The Masque of the Red Death (1964)

Grotendeels best langdradig en houterig inderdaad, maar de sfeer en een aantal zeer mooie scènes maken een hoop goed. Zo zijn de shots in het bos erg sfeervol en is elke scène met de 'rode dood' om in te lijsten, met name eentje tegen het eind aan in de verboden kamer. Mooi gebruik van kleurenpalets doorheen de film, die doen denken aan de gotische films van Mario Bava, geven het geheel een opsmuk die de tekortkomingen overschaduwen. Altijd een plezier dit soort oude middeleeuwse vertellingen van Edgar Allan Poe.

3,5*

Middelmatige film van Corman. De tweeledige plot is best eigenaardig te noemen. Enerzijds heb je prins Prospero's fanatieke toewijding aan Satan, anderzijds de personificatie van de Rode Dood die zijn slachtoffers komt halen. Beide plotlijnen hebben weinig richting en kabbelen maar wat langs elkaar heen. Tijdens het slot versmelten ze met elkaar, maar zonder echt de indruk te wekken dat er een link is tussen beide. Een beetje een toevallige ontknoping, zeg maar.

Gelukkig wordt de onbevredigende plot deels gecamoufleerd door prachtige decors en kleurenpaletten, een constante in de gotische horrorfilms van Corman. Toch is deze film beduidend minder eng in vergelijking met bijvoorbeeld "The Haunted Palace" of "House of Usher". Daarvoor ligt de nadruk teveel op het decadente leventje van prins Prospero en wordt de duistere kant van het verhaal te weinig als dusdanig naar beeld vertaald.

Scènes die bij zullen blijven zijn de opening en het gemaskerd bal.

Erg mooie film met een sterke Vincent Price. Het was wel opvallend dat een groot deel van zijn dialogen ook in een song van Theater of Tragedy zitten.

Goed.

Aardige film van Corman waar ik stiekem best van heb genoten. Vooral de openingsscene, de scene in het bos en het bal wanneer iedereen besmet wordt zijn erg sterk gedaan. Voor de rest vind ik het gewoon een leuk verhaal dat wel wat saaie en trage stukken heeft, maar door de goede sfeer en soundtrack toch genietbaar blijft. Price acteert weer sterk.

Een van mijn favorieten uit het oeuvre van Roger Corman.

Komt ook vooral door Vincent Price. Perfect gecast voor de rol van decadente prins Prospero. Prima hoofd en mooie stem. Hoe hij het woord "death" uitspreekt! Genieten!

De film is werkelijk een lust voor het oog. De prachtige decors en kostuums dragen bij aan de sfeer. Je zou haast in die tijd willen leven en aanschuiven aan het banket.

Een klassieker!

Een zeer theatraal gebrachte Poe verfilming. Hier en daar weet het visueel sterk uit te pakken. Zo vind ik de scenes met de "rode dood" zeer sterk en de bal scene is ook erg goed gebracht. Patrick Magee komt wat griezeliger over dan Price en men had beter de rollen om kunnen draaien, maar Price doet het ook zeker niet verkeerd.
Verder een film die soms wat probeert in te haken op de (godsdienstige) moraliteit van de mens. Hier en daar best sterk gebracht, zoals het gebruik van kinderen en dwergen als entertainment.
Vooral door de visuele pracht van onder andere de gekleurde kamers blijft de film boeiend en doet het wat denken aan het werk van Mario Bava.
Wederom een best sterke Poe film van Corman.

"Sic transit gloria mundi"

De Satanistische Prins Prospero nodigt een grote groep edelen uit op zijn kasteel. Als in de dorpen rondom het kasteel de rode dood uitbreekt is iedereen aan zijn genade overgeleverd...

De eerste keer dat Roger Corman in Engeland een film opneemt, er spelen dan ookveel Britse acteurs in de film. Jane Asher (destijds het vriendinnetje van Paul McCartney) speelde een prima rol, daarnaast vond ik ook Patrick Magee het goed doen. En uiteraard speelde Vincent Price zijn rol ook weer goed.

Een keer geen 19e-eeuws decoor maar het middeleeuwse Italië. De grote sets die voor de film zijn gebouwd zagen er indrukwekkend uit, al was het interieur niet helemaal Historisch correct naar mijn idee. Had eigenlijk verwacht dat het iets donkerder en sfeervoller zou zijn, met spinnenwebben en dergelijke. Maar de grote ruimte waar de acteurs zich in bewegen blijft indrukwekkend.

Het verhaal van Poe waar de film op is gebaseerd is erg kort en ik vind dat Corman er een geslaagd verhaal omheen heeft weten te bedenken met verwijzingen naar enkele andere verhalen van Poe. Moest ook een aantal keer denken aan Det Sjunde Inseglet van Bergman.

De film is opgenomen in mooi widescreen-formaat en de kleuren komen goed over. Het begin is sfeervol en verder is het gemaskerde bal ook erg sterk opgenomen.

