeenschap uiteen waarbij wij achterblijven in het dorp. De tocht die een deel van de gemeenschap maakt, van het dorp naar de stad was wel fabuleus in beeld gebracht met veel mooie beeldcomposities en vergezichten. Alleen weet ik niet meer of deze tocht hier al of in het perspectief vanaf de achterkant zijn intrede doet. 3*

Go to Heaven? Have Nightmares?

Een van de hoofdstukken waarin wij inzicht krijgen in de mythische figuur Irimiás en zijn handlangers. De kwestie: worden de dorpsbewoners beduveld of heeft Irimiás daadwerkelijk het beste met hen voor? dringt zich onophoudelijk op. De woorden hoop en desillusie dringen om de beurt om voorrang. 4*

Perspective From the Rear

In dit hoofdstuk laat Tarr zien dat hij nog steeds mooie, sfeerrijke beelden kan schieten. Na de paarden en de uil in eerdere hoofdstukken, hanteert hij in dit hoofdstuk een stijl van filmen die deze film eigen is. De camera zweeft rustig van links naar rechts, kijkend van buiten naar binnen langs de muren, waarna hij prompt een personage weet te vangen ''die ontredderd tegen een muur aanstaat'', even blijft hangen en weer aanwerk maakt om te vertrekken. Het moment dat iedereen in de auto zit, op weg naar de stad met de stortregens was briljant. 4,5*

Just Trouble and Work

Dit hoofdstuk is wel grappig, maar eigenlijk wat overbodig aangezien de film al had kunnen stoppen na alle doorlopen procedures in het vorige hoofdstuk. 3,5*

No Way Out

We sluiten vervolgens af met de terugkeer van een bepaald personage en zijn zienswijze. Ik zou er niet echt rouwig om geweest zijn mocht ik hem niet meer gezien hebben, maar ik vond het einde perfect. De ongemakkelijke, nadrukkelijk aanwezige klanken op de soundtrack mengen goed met de droombeelden(?) van een kerk en het geluid van klokkentorens. Een hallicinant, abstract en waardig einde van een grootse film waar je nog wel even over na kan denken. 4/4,5*


Conclusie: De hoofdstukken overkoepelen elkaar op een effectieve manier en weten elkaar vaak optimaal te versterken. Qua sfeer zit het allemaal snor, Tarr weet inderdaad een geheel eigen universum te creëeren. Helaas was niet elk hoofdstuk even sterk, maar kent deze film over de gehele linie veel memorabele momenten dankzij superieur, hypnotiserend camerawerk. De voice - over had ook zeker een meerwaarde in deze film, omdat hij geen intenties had om alles even glad te strijken. 4*

Nadat hij hier in de tip 250 staat en bij IMDb ook hoog aangeschreven staat ga ik hem denk ik toch maar eens aanschaffen. Hopelijk valt hij mij niet tegen.

Aanstaande vrijdag te zien in het filmhuis van Leeuwarden tijdens het Noordelijk Film Festival. Heb hem al op dvd gezien, maar ga toch maar even heen.

Ik heb hem aangeschaft nu nog een geschikt moment vinden om hem te gaan kijken.

Idem.

Prachtige recensie, ik krijg bijna zin in herziening.

Echte real time is dit niet(er wordt immers wel gecut). Dan moet je bij Warhol zijn of Bing Wang

En een leuk feitje, de gemiddelde shotlengte hier is lager dan Tarrs andere films Werckmeister Harmonies en The man from london.( zie hier ) Het kan best zijn dat er in Satantango wel langere shots zitten, het betreft de gemiddelde lengte over de hele speelduur.

Dank voor de tip van Bing Bang Ik Doe Moeilijk! Nu maar eens zien of die ooit nog ergens draait

Heeft volgens mij toch ook wel te maken met wat er te zien is. Die koeien waarmee de film opent zijn bijvoorbeeld al vreselijk onboeiend. Dan lijkt een minuut al snel een eeuwigheid