Alles bij elkaar weer een erg vermakelijke Poe verfilming van Roger Corman. Al vind ik dat hij films heeft gemaakt die meer sfeer hadden, qua plot en sets is dit wel een van de betere. Een must-see voor liefhebbers van klassieke horror.

Wederom een sterke Poe-film van Corman. Vincent Price ditmaal in de rol van de decadente prins Prospero. Een duivelaanbidder. De film heeft een paar fantastische memorabele scene`s. Deze film is wederom een prachtige klassieker met een perfecte sfeer en een zeer vermakelijke verhaal. Dankzij de Horror challenge helemaal Vincent Price ontdekt!

Vooral de moeite waard door het sfeervolle en kleurrijke kasteel, jammer dat ik de film niet op blu-ray heb gekeken want daar komen deze kleuren hoogstwaarschijnlijk nog meer tot hun recht.

Ook de scenes over de rode dood zijn sterk maar wat mij betreft wel wat dun gezaaid, hier en daar had de film wel wat meer spanningsmomenten mogen hebben en het verhaaltje rondom die dwerg vond ik geen meerwaarde geven.

Vincent Price was duidelijk wel geknipt voor zijn rol, maar deze acteur stelt mij maar zelden teleur.

En Jane Asher is wel een schoonheid in deze film zeg, wauw! Jammer dat het acteren niet altijd even sterk was, vooral in het begin niet.

Al met al zeker de moeite waard, een prachtige duistere kleurrijke sfeer en een Vincent Price op het beste van zijn kunnen.

3*

Net weer eens gezien op de DVD uitgave van MGM (met prachtig helder beeld) en alhoewel misschien niet Corman's beste Poe verfilming (dat is voor mij toch House of Usher) blijft het toch een lust voor het oog.Weliswaar goedkoop maar o zo effectief gemaakt.

Daarnaast heeft Vincent Price zichtbaar veel genoegen in zijn rol en is de (naargeestige) sfeer van Masque of the red death ongeëvenaard.

Verder verdiend ook het prachtige kleurgebruik nog een eervolle vermelding van deze prima Horror film die met het verstrijken der jaren alleen maar beter lijkt te worden.

Vind eigenlijk the Raven de enige iets mindere film uit de serie en Tomb of Ligeia moet ik nog zien.

Aardige film waarin een prins aan een plaag ontsnapt door zichzelf op te sluiten in zijn kasteel. Roger Corman die opnieuw een verhaal van Edgar Allan Poe verfilmt. Ondanks dat de film niet te lang duurt, zakt het op sommige momenten wel wat in. Een prima aankleding waarbij vooral het gemaskerde bal op het einde er visueel uitspringt.

Tot mijn eigen verrassing pas mijn eerste kennismaking met Roger Corman, toch een gekende naam. Ik had er eigenlijk niet al te veel van verwacht want Corman staat toch vooral bekend als regisseur van de betere pulp. Dat is op basis van deze film niet terecht want het is bepaald niet sleazy of goedkoop ogend te noemen. Behalve Vincent Price valt de aanwezigheid van Patrick Magee op. Er waren trouwens wel een aantal lachwekkend slechte scenes zoals het ritueel waarbij Juliana Satan huwt en wordt afgeranseld door allerlei exotische krijgers, maar het merendeel van de film ziet er toch redelijk verzorgd uit, met beelden die ergens tussen kunst en kitsch meanderen. Het eindigt voorspelbaar en die epiloog met allerlei in gewaden gehulde figuren had beter weggelaten kunnen worden maar al met al niet viel het me niet tegen.

Niet echt Horror maar wel sfeervol. Ik keek vroeger graag naar zo'n middeleeuwse films. Hier is het verhaal misschien wat middelmatig (een typisch Edgar Allen Poe verhaal) maar ik vond de manier waarop het gevisualiseerd werd toch wel buitengewoon op bepaalde momenten.

2.5*

Prachtig mysterieus verhaal dat nog meer kracht wint door de geweldige visuele uitstraling van de film. De setting van een middeleeuwse tijdperk wordt knap neergezet. De locaties, de decors en de kleurenpracht zijn overweldigend. Bijvoorbeeld de verschillende opeenvolgende kamers met verschillende kleuren, het feestfestijn, het gemaskerd bal, het bos in de mist, de kleding, ... Het verhaal heeft ook wel iets diepzinnigs met betrekking tot geloof en de dood die ieder mens ooit in zijn leven moet aanschouwen. De link van het leed in de wereld wordt ook gelegd met de duisternis, de duivel in eigen persoon waarbij macht en machtsmisbruik de essentie vormen. Daarbij een Vincent Price die perfect gecast is voor de rol van Prospero. Geweldige acteur die ik heb leren kennen sinds de horrorchallenges waarbij al tal van goede films waarin hij de hoofdrol speelt zijn langs gekomen. De ontdekking van de horrorchallenges is voor mij meneer Price ! 8/